Filmowo by Dobry Man

Ograniczyłem zakres poniższych tytułów do filmów gatunkowych zorientowanych na dorosłych (takich, które nie wyglądałyby nie na miejscu w kinie z napędem) wyprodukowanych w latach 70. i 80.od sexkapad po filmy samochodowe i funkcję stworzenia, Oto najlepsze.

Film sexploitation jest podgatunkiem Ozploitacji, brudnych pościeli i oburzających pruderii od początku lat 70. Graeme Blundell gwiazd w dwóch największych wszech czasów-rysowanie martwego ciepła na tej liście. W Alvin Purple Blundell gra mężczyznę, który stara się unikać seksu, ale któremu wszystkie kobiety nie mogą się oprzeć.w Nagim Bunyipie zostaje zatrudniony przez agencję reklamową do przeprowadzenia ankiety na temat seksu w Australii.

Ta ostatnia stała się legendą, gdy cenzorzy zakazali kilku scen; w odpowiedzi reżyser John B Murray i producent Phillip Adams zaciemnili ekran i wstawili materiał filmowy bunyip.

Niewiele rzeczy w historii ludzkości było tak dzikich jak Dennis Hopper po butelce spirytusu. Anegdoty o tworzeniu dramatu akcji "bushranger " Philippe' a Mora, w którym główną rolę odgrywa sztuczny Brodaty Hopper, są niemal tak samo zabawne, jak sam film. Począwszy od filmu więziennego z czasów kolonii karnej, Wściekły Pies Morgan przekształca się w historię przyjaźni (między Morganem a jego partnerem w zbrodni, granym przez Davida Gulpilila), a następnie jednego z proto-celebrytów – a może "rozgłosu" jest lepszym sposobem ujęcia tego. Szorstki, ziemisty klimat filmu pasuje do jego otoczenia.

Dennis Hopper gra bohatera "all-guns-blazin" z filmu Philippe Mora "Wściekły Pies Morgan". Fot. Everett Collection Inc / Alamy

W 1998 roku, z okazji 25.rocznicy urodzin Stone ' a, ponad 30 000 motocyklistów zgromadziło się w Sydney, aby odtworzyć kultową scenę pogrzebową filmu – mówiąc o trwałym dziedzictwie i intensywnym, jeśli niszowym fandomie związanym z scrappy classic Sandy Harbutt. Gang motocyklistów Gravediggers pozwalają detektyw (Ken Shorter) iść pod przykrywką z nimi, w celu zbadania morderstwa członków gangu. Struktura fabuły jest przypadkowa, a Jazda, że tak powiem, jest wyboista. Ale energia filmu przeważa i jest pełna małych momentów wizualnej innowacji.

W tej bajecznie łudzącej się wyprawie superbohatera Alan Arkin gra tytułowego bohatera, który w proto-Hancock i Iniemamocni-esque plotline, walczy z nazistami i busts up bootleggers dopóki rząd USA nie pozwie go do sądu za noszenie bielizny publicznie. Cap wyjeżdża do Australii i staje się beznadziejnym alkoholikiem, ale ostatecznie podejmuje walkę z nikczemnym super złoczyńcą Christopherem Lee. Film jest musicalem (bo oczywiście jest) z piosenkami napisanymi przez Richarda O ' Briena z Rocky Horror Picture Show, w tym nieodpartym rozmyślaniem o naturze dobra i zła:

Przed grą Squid i igrzyskami śmierci był ten zwariowany film turniejowy, pełen rozprysków i rzezi, osadzony w Orwellowskiej przyszłości, w której podklasy są ofiarami sportu uprawianego przez bogatych sadystów, zdeterminowanych, aby ścigać ich i zabijać przed zachodem słońca. Nic nie było zbyt dziwne dla tej szalenie zwariowanej narracji, która obejmuje zjadającego palce wilkołaka potwora i jednego z najbardziej zapierających dech w piersiach złych strażników więziennych w historii kina-granego przez błyszczącą-skalpowaną legendę Rogera Warda.

Charakterystycznie energiczny film Briana Trencharda-Smitha o sztukach walki plus film samochodowy plus film o policjantach plus wszechstronna akcja explodapalooza podąża za Chińskim agentem specjalnym (Jimmy Wang Yu), który infiltruje przestępczą sieć kierowaną przez gangstera granego przez George 'a Lazenby' ego – znanego jako "The Australian 007"."Są świetne akrobacje, pękające tempo i bardzo dobrze zainscenizowane sekwencje, w tym ekscytujący ośmio i pół-minutowy pościg samochodowy, który z pewnością zainspirowałby Filmy Mad Maxa George' a Millera.

"Meat pie western "Terry' ego Bourke ' a nigdy nie osiągnął tak wielkiej ulicznej reputacji, co jest wstydem, ponieważ film jest na najwyższym poziomie – zaczynając od żartobliwego Sergio Leone, a kończąc na wspaniale trzymającym w napięciu finale. W tytułowej karczmie, około końca XIX wieku, goście są mordowani we śnie przez jej maniakalnych właścicieli (Dame Judith Anderson i Joseph Fürst), co czyni to miejsce rodzajem motelu Bates pod spodem. Zdeterminowany, aby ich przechytrzyć, Bohater (Alex Cord) musi nie zasnąć w pokoju wyposażonym w łóżko, które pełni rolę skomplikowanej maszyny śmierci.

W fabularnym debiucie reżysera Petera Weira Młody ocalały z katastrofy (Terry Camilleri) zostaje uwięziony w małym miasteczku, w którym gospodarka opiera się na stałym dostawie rozbitych pojazdów – przesłanka pełna satyrycznych i alegorycznych podtekstów. Istnieje międzypokoleniowe napięcie między młodymi, odzianymi w czołówkę, którzy jeżdżą dziwacznymi kawałkami twisted metalu, a starszymi ludźmi, a także burmistrzem (John Meillon), który oświadcza, że nikomu nie wolno opuszczać miasta. Sens filmu jest zagadkowy, dodając pod maską poważny, ciekawy podtekst.

Animatroniczna świnia w stylu Russella Mulcahy ' ego-nasycona kreatura nie jest świetna – ale, podobnie jak w szczękach, zmusiło to reżysera do cięcia wokół niego i innowacji gdzie indziej, czego rezultatem jest film, który odnosi wspaniałe sukcesy pomimo swoich ograniczeń. Fabuła jest cienka, z udziałem grizzled man (Bill Kerr) jako oddany odnalezieniu dzika, który porwał wnuka jako kapitan Ahab miał przyskrzynić Moby Dicka. Ale atmosfera tętnicy jest tak gęsta, że można ją przeciąć nożem.

Nowa Pielęgniarka (Susan Penhaligon) w prywatnym szpitalu w Melbourne zostaje ostrzeżona, że "pensja jest minimalna, godziny obrzydliwe". Ale nic nie mogło przygotować jej na Patricka: tytułowego bohatera, który jest intensywnie ... poziomą obecnością, leżącego w łóżku w śpiączce przez całe doświadczenie, ze zdolnością do wywoływania wszelkiego rodzaju złych rzeczy dzięki jego psychokinetycznym zdolnościom. Niezapomniany film Richarda Franklina o północy to świetny przykład tworzenia wiele z odrobiny i załamywania napięcia poprzez cięcie wokół złoczyńcy.

Kolejny przebłysk geniuszu Richarda Franklina, tutaj w pełnym Hitchcockian mode, dostarczający sprytnie skalibrowanego thrillera. Kierowca ciężarówki (Stacey Keach) w drodze z Melbourne do Perth mija czas, wyobrażając sobie historie nieznajomych na drodze. Kiedy wierzy, że inny kierowca może być zabójcą, wyobraża sobie to, czy ma coś na myśli? Quentin Tarantino był na forsie, kiedy powiedział: "możesz jutro przerobić gry drogowe i nie zmienić na to cholernego słowa, a to wystraszyłoby wszystkich.”

Nie jest trudno przedstawić strasznego złoczyńcę: po prostu włóż jakiegoś kolesia w maskę i daj mu piłę łańcuchową. Kuszące pytanie w sercu horroru Colina Egglestona, rodzaju dramatu związku, brzmi, czy w ogóle istnieje złoczyńca. Kłócąca się para (John Hargreaves i Briony Behets) lekceważy środowisko podczas swojej wyprawy na kemping, wyrzucając niedopałek papierosa przez okno i zabijając dugonga. Tak więc matka natura łączy ptaki, owady i zwierzęta, aby je zniszczyć. Czy to tylko zbieg okoliczności? Zagrożenie jest wszędzie i nigdzie: na drzewach, w wodzie, w piasku, a piekło jest tuż za tobą!

Dystopijna alegoria społeczna osadzona w kinie drive-in jako mikrokosmos społeczeństwa? Genialne! Kiedy młody mężczyzna (Ned Manning) pożycza zabytkowy samochód brata, aby zaimponować swojej dziewczynie (Natalie McCurry) w wspomnianym drive-in, odkrywają, że drive-in jest społeczeństwem samym w sobie – z własną gospodarką (nawet własną walutą) i frakcjami politycznymi. Determinacja bohatera do ucieczki prowadzi do jednego z najbardziej ikonicznych obrazów Ozploitation: wspaniałego momentu ucieczki z jasnymi światłami, połamanym drewnem i sensacyjnym pojazdem w powietrzu.

Pierwsze dwa z topniejących w twarz klasyków George ' a Millera zostały wkomponowane w jedną pozycję hellzapoppin. Po tym, jak w 1979 roku reżyser przedstawił widzom swojego road Warriora, kino akcji już nigdy nie było takie samo. Przez długi czas oryginał-film o dzikiej zemście i historia powstania wściekłego antyhero Mela Gibsona-był najbardziej dochodowym filmem fabularnym nakręconym na całym świecie. Sequel podkręcił wartości produkcyjne, dzięki bardziej spektakularnym strojom podobnym do BDSM i jednej z największych scen pościgu wszech czasów.

Arcydzieło Teda Kotcheffa z 1971 roku-przez dziesięciolecia uważane za zaginione, aż w końcu odnalezione w pudełku przeznaczonym do zniszczenia – jest tak cholernie dobre i tak cholernie bezpańskie, że zarówno uosabia, jak i wykracza poza gatunek Ozploitation, oferując publiczności filmu o północy coś naprawdę genialnego do przeżucia.

Podążając za nauczycielem angielskiego w liceum (John Grant), który w małym pustkowiu popada w szaleństwo, Kotcheff buduje przerażającą atmosferę, zatkaną kurzem i potem. Nie tyle oglądasz ten film, co go czujesz; naciśnięcie przycisku "play" jest jak otwarcie drzwi piekarnika i uderzenie podmuchem gorącego powietrza.