1. het bespreken van de casus en er samen voor zorgen dat iedereen het vraagstuk begrijpt
2. vaststellen welke vragen er beantwoord moeten worden
3. brainstormen over wat de groep al weet en samen mogelijke oplossingen en antwoorden op de vragen bedenken
4. analyseren en structureren van de resultaten van de brainstormsessie
5. formuleren van leerdoelen voor de ontbrekende kennis
6. onafhankelijk onderzoek doen, individueel of in kleine groepjes: artikelen of boeken lezen, practica volgen of colleges bijwonen om de vereiste kennis op te doen
7. de bevindingen bespreken.

(2) zie titel

(3) Ik heb dit artikel gekozen omwille van 2 redenen: a) in het artikel komt mijn oude school (Lutgardiscollege Oudergem) aan het woord. Ik was ontzettend blij om te vernemen dat de nu-directie de vergroening van deze school heeft kunnen realiseren! b) ik sta als LIO op een nog zeer grijze school en ben tot voorzitter van de MOS-werkgroep verkozen. Dit schooljaar maken we werk van het subsidiedossier zodat we ons schooldomein kunnen vergroenen.

Een efficiënte groene schoolomgeving heeft niet alleen effecten op welbevinden en welzijn, maar integreert ook de mogelijkheid om vakinhoudelijke leerdoelen te behalen - de grootste uitdaging ligt 'm in iedereen aan boord krijgen.

(4) zie foto van artikel

(5) https://www.klasse.be/630467/je-speelplaats-groen-gedeeld-en-bewegingsvriendelijk/

(2) zie titel

(3) Ik heb dit artikel gekozen omdat ik 2 van 3 broers bij mij in de klas heb (als LIO). Hun papa heeft vorig jaar in oktober zichzelf het leven ontnomen tijdens zijn (her)opname in de psychiatrische instelling. De jongens hebben hem gelukkig niet zien hangen. Veel leerkrachten kenden de man ook persoonlijk, en het nieuws kwam hard aan. We zijn nu een jaar verder en meestal gaat het goed met de jongens, maar er zijn ook mindere dagen. Dit is maar een voorbeeld van één gezinssituatie, maar na een jaar in het onderwijs is me wel duidelijk geworden hoeveel leerlingen in schrijnende situaties zitten. Ik ben geen psycholoog, maar ik houd rekening met de leerlingen hun leeftijd, bied een luisterend oor als ze daar nood aan hebben en verwijs hen door naar professionele hulpverleners. Ook dit aspect van het leven hoort bij het leerkracht-zijn...

(4) zie foto van artikel

(5) https://www.klasse.be/69097/wat-is-rouwen/

(2) zie titel

(3) De innovatie is dat werkzoekenden een gratis opleiding tot leraar kunnen volgen. Fijn voor zij die deze kans krijgen want die is niet voor iedereen weggelegd!

Maar vooral de voorlaatste zin vond ik doorslaggevend in dit artikel. Op een bepaald moment vorig schooljaar (rond april-mei) zat mijn motivatie als zij-instromer / LIO in een diepe dip. Het is dankzij de steun vanuit de directie/HR, van vele collega's en van mijn gezin dat ik uit de dip geraakt ben.

Mijn bedenking bij dit artikel is dat leraar zijn toch ook een specifieke roeping is (en nee, ik ben niet gelovig; ik ben een wetenschapper). Als je dit niet hebt, dan ga je het geen hele carrière uithouden. Is het geen goed idee om eerst de motivatie te polsen vooraleer zomaar werkzoekenden een gratis opleiding te laten volgen?!

(4) zie foto van artikel

(5) https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/10/09/lerarentekort-op-1-jaar-tijd-sterk-toegenomen-vdab-telt-nu-bijn/

Ik heb dit voorbeeld gekozen omdat ik denk dat centrale toetsen ervoor kunnen zorgen dat we meer zicht krijgen in onderwijsprocessen en de leerresultaten van de leerlingen. Dit zorgt ervoor dat ook de leerkrachten een beter begrip krijgen van de onderwijsprocessen en dat ze hun lessen op basis hiervan kunnen aanpassen. Als toekomstige leerkracht kan dit gebruikt worden om te bepalen of de lesaanpak van jou goed is en de leerligen de nodige onderwijsdoelen op deze manier bereiken.

Bron: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/07/15/vanaf-2024-centrale-toetsen-in-vlaams-onderwijs/

Ik heb dit artikel gekozen omdat digitaal lesmateriaal steeds meer voorkomt in de klassen. Ik heb zelf nog geleerd te werken met pen en papier en ik vind het uit ervaring bij mijn stage nog moeilijk om te werken met het digitaal lesmateriaal. Toch denk ik dat dit een vereiste is want dit is de toekomst voor de leerlingen en ik vind het dan ook belangrijk dat de leerkrachten de leerlingen hierin kunnen ondersteunen. Ik geloof ook dat dit een goede stap is om het leermateriaal meer digitaal te maken want dit zorgt ervoor dat de lessen meer UDL worden en dat is belangrijk naar de toekomst toe.

Bron: https://schoolit.be/nieuws/innovatie/go-investeert-netbreed-in-digitaal-lesmateriaal/

Op deze manier krijg je als leerling ook een genuanceerder beeld over het leven omdat je verschillende docenten krijgt over je schoolloopbaan met elk een erg autonome aanpak en merk je sneller welke manier van werken jou het best ligt. Er is in de wereld namelijk heel veel grijs en weinig zwart of wit zoals het nu vaak wordt voorgesteld.

Seppe H.

Seppe H.

Seppe H.

Ik heb gekozen voor dit onderwerp omdat de jongeren steeds minder bewegen. Echter is dit wel belangrijk want beweging heeft veel voordelen en zorgt het voor een betere ontwikkeling van de leerlingen. Het bewegend leren kan ervoor zorgen dat jongeren beter kunnen leren en ook beter kunnen onthouden. Als toekomstige leerkracht wil ik hier rekening mee houden en daarom bewegend leren integreren in mijn lessen.

Bron: https://www.klasse.be/257016/beweeg-meer-en-activeer-je-hersenen-zo-begin-je-aan-bewegend-leren/

Wanneer iemand anders wilt kijken of het diploma van een persoon legitiem is kan dit via een online webportaal. Blockchain technologie maakt het dus mogelijk voor onderwijsinstanties om op een veilige en betrouwbare manier diploma’s uit te delen.

Deze software kan gebruikt worden om geschreven tekst levensecht om te vormen naar audiobestanden. Hierbij kan een docent wellicht op maat gemaakte luisterboeken of podcasts aanbieden.

Door de leerkrachtautonomie en de sterke opleiding van de leerkrachten in Finland is er ook veel vertrouwen in de leerkrachten. Leerkrachten worden zorgvuldig geselecteerd en krijgen een uitgebreide opleiding voordat ze voor de klas staan. Dit draagt bij aan een gevoel van professionaliteit en competentie onder leerkrachten wat op zijn beurt het vertrouwen van ouders en studenten vergroot.

https://www.breinstein.nl/blogs/onderwijsinnovatie-de-7-belangrijkste-ontwikkelingen/

https://www.kennisnet.nl/artikel/6645/ict-in-het-onderwijs-de-kracht-van-ict-zit-in-verscheidenheid/

https://www.iphoned.nl/nieuws/ipad-in-de-klas-docenten/

Link: https://www.duaalleren.vlaanderen/

Link: https://www.somt.nl/expertisecentrum/digitale-dissectietafel/

Link: https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220307_93780401

Het onderwijs in Finland toont enkele grote verschillen met ons traditioneel onderwijs. Er heerst namelijk een ongedwongen sfeer waarbij lesgeven en ontspannen hand in hand gaan. Aan beide wordt evenveel aandacht geschonken (wat ikzelf ook zéér belangrijk vindt) en beide dragen bij aan de ontwikkeling van de leerling/student. Verder wordt het lesprogramma en het leerdoel bepaald door de leerkracht alsook de technieken/methodes die zij hiervoor willen inzetten. Doordat de leerkracht op een andere manier kijkt naar de doelstellingen van het lesgeven wordt een positief klasklimaat gecreëerd waardoor de student positief betrokken wordt, er meer sociaal contact is en de leerling/student een positief psychologisch welbevinden ervaart waardoor de competenties verhoogd worden. Dit toont onder andere  het voorbeeld van ‘het werken in het café’ om zo de skills (sociaal contact / interactief / samenwerkend / wiskundig / … ) van de student in de praktijk aan te scherpen maar ook de pauzemomenten (zowel binnen als buiten) waarbij de student door middel van het ABC van motivatie groei ervaart maar waar ook de ruimtelijke omgeving het gedrag positief beïnvloed en stimuleert.

Het is met andere woorden belangrijk dat leerkrachten zowel het ruimtelijk aspect van onderwijs onder de loep nemen alsook rekening houden met het inhoudelijke aspect van het lesgeven. Wanneer deze twee in balans zijn is de leerling tot meer in staat.

Simonis Sophia

AI kan men zien als de assistent van de leerkracht waardoor de leerkracht voor adaptief leren / adaptief onderwijs kan kiezen zodat het lessenpakket kan afgestemd worden op de individuele behoefte van de leerling. Zo zullen leerlingen/studenten meer afwisseling ervaren, meer geïnspireerd worden en beter linken kunnen leggen op basis van hun interesses of kennis.

Met het oog op gevoel, transformatie en groei blijft de leerkracht (samen met de leerlingen) volgens mij de belangrijke spilfiguur binnen de klas. Het is net doordat de leerkracht rekening blijft houden met de noden van de leerling/student op een proactieve manier dat groei (op verschillende vlakken) kan ontstaan. En net omdat de leerkracht rekening houdt met gevoel, zoals het sociale aspect, kan de leerkracht ervoor zorgen dat leerlingen/studenten door middel van blended leren en samenwerken geinspireerd worden en getriggerd blijven. 

Simonis Sophia

AI kan een boost geven aan educatie maar in welke mate dit ingezet en gefilterd kan worden, is zoals in de video te zien, breed.  De boost die AI geeft kan namelijk meerledig zijn. Er kunnen zich verandering voor doen op intellectueel vlak maar ook op emotioneel vlak. Beide zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden en we moeten met andere woorden rekening houden met de keerzijde van de medaille en nadenken over de mate waarin dit (eventueel) emotioneel ervaren kan worden of welke gevolgen dit kan hebben op andere vlakken.

 Wanneer iemand een volledige schooldag of een schooljaar gemonitord wordt kan dit als een soort van controle ervaren worden waardoor bijvoorbeeld ook de druk veel hoger kan komen te liggen en het emotionele welzijn naar omlaag kan gaan.

Om intellectuele productiviteit te stimuleren kan het gebruik van AI door middel van bepaalde methodes of inzetbaarheid verschillende eindresultaten hebben. Bij bepaalde leerlingen kan het net een omgekeerd effect hebben (toepassing zoals in de video waarbij de leerling dit ook zo ervaart). De intellectuele productiviteit is gekoppeld aan het welbevinden van de leerling en wanneer er voldoende ademruimte is en hij of zij geregeld offline kan gaan en kan deconnecteren (net zoals de educatieve maatregelen in Finland voorschrijven) zorgt dit ervoor dat de breinwerking gestimuleerd wordt. We moeten met andere woorden opletten over het hoe, waar, wanneer, hoeveel, etc wanneer AI geïntegreerd wordt in een omgeving.

Simonis Sophia

De groene ecologische keuzes in combinatie met leren heeft een positief effect op probleemoplossend denken, associëren, identificeren, evolutie, … Het zorgt ervoor dat er o peen andere manier gekeken en gereflecteerd word op vakken zoals bijvoorbeeld biologie en statistiek. De inhoud van de vakken blijft hetzelfde, er wordt slechts een andere blik geworpen op de methode en de omgeving. Wat maakt dat studenten anders gaan kijken naar de materie en spelenderwijs associaties leggen en/of de materie sneller onder de knie krijgen.

IMPACT: buiten het klaslokaal denken kan een goed didactisch component zijn om bij te dragen aan een positief (binnen) klasklimaat.

Simonis Sophia

https://www.klasse.be/663039/groene-speelplaats-natuurlijk-lesmateriaal/

De reden waarom ik dit artikel gekozen heb is omdat het van belang een goede ontspanningsruimte en/of speelplaats centraal staat. De ruimtelijke omgeving draagt namelijk bij aan het stimuleren en beïnvloeden van het gedrag. Als we dit kunnen combineren met eigen inbreng van de student zal de betrokkenheid van de student een boost krijgen. Wanneer enkele van de beschreven inspiraties gekoppeld kunnen worden aan een project kan dit bijvoorbeeld een toegevoegde waarde zijn voor een topic zoals kleurenleer of werken in groep. De leerkracht kan door te faciliteren het leren constructief, cumulatief, zelfregulerend, doelgericht, gesitueerd en coöperatief maken.

IMPACT: wanneer de leerkracht structurerend en autonomie ondersteunend optreedt kan de autonome motivatie verbeteren waardoor de leerprestaties verbeteren en het psychologisch welzijn.

Simonis Sophia

Een artikel waarin weergegeven wordt waarom meten nodig is in het onderwijs en hoe centrale toetsen hiervoor ingezet kunnen worden. Het artikel trok vooral de aandacht omwille van het onderdeel Nederlandse teksten schrijven tijdens het ‘meten’ waarvoor de leerlingen geen evaluatie krijgen. Het onderdeel van het ‘meten’ vormt namelijk de basis voor onderzoekers bij het evalueren van hoe een computer schrijfopdrachten verbetert/kan verbeteren.

IMPACT: op termijn zou dit een toepassing kunnen zijn voor elke leerkracht om zo meer tijd te kunnen inzetten op bijvoorbeeld (individueel) gericht lesgeven of sturen alsook gerichte lesactiviteiten voorbereiden in plaats van het verbeteren en analyseren van teksten.

Simonis Sophia

Robin M.

Het respect voor de professionaliteit van de leerkracht maakt onbewust dat de leerkracht veel gemotiveerder is en met meer plezier zijn of haar werkt doet.

Arjan Buist

Arjan Buist

Arjan Buist

https://nos.nl/artikel/2481424-kabinet-geeft-dringend-advies-aan-scholen-telefoon-uit-de-klas.

Arjan Buist

https://college.nl/het-college/aanbod/technasium

Arjan Buist

https://www.noordhoffacademy.nl/docent-aan-het-woord-joost-meijer/

Arjan Buist

Ik ben ervan overtuigd dat een gemotiveerde leerkracht die graag zijn leerlingen/studenten iets wil bijbrengen, hierin meer zal slagen dan de ‘stereotiepe’ leerkracht in België. Zo is de vast benoeming nog steeds een boosdoener, er zijn veel rotte appels die vast benoemd zijn en graag profiteren van de voordelen van het onderwijs. Een selectie maken uit leerkrachten en hogere normen op stellen lijkt mij een zeer goed idee, zo zal je ook mensen tot leerkracht maken die dit echt zien als een passie, die genoeg kennis hebben en die met volle motivatie jongeren iets wilt bijleren.

In het artikel wordt aangegeven dat het de bedoeling is dat studenten dankzij de nieuwe aanpak vlotter links kunnen leggen tussen de verschillende vakken en dit lijkt me zeer nuttig. Je kan op deze manier sneller, dieper en zeker ook kritischer op bepaalde zaken in gaan zodat het grotere plaatje duidelijk wordt. 

(Seppe Houberechts)

Een positief punt volgens mij is dat bekwame leerkrachten zo meer autonomie krijgen om zelf hun lessen relevent en boeiend te houden voor hun leerlingen. Je kan zo vlotter inspelen op de actualiteit of leefwereld van de jongeren.  

Deze vrijheid kan volgens mij ook een negatief punt zijn als ze te ver gaat. Op een bepaalde manier vind ik dat jongeren toch een algemene brede basis meekrijgen voor ze bijvoorbeeld aan het hoger onderwijs of een job starten. Deze basis moet toch specifiek genoeg blijven vind ik, het leven is nu eenmaal niet alleen maar kunnen doen wat je leuk of interessant vindt.   

(Seppe Houberechts)

https://www.hln.be/tienen/nieuw-schoolgebouw-methodeschool-de-toverwijzer-een-kind-dat-zich-goed-voelt-zal-groeien-op-zowel-intellectueel-als-creatief-vlak~a23ee938/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

https://www.standaard.be/cnt/dmf20231130_93501263

Ook het feit dat je meer herhaling krijgt voor de onderdelen waar je minder goed op scoort tijdens de vragen die de app stelt vind ik een prima onderdeel.  

