Pełnia średniowiecza w Europie by Korban Tomasz

2. Na czym polegało odrodzenie ośrodków miejskich?
W okresie wędrówki ludów i kryzysu gospo darczego miasta utraciły swoją dotychczasową rangę. Niektóre z nich przestały istnieć, inne przetrwały, ale miały ograniczone znaczenie go spodarcze. W okresie karolińskim i ottońskim pełniły one głównie funkcje ośrodków władzy świeckiej i kościelnej. Jednak do X w. nadal były nieliczne i słabo zaludnione. Najwięcej z nich znajdowało się na północy, między Renem i Morzem Północnym, oraz w krajach śródziem nomorskich. W XI w. rozpoczął się nowy proces średniowiecznej urbanizacji. Przyczyniły się do tego wzrost demograficzny, powiększenie are ału upraw, upowszechnienie się zdobyczy tech niki i większa wydajność rolnictwa. Dzięki tym czynnikom chłopi zaczęli uzyskiwać znaczne nadwyżki w produkcji rolnej, co umożliwiło części z nich zajęcie się rzemiosłem. Zaczątki społecznego podziału pracy powstały już we wczesnośredniowiecznych włościach senioral nych, gdzie część ludności wiejskiej dodatkowo trudniła się produkcją rzemieślniczą, przezna czoną dla ogółu poddanych seniora lub ewen tualnie na sprzedaż poza włością. Zaczęły się wówczas wyodrębniać nowe zawody, takie jak: piekarz, rzeźnik, szewc, kuśnierz, tkacz, kowal czy młynarz. Z czasem te dodatkowe prace pro dukcyjne stały się dla ich wykonawców głów nymi zajęciami. Ludzie trudniący się rzemio słem zaczęli skupiać się w odrębnych osadach, co prowadziło do odradzania się miast.

Początkowo trafiali do nich chłopi, którzy na skutek przeludnienia wsi poszukiwali nowych miejsc do życia oraz pracy. Zajęcie znajdowali przeważnie w rzemiośle i handlu. Rozwój tych gałęzi gospodarki był możliwy również dzięki

bogaceniu się wsi. Chłopi musieli bowiem sprzedawać na rynku miejskim część plonów, aby zebrać pieniądze na rentę feudalną, która w okresie kolonizacji zamieniono na stały czynsz pieniężny. Pozostałe pieniądze otrzy mane z nadwyżki produktów umożliwiały im zakup towarów wytwarzanych w miastach lub do nich sprowadzanych. W tym czasie lud ność miejska nadal zajmowała się produkcją rolną, ale miało to już poboczne znaczenie. Mieszkańcy miast mogli bowiem bez problemu pozyskiwać potrzebne produkty od okolicz nych chłopów. To właśnie kontakty handlowe między wsią a miastem umożliwiły powstanie sieci miejskiej, która pokryła dość gęsto Eu ropę Zachodnią. Były to jednak w większości małe ośrodki, liczące od kilkuset do kilku ty

sięcy mieszkańców. W szczytowym okresie intensywnej kolonizacji - pod koniec XIII w. - w Europie było zaledwie ok. 60 miast, w któ rych liczba mieszkańców przekraczała 10 tys. Nieliczne ośrodki osiągnęły zaludnienie kilku dziesięciu tysięcy, a jedynie kilka przekroczyło liczbę 100 tys. mieszkańców. Do największych z nich w 1300 r. zaliczały się Paryż (ok. 200 tys. mieszkańców), Mediolan, Florencja, Wenecja (po 100 tys. mieszkańców), Neapol, Palermo, Genua, Piza, Grenada, Gandawa i Londyn (po 50 tys. mieszkańców). Jednak na powstawanie tych miast miały wpływ zupełnie inne czyn niki, takie jak udział w handlu dalekosiężnym i produkcja na rynek ponadregionalny.

3. Na czym opierał się handel?
W Średniowieczu handel opierał się w głównej mierze na wymianie towarów, np. z Rusi do Flandrii sprowadzano futra, w zamian z Flandrii do Rusi sprowadzano kosztowne przedmioty.

4. Jaką rolę odgrywała lokacja wsi i miast?
Lokacja wsi i miast odgrywała wielką rolę w ich rozwoju, pozwalała szybciej się rozwijać. Na przykład, jeśli jakieś miasto lub wieś było położone na skrzyżowaniu szlaków handlowych(np. z Europy do Azji) to pozwalało to rozwinąć handel w danej miejscowości, co bardzo często wpływało pozytywnie na gospodarkę danej wsi/miasta.