Ik ken het gevoel dat je vooral leert om op je examen te slagen en niet per se om deze kennis later nog te gebruiken dus dan is dit een prima hulpmiddel.  

Er wordt ook aangegeven dat studenten die de app gebruiken betere punten halen achteraf op het examen. Hieruit kan je natuurlijk niet afleiden dat het enkel door de app is, misschien zijn het gewoon de meest gemotiveerde studenten die deze app al gebruiken en hadden zij zowiezo hogere punten behaald.  

(Seppe Houberechts)

We moeten er bewust van zijn dat deze AI een krachtig wapen is, die stilaan binnensluipt in onze maatschappij.

Technisch gezien kan het integreren van ChatGPT een positieve impact hebben op de studenten als ze daar kritisch mee kunnen omspringen, want deze digitale tool heeft zijn beperkingen. Implementeren in de klas, zeker ja, maar met voldoende toezicht en begeleiding.

Een andere belangrijke les is het belang van hoogopgeleide leraren. Finland legt de lat hoog voor leraren en investeert aanzienlijk in hun opleiding en professionele ontwikkeling. Door leraren de autonomie te geven om het curriculum aan te passen aan de behoeften van hun studenten, stimuleert het systeem creativiteit en betrokkenheid bij het leren. Bovendien benadrukt het Finse onderwijssysteem het belang van een holistische benadering van leren. In plaats van zich uitsluitend te richten op gestandaardiseerde tests, moedigt Finland een brede ontwikkeling van vaardigheden en capaciteiten aan, inclusief sociale en emotionele groei. Dit benadrukt het belang van het welzijn van studenten en het creëren van een ondersteunende leeromgeving waarin ze zich kunnen ontwikkelen als geheel.

Kortom, het Finse onderwijssysteem laat zien dat gelijkheid, hoogopgeleide leraren en een holistische benadering van leren essentiële pijlers zijn voor succesvol onderwijs. Door deze lessen te omarmen, kunnen andere landen streven naar verbeterde onderwijsresultaten en een meer inclusief en rechtvaardig onderwijssysteem voor alle studenten.

Het blijft belangrijk om kritisch te kijken naar de informatie die je verzameld. Net als bij een internetartikel, een tijdschrift of wanneer iemand iets tegen je verteld, moet je jezelf afvragen of de verkregen informatie wel correct is en dit controleren. Als leraar ga je de onderwijsopdrachten wellicht aanpassen van een kennisgerichte opdracht naar een kennisverwervende opdracht waarbij er meer gefocust wordt op andere vaardigheden dan louter de cognitieve.

Een ander verschil is het sociale positie dat leerkrachten hebben in de maatschappij. In Finland worden deze meer gerespecteerd en gewaardeerd dan in westen. Men vertrouwt de leerkrachten daar meer als ouder waardoor dit vertrouwen ook (deels) zal doorvloeien naar het kind. Verder hebben de leerkrachten meer autonomie wat voor meer creatieve oplossingen kan bieden om een onderwerp aan kaart te brengen. Dit kan ook zorgen dat leerkrachten meer geïnvesteerd zijn in de les die ze geven. Een mooi voorbeeld dat er getoond werd in de video was het studentencafé. Dit geeft het gevoel aan de leerlingen dat ze kunnen “ontsnappen” van de les, maar toch leren ze nog (bijvoorbeeld wiskunde, sociale skills, …). Men geeft op deze manier ook meer vrijheid aan de kinderen waarbij ze zelf kunnen beslissen wat ze willen.

Vanden Bossche T.

Naar mijn mening kan AI een hulpmiddel zijn om bepaalde doelen te bereiken of processen te vergemakkelijken, maar ze mogen absoluut niet de bovenhand nemen in het klaslokaal. Ook het direct vergelijken van verschillende leerlingen met elkaar mag stillaan verdwijnen uit het onderwijs. Elke leerling is anders en heeft andere noden. Het onderwijs moet zich stillaan evolueren naar een studentgerichte klaspraktijk.

Een belangrijke kanttekening hierbij is dat niet alle lessen gegamificeerd dienen te worden. Het is belangrijk om als leraar op zoek te gaan naar een goed evenwicht tussen zelfstandig, begeleid en klassikaal leren. Door af te wisselen in les- en werkvormen komen de leerlingen minder snel in een sleur terecht.

Ik heb dit artikel gekozen omdat ik tijdens mijn stagelessen zelf wat hinder heb ondervonden van ICT dat mij in de steek laat. Hoewel ik zeker de voordelen zie van ICT in de klas, is dit toch nooit 100% betrouwbaar, zoals boeken dat toch wel zijn. Verder zitten LLN de hele dag al met hun neus voor een scherm en zou het dus voor hen ook beter zijn om af en toe eens met een papieren versie aan de slag te gaan. (Ine K.)

Vanden Bossche T.

Vanden Bossche T.

Door computationeel te denken leren lln om problemen op te lossen met of door inzicht in ICT. Het is een belangrijke vaardigheid voor de 21e eeuw en het biedt een breed kader dat toepasbaar is in veel verschillende toepassingen.

Misschien is het zelfs een leuke oefening om met leerlingen deze AI platformen in de klas uit te proberen, ze vragen voor bijvoorbeeld een examen (die ze vooraf aan de leerkracht zouden willen vragen) aan chatGPT laten vragen tijdens een lesmoment. Deze kunnen klassikaal overlopen worden maar door de leerkracht nog verder gestaafd. Hierdoor zien de leerlingen ook het belang van de leerkracht en een 'real-life' antwoord op hun vragen, zo kunnen ze de verschillen zelf ontdekken.

Ondanks dit, blijft het belangrijk om de leerlingen ook probleemoplossend te leren denken zónder gebruik van AI. Het is namelijk niet continu mogelijk om AI te gebruiken en er gaan situaties komen waarin leerlingen enkel op zichzelf kunnen rekenen voor het oplossen van een vraag, probleem, creatieve oplossing etc.

In de vakken van ontwerp wetenschappen kan AI zeker een bron van inspiratie zijn, maar zou een onderdeel van de evaluatie dan ook 'authenticiteit' moeten worden: wat heeft de student al dan niet met AI gedaan en hoe heeft hij/zij daar 'zijn eigen draai' aan gegeven? Hoe maakt hij/zij het zich eigen?

Vanden Bossche T.

https://www.hln.be/nijlen/sint-calasanz-neemt-nieuwe-klaslokalen-in-gebruik-met-modern-smartboard~aacfa88a/

https://www.standaard.be/cnt/dmf20230108_98000410

https://communities.surf.nl/vraagbaak-online-onderwijs/artikel/verplegen-met-een-vr-bril-op-de-rol-van-xr-in-zorgopleidingen#:~:text=Studenten%20kregen%20de%20kans%20om,in%20de%20praktijk%20moeten%20uitvoeren.

Verder viel me vooral het respect van de ouders voor de leerkrachten op. Daar kan in België zeker nog aan gewerkt worden.

Ook het mentaal welzijn staat op de voorgrond. Dit uit zich in de aandacht voor vrije tijd en gezin, maar ook in het feit dat leerkrachten en leerlingen gewoon samen eten. Dit zijn kleine items die een groot verschil kunnen maken en makkelijk geïmplementeerd kunnen worden.

Door het opnemen van het gebruik van AI in de minimumdoelstellingen, zullen leerkrachten en scholen gestimuleerd worden om dit te integreren in hun lessen. (Jana Kooij)

Michela Ginevro

Michela Ginevro

Michela Ginevro

Michela Ginevro

Michela Ginevro

Ik ben ervan overtuigd dat deze onderwijsinnovatie belangrijke voordelen met zich meebrengt waaronder gepersonaliseerde aandacht voor studenten . Met twee of meer leraren in de klas kunnen studenten meer individuele aandacht krijgen. Dit is vooral voordelig voor studenten met speciale onderwijsbehoeften of voor diegenen die extra uitdagingen of ondersteuning nodig hebben. Daarnaast kan het de leerresultaten verbeteren. Door de krachten te bundelen, kunnen leraren hun expertise en vaardigheden combineren, wat kan leiden tot effectievere en meer gevarieerde instructiemethodes. Het bevordert ook de professionele ontwikkeling van de leraren. Leraren kunnen veel leren van elkaar door co-teaching. Ze kunnen nieuwe onderwijsstrategieën en -benaderingen delen, feedback geven en ontvangen, en hun pedagogische vaardigheden verbeteren. De effectiviteit van co-teaching hangt wel af van enkele factoren. Goede communicatie, wederzijds respect en een goede voorbereiding en planning zijn cruciaal voor het succes van co-teaching.

Michela Ginevro

Ik voel bij mezelf als lid van de iets wat oudere generatie dat wanneer de leerkracht geen bijscholing krijgt omtrent de digitalisering binnen het onderwijs, het weinig nut heeft om deze digitalisering door te voeren. Mijn doel als toekomstige leerkracht is om het blended leren toe te passen, maar er is constante evolutie in digitalisering dus een bijscholing door de school en door de leerkracht zelf zal noodzakelijk zijn.

Zoals bij vele dingen in het leven, kan je veel leren van een persoon die langs je staat. Ik denk dat het bevorderlijk zou zijn voor zowel een nieuwe als een meer ervaren leerkracht om geregeld eens een les samen voor te bereiden en te geven. Zo krijgen beide personen nieuwe inzichten en ga je na deze les weer anders naar onderwijs kijken. Het kost zeker tijd en moeite, maar lijkt me zeer nuttig.

Ik vind het altijd zeer moeilijk dat vanuit macro-niveau bepaalde beslissingen doorgevoerd worden waar ALLE leerkrachten moeten volgen. Ik vind een standaardweek van 38 u dan ook geen goed idee. Laat leerkrachten zelf kiezen hoe ze hun werkdruk opvangen in een hoeveelheid uren dat voor hun aangenaam is. Zo zal die uitdagende klas misschien ook wat minder uitdagend aanvoelen.

Ik kan niet werken in een onrechtvaardig systeem. De vraag is dan of ik het überhaupt volhoud in ons huidig onderwijssysteem.

https://www.sampol.be/2021/12/is-de-vaste-benoeming-in-het-onderwijs-nog-van-deze-tijd

Creëer klaslokalen alsof je daar zou willen wonen. Zorg voor licht, lucht, technologie en ruimte. Een stimulerende omgeving is essentieel voor een effectieve onderwijservaring. Als leerling en leerkracht breng je veel tijd door in en klaslokaal. Zorg ervoor dat het aangenaam is en mogelijkheden biedt om dynamisch te werk te gaan in de klas.

Ik vind niets erger dan mijn tijd te moeten doorbrengen in een muf en donker kot.

https://scienceacademique.com/archives/338

Door VR te integreren kunnen leerlingen abstracte concepten visualiseren en praktische vaardigheden ontwikkelen in een veilige omgeving. Dit kan actief leren stimuleren en de betrokkenheid verhogen.

Ik vind dat door gebruik te maken van VR je de zelfvertrouwen van leerlingen kan verhogen voordat ze bepaalde handelingen in het echt moeten gaan doen.

Ik ben zelf niet goed in het visualiseren van nieuwe dingen of abstracte concepten. Dit is een innovatie die mij zeker zou geholpen hebben.

https://www.klasse.be/219458/trend-virtual-reality-in-de-klas/

Verplichte buitenlessen en extra uren sport zouden een goed wapen zijn in de strijd tegen de obesitaspandemie. Ik heb dit voorbeeld gekozen omdat het een interventie is die niet alleen de academische prestaties beïnvloedt, maar ook de gezondheid van leerlingen verbetert. Als toekomstige leraar geloof ik sterk in het belang van een holistische benadering van onderwijs, waarbij de fysieke gezondheid van leerlingen net zo belangrijk is als hun cognitieve ontwikkeling. Deze aanpassing zou wat extra moeite vergen, maar uiteindelijk een positieve invloed hebben op het welzijn van de jongeren.

https://www.onderwijskennis.nl/kennisbank/het-belang-van-meer-bewegen-op-school

Een voorbeeld van onderwijsinnovatie op meso-niveau is de implementatie van een flipped classroom. Dit houdt in dat leerlingen de instructies thuis bekijken via video's of online modules, terwijl de klaslokaaltijd wordt gebruikt voor discussies, samenwerking en praktische toepassing van concepten. Ik vind dit een interessant voorbeeld, omdat het de traditionele lesstructuur verandert en meer nadruk legt op actief leren en betrokkenheid. Als toekomstige leraar zou dit model mij stimuleren om creatiever te zijn in mijn lesmethoden en meer de nadruk te leggen op interactieve leerervaringen voor mijn leerlingen.

https://onderwijstips.ugent.be/nl/tips/flipped-classroom-een-traditionele-les-omgedraaid/

https://www.uu.nl/onderwijs/onderwijsadvies-training/kennisdossiers/kennisdossier-voortgezet-onderwijs/een-chatbot-als-studiehulp

(Florence Scavone)

(Florence Scavone)

(Florence Scavone)

Florence Scavone

https://www.tijd.be/politiek-economie/belgie/vlaanderen/elke-leerling-krijgt-laptop-of-tablet-vanaf-vijfde-leerjaar/10294323.html

Florence Scavone

https://www.klasse.be/smartschool/

Florence Scavone

https://www.chatgptcursus.be/hoe-kan-chatgpt-ondersteunen-bij-huiswerk/

https://www.tijd.be/politiek-economie/belgie/vlaanderen/gratis-eten-op-school-goed-idee-of-weggegooid-geld/10546208.html

https://schoolit.be/nieuws/platform/meer-tech-in-de-klas-dankzij-deze-tools/

https://www.hln.be/oudenaarde/bernarduscollege-start-schooljaar-met-helemaal-vernieuwde-speelplaats-een-frisse-nieuwe-look-met-functioneel-groen~a7b08c43/

Ook de perceptie van het onderwijs in Finland is anders. Ouders vertrouwen erop dat hun kinderen een kwalitatieve opleiding krijgen en hebben veel vertrouwen in het kunnen van de leerkrachten. In ons systeem is dit helaas vaak niet het geval en heerst er soms een negatieve houding ten opzichte van leerkrachten.

Een ander opvallend aspect van het Finse onderwijs is de nadruk op gelijkheid. Schooluitstapjes en extra activiteiten zijn er gratis, zodat elke leerling kan deelnemen. Dit staat in contrast met ons systeem, waar de verschillen tussen leerlingen vaak zichtbaar blijven.

Ook studenten kunnen AI gebruiken, en het is onze taak als leerkracht om hen te leren deze technologie op de juiste manier in te zetten, bijvoorbeeld als studiemiddel waarbij AI hen helpt door toetsvragen voor herhaling op te stellen.

Het tekort aan leraren blijft een aanzienlijk probleem binnen ons onderwijssysteem. Het is cruciaal om in te zetten op flexibiliteit voor beginnende leerkrachten. Dit maakt het beroep aantrekkelijker en verhoogt de motivatie van nieuwe leerkrachten om daadwerkelijk in het onderwijs te blijven. Dit onderwerp zal ook worden meegenomen in het nieuwe regeerakkoord, waarin tevens aandacht is voor ervaren leerkrachten die meer anciënniteit vanuit de privésector kunnen inbrengen.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/09/28/vlaams-regeerakkoord-onderwijs/

https://www.tijd.be/opinie/algemeen/duaal-leren-als-gamechanger-we-moeten-mikken-op-zes-keer-zoveel-leerlingen-tegen-2030/10588507.html

https://www.edunext.be/blog/2021/2/25/de-inspirodroom-van-het-inspirocollege-in-houthalen-helchteren-een-hefboom-voor-uitdagend-onderwijs-en-een-plek-waar-leerlingen-hun-dromen-kunnen-najagen

https://www.schoolmakers.be/blog/ai-gebruik-in-taken-en-opdrachten/

Het is wel duidelijk dat men hoge eisen stelt aan het onderwijzend personeel om tot deze gewenste resultaten te komen.

De enige kanttekening die ik wil maken: het vrijheidsprincipe van de leerlingen mag volgens mij niet primeren op het "leren". Het is cruciaal om hierin een goed balans te vinden.

Voor mijzelf als leraar zal het een grote uitdaging zijn om de nieuwe AI-tools te implementeren in mijn lessen en zo "mee" te zijn met mijn tijd.

Het is tenslotte noodzakelijk om je zoveel mogelijk in de leefwereld van de lln te verplaatsen om connectie te blijven hebben.

Vraag is wel: hoe ver moeten we hierin gaan? Verlies je niet het rechtstreekse, gevoelsmatige contact met je studenten? Dit is in essentie nog altijd de basis voor kwaliteitsvol onderwijs.

AI moet volgens mij een middel zijn, niet een doel op zich.

Mijn onderwijsprincipe is: fouten maken moet mogen, zolang je er iets van opsteekt.

Door het implementeren van dit soort AI-tools - die blijkbaar nog niet 100% op punt staan- wordt dit principe wel ondermijnd. Kinderen worden al bij voorbaat gewaarschuwd dat Big Brother is watching. Dit kan volgens mij niet in onze samenleving en maatschappij.

Er moet volgens mij altijd afgetoetst worden of AI geïmplementeerd kan/mag worden zonder de ethische normen en waarden van onze samenleving met de voeten te treden.

Deze manier van AI-implementatie zal ook weinig kans tot slagen hebben in het Westen.

Er zullen interessante mogelijkheden zijn, maar ze mogen niet ten allen prijze toegepast worden.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/07/15/vanaf-2024-centrale-toetsen-in-vlaams-onderwijs/#:~:text=Binnenland%20Onderwijs-,Vanaf%202024%20centrale%20toetsen%20in%20Vlaamse%20onderwijs,en%20het%20zesde%20jaar%20secundair.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/02/20/stem-academie-van-pxl-krijgt-twee-opleidingen-voor-14-plussers/

https://www.leraar24.nl/2621382/zo-werkt-blended-learning-in-de-praktijk/

- Houdingslessen-

Waar AI voor mij een aanvulling was op vaardigheden die ik al zelfstandig had ontwikkeld, groeit de jongere generatie op in een cultuur waarin AI een vanzelfsprekend hulpmiddel is. Dit baart me zorgen, omdat zij mogelijk minder gestimuleerd worden om zelf na te denken en creatief te schrijven.

Daarnaast zijn online lessen steeds gebruikelijker geworden. Hoewel ze efficiënt en toegankelijk zijn, mis ik het directe sociale contact en de interactie van een fysieke klasomgeving. Dat persoonlijke contact draagt voor mij bij aan een rijkere leerervaring.

Technologie heeft mijn benadering van leren flexibeler gemaakt, maar het roept ook vragen op over de toekomst van onderwijs en de impact op zelfredzaamheid en creativiteit bij de volgende generatie.

Een kind moet een kind kunnen zijn, zonder de constante druk van monitoring. Daarom ben ik tegen het gebruik van camera’s in de klas voor AI-doeleinden, omdat dit een gevoel van constante observatie kan creëren, wat contra-productief is voor hun ontwikkeling en welzijn.

Daarnaast moeten we vermijden dat AI wordt gebruikt om kinderen continu met elkaar te vergelijken. Onderwijs moet gericht zijn op individuele groei en ontwikkeling, niet op competitie. Dit geldt ook voor de sociale dynamiek in de klas. Door te veel gebruik te maken van AI, creëer je namelijk een afstand tussen leerlingen onderling en tussen leerling en leerkracht. De menselijke interactie en persoonlijke band die essentieel zijn voor een veilige en stimulerende leeromgeving, kunnen daardoor onder druk komen te staan.

Kortom, AI kan nuttig zijn als aanvulling, maar moet ethisch verantwoord en met respect voor privacy worden ingezet, zodat kinderen vrij kunnen leren zonder constante druk, vergelijking, of verlies van menselijk contact.

Dankzij deze autonomie kunnen Finse leerkrachten zich richten op diepgaand begrip in plaats van oppervlakkige toetsvoorbereiding. Dit verhoogt niet alleen de motivatie van leerlingen, maar ook die van docenten zelf. Door leerkrachten te vertrouwen als professionals en hen minder administratieve druk op te leggen, wordt een inspirerende leeromgeving gecreëerd die bijdraagt aan betere leerprestaties en meer betrokkenheid.

Ook in mijn academisch schrijven heb ik veel geleerd. Ik gebruik ChatGPT vooral om teksten te herschrijven, waardoor ik schrijfstijlen beter heb leren herkennen en verbeteren. Dit heeft mijn vermogen om helder en doordacht te formuleren versterkt. Mijn ervaring heeft me geleerd dat actief werken met kennis – of het nu wiskunde of schrijven is – essentieel is voor diepgaand begrip.

AI kan helpen met leren op eigen tempo (differentiatie) , waarbij studenten uitleg en oefeningen krijgen die passen bij hun niveau van leren.

Slimme systemen kunnen ook opdrachten nakijken, waardoor ik meer tijd heb om studenten persoonlijk te begeleiden.

Belangrijke criteria voor het gebruik van AI in onderwijs zijn:

1. Privacy en veiligheid – AI-systemen moeten de gegevens van studenten goed beschermen. Ik zou alleen tools gebruiken die transparant omgaan met data en voldoen aan strikte privacyregels.

2. Ethische verantwoordelijkheid – AI mag geen vooroordelen versterken of ongelijkheid vergroten. Het moet eerlijk en inclusief zijn, zodat alle studenten gelijke kansen krijgen.

3. Balans tussen technologie en menselijke interactie – AI kan helpen bij taken zoals nakijken en gepersonaliseerde feedback, maar het mag echte gesprekken en begeleiding niet vervangen. De band tussen leraar en student blijft essentieel.

4. Bevorderen van kritisch denken – Studenten moeten leren hoe AI werkt en hoe ze technologie bewust en verantwoordelijk kunnen gebruiken.

AI moet een hulpmiddel zijn dat het onderwijs ondersteunt, zonder de kernwaarden van leren – persoonlijke aandacht, empathie en motivatie – te overschaduwen.

Zo hebben de leraren in Finland de vrijheid om zelf te bepalen hoe ze hun lessen invullen en hoeveel technologie ze hierbij gebruiken. Dit laat zien dat er vertrouwen is in hun expertise en geeft hen de ruimte om hun lessen aan te passen aan de behoeften van hun leerlingen. In plaats van puur kennis over te dragen, worden leerlingen actief betrokken bij hun eigen leerproces.

Wat me ook aanspreekt, is de nadruk op gelijkheid. Alle scholen krijgen evenveel geld van de overheid, waardoor het niet uitmaakt waar je woont of hoeveel je ouders verdienen, iedereen krijgt dezelfde kansen. De examenresultaten worden niet openbaar gemaakt, wat de druk om te presteren verlaagt.

Zelfstandigheid speelt ook een grote rol binnen het Finse onderwijssysteem. Leerlingen kiezen zelf hun lunch en ruimen dit ook zelf op, en sommige scholen laten hen zelfs een café runnen. Dit leert hen verantwoordelijkheid nemen en praktische vaardigheden ontwikkelen.

Voor mij voelt het fijner om echt met mijn handen bezig te zijn en iets tastbaars te maken. Een fysieke maquette bouwen geeft me veel meer voldoening dan een 3D-model op een scherm, ook al weet ik dat digitale modellen in sommige situaties praktischer zijn. Werken met mijn handen helpt me ook beter na te denken over een ontwerp en echt te begrijpen hoe iets in elkaar zit.

Zelfs vroeger, tijdens theorielessen in het middelbaar, merkte ik al dat ik me beter kon concentreren als ik ondertussen zat te schetsen. Op die manier onthield ik de uitleg ook beter. Technologie is zeker belangrijk binnen onderwijs, maar voor mij persoonlijk blijft een hands-on aanpak de meest natuurlijke en fijne manier van leren.

Daarnaast lijkt het me gevaarlijk dat zoveel persoonlijke data zomaar verzameld wordt, zonder enige privacybescherming. Dat deze informatie zelfs bij de overheid terecht kan komen, maakt het nog zorgwekkender. Je krijgt dan een onderwijssysteem waarin discipline en prestaties belangrijker worden dan creativiteit en intrinsieke motivatie.

Voor mij hoort onderwijs te draaien om vertrouwen, respect en autonomie. Kinderen moeten het gevoel hebben dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun leerproces, niet dat ze constant in de gaten worden gehouden en afgerekend worden op hun concentratieniveau. AI kan zeker nuttig zijn in het onderwijs, maar niet op een manier die leerlingen hun vrijheid en privacy afneemt.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/13/demir-bevestigt-detacheringsstop-onderwijs/

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/18/leerlingen-buso-kids-in-studentenrestaurant-uhasselt/

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/12/jenevermuseum-workshops-jongeren-hasselt/

Om dit aan te passen aan mijn eigen onderwijscontext, zou ik ervoor zorgen dat alle leerstof en oefeningen tijdens de les behandeld worden. Leerlingen kunnen opdrachten tijdens de pauze, springuren of vrije uren maken waardoor ze de mogelijkheid hebben om de juiste begeleiding te krijgen. Ik ben ervan overtuigd dat veel ouders geen tijd of te beperkte kennis hebben om hun kinderen te helpen bij hun huiswerk. Door de juiste begeleiding aan te bieden, wordt een inclusief onderwijs gecreëerd.

Uiteraard zijn er ook uitdagingen zoals tijdgebrek. Om dit op te vangen, zou ik mijn lesvoorbereidingen aanpassen om de lestijd efficiënter te benutten. Ook zou ik sterk inzetten op binnenklasdifferentiatie om elke leerling tot leren te brengen.

Betreffende het welzijn geloof ik dat minder huiswerk kan leiden tot minder stress en betere concentratie in de klas. Leerlingen zullen meer uitgerust en gemotiveerd zijn. Daarnaast leren ze van jongs af aan een gezonde balans te vinden tussen werk en privé, wat hen in hun latere carrière zal helpen om stress en burn-out te voorkomen.

Tijdens mijn huidige opleiding heb ik de wonderlijke wereld van AI leren ontdekken. Een handige brainstormpartner en een perfecte assistent in geval van nood. Het helpt me om teksten te herschrijven, maar ook om lessen voor te bereiden met de focus op interactie.  

Echter wat ik in de video zag, baart me zorgen. Het feit dat alles gemonitord wordt door AI vind ik gewoonweg eng. Niet alles hoeft gecontroleerd te worden; kinderen moeten de ruimte krijgen om zichzelf te zijn. Deze vorm van monitoring kan leiden tot verhoogde prestatiedruk en stress, wat het welzijn van leerlingen schaadt.

Daarnaast heb ik ernstige bedenkingen over de privacy van kinderen. Ouders ontvangen rapporten over de concentratieniveaus van alle kinderen in de klas, wat de prestatiedruk vergroot en de privacy schaadt.

Tot slot verstoort dit de dynamiek tussen studenten en leraren. Leraren gaan meer focussen op prestaties dan op het welzijn van de leerling.

Ik vind het goed dat hierop ingezet wordt want het is zo belangrijk om ten minste een diploma van het secundair onderwijs op zak te hebben. Door leerlingen werk en school te laten combineren, zullen ze meer gemotiveerd zijn om hun school af te maken, maar zullen ze minder schoolmoe worden.

Tijdens mijn stage heb ik gemerkt dat ik geregeld afweek van het handboek, omdat ik de voorbeelden niet relevant, saai, langdradig,... vond. Het lijkt me zeker aangewezen als er op globaal vlak gekeken wordt naar het lesmateriaal. Zo kan de leraar tot de essentie komen van zijn/haar taak: kwaliteitsvol lesgeven.

Door met activerende werkvormen te werken kunnen leerlingen op een andere manier leren en nieuwe perspectieven ontdekken. Ik ben ervan overtuigd dat leerlingen dit ook gemakkelijker kunnen onthouden dan wanneer er gedoceerd wordt.

Door een breed scala aan activiteiten aan te bieden is er voor iedereen iets en kan er beter ingespeeld worden op de verschillende interesses en behoeften van elke leerling. Dit is niet alleen positief voor hun gezondheid, maar ook voor hun schoolprestaties en sociale vaardigheden.

Het is essentieel dat de rol van de leerkracht niet wordt ondermijnd door AI, maar juist wordt versterkt. Daarom zou AI meer als hulpmiddel of ondersteuning moeten dienen, waarmee leerkrachten hun lessen kunnen verrijken.

Daarnaast mag AI geen vooroordelen bevatten of in de hand werken, het moet steeds op een diverse en inclusieve manier werken. Ik zie AI als een hulpmiddel dat de lessen versterkt, zonder de menselijke interactie te vervangen. Tot slot vind ik het belangrijk dat leerlingen verantwoord omgaan met AI en zich bewust zijn van zowel de mogelijkheden als de beperkingen van deze technologie.

Ik kan gerust zeggen dat ik me comfortabel voel bij het gebruik van AI in mijn klas, zolang het een ondersteunende en aanvullende rol vervult.

Ik vind dit eigenlijk niet kunnen dat de ouders nu aangesproken worden om bij te dragen. In mijn ogen ligt de fout bij de regering, zij hebben de scholen subsidies gegeven, maar uiteindelijk lijkt dit niet genoeg en vind dan ook dat zij dit moeten oplossen. De impact van dit probleem zal uitmonden in leerlingen die hun laptop kapot is, en wel een nieuwe kunnen veroorloven of leerlingen die dit niet kunnen veroorloven. Zo zal er een ongelijkheid ontstaan in de klas.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/08/26/duurder-geworden-schoollaptops/

Ik vind dit een heel leuke integratie voor praktijklessen in het onderwijs. Vaak zien de leerlingen de theorie en praktijk apart en zijn niet alle praktijkopdrachten up-to-date omwille van budget. Hiermee kan je de leerlingen laten kennismaken met de laatste nieuwe ontwikkelingen, en kunnen ze ook hands-on leren.

https://www.hln.be/onderwijs/vlaanderen-investeert-in-virtual-reality-voor-beroeps-en-technisch-onderwijs~a64c76b1/?utm

Ik denk dat dit een positieve beslissing is. De jongeren zijn tegenwoordig constant met schermen bezig, zowel op school als thuis. Hierdoor verliezen ze belangrijke vaardigheden, zoals sociale interactie. Als dit beleid op alle scholen wordt toegepast, denk ik dat leerlingen actiever en gelukkiger zullen worden. Ook zullen de leerlingen zich beter kunnen concentreren zonder deze afleiding.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2024/06/27/smartphoneverbod-provinciale-scholen-oost-vlaanderen/

Het vertrouwen op de leerkracht heeft minder te maken met onderwijs specifiek, maar in de wereld wordt er minder en minder vertrouwd op het woord van de experts (zie coronacrisis o.a.). Dit terwijl er meer dan genoeg bewijs is dat oplossingen die door experts voorgesteld worden wel duidelijk effectief zijn.

Qua werkdruk zijn we zelf als volwassenen erg veel bezig met work-life balance, stress management en hoeveel invoed deze hebben op ons leven en onze productiviteit. In traditioneel onderwijs word hier compleet niet naar gekeken en krijgen de leerlingen er maar taken en huiswerk op los, bovenop hun voltijds werk van in de klas zitten en aandachtig zijn.

(Deze specifieke zet is wat omstreden, maar het is een relevante "innovatie" op macro-nivau omtrent smartphonegebruik en sociale media voor jongeren)

https://www.vlaanderen.be/duurzaam-educatiepunt

https://www.vlaanderen.be/platform-voor-duurzaam-hoger-onderwijs

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/26/pleegzorg-proefproject-gent-crisisopvang-scholen-kinderen-jeugdz/

https://school-education.ec.europa.eu/en/teach/lesson-plans/collaborative-learning-using-digital-technologies

In mijn eigen onderwijscontext zou ik meer focus leggen op welzijn en minder prestatiedruk door meer gebruik te maken van formatieve evaluatie waardoor leerlingen minder stress ervaren. Daarnaast zou ik ook meer zorgen voor onderwijs op maat. Dit zou ik realiseren door bijvoorbeeld meer gebruik te maken van co-teaching, flexibele werkvormen of digitale tools om leerlingen te begeleiden op hun eigen niveau.

Betreffende het welzijn geloof ik dat deze aanpak kan zorgen voor een betere motivatie en welzijn van de leerlingen. Ze ervaren minder stress en bezitten meer eigenaarschap over hun eigen leerproces. Omdat de nadruk ligt op ondersteuning en persoonlijke groei in plaats van op competitie kan dit uiteindelijk ook zorgen voor een kleinere schooluitval.

Uiteraard zijn er ook uitdagingen bij deze aanpak zoals het culturele verschil tussen Finland en België. Zo kan er in België bijvoorbeeld meer weerstand zijn tegen minder gestandaardiseerde toetsen. Daarnaast vragen differentiatie en gepersonaliseerd leren extra middelen, tijd en ondersteuning die niet altijd beschikbaar zijn.

De introductie van Smartschool was een grote stap. Plots werd communicatie tussen leerkrachten en leerlingen gestroomlijnd, en huiswerk en resultaten konden online worden geraadpleegd. In het hoger onderwijs speelden digitale leerplatforms een sleutelrol: online cursussen, groepswerken en digitale examens maakten leren flexibeler.

Vandaag zie ik als (toekomstige) leerkracht hoe technologie differentiatie en efficiëntie bevordert. Tools zoals AI bieden kansen die ik als student niet had. Tegelijk besef ik dat technologie een middel is, geen doel op zich. Kritisch en bewust gebruik ervan blijft essentieel om echte leerwinst te boeken.

Gegevens over concentratie direct delen met ouders en de overheid tast naar mijn mening ook de vertrouwensrelatie tussen leerlingen en leerkrachten aan. Waardoor de klas steeds minder als een veilige omgeving gezien wordt door de leerlingen.

AI in de klas is niet tegen te houden, en dat hoeft ook niet.

https://www.onderwijsvanmorgen.nl/3x-differentieren-klasopstellingen/

Een nadeel zou kunnen zijn dat te veel afhankelijkheid van AI de menselijke interactie tussen studenten en leraren vermindert. Het risico is dat technologie de persoonlijke benadering en het sociale aspect van leren verstoort. Daarnaast kunnen privacykwesties en ethische overwegingen, zoals de veiligheid van gegevens lastig zijn. Hoewel ik de voordelen van AI in de klas waardeer, vind ik het belangrijk om de menselijke interactie en autonomie van studenten te behouden. AI moet een aanvulling zijn op het leren, niet de vervanger van echte gesprekken en begeleiding. Het moet in lijn zijn met mijn onderwijswaarden van samenwerking, persoonlijke groei en gelijkheid.

https://www.hln.be/kapellen/in-de-klas-kun-je-ze-in-de-ogen-kijken-achter-het-beeldscherm-niet-het-gebrek-van-onderwijs-op-afstand-in-coronatijd~a2e07147/

https://www.hln.be/leuven/leerlingen-bosbeheer-de-wijnpers-ruilen-klaslokaal-om-voor-meerdaalwoud-kracht-van-praktijkgericht-onderwijs~a1d2c66f/

https://www.hln.be/geraardsbergen/proefproject-rond-mentale-gezondheid-in-atheneum-geraardsbergen-integratie-van-een-klashond-in-het-onderwijs~acc9d8f0/

Het Chinese systeem (zie video 3 met AI en sensoren op het hoofd) lijkt eerder gebouwd op het fundament 'controle'. De aandachtigheid van de studenten wordt getraceerd en actief gebruikt om de ouders op de hoogte te houden, die zelfs de studenten straffen of aanspreken bij minder aandacht.

Als we ervanuit gaan dat de meeste leerlingen voltijds studenten en een soort professionele leerenden zijn, kunnen we de analogie met het werkveld trekken. Hoe zou jij je job willen uitvoeren: onder constante druk van een baas die micromanaged met camera beelden en sensoren of met een baas die je respecteert en vertrouwen geeft zolang je de deadlines haalt?

Mijn mening is dat het Chinese systeem kan werken als het korte intensieve periodes van moeilijke hanteerbare leerstof is. Te lang uitvoeren creëert zoveel druk dat waarschijnlijk veel schoolse uitval gaat zijn. Ik verwacht dat het Finse systeem betere lange termijneffecten heeft, in de richting van mentale welbevinden en het creëren van zelfredzaamheid.

Bij voorkeur geef ik les volgens het Finse systeem. Vertrouwen als basis. Gerichte opdrachten geven aan de studenten, maar geen micromanagement op aandacht. Open communicatie tussen studenten, leerkrachten en ouders bevorderen door oudercontacten en informele gesprekken i.p.v. via data die door sensoren gegenereerd wordt. Er zijn wel cijfers nodig, want niet elke student is even intrinsiek gemotiveerd voor een onderwerp als een andere, waardoor het plannen van testen op punten wel kan helpen.

Vanuit het oogpunt van kennisverwerking, wordt er actief gevraagd om de bijhorende pen te gebruiken i.p.v. het toetsenbord. Schrijven is namelijk een hoger verwerkingsniveau dan typen. De iPad laat toe om gerichte nota’s bij een figuur of cursusdeel te kunnen plaatsen en fouten gemakkelijk te kunnen uitwissen waardoor het eindresultaat overzichtelijker is. Leerkrachten in lagere graden, dicteren wat studenten dienen op te schrijven, maar die begeleiding wordt systematisch afgebouwd en de zelfredzaamheid van de studenten wordt getraind.

Als leerkracht, kan je de iPad gebruiken om gemakkelijk in te zoemen op een cursusdeel of bijvoorbeeld bij een demonstratie om de meetschaal via de camera van de iPad op de projector te laten verschijnen. Ik liet de leerlingen de iPad gebruiken als wisbordjes: ze schreven de antwoorden en draaide de bordje om, zodat ik het overzicht had welke leerlingen het begrepen hadden. Het grootste voordeel als leerkracht, vindt ik dat de iPad je toelaat om los te komen van de lessenaar en je beter naar de klasgroep kan richten.

Er zijn ook nadelen aan dit systeem natuurlijk. Ik vind het moeilijk om een overzicht de houden: welke leerling is met de leerstof bezig en welke is afgeleid door een spelletje of website? Verder, vindt ik dat de les vertraagd wordt opgestart, omdat de verbinding maken met het scherm best wel wat tijd kost (code overtypen en dergelijke). Deze nadelen zijn verwaarloosbaar t.o.v. de voordelen die het systeem bied.

In Finland kunnen leerkrachten zelf bepalen hoe ze lesgeven, zodat ze beter kunnen inspelen op wat leerlingen nodig hebben. In veel andere landen moeten ze zich strikt aan een vast programma houden, wat hun werk minder flexibel maakt. Verder vind ik het goed dat Finland niet alleen focust op schoolprestaties, maar ook op samenwerking, creativiteit en kritisch denken.

Een belangrijke les uit Finland is dat minder druk en meer vertrouwen in leerlingen en leerkrachten juist tot betere resultaten kunnen leiden. Dit laat zien dat onderwijs niet alleen over cijfers moet gaan, maar over de brede ontwikkeling van kinderen. Het Finse systeem bewijst dat een ontspannen en mensgerichte aanpak ervoor zorgt dat leerlingen beter leren en zich goed voelen op school.

AI kan helpen met administratieve taken, zoals het nakijken van toetsen en het maken van gepersonaliseerde leerplannen. Dit bespaart tijd, zodat leerkrachten zich meer kunnen richten op persoonlijke begeleiding en interactie met leerlingen. Ook kan AI gepersonaliseerd leren ondersteunen door oefeningen af te stemmen op het niveau en de leerstijl van iedere leerling. De leraar blijft echter degene die uitleg geeft en inspeelt op individuele behoeften.

Daarnaast kan AI helpen bij klasmanagement en differentiatie, bijvoorbeeld door zwakke plekken bij leerlingen sneller te signaleren. De leraar gebruikt deze inzichten om gericht extra ondersteuning te bieden. AI kan ook interactieve leermiddelen creëren, zoals educatieve spellen of simulaties, maar de leerkracht bepaalt hoe deze technologie het leerproces verrijkt.

De kracht van AI ligt in ondersteuning, niet vervanging. Door technologie slim in te zetten, zorgen we ervoor dat onderwijs efficiënter en persoonlijker wordt, terwijl de essentiële menselijke verbinding tussen leerkracht en leerling behouden blijft.

Een groot punt van zorg is privacy en controle. In sommige Chinese scholen worden AI-camera’s en gezichtsherkenning gebruikt om de aandacht van leerlingen te monitoren. Dit voelt voor mij te ingrijpend, omdat het een gevoel van constante observatie creëert. In plaats van een veilige leeromgeving kan dit juist stress en angst bij leerlingen veroorzaken.

Daarnaast zijn er ethische vragen over hoe AI wordt ingezet. Als technologie wordt gebruikt om prestaties te analyseren, moeten we ervoor zorgen dat dit eerlijk gebeurt en geen ongelijkheid in de hand werkt. In een systeem waar hoge prestatiedruk heerst, kan AI een extra middel worden om leerlingen te beoordelen in plaats van hen te ondersteunen.

Voor mij moet AI een hulpmiddel blijven, geen controle-instrument. Het mag het onderwijs verbeteren, maar niet ten koste van privacy of welzijn.

Toch mag technologie de menselijke kant van onderwijs niet vervangen. Door AI bewust te gebruiken (bijvoorbeeld als ondersteuning als leerlingen hulp nodig hebben of extra uitleg willen) kan het de leerervaring versterken zonder de leraar te vervangen.

Het belangrijkste is een balans. AI helpt bij efficiëntie en maatwerk, terwijl de leraar zorgt voor motivatie, begrip en persoonlijke groei. Zo blijft technologie een middel om onderwijs te verbeteren, zonder dat de fundamentele waarden van lesgeven verloren gaan.

Een aspect dat ik bijzonder interessant vind, is de nadruk op zelfstandigheid. Mijn neefje woont en gaat naar school in Japan, en ik zie daar een soortgelijke aanpak. In Japan worden kinderen al op jonge leeftijd aangemoedigd om zelfstandig te zijn, bijvoorbeeld door zelf hun schoolomgeving schoon te maken en verantwoordelijkheid te dragen voor hun taken. Dit is vergelijkbaar met Finland, waar leerlingen ook veel autonomie krijgen in hun leerproces.

Ik geloof dat effectief onderwijs draait om motivatie, autonomie en brede ontwikkeling. Een belangrijke les uit het Finse (en deels Japanse) model is dat minder nadruk op competitie en meer op samenwerking en persoonlijke groei positieve effecten heeft. Dit inspireert mij om te pleiten voor een onderwijssysteem waarin leerlingen niet alleen kennis vergaren, maar zich ook ontwikkelen als zelfstandige en gemotiveerde individuen.

Daarom is het gebruik van verschillende werkvormen voordelig. Als startende leerkracht heb ik hier al eens gebruik van gemaakt door stam- en expertgroepen te voorzien of een groepswerk. Daardoor leren leerlingen van elkaar en krijgen ze een sterk gevoel van verantwoordelijkheid. Als gevolg kan dit zorgen voor een hogere betrokkenheid en welzijn van de leerlingen. Een uitdaging hierbij is wel proberen als leerkracht te controleren of de leerlingen op het goede spoor zitten en daadwerkelijk met de leerstof bezig zijn in plaats van iets anders.

Een andere cruciale skill die het leren en begrip bevordert, is een kritische blik verwerven. Door technologische ontwikkelingen te hanteren is het essentieel om niet alles klakkeloos over te nemen. Daarvoor wordt de kritische analyse aangescherpt om te beslissen of bepaalde informatie of bronnen betrouwbaar zijn.

Uiteraard is het toepassen van ChatGPT tijdens mijn schoolcarrière vaak aanbod gekomen. Deze AI-tool werd gebruikt als de leerstof niet overzichtelijk of duidelijk was. In dat opzicht werd mijn leren en onderwijsresultaten verbeterd, voornamelijk als doel voor een schriftelijk gesloten examen.

Over het algemeen kan besloten worden dat technologische ontwikkelingen mijn leerervaring in een positieve zin heeft beïnvloed en onrechtstreeks een gevolg hebben op het ontwikkelen van vaardigheden of skills.

Daarnaast wordt de tool merendeels gebruikt om de concentratie van de leerlingen te meten gedurende de les. Die resultaten worden op hun beurt doorgestuurd naar de naaste omgeving, die bestaat uit leerkrachten en de ouders. Volgens Struyven et al. (2024) kan een leerling een volledige les zich niet blijven concentreren. Dit wordt in andere woorden Primacy & Recency effect genoemd. Daarom is het ethisch niet verantwoord om leerlingen daarop te testen en meten. Dit kan twee tegenstrijdige gevolgen met zich meedragen. Enerzijds kan de betrokkenheid in de les verhoogd worden aan de hand van die tool en anderzijds kunnen de leerlingen het gevoel van extra stress ervaren. Dat kan een negatieve relatie veroorzaken tussen de leerkracht en leerling, wat niet de bedoeling is.

In vergelijking met meer traditionele systemen valt op dat dit model sterker inspeelt op individuele behoeften. Tegelijkertijd is de toegang tot het leerkrachtenberoep streng gereguleerd, wat het maatschappelijk aanzien van het beroep versterkt. Dit vertaalt zich in een groter vertrouwen van ouders en de samenleving in leerkrachten.

Het gratis houden van het onderwijs waarborgt gelijke onderwijskansen voor iedereen. Een belangrijke les die hieruit te trekken valt, is dat strikte toelatingscriteria in combinatie met professionele autonomie kunnen bijdragen aan een hogere onderwijskwaliteit. Tegelijk roept dit de vraag op in hoeverre het Finse model toepasbaar is in andere landen, gezien de specifieke context van Finland, zoals de relatief homogene bevolking.

Wanneer AI wordt ingezet als hulpmiddel om structurele problemen aan te pakken in plaats van individuele leerlingen te controleren, sluit dit wél aan bij mijn waarden. Voorwaarde is wel dat het gebruik gericht blijft op het verbeteren van de leeromgeving en enkel wordt ingezet als er aantoonbaar positieve effecten zijn op de leerresultaten. Zo blijft technologie een ondersteunend instrument, en geen bron van extra druk.

Omdat de overheid investeert in innovatie en ook AI, betekent dit dat we als leerkracht ook in een versneld tempo mee moeten zijn met de hype rond AI. Dit verandert onze manier van lesgeven.

Maarten Vansteenkiste (UGent): “Met groeigesprekken werk je aan het ABC van motivatie: autonomie, verbondenheid en competentie. Een persoonlijk gesprek versterkt de band tussen leraar en leerling, leerlingen krijgen de autonomie om zelf de insteek van het gesprek te bepalen en jouw hulp stelt hen in staat om te groeien.” 

Als leerkracht vind ik het erg waardevol om deze informatie en insteek mee te nemen, zo kom je te weten wat leerlingen echt bezighoudt en kan je je lessen bijsturen waar nodig.

Nu ik bezig ben met mijn educatieve master en deeltijds lesgeef, merk ik wel dat dit me helpt in het voorbereiden van mijn lessen, mij inspiratie kan bieden en me ook snel antwoorden kan geven op bepaalde vragen - doch ben ik me ervan bewust dat ik alles kritisch in vraag moet stellen en mijn eigen denkproces niet mag vervangen.

Ik denk dat een combinatie van boeken, traditioneel leren, schrijven.. en van AI, ChatGPT, snelheid en toegankelijkheid ideaal zijn voor het leren. Als leerkracht denk ik dat het ook niet mogelijk is om AI te (blijven) negeren.

Voor mij gaat dit een stap te ver en ben ik van mening dat iedereen eens een slechte(re) dag kan hebben, alsook dat een gesprek tussen leerling en leerkracht zo veel meer oplevert dan data via een hoofdband.

Wanneer ik dit vergelijk met de Van Veldeke Methodeschool, zie ik duidelijke gelijkenissen. Ook hier krijgen leerlingen veel autonomie door te werken met studiewijzers, flexuren en een groeiportfolio. Er is een sterke coachende rol van de leerkracht en veel aandacht voor samenwerking en participatie, wat aansluit bij de holistische visie van Finland.

Toch merk ik ook verschillen. Waar Finland toetsen en competitie sterk afbouwt, blijft de methodeschool werken met toetswijzers en formele evaluaties, zij het met de mogelijkheid tot herkansing om de druk te verlagen. Daarnaast biedt de methodeschool meer structuur en duidelijke kaders (roosters, gedragsregels), terwijl Finland vooral inzet op vertrouwen en minder formele regels.

De kracht van Finland ligt in het vertrouwen en de lage prestatiedruk, terwijl de methodeschool een goede balans biedt tussen vrijheid en structuur. Voor mij toont dit dat effectief onderwijs zowel ruimte moet geven voor zelfsturing en persoonlijke groei, als voldoende houvast moet bieden om leerlingen te ondersteunen in hun leerproces.

Het echte keerpunt kwam met internet. Voor het eerst kon ik zelfstandig informatie zoeken, verschillende bronnen vergelijken en sneller antwoorden vinden. Mijn moeder werd gek dat ik steeds de telefoonlijn bezet hield, maar voor mij ging er een wereld open.

Na mijn schooltijd ben ik veel intensiever met computers bezig geweest. Ik ontdekte programma’s, probeerde dingen uit en verdiepte mezelf in digitale mogelijkheden. Dat leerde me om nieuwsgierig en zelfsturend te zijn, en het gaf me vertrouwen in mijn eigen vermogen om met nieuwe technologie om te gaan.

Die mix van analoge discipline en digitale mogelijkheden heeft mijn benadering van leren blijvend gevormd: ik combineer nog steeds de diepgang en structuur van klassiek leren met de flexibiliteit en diversiteit van digitale middelen.

In de realiteit ligt mijn comfortniveau ergens tussen nieuwsgierig en voorzichtig. Ik zie veel voordelen: AI kan repetitieve taken overnemen, leerlingen helpen met gepersonaliseerd leren en leraren tijd geven voor wat echt telt. Tegelijkertijd denk ik dat er duidelijke grenzen nodig zijn. Privacy van leerlingen mag niet in handen vallen van een schimmige “Data Corporation”, en AI mag nooit de rol van de leraar volledig vervangen. Want onderwijs is meer dan kennis; het gaat ook om humor, emotie en menselijk contact. Dingen die zelfs de slimste robot (nog) niet kan nabootsen.

Voor mij zijn drie criteria cruciaal om AI-gebruik acceptabel te maken: privacy en ethiek moeten gewaarborgd zijn, AI moet didactische meerwaarde hebben, en de menselijke relatie tussen leraar en leerling moet centraal blijven. Zolang AI gezien wordt als een slimme sidekick – een soort R2-D2 die helpt, maar niet de hele show overneemt – voel ik me comfortabel met de integratie in de klas.

-technologie als middel, niet als doel

bijvoorbeeld: Duolingo for Schools

Een belangrijk verschil is de manier waarop leerkrachten daar gewaardeerd worden. In Finland wordt het beroep van leerkracht gezien als even belangrijk en gerespecteerd als dat van een arts. Dat staat in sterk contrast met het beeld dat hier soms leeft dat onderwijs “makkelijk” zou zijn of dat men het kiest omwille van de vakanties. Die waardering zorgt ervoor dat leerkrachten met trots, autonomie en passie lesgeven.

Daarnaast krijgt elke school in Finland evenveel middelen, en is onderwijs volledig gratis. Dat verkleint de kloof tussen leerlingen met een lage en hoge sociaaleconomische status enorm. Kinderen hoeven zich geen zorgen te maken over geld of afkomst, waardoor ze echt gewoon kind kunnen zijn.
Ik geloof dat onderwijs pas echt effectief is wanneer elke leerling zich gezien en gelijk behandeld voelt precies dat maakt het Finse model voor mij zo inspirerend.

Ik heb al sinds het eerste leerjaar dyslexie en dysorthografie. Lezen en schrijven waren voor mij altijd een grote uitdaging, vooral in het middelbaar. Ondanks dat de zorgcoördinator het programma Sprint aanbood, maakte ik mijn examens lange tijd schriftelijk. Misschien uit angst om anders behandeld te worden of om fouten te maken. In mijn laatste twee jaren begon ik Sprint te gebruiken voor taallessen, en dat veranderde alles. Ik las opdrachten correct, schreef fonetisch en voelde vooral rust.

Toch heeft technologie ook nadelen: online meerkeuzevragen met tijdsdruk waren mijn grootste nachtmerrie. Zoals alles heeft technologie zijn sterke en zwakke kanten. Maar ik weet zeker dat hulpmiddelen zoals Sprint mijn leren, mijn zelfvertrouwen én mijn mentale welzijn sterk hebben verbeterd en stiekem ook wat opluchting brachten voor mijn ouders thuis.

Privacy en ethiek zijn voor mij belangrijke criteria om het aanvaardbare niveau van AI-gebruik te bepalen. Gegevens van leerlingen mogen niet misbruikt worden, en het doel van AI moet altijd educatief en ondersteunend blijven.

Ik vergelijk AI met het roken van een sigaret: ooit leek het onschuldig, maar pas later zagen we de gevolgen. Daarom moeten we voorzichtig omgaan met AI en leerlingen goed informeren over de mogelijkheden én risico’s. AI mag het leerproces versterken, maar nooit overnemen. School moet een plek blijven waar leren leuk is en waar leerlingen leren denken, niet waar ze door technologie gecontroleerd worden.

Ik gebruik die metafoor vaak, omdat ik zelf ook zo’n zaadje was: iemand die niet altijd paste binnen het systeem, maar die dankzij de juiste mensen en kansen toch kon groeien. Dat gun ik elke leerling. Daarom wil ik als toekomstige leerkracht bijdragen aan een school die leerlingen ziet als individuen, niet als cijfers of rapporten.

Zo’n onderwijsinnovatie op mesoniveau betekent voor mij: samenwerken met collega’s om een cultuur te creëren waarin leerlingen durven zijn wie ze zijn, fouten mogen maken, en leren omdat ze willen groeien niet omdat ze moeten presteren.

Een groot verschil tussen ons en Finland is dat er veel respect en vertrouwen uitgaat naar de scholen en leerkrachten. Ze stellen zich geen vragen of de school waar hun kind gaat wel een goede school is. Dit wordt mede mogelijk gemaakt doordat resultaten van leerlingen niet gedeeld worden. Ouders kunnen dus geen beroep doen op de vergelijking tussen scholen.

De scholen krijgen allemaal evenveel middelen, dus kan elke school hetzelfde effectief onderwijs geven aan leerlingen, ongeacht hun persoonlijke situatie.

Nu ik zelf leerkracht ben, besef ik hoeveel tijd er verloren ging met het invullen van de agenda, maar besef ik ook dat de klassieke start van de les op deze manier verloren ging, waardoor het moeilijker was om de les te starten.

Ik zie wel de voordelen van de technologische vooruitgang voor mezelf als leerkracht, maar ook voor de leerlingen. Zo kunnen leerlingen gebruik maken van software om hun toetsen en examens mee in te vullen of kunnen ze zelf zaken verwerken als ze een les missen. Als leerkracht biedt het ook voordelen zoals het aanbieden van online toetsen, taken en examens waardoor het verbeterwerk vermindert. Ook door de ontwikkeling van software zoals BedNet kunnen leerlingen die langdurig ziek zijn nu lessen volgen, hun vrienden zien en routines opbouwen.

Het gebruik van AI door studenten maakt me wel zorgen. Ze gebruiken Google niet bijna niet meer en weten niet hoe ze betrouwbare bronnen kunnen vinden. Aan de andere kant kunnen ze op deze manier wel hun teksten laten nalezen, oefentoetsen of extra oefeningen laten opstellen en kunnen ze moeilijke concepten snel makkelijk laten vertalen.

Op vlak van privacy en ethiek ben ik volledig tegen AI. Het maakt de wereld kapot omdat de koeling heel veel water nodig heeft. Daarnaast ben ik zeer voorzichtig met het gebruik van namen, plaatsen en datums want ik wil mijn eigen privacy en die van de leerlingen beschermen.

Ik denk dat het vooral belangrijk is dat er nog meer gesensibiliseerd wordt over de gevaren en gevolgen van het gebruik van AI.

Voor mij is het ook belangrijk dat dit niet altijd op punten moet staan. Wanneer leerlingen vanuit hun eigen interesse werken, hoeft daar niet noodzakelijk een cijfer tegenover te staan. Er kan meer gewerkt worden met feedback en begeleiding, waarbij de focus ligt op het individuele traject van de leerling. Op die manier verschuift de nadruk van presteren naar groeien en leren. Ik denk dat dit stress kan verminderen en leerlingen meer eigenaarschap kan geven over hun leerproces.

Hoewel dit niet eenvoudig is en veel differentiatie vraagt, zie ik hier vooral kansen om zowel motivatie als welzijn te versterken.

Ik hecht veel belang aan boeken, schriftelijk werken en zelfstandig nadenken, omdat ik denk dat dit binnen de ontwerpwetenschappen en architectuur essentieel is. Nu ik mijn educatieve master volg en deeltijds lesgeef, merk ik echter dat technologie mij helpt bij het voorbereiden van lessen. Het biedt inspiratie en kan snel antwoorden geven op vragen. Toch ben ik me ervan bewust dat ik alles kritisch moet blijven bevragen en mijn eigen denkproces niet mag laten vervangen.

Binnen architectuur is er in sommige vakken ruimte voor technologische toepassingen, terwijl dat in andere vakken veel minder het geval is. Daarom geloof ik sterk in een combinatie van traditioneel leren en technologische tools zoals AI. Als leerkracht denk ik ook dat het niet mogelijk is om AI te blijven negeren.

Er zit ook zeker een verschil in het respect naar leerkrachten toe. In Finland worden leerkrachten gerespecteerd door ouders en leerlingen. In België is dit steeds minder het geval. Dit heeft deels te maken met het niet delen van resultaten om vergelijking te voorkomen, maar ook  zeker met de opleiding van leerkrachten. Leerkrachten in Finland moeten minstens een master diploma hebben. Bij ons is dat niet het geval en is dat ook niet mogelijk, we hebben nu al een te groot leraren tekort.

Langs de andere kant stel ik mij wel vragen bij het feit dat leerlingen zich acht uur per dag bekeken zouden voelen. Dit kan zorgen voor extra stress, een gevoel van controle en misschien ook meer vergelijking tussen leerlingen onderling. Niet elke leerling functioneert op dezelfde manier of aan hetzelfde tempo, en ik denk dat constante monitoring dat verschil nog zichtbaarder en zwaarder kan maken.

Ik vind het wel interessant om via AI te kunnen zien wanneer leerlingen geconcentreerd zijn of net afhaken. Voor mij zou dit echter eerder een hulpmiddel zijn om mijn lessen aan te passen of mijn werkvormen te herzien, dan om leerlingen individueel te beoordelen.

Ik denk dat het belangrijk is om AI enkel als ondersteuning te gebruiken en nooit de overhand te laten nemen. Leer leerlingen eerst aan hoe ze zelf iets moeten doen alvorens ze ergens een AI-tool voor mogen gebruiken en test dan ook hoe kritisch leerlingen zijn over de resultaten die ze bekomen door AI te gebruiken.

In België ligt dat anders. Hoewel onderwijs officieel gratis is, zijn er in de praktijk veel bijkomende kosten. Kinderen uit gezinnen met minder financiële middelen kunnen niet altijd deelnemen aan uitstappen of kiezen niet voor duurdere, meer prestigieuze scholen. Dat creëert onvermijdelijk een gevoel van ongelijkheid en soms zelfs uitsluiting.

Ook de infrastructuur verschilt. Finse scholen zijn doorgaans modern en goed uitgerust, terwijl dit in België sterk varieert van school tot school.

Een ander belangrijk verschil is het vertrouwen en respect voor leerkrachten. In Finland geniet het lerarenberoep een zeer hoge maatschappelijke waardering. Zelfs leerkrachten in het basisonderwijs moeten er een masterdiploma behalen. Dat staat in schril contrast met België, waar het respect voor leerkrachten de laatste jaren duidelijk onder druk staat.

Vandaag staan leerlingen opnieuw voor een grote verandering. Met artificiële intelligentie is er veel meer mogelijk dan enkel informatie opzoeken. AI kan uitleg geven, oefeningen stap voor stap tonen en zelfs helpen bij het plannen van taken. In zekere zin heeft elke leerling nu een soort persoonlijke bijlesleerkracht ter beschikking, op elk moment van de dag. Voor sommige leerlingen kan dat net extra kansen creëren, zeker voor wie het moeilijker heeft of niet snel hulp durft vragen in de klas.

Tegelijk schuilt hierin ook een risico. Leren gebeurt namelijk niet wanneer je alleen het juiste antwoord ziet, maar wanneer je zelf moet nadenken, fouten maakt en opnieuw probeert. Als een leerling opdrachten volledig door AI laat maken, lijkt het alsof hij of zij de leerstof beheerst, terwijl het denkproces soms wordt overgeslagen. Dan ontstaat er kennis zonder echt begrip.

AI is daarom tegelijk een grote kans en een grote uitdaging voor het onderwijs. Het kan ongelijkheid verkleinen doordat iedereen hulp kan krijgen, maar ook vergroten wanneer leerlingen minder zelf leren redeneren. De toekomst van onderwijs zal dan ook niet draaien om het verbieden van technologie, maar om het verstandig gebruiken ervan: minder focussen op het reproduceren van informatie en meer kritisch denken.

Ik stel me dan ook ernstig de vraag of dit wel een goede keuze is. Zoals de jongen in de video zelf aangeeft, zorgt dit voor extra stress bij leerlingen, terwijl onderwijs net een veilige omgeving zou moeten zijn waarin kinderen zich rustig kunnen ontwikkelen en fouten mogen maken.

Een belangrijk voordeel is de grotere inclusiviteit binnen de school. Leerlingen groeien op in een omgeving waarin diversiteit zichtbaar en vanzelfsprekend is. Ze leren rekening houden met elkaar, elkaar helpen en respectvol omgaan met verschillen. Inclusie gaat daardoor niet alleen over leerprestaties, maar ook over sociale ontwikkeling en burgerschapsvorming.

Voor scholen betekent dit een verandering in denken: de focus verschuift van selecteren naar begeleiden. Het M-decreet vraagt inspanningen, maar het draagt bij aan een schoolcultuur waarin elke leerling zich welkom voelt en de kans krijgt om zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen — niet ondanks de verschillen, maar dankzij de erkenning ervan.

Een belangrijk voordeel is de grotere inclusiviteit binnen de school. Leerlingen groeien op in een omgeving waarin diversiteit zichtbaar en vanzelfsprekend is. Ze leren rekening houden met elkaar, elkaar helpen en respectvol omgaan met verschillen. Inclusie gaat daardoor niet alleen over leerprestaties, maar ook over sociale ontwikkeling en burgerschapsvorming.

Voor scholen betekent dit een verandering in denken: de focus verschuift van selecteren naar begeleiden. Het M-decreet vraagt inspanningen, maar het draagt bij aan een schoolcultuur waarin elke leerling zich welkom voelt en de kans krijgt om zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen — niet ondanks de verschillen, maar dankzij de erkenning ervan.

Steeds meer scholen herbekijken hun evaluatiebeleid en kiezen bewust voor minder klassieke examens en meer permanente evaluatie. Het leren van leerlingen wordt daarbij niet langer beoordeeld op één of twee grote toetsmomenten, maar opgevolgd doorheen het hele schooljaar.

Via opdrachten, kleine toetsen, presentaties, klasactiviteiten en gerichte feedback krijgen leerkrachten een beter beeld van wat leerlingen werkelijk begrijpen. Leerlingen krijgen op hun beurt vaker feedback en kunnen hun aanpak tijdig bijsturen. Evaluatie wordt zo niet enkel een beoordeling van prestaties, maar vooral een ondersteuning van het leerproces.

Deze aanpak heeft ook een positieve invloed op faalangst. Grote examens zorgen vaak voor hoge druk en spanning, waardoor leerlingen soms minder tonen wat ze echt kunnen. Door regelmatig en in kleinere stappen te evalueren, ervaren leerlingen meer veiligheid en voorspelbaarheid. Ze krijgen meerdere kansen om te tonen wat ze geleerd hebben, waardoor één slecht moment niet allesbepalend is.

Fouten maken krijgt daarbij een andere betekenis: het wordt een kans om bij te leren in plaats van een definitief oordeel. Door minder te focussen op het eindresultaat en meer op groei en ontwikkeling, ontstaat een leerklimaat waarin motivatie, zelfvertrouwen en eigenaarschap van het leren centraal staan.

Elke klas is divers: leerlingen verschillen in tempo, talenten en leerstijl. Differentiatie is een goede manier om hierop in te spelen. Het betekent dat de leerkracht zijn instructie, oefeningen en ondersteuning aanpast aan de noden van de leerlingen, zodat iedereen optimaal kan leren.

Differentiatie kan op verschillende manieren: niveaugroepen, keuzeopdrachten, extra uitleg voor wie het nodig heeft of verdiepingsopdrachten voor wie sneller door de leerstof gaat. Het doel is niet dat iedereen hetzelfde doet, maar dat elke leerling op zijn of haar niveau wordt uitgedaagd en ondersteund.

Deze aanpak vergroot betrokkenheid en motivatie, omdat leerlingen taken krijgen die aansluiten bij hun mogelijkheden. Ze ervaren succeservaringen, leren zelfstandigheid en ontwikkelen zelfvertrouwen. Differentiatie draagt zo niet alleen bij aan betere leerresultaten, maar ook aan een positieve en inclusieve sfeer in de klas, waarin elke leerling zich gezien en erkend voelt.

Ik ben een enorme voorstander van de gelijkheid tussen scholen, waarbij financiële middelen evenredig verdeeld worden. Dit staat in contrast met de verschillen die we hier tegenkomen. Hetzelfde budget krijgen, staat niet gelijk aan het verstandig inzetten van dat budget. Hier moet over gewaakt worden, zonder alle vrijheid te ontnemen.

Er is ook veel aandacht voor de schoolomgeving. Deze school is een plek waar je graag vertoeft. Dan kom ik bij ons nog (te) vaak scholen tegen die hier nog ver van verwijderd zijn. Een school kan zoveel meer zijn dan een gebouw met een betonnen speelplaats eraan. Hiervoor zijn samenwerkingen nodig op macro- en meso niveau.

Finland’s houding t.a.v. leerkrachten is top. Dit is het resultaat van een doordacht beleid dat op lange termijn. De strenge voorwaarden waaraan je als leerkracht moet voldoen zorgen al voor de nodige ‘prestige’ voor zij die het beroep mogen uitvoeren, maar maakt het ook eenvoudig om vertrouwen te hebben in deze mensen.

(Gen) AI zoals we de technologie vandaag kennen, biedt al veel kansen. Studiepartner, brianstorm/sparring-partner, research asisstant … Al deze facetten kunnen (of moeten) aan bod komen in het leerproces.

In het klaslokaal zie ik AI zowel aan de zijde van de leerling als aan de leraar. De leerling kan op gepaste tijdstippen AI-tools inzetten om onderzoek te doen. Dan is het aan de leraar om hierin te coachen, zodat dit onderzoek steeds met een kritische blik gebeurt. Je kan leerlingen leren om bepaalde zaken te automatiseren via AI-agents. Als leraar kun je je rugzakje ‘on the spot’ aanvullen als de context hierom vraagt. Extra voorbeelden, andere invalshoeken, …

Ook als leraar zou je kunnen onderzoeken of bepaalde AI-agents bepaalde (administratieve) zaken kan overnemen, waardoor je meer tijd en ruimte hebt om echt in interactie te gaan.

AI kan ook bevrijdend werken. Image generators kunnen abstracte ideeën van jezelf of van de leerlingen omzetten in een begrijpbare visuals of impactvolle presentaties. Op die manier wordt AI een katalysator van de creativiteit van de leerlingen.

Als AI slim ingezet wordt, als je ‘basic stuff’ of administratie kunt uitbesteden, worden de contactmomenten die ‘overblijven’ nog waardevoller en krijg je echt de kans om connectie te maken.

Dit gaat verder dan het AI vraagstuk. Dit is het inzetten van technologie voor een (te) vergaande controle van gedrag en is in lijn met China’s gebruik van tech. Hier wordt je sowieso al quasi constant gemonitord met gevolgen voor je sociaal krediet. Die constante monitoring en de repercussies hiervan gaan in tegen de vrijheid die ik zo apprecieer bij ons. Al moet je hier wel de kanttekening maken dat het systeem van sociaal krediet effectief is.

De voordelen van de monitoring in de klas: betere concentratie, minder afleiding, betere samenwerking. Dit voelt kunstmatig aan en neemt enigszins de incentive weg voor de leerkracht om werkelijk interessant te zijn. Leerlingen performen beter vanwege de repercussies. De directe rapportering naar ouders toe, waarin de scores van elke leerling gedeeld worden, maakt de negatieve cirkel helemaal rond. Je creëert een extra competitie met je peers.

Social media creëerde al een ‘always-on’ gevoel, met de nodige psychologische gevolgen. Dit type van monitoring brengt dat gevoel naar een veel hoger niveau. De productiviteitswinst weegt niet op tegen de menselijke gevolgen van een dergelijk systeem.

De systemen die we vandaag al inzetten, laten het toe om te tracken of taken gedaan worden, video’s bekeken, … Laten we voorzichtig zijn met het nog verder opvoeren van die monitoring.

Assassin's Creed is een ouder voorbeeld van een game dat de geschiedenis tastbaar maakt. Door de verschillende versies heen, bevind je je middenin het oude Rome, Griekenland, Japan ... https://schoolit.be/nieuws/innovatie/assassins-creed-geschiedenisles-alsof-je-er-zelf-bij-bent-geweest/

Port of Antwerp-Bruges en Imec gaan nog een stap verder en maken hun eigen omgeving binnen de populaire games Fortnite en Mincraft. Dit toont dat je je doelgroep begrijpt en hierop inspeelt.

https://schoolit.be/nieuws/innovatie/port-of-antwerp-bruges-lanceert-fortnite-module-om-jongeren-dichter-bij-de-haven-te-brengen/

https://www.imec.be/nl/smart-education/smart-education-schools/secundair-onderwijs/minelabs

Het is vooral de mindset die ik inspirerend vind => begrijp je doelgroep en handel ernaar én denk ruimer dan je klaslokaal

Ik zie alleen maar kansen in deze vormen van samenwerkingen, waarbij de kloof tussen het onderwijs en de bedrijven alleen maar kan krimpen. Ik zou zelf nog meer op zoek gaan naar projecten die vanuit de leerlingen aangereikt worden en ook samen met die leerlingen geco-creëert worden.

https://www.ru.nl/nolai

Een eerste belangrijk criterium is privacy. Leerlinggegevens moeten strikt beschermd worden, met transparantie over welke data verzameld worden en hoe ze gebruikt worden. Zonder duidelijke afspraken en veilige systemen zou ik terughoudend zijn in het gebruik van AI. Daarnaast spelen ethische overwegingen een grote rol. AI-systemen kunnen bias bevatten of ongelijkheden versterken. Daarom is het essentieel dat leerkrachten kritisch blijven en algoritmische beslissingen niet blindelings vertrouwen.

Ook de impact op de klasdynamiek is voor mij belangrijk. Als AI ervoor zorgt dat leerlingen minder samenwerken of minder in interactie gaan met de leraar, dan gaat er iets fundamenteel mis. AI moet deze interacties ondersteunen, bijvoorbeeld door tijd vrij te maken voor individuele begeleiding, en niet vervangen. Het acceptabele niveau van AI-gebruik ligt voor mij daar waar technologie het leerproces verrijkt zonder de personal touch van de leerkracht te ondermijnen.

https://www.thedailystar.net/news/bangladesh/news/rezwans-floating-school-wins-unesco-confucius-prize-4018206?

https://www.tmcnet.com/topics/articles/2020/03/04/444690-teach-one-evolution-innovation-personalized-learning.htm?

https://wij-leren.nl/gepersonaliseerd-onderwijs-verbetering-resultaten-leerlingen.php?

https://www.tmcnet.com/topics/articles/2020/03/04/444690-teach-one-evolution-innovation-personalized-learning.htm?

Als je een beetje verder zoekt, vind je dat het aanbod gediversifieerd is, waarbij er zowel binnen als buiten de klas gezocht wordt naar de oplossing die het best past bij de specifieke leerling.

Ik herinner me nog van 'in mijn tijd' dat de standaard oplossing voor deze leerlingen 'een jaar overslaan' was. Initiatieven als deze zoeken naar een oplossing op maat, waar ik zelf veel harder in geloof. Ik wil deze mindset als leerkracht meenemen en mezelf steeds uitdagen om een passend antwoord te zoeken voor al mijn leerlingen. Ik wil die spark in hun aanwakkeren!

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/10/28/het-spectrumcollege-in-beringen-en-lummen-start-met-klas-voor-ho/

https://www.spectrumcollege.be/verrijkingsklas

Kenniscentrum Leerpunt en de minister van Onderwijs hebben beslist dat er een kwaliteitslabel voor lesmateriaal komt. Lesmateriaal wordt beoordeeld op 32 criteria. Deze criteria zijn wetenschappelijk onderbouwd. Het introduceren van dit label zorgt ervoor dat de keuze voor lesmateriaal gemakkelijker wordt.

Anny Cooreman bedacht een wiskundemethode, het cirkelrekenen. Deze methode is speciaal bedacht voor leerlingen met leerstoornissen. Het is een methode die niet veel werkgeheugen inneemt bij de leerlingen. Deze methode helpt leerkrachten om wiskundig inzicht te geven aan leerlingen die daar bij standaardmethodes moeite mee hebben.

Kristien Bruggeman startte een school die voortbouwt op een Scandinavisch model doordat ze zelf heel gefrustreerd geraakte door het standaard Vlaams onderwijs. Deze school is zowel anders voor leerlingen als voor leerkrachten. Leerlingen krijgen bijvoorbeeld per vak de keuze tussen verschillende leerpaden met meer of minder zelfstandigheid en complexiteit en ze werken samen met veel verschillende medeleerlingen en worden gecoacht door leerkrachten. Bij de leerkrachten wordt er erg gefocust op professionalisering, ze blijven doorheen hun carrière steeds bijleren. Er is veel samenwerking tussen leerkrachten en er wordt vakoverschrijdend gewerkt. Verder is er voor leerkrachten een 36 uren week waarin zowel het lesgeven en de voorbereiding in vallen.

Door het internet had ik altijd toegang tot extra uitleg, filmpjes en alternatieve verklaringen wanneer ik iets niet begreep. Hierdoor werd leren minder afhankelijk van één leerkracht of één handboek. Tijdens mijn hogere studies werd digitaal leren nog belangrijker met online cursussen en recent ook AI-tools zoals Chatgpt. deze maakten studeren flexibeler en efficiënter.

Deze evolutie heeft mij zelfstandiger gemaakt in mijn leerproces. Ik ben gewoon geworden om actief informatie te zoeken, kritisch te vergelijken en verschillende bronnen te combineren.

Daarnaast spreekt de professionele vrijheid in Finland mij aan. Leerkrachten krijgen er veel autonomie om hun lessen vorm te geven. Die vrijheid zou ik benutten om creatief en contextgericht onderwijs te bieden, aangepast aan de leefwereld van mijn leerlingen. Minder focus op pure toetscultuur en meer ruimte voor projectmatig en betekenisvol leren kan motivatie verhogen.

Een uitdaging blijft dat ons systeem sterk gestructureerd is rond leerplannen en examens. Toch geloof ik dat binnen die kaders ruimte bestaat om bewust te kiezen voor meer gelijkheid en autonomie. Door financiële drempels te verlagen en leerlingen meer eigenaarschap te geven, kan onderwijs niet alleen betere resultaten opleveren, maar ook bijdragen aan rechtvaardigheid en welzijn.

Toch zie ik ook belangrijke nadelen. Een constante monitoring kan leiden tot stress en een gevoel van controle of wantrouwen. Leren vraagt een veilige omgeving waarin leerlingen fouten mogen maken en even mogen afdwalen zonder dat dit meteen geregistreerd wordt. Bovendien is concentratie moeilijk volledig meetbaar: iemand kan nadenken en toch niet “actief” lijken volgens een algoritme.

Persoonlijk geloof ik dat dit niveau van AI gebruik niet volledig aansluit bij mijn onderwijswaarden. Ik hecht veel belang aan vertrouwen, autonomie en een sterke leraar/leerlingrelatie. Technologie mag ondersteunen, maar geen surveillancesysteem worden. AI kan waardevol zijn voor differentiatie en feedback, maar moet de menselijke dimensie van onderwijs respecteren in plaats van ze te vervangen of te controleren.

https://education.lego.com/nl-nl/

Daarnaast ontvangen alle scholen in principe evenveel financiering om hun werking te organiseren. Dit voorkomt grote kwaliteitsverschillen tussen scholen en vermindert concurrentie. In veel traditionele onderwijssystemen hangt de kwaliteit van onderwijs sterker af van de buurt waarin een school ligt of van het inkomen van ouders. Dat kan leiden tot ongelijkheid en prestatiedruk.

De Finse aanpak toont dat investeren in gelijke basisvoorzieningen niet leidt tot middelmatigheid, maar juist tot sterke algemene resultaten. Door gelijke middelen, vertrouwen in leerkrachten en aandacht voor welzijn te combineren, ontstaat een omgeving waarin elke leerling de kans krijgt om zich optimaal te ontwikkelen. Dat is volgens mij de kern van effectief onderwijs: niet competitie, maar rechtvaardigheid en kansen voor iedereen.

Ook op vlak van gelijkheid zijn er verschillen. In Finland probeert men scholen zo gelijk mogelijk te houden en worden resultaten niet publiek vergeleken. In België kiezen ouders vaker bewust voor een “goede” school, wat competitie creëert maar ook ongelijkheid vergroot. Dat zie je bijvoorbeeld bij uitstappen: sommige Belgische scholen schrappen activiteiten omdat niet alle ouders ze kunnen betalen, terwijl Finland ze collectief financiert zodat iedereen kan deelnemen.

Toch is niet alles in België negatief: ouderbetrokkenheid en duidelijke minimumdoelen hebben ook voordelen. De echte uitdaging is dus niet Finland kopiëren, maar meer vertrouwen geven aan leerkrachten én tegelijk zorgen voor gelijke kansen voor elke leerling.

Ik zou zelf prioriteit geven aan het feit dat leerkrachten zelf mogen bepalen op welke manier ze les geven. Het lijkt mij dat ze daarbij veel meer focus kunnen geven aan wat een specifieke klas nodig heeft in plaats van één aanpak die niet voor iedereen werkt, waardoor resultaten en welzijn van de klas volgens mij zullen stijgen. De moeilijkheid hierbij zal liggen aan de strengere standaarden die worden opgelegd aan de toekomstige leerkrachten, dat mogelijks kan leiden tot een groter lerarentekort in de eerste jaren.

Als tweede lijkt het volledig gratis systeem een groot pluspunt, hoewel een overgang naar een volledig gratis systeem financieel moeilijk kan voor de overheid. Ik heb verschillende medestudenten gehad die zich al van jonge leeftijd zorgen maken over financiële zaken rond onderwijs (van buitenschoolse activiteiten niet meemaken tot geen nieuw schoolgerief kunnen betalen). Een schoolsysteem dat gratis is kan het welzijn daarbij ook verhogen en elke student gelijke kansen geven in hun toekomst.

Technologie kan zeker een positieve invloed hebben. Het is tegenwoordig makkelijker extra info of video’s op te zoeken wanneer je iets niet begrijpt. Ook tijdens lessen kan het digitaliseren helpen voor visuele bijstand, bv. een video kan context toevoegen aan een geluidsfragment bij taalvakken. Verder vind ik het makkelijker oplettend te blijven tijdens een theorieles wanneer een powerpoint wordt gebruikt.

Het grootste probleem dat ik heb ondervonden is dat de toestellen zelf niet altijd werken. Vaak werd er een goedkoper product gekocht om de technologie toegankelijk te maken, waardoor veel laptops na een half jaar al onbruikbaar waren en uit de klassen verdwenen. Verder werd regelmatig tijd verloren tijdens een les omdat een projector of digitaal bordboek niet meer wou werken of zaten we hele dagen in het donker omdat we het bord anders niet konden lezen.

Volgens mij moet er dus gekeken worden tot welke maten deze technologie bijdraagt aan een klas en waar verbetering nodig is of de technologie zelfs geen bijdrage levert.

Ik vind dat een klaslokaal een veilige ruimte moet vormen voor studenten, waar ze op hun gemak kunnen leren. Wanneer je een constant gevoel hebt dat je wordt bekeken en een score krijgt voor je oplettendheid, kan ik mij enkel inbeelden dat er ook een constante stress mee gepaard gaat. Vooral wanneer er straffen bij komen kijken (zowel op school als thuis) voor een slechtere score, denk ik dat dit systeem niet meer ethisch is om gebruikt te worden. De resultaten zullen nu misschien verhogen, maar op lange termijn vrees ik dat het systeem uit de video enkel een negatievere impact zal hebben.

AI kan denk ik wel positief gebruikt worden om op korte tijd feedback te geven, bv. op schrijfwerk of andere oefeningen van de studenten, of voor extra uitleg bij een volledig zelfstandige taak. Sowieso moeten er duidelijke regels worden opgesteld welke data en waarvoor deze data mag worden verzameld.

In België ligt de nadruk traditioneel meer op punten, eindtermen en duidelijke leerstructuren. Dit biedt voordelen: leerlingen weten wat er verwacht wordt, er bestaan duidelijke kwaliteitsnormen en ouderbetrokkenheid is relatief groot. Tegelijk kan deze sterke focus op prestaties leiden tot druk en competitie tussen scholen, wat ongelijkheid kan versterken.

De vergelijking toont dat beide systemen waardevolle elementen bevatten. Finland benadrukt vertrouwen, gelijke kansen en welzijn, terwijl België sterke structuur en duidelijke standaarden combineert met betrokken ouders. Een evenwicht tussen deze benaderingen, met aandacht voor zowel kwaliteit als welzijn, lijkt essentieel om duurzame leerresultaten en gelijke kansen voor alle leerlingen te bevorderen.

In een toekomstig klaslokaal kan AI zinvol ingezet worden om het leren flexibeler en individueler te maken. Leerlingen kunnen op hun eigen tempo werken, extra uitleg krijgen wanneer nodig en gerichter oefenen op hun moeilijkheden. Tegelijk blijft het belangrijk dat leerlingen leren kritisch om te gaan met AI en niet volledig afhankelijk worden van technologie.

De menselijke verbinding blijft namelijk essentieel in onderwijs. Zaken zoals motivatie, empathie, vertrouwen en het aanvoelen van de noden van een leerling kunnen niet door AI worden overgenomen. Daarom moet technologie gezien worden als een ondersteunend hulpmiddel. Wanneer AI bewust en pedagogisch doordacht wordt ingezet, kan het het leerproces versterken zonder de kern van onderwijs — de relatie tussen leraar en leerling, te verdringen.

Het comfortniveau met AI hangt daarom sterk af van duidelijke criteria. Privacy is daarbij essentieel: leerlingen moeten beschermd worden tegen het verzamelen en misbruiken van persoonlijke data. Ook ethische grenzen zijn belangrijk. Leren houdt immers in dat leerlingen fouten mogen maken, zich soms minder geconcentreerd voelen en zich vrij kunnen ontwikkelen zonder constante evaluatie door technologie.

Daarnaast mag AI de relatie tussen leerkracht en leerling niet verzwakken. Die menselijke connectie, vertrouwen, empathie en motivatie, vormt de kern van onderwijs en kan niet vervangen worden door data of algoritmes.

AI kan zeker een waardevolle rol spelen, bijvoorbeeld bij differentiatie of feedback, maar het acceptabele gebruik ligt daar waar technologie ondersteunt zonder een gevoel van controle, druk of onveiligheid te creëren.

https://www.labxchange.org/

Ik had graag een ‘one-stop-shop’ waarmee ik de vooruitgang van mijn leerlingen kan inzien, mijn lesvoorbereiding op student-niveau kan toepassen en doelgerichter de activiteiten tijdens de les kan uitrichten.

Wij bouwen aan een betere wereld.
Dat doen we samen! – jonge talenten én professionals.
Wij stomen iedereen klaar tot ambitieuze burgers.
Mensen die zorg dragen voor zichzelf, elkaar en de planeet van morgen.

Ik heb voor deze school gekozen omdat ik er zelf aan de slag ben gegaan. Als zij-instromer heb ik ervaringen opgebouwd en zie dat het ‘klaarstomen’ van de leerlingen in der daad veel aandacht eist. En dat de leerlingen erna vragen meer te weten te komen over wat er belangrijk is. Niet enkel mbt leren wat in het curriculum staat, maar ok het duidelijk communiceren en leren van essentiële waardigheden die op iedere potentiële en toekomstige werkplek van de leerling van pas zijn (o.a.):

-            Wees op tijd

-            Wees beleefd

-            Heb je spullen bij je

De opdracht bestond erin, een prijsaanvraag per email op te maken. 400 visitekaartjes voor 2 medewerkers in een bepaald kleur, papierdikte en font. No rocket science dus.

Studenten die ervoor hadden gekozen deze opdracht zonder AI te benaderen hadden meer succes dan die studenten die met Chatgpt hadden gewerkt. In het kort, Chatgpt had vergeten de namen en titels van de 2 medewerkers in de email te zetten – dus blanco kaartjes besteld. Het ging mij erom te verduidelijken, dat het belangrijk is zelf aan de slag te gaan met opdrachten, zelf na te denken, en uiteindelijk in te zien dat AI hulp biedt, maar nog geen vervanging van denkprocessen en human-control is.

Binnen architectuuronderwijs merkte ik dat technische, digitale vaardigheden een belangrijke aanvulling zijn, maar geen vervanging voor de manuele vaardigheden. Schetsen, maquettes bouwen en materialen fysiek onderzoeken blijven essentiële onderdelen van een ontwerpproces. Digitale tools zoals 3D-software en platformen voor inspiratie kunnen het denkproces wel verruimen en versnellen de uitwerking.

https://www.canva.com/education/

https://onderwijs.vlaanderen.be/nl/directies-administraties-en-besturen/onderwijsinhoud-en-leerlingenbegeleiding/secundair-onderwijs/modernisering-van-het-secundair-onderwijs

https://dbz.be/ipads-voor-leerkrachten-veel-gestelde-vragen-en-visie

Het grootste verschil is de verschuiving van "verantwoording via data" naar "verantwoording via vakmanschap". In Finland is de leraar een hoogopgeleide expert die de ruimte krijgt om een holistisch klimaat te creëren. De les die we hieruit leren, is dat we studenten niet moeten voorbereiden op toetsen, maar op de wereld. Door de druk weg te nemen, ontstaat er ruimte voor diepgaand leren. Voor mij bevestigt dit dat een focus op welzijn en autonomie geen luxe is, maar de absolute voorwaarde voor academisch succes.

De echte impact van een leraar zit in mentorship, empathie en het zien van de unieke behoeften van een student. Terwijl een algoritme kan aangeven wat een student fout doet, kan ik als leraar begrijpen waarom een student vastloopt of ongemotiveerd is. Ik zie AI als een krachtige assistent die de data levert, zodat ik mijn persoonlijke aandacht gerichter kan inzetten. We moeten ervoor zorgen dat technologie de fundamentele aspecten van onderwijs aanvult door de leraar te bevrijden van routineklussen. Op die manier wordt onderwijs niet minder menselijk, maar juist persoonlijker en effectiever dan ooit tevoren.

De impact op de dynamiek tussen leraar en leerling is hierbij cruciaal. Als alles meetbaar wordt, verschuift de rol van de leraar van mentor naar controleur. Onderwijs draait om vertrouwen, niet om surveillance. Ethisch gezien moeten we ons afvragen: dient de technologie het kind, of dient het kind de data? Voor mij is AI alleen acceptabel als het de menselijke autonomie ondersteunt en niet vervangt door een systeem van constante prestatiedruk en controle.

Aanpassing aan de Belgische context is misschien niet haalbaar. Ons curriculum is voller en scholen zijn diverser. Ik zou starten met pilootprojecten binnen bestaande kaders, intensieve professionalisering van leerkrachten en nauwe samenwerking met ouders.

Mogelijke moeilijkheden zijn weerstand tegen minder toetsen, beperkte middelen en ongelijkheid tussen scholen. Kansen liggen in hogere motivatie, minder stress en meer gelijke kansen door vroege ondersteuning.

Voor leerlingen betekent dit meer eigenaarschap, betere basiscompetenties en een positiever leerklimaat. Op lange termijn verwacht ik sterkere leerresultaten, vooral bij kwetsbare groepen, doordat onderwijs niet alleen prestaties meet, maar ontwikkeling actief ondersteunt.

Daarom is helder beleid essentieel. Richtlijnen geven leerlingen houvast: wanneer AI ondersteunend is (ideeën genereren, feedback vragen) en wanneer eigen denkwerk primeert (toetsen, reflecties). Voor leerkrachten bieden ze veiligheid en consistentie: afspraken rond transparantie, bronvermelding, privacy en evaluatie.

Om de menselijke kern te bewaken, plan ik “AI-vrije” momenten voor dialoog, coaching en samen leren. Door expliciet te werken aan digitale geletterdheid, kritische zin en ethiek, versterken we mentorship en empathie. Zo wordt technologie een versterker van goed onderwijs, geen vervanger ervan.

Ethisch zie ik risico’s op normalisering van monitoring in de klas. Dat kan druk en prestatiedwang verhogen en het vertrouwen tussen leraar en leerling in gedrang brengen. Bovendien kan ongelijkheid ontstaan als data gebruikt worden voor vergelijkingen of selecties.

Voor mij zijn dit minimumcriteria: vrijwillige deelname zonder nadelen, volledige transparantie over wat gemeten wordt en waarom, geen gebruik voor beoordeling of sanctionering, strikte tijdsbeperking van data-opslag en onafhankelijke toetsing van de technologie. De pedagogische meerwaarde moet aantoonbaar groter zijn dan de inbreuk op privacy.

Zonder deze waarborgen zou ik de hoofdband niet integreren. Het risico op schade aan welzijn en relatie weegt te zwaar.

Digitale leerplatforms maakten het bovendien eenvoudiger om feedback te krijgen en mijn vooruitgang op te volgen. Ik kon opdrachten indienen, verbeteringen bekijken en gericht werken aan mijn zwakke punten. Dit maakte leren efficiënter en persoonlijker.

Vooral interactieve applets en simulaties hebben mijn begrip verdiept. In vakken zoals wiskunde en wetenschappen konden visuele animaties abstracte begrippen concreter maken. Grafieken die dynamisch veranderen of simulaties van experimenten hielpen mij om verbanden echt te zien in plaats van ze alleen theoretisch te begrijpen. Daardoor bleef de leerstof beter hangen.

Digitalisering heeft mijn benadering van leren dus actiever en onderzoekender gemaakt. In plaats van informatie enkel te onthouden, leerde ik zelf ontdekken, uitproberen en verbanden leggen. Dat heeft mijn begrip verdiept en mijn motivatie vergroot.

Belangrijke criteria zijn privacy en ethiek. Leerlinggegevens moeten strikt beschermd worden en mogen niet zonder toestemming verzameld of geanalyseerd worden. Ik ben minder comfortabel met AI-systemen die prestaties van leerlingen uitgebreid analyseren of hen profileren op basis van data, zoals in de video werd aangegeven. Dat kan leiden tot etikettering, prestatiedruk en een verminderd vertrouwen tussen leerling en leerkracht.

Daarnaast vind ik dat AI de menselijke relatie in de klas niet mag vervangen. Onderwijs draait ook om empathie, motivatie en persoonlijke begeleiding. AI mag ondersteunen, maar niet beslissen of beoordelen op een manier die de professionele rol van de leerkracht ondermijnt. Transparantie over hoe AI werkt en waarvoor het wordt gebruikt, is daarom essentieel om het verantwoord te integreren.

Voor mij als toekomstige leerkracht betekent dit dat ik kan rekenen op een solide digitale basis, ondersteuning en middelen om ICT zinvol in mijn lessen te integreren, wat mijn onderwijspraktijk kan verrijken en meer gepersonaliseerd leren kan mogelijk maken.

https://www.vlaanderen.be/kenniscentrum-digisprong/themas/ict-beleid-van-je-school/digitalisering-in-het-onderwijs-maakt-grote-sprong

Door gerichte investeringen in infrastructuur, toestellen en professionalisering worden schoolteams gestimuleerd om een gezamenlijk ICT-beleid uit te werken en digitalisering structureel te verankeren in hun schoolwerking.

Op mesoniveau zorgt dit ervoor dat scholen bewuster nadenken over visie, afspraken en samenwerking rond digitaal leren, wat als toekomstige leerkracht betekent dat ik terechtkom in een omgeving waar innovatie teamgericht en beleidsmatig ondersteund wordt.

https://www.vlaanderen.be/kenniscentrum-digisprong/themas/ict-beleid-van-je-school/digitalisering-in-het-onderwijs-maakt-grote-sprong

De puzzelboxen stimuleren samenwerking, probleemoplossend denken en het toepassen van vakinhoud als oefening of formatieve toets, waardoor leren interactiever en motiverender wordt.

Voor mij als toekomstige leerkracht toont dit aan dat ik met creatieve en goed opgebouwde werkvormen leerstof op een speelse maar doelgerichte manier kan inoefenen, mits ik zorg voor een goede balans tussen uitdaging, inhoud en nabespreking.

https://dspace.library.uu.nl/bitstream/handle/1874/408517/NVOX20_TDS_NR_3_bl._134_135_Virtuele_klas_en_onderwijsinnovaties.pdf?sequence=1

Ook de rol van de leerkracht is anders. Finse leerkrachten krijgen veel autonomie en vertrouwen om hun lessen zelf vorm te geven. Dit zorgt voor minder werkdruk en meer motivatie. Bovendien krijgen ze veel respect van ouders en leerlingen. In België ligt de nadruk vaker op resultaten en vergelijkingen, wat extra druk kan veroorzaken. Het respect voor leerkrachten lijkt hier ook minder vanzelfsprekend.

In het middelbaar kregen we vaker opdrachten die online moesten worden gemaakt en ingediend. Daardoor leerde ik niet alleen informatie opzoeken op het internet, maar ook om bronnen te beoordelen en niet alles zomaar te geloven. Daarnaast werkten we regelmatig met programma’s zoals PowerPoint en Excel.

In het hoger onderwijs werd die digitale ondersteuning nog belangrijker. Als ik iets niet meteen begreep, kon ik snel terugvallen op video’s of andere betrouwbare bronnen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik zelfstandiger ben gaan studeren, gerichter kan zoeken naar wat ik nodig heb en kritisch blijf tegenover de informatie die ik vind.

Er zijn duidelijke verschillen met het Belgische onderwijssysteem. In Finland, leekrachten krijgen vertouwen niet alleen van de leerlingen maar ook van de ouders. Wanneer leerkrachten de vrijheid krijgen om hun lessen aan te passen aan de behoeften van hun leerlingen, ontstaat er veel betekenisvoller onderwijs. In traditionele onderwijssystemen ligt de nadruk vaak op prestaties, toetsen en ranglijsten. Dit kan leiden tot extra druk en ongelijkheid onder studenten.

De aanpak van de Finse onderwijs laat duidelijk zien dat door de focus op prestatie te verschuiven naar meer focus op de welzijn van leerlingen, staan de leerlingen centraal staat en niet het systeem. Dit kan dan ook leiden tot betere resultaten.

Teamteaching in 7 vormen. Welke kies je wanneer? – Klasse

https://themis.vlaanderen.be/files/c097fa50-2739-11f0-bb32-33d47c9156ac/download?name=VR%202025%200205%20MED.0137-1%20Digiplan%20-%20mededeling%20QUATER.pdf&content-disposition=inline

https://www.kennisnet.nl/artificial-intelligence/ai-beleid-ontwikkelen-op-school/

https://www.mediawijsheid.nl/lesmateriaal/

Gelijkheid: In de ontwerpvakken (praktijk) moet elke leerling toegang hebben tot dezelfde kwalitatieve materialen, maar zeker ook de tijd voor feedback die creatieve groei mogelijk maakt.

Autonomie LK: Opnieuw toepasselijk in de praktijklessen: voor de leerkrachten moet er vind ik ruimte/vrijheid zijn voor experimentele opdrachten. De school moet er ook in vertrouwen dat de gekozen leerkrachten voldoende bagage hebben en ook willen groeien door bijvoorbeeld zelfevaluatie en opdrachten die falen.

Holistisch: Kunstonderwijs houdt in verbeelding/creativiteit, kritisch denken en soms ook samenwerken. Dit vraag om meetbare resultaten in de vorm van persoonlijke ontwikkeling van de leerlingen.

Wat betreft privacy zou zo een extreem voorbeeld van Ai enkel informatie moeten geven aan de leerkracht die het vak geeft, om zo aanpassingen te kunnen aanbrengen en het ook laten dienen als zelfevaluatie voor hem als leerkracht. De focus mag dus niet liggen op de leerlingen hun prestaties, maar net welke impact heeft de leerkracht en zijn manier van lesgeven om het leerrendement van de leerlingen. De overheid heeft hier verder weinig aan denk ik. Elke student is anders.

https://www.vlaanderen.be/publicaties/verantwoorde-ai-in-het-vlaamse-onderwijs-een-collaboratief-proces-van-ontwikkeling-tot-gebruik-visietekst

https://www.kdg.be/onderzoek/onderzoekscentra/toekomstgedreven-onderwijs/toolbox-helpt-leraren-hun-leerlingen?utm_source=chatgpt.com

https://vernieuwenderwijs.nl/project-onderwijs/#:~:text=Project%20Based%20Learning%20%E2%80%93%20Waaruit%20bestaat,Publieke%20presentaties.

De principes die in Finland worden toegepast, lijken heel effectief te zijn en ik ben ergens heel jaloers op het onderwijssysteem dat ze daar hebben. Het feit dat elke leerling recht krijgt op een school die hen die educatie kan bieden, en waar ouders niet direct voor moeten betalen om hun kinderen naar een ‘betere school’ te sturen, zorgt ervoor dat leerlingen meer op hetzelfde niveau zitten. Daardoor is er minder kans op uitsluiting en discriminatie, en heeft elke leerling evenveel potentieel om een goede educatie te krijgen.

Vandaag de dag is het nog heel prevalent dat leerlingen afstand nemen van andere leerlingen die misschien minder fortuinlijk zijn. Door dit systeem toe te passen, wordt dit probleem tot op een bepaald niveau aangepakt, wat kan helpen bij het bevorderen van de ontwikkeling van het kind.

Uiteindelijk heb ik AI vooral gebruikt bij taken waarvan ik persoonlijk vond dat ze een tijdsverspilling waren. Na een tijd geraakte ik gewend aan constant op AI te leunen, waardoor ik opnieuw afstand heb moeten nemen, zeker bij het uitwerken van creatieve opdrachten. De output die geleverd werd door generatieve AI bracht voor mij geen ziel, en dit heb ik dan ook afgezworen in zulke processen.

De grootste tip die ik kan geven is: blijf autonoom en doe wat je kan nog zelf. Daar leer je het meeste uit.

Aangezien de resultaten van de leerlingen verhoogd zijn na het implementeren van de headbands, lijken de ouders daar wel tevreden mee te zijn. De leerlingen zelf leken echter niet blij met de verandering. Er is een mogelijkheid dat er meer stress komt kijken bij leerlingen die al moeite hebben met opletten, en nu de ouders dit ook direct kunnen zien, kan dit voor een stressvolle thuissituatie zorgen.

Het is belangrijk dat we de educatieve sfeer blijven verbeteren, maar dit is naar mijn mening dystopisch. Ik zou dit zelf nooit willen dragen of aan mijn eigen leerlingen willen opleggen.

https://www.bruzz.be/actua/onderwijs/smartphoneverbod-en-nieuwe-minimumdoelen-dit-verandert-op-1-september-het-onderwijs

https://www.vlaanderen.be/kenniscentrum-digisprong/nieuws/nieuwe-projectresultaten-binnen-smart-education-schools

https://www.destinationimagination.org/blog/10-benefits-of-project-based-learning/

Daarnaast kenmerkt het Finse onderwijs zich door gelijke kansen voor alle leerlingen. Kleine klassen, intensieve ondersteuning en vroege aandacht voor brede ontwikkeling zorgen ervoor dat niemand wordt achtergelaten. Ook de nadruk op welzijn draagt bij aan betere leerresultaten. In plaats van concurrentie stimuleren Finse scholen samenwerking en creativiteit.

Wat Finland vooral laat zien, is dat excellente onderwijsresultaten niet worden bereikt door intensievere controle en druk, maar door vertrouwen in de leelringen, respect voor leerkrahcten en een holistische benadering van leren en ontwikkeling.

2) AI als ondersteunende leekracht

3) AI helpt niet alleen leerlingen met het maken van taken of studeren, maar kan ook ingezet worden om leerkrachten te ondersteunen. In mijn opleiding waren proffen vooral bezig met het zorgen van taken die moeilijker met AI te maken zijn, zodat de leerlingen wel aan de slag gingen. Ik denk dat de leerkrachten hun focus beter kunnen leggen op het gebruik van AI aanleren aan de leerlingen, maar ook zelf AI gebruiker als ondersteuner in de klas. Het is namelijk niet meer weg te denken en kan heel wat taken, zoals feedback geven op een geschreven tekst, (deels) overnemen. Dit kan zeker een effect hebben op de werkdruk van leerkrachten.

4) zie foto

5) https://www.klasse.be/722771/ai-in-het-onderwijs-expert-rani-schoors/

Wat mij ook aanspreekt, is het vertrouwen in leerkrachten. Finse docenten zijn hoogopgeleid en krijgen veel autonomie om hun lessen zelf vorm te geven. Er zijn weinig gestandaardiseerde toetsen, waardoor de nadruk ligt op echt begrijpen in plaats van presteren voor cijfers. Dit vermindert stress en stimuleert intrinsieke motivatie bij leerlingen.

Verder hanteert Finland een holistische visie: niet alleen cognitieve prestaties zijn belangrijk, maar ook sociaal-emotionele ontwikkeling en welzijn. Leerlingen krijgen ondersteuning wanneer nodig, zodat niemand achterblijft. In tegenstelling tot meer traditionele systemen, waar toetsdruk en competitie centraal staan, kiest Finland voor samenwerking en vertrouwen.

Deze aanpak sluit aan bij mijn visie dat effectief onderwijs draait om gelijke kansen, professionele vrijheid en aandacht voor het hele kind.

De grootste meerwaarde van AI ligt voor mij in gepersonaliseerd leren. Waar één leerkracht beperkte tijd heeft, kan een AI-tool extra uitleg of uitdaging bieden aan leerlingen die dat nodig hebben. Tegelijk blijft het belangrijk dat leerlingen samen leren en ervaringen delen, want in interactie met elkaar ontwikkelen ze sociale vaardigheden en kritisch denken.

Toch mag technologie nooit de menselijke kern van onderwijs overschaduwen. Empathie, motivatie en echte aandacht kan geen enkele tool vervangen. Daarom wil ik bewust momenten creëren waarin dialoog, reflectie en begeleiding centraal staan, zonder schermen. Daarnaast zijn duidelijke afspraken nodig over wanneer AI ondersteunend mag zijn en wanneer zelfstandig denkwerk primeert.

Op die manier wordt AI geen vervanger van de leraar, maar een hulpmiddel dat ruimte creëert voor meer persoonlijke verbinding en begeleiding.

Voor mij is privacy een eerste belangrijke voorwaarde. Gegevens van leerlingen moeten veilig blijven en enkel gebruikt worden om hun leerproces te ondersteunen, niet om hen te labelen of te rangschikken. Transparantie is daarbij essentieel: leerlingen moeten weten welke data verzameld worden en waarom. Ook ethisch gezien moet AI ondersteunend blijven en geen beslissingen nemen die eigenlijk pedagogisch oordeel vereisen.

Daarnaast vind ik het belangrijk dat AI het zelfstandig denken niet ondermijnt. Leerlingen moeten AI gebruiken als hulpmiddel, niet als vervanging van hun eigen inspanning. Kritisch omgaan met gegenereerde informatie hoort daar ook bij.

Tot slot mag de relatie tussen leraar en leerling nooit op de achtergrond raken. Vertrouwen, motivatie en empathie vormen de kern van onderwijs. AI kan processen efficiënter maken, maar de menselijke verbinding blijft bepalend voor echt leren.

2) Digisprong: digitale versnelling in het Vlaamse onderwijs.

3) Ik koos voor de Digisprong omdat dit een grootschalige onderwijsvernieuwing is die alle scholen in Vlaanderen raakt. Door investeringen in laptops, infrastructuur en professionalisering wil de overheid digitale competenties versterken. Als toekomstige leerkracht besef ik hierdoor dat mijn klaspraktijk sterk beïnvloed wordt door beleidskeuzes. Het motiveert mij om digitale tools niet zomaar te gebruiken, maar ze doelgericht in te zetten binnen een breder onderwijsverhaal.

5) https://www.vlaanderen.be/kenniscentrum-digisprong

2) Co-teaching als schoolbrede samenwerking

3) Ik koos voor co-teaching omdat het toont hoe een schoolteam samen verantwoordelijkheid kan dragen voor leerresultaten. Twee leerkrachten die samen een klas begeleiden, maken differentiatie en inclusie beter haalbaar. Voor mij als toekomstige leerkracht benadrukt dit het belang van samenwerking en open communicatie binnen een schoolcultuur. Innovatie gebeurt niet alleen individueel, maar groeit wanneer een heel team dezelfde visie deelt.

5) https://www.leraar24.nl/70269/co-teaching-leren-van-en-met-je-collega/

2) Formatieve evaluatie als motor voor groei

3) Ik koos voor formatieve evaluatie omdat het leren centraal zet in plaats van punten. Door gerichte feedbackmomenten krijgen leerlingen inzicht in hun eigen vooruitgang en werkpunten. Als toekomstige leerkracht wil ik evaluatie gebruiken om leerlingen te begeleiden en motiveren, niet enkel om te beoordelen. Deze aanpak helpt mij om bewuster in te spelen op individuele noden in mijn klas.

5) https://www.kdg.be/onderzoek-en-expertise/formatieve-evaluatie-een-toolbox-vol-inspiratie

Principes die ik zou implementeren zijn vakoverschrijdende activiteiten, kleinere klasgroepen waardoor er meer individuele aandacht voor leerlingen mogelijk zijn en experience based learning.

De schoolorganisatie en financiering in Finland is heel anders geregeld dan in België, een aantal zaken kunnen dus niet zomaar worden aangenomen. Maar door écht aan de slag te gaan met de leerlingen en in te spelen op hun noden en verwachtingen kan je veel bereiken. Door lessen van verschillende vakgebieden aan mekaar te koppelen creeër je ook meer relevantie voor de leerlingen waardoor zij intrinsiek beter gemotiveerd zullen zijn.

Een belangrijke uitdaging hierbij is dat dit soort initiatieven niet enkel door één leerkracht kunnen worden gedaan, maar gedragen moeten worden door het hele schoolteam en de ouders.

Daarnaast krijgen leerkrachten in Finland veel autonomie. Ze zijn goed opgeleid en hebben de vrijheid om hun lessen zelf in te vullen. Er zijn weinig gestandaardiseerde toetsen, waardoor de focus meer ligt op echt leren dan op cijfers halen. Dit zorgt voor minder stress bij leerlingen.

Wat mij vooral aanspreekt, is de holistische aanpak. Er wordt niet alleen gekeken naar leerprestaties, maar ook naar het welzijn en de persoonlijke ontwikkeling van leerlingen. In vergelijking met meer traditionele onderwijssystemen laat Finland zien dat vertrouwen en aandacht voor het hele kind leiden tot beter en duurzamer leren.

Voor mij helpt technologie ook bij dyslexie. Digitale teksten zijn vaak makkelijker aan te passen, bijvoorbeeld door lettertypes, kleuren of voorleesfuncties. Hierdoor kan ik informatie beter begrijpen en verwerken. Dat verlaagt de drempel om te studeren en geeft meer vertrouwen.

Daarnaast ben ik door technologie zelfstandiger geworden in mijn leerproces. Ik heb geleerd om zelf informatie te zoeken en kritisch te blijven tegenover online bronnen. Door deze evolutie leer ik actiever en met meer begrip, wat mijn leerervaring positief heeft beïnvloed.

Door de interactiviteit en grote flexibiliteit van deze systemen kunnen lessen op inidividueel niveau van de leerlingen worden aangebracht.

Ook buiten de specifieke klascontext kunnen de patroonherkenningscapaciteiten van AI-system gebruikt worden om leerkrachten een diep inzicht te geven in de leerresultaten van de leerlingen en zelfs voorspellend aangeven bij welk lesonderdeel de mogelijke pijnpunten voor elke leerling liggen.

Dit geeft de leerkracht een ongeziene kans om werkelijk pro-actief aan de slag te gaan en de leerlingen meteen bij te sturen.

Op het eerste zicht lijken deze mogelijkheden de rol van de leerkracht deels te vervangen, echter zijn er ook andere skills die door het gebruik van AI aan belang winnen voor de leerlingen. Zo wordt het steeds belangrijker om bronnen kritisch te evalueren, ook blijft de emotionele ondersteuning en mentorship taken die niet door een AI systeem kunnen worden volbracht.

In tegenstelling tot traditionele systemen, die vaak sterk leunen op externe controle, ranking en prestatiemetingen, investeert Finland in vertrouwen, samenwerking en ondersteuning op maat. Differentiatie en vroege zorginterventie verkleinen leerachterstanden zonder stigmatisering. Wel stel ik me de vraag in hoeverre het meer geven van autonomie aan leerkrachten compatibel is met het bepalen van leerplandoelen.

Leerkrachtenautonomie is essentieel omdat het docenten ruimte geeft om lesmethoden te kiezen die kritisch denken stimuleren, zoals open opdrachten, discussie en probleemgestuurd leren. In tegenstelling tot traditionele, toetsgerichte systemen waarin curricula en toetsen centraal staan, biedt de Finse aanpak flexibiliteit en minder prestatiedruk, wat ruimte schept voor diepere denkvaardigheden.

Concrete lessen voor onze school zijn: investeer in professionele ontwikkeling gericht op kritisch redeneren; geef leraren meer beslissingsbevoegdheid over lesinhoud en evaluatie; verminder routinematig toetsen ten gunste van formatieve feedback; en integreer vakoverstijgende opdrachten die logisch redeneren vereisen. Zo bevorderen we zowel academische kwaliteit als duurzame denkvaardigheden. Deze koers vraagt om beleidssteun en een cultuurverandering binnen scholen om op lange termijn resultaat te boeken en om kritisch burgerschap te versterken.

Het monitoren en analyseren van de aandacht van leerlingen kan nuttige doeleinden hebben en kan inzichten geven welke lesonderdelen worden als niet activerend gezien door de leerlingen, of welke leerlingen een grotere uitdaging kunnen gebruiken.

Echter het doorsturen van de data naar de ouders en de mate van aandacht gebruiken als een evaluatie van de jongere gaat het doel van de tools mijns inziens voorbij.

Het feit dat er twijfel is dat deze tools ook effectief goed werken maakt deze werkwijze nog zorgwekkender aangezien dit discriminatie van de leerlingen in de hand kan werken.  Bovendien wordt zeer persoonlijk informatie wordt gedeeld zonder oog voor privacy of het anonomiseren van de data. Het is niet duidelijk hoe overheid of andere partijen in de toekomst met deze data aan de slag gaan.

Ik beschouw AI als een instrument dat leren kan ondersteunen, niet als een manier om minder inspanning te leveren. Effectief gebruik vraagt didactische sturing van docenten en duidelijke beoordelingscriteria. Mijn belangrijkste verwachting is adaptieve feedback die aansluit bij individuele noden. Kort over ethiek en privacy: gegevensbescherming en transparantie moeten gewaarborgd zijn bij inzet van AI.

Concluderend: digitale technologieën bieden grote kansen voor toegankelijkheid en differentiatie, vooral voor studenten met leerstoornissen, maar echte meerwaarde ontstaat alleen wanneer leraren autonomie hebben, pedagogisch begeleiden en kritisch gebruik van bronnen stimuleren. Investeer in scholing en beleid zodat inclusie en kritisch denken structureel worden, blijvend effectief.

Voor mij zijn twee criteria doorslaggevend: pedagogische meerwaarde en eerlijkheid. AI‑toepassingen zijn acceptabel wanneer ze aantoonbaar het leren verdiepen of differentiëren en wanneer ze eerlijk en onbevooroordeeld zijn. AI mag de relatie tussen leerling en leerkracht versterken door inzicht te geven in leerbehoeften, maar niet door toezicht of strafmechanismen te vervangen; in de getoonde toepassing dreigt juist angst voor de leraar.

Randvoorwaarden zijn essentieel: dataveiligheid en een duidelijke opt‑out voor leerlingen. Ethisch moet transparantie gelden over welke data verzameld worden en hoe ze gebruikt worden. Concluderend: ik ondersteun gerichte, veilige en pedagogisch verantwoorde inzet van AI, maar verwerp grootschalige surveillancemodellen die welzijn en vertrouwen ondermijnen. Ik raad aan te investeren in lerarenopleiding en heldere beleidskaders zodat technologie pedagogisch verantwoord en mensgericht blijft op lange termijn effectief.

I.v.m. de holistsiche benadering van leren viel mij op dat de focus volledig ergens anders ligt in Finland dan bij ons. Het gaat niet om het presteren alleen maar ook hun welzijn, vrije tijd, sociaal ontwikkeling. Ze zouden meer gemotiveerd zijn en betere leerresultaten hebben.  Mijn vraag hierbij is vooral of zij genoeg leerstof zien die essentieel is. Onze leerplandoelstellingen zijn dan vermoed ik veel uitgebreider dan de Finse. 

Waar ik wel heel enthousiast over ben is het vertrouwen in de leerkrachten. Ik heb het gevoel dat dat in vergelijking met vroeger het fel veranderd is hier in België en ik kan eigenlijk niet benoemen waarom dat is. Ik vind het heel mooi hoe die ouders in de video vertrouwen tonen in dat de leerkracht weet wat ze doet.

Titel: Mini‑onderneming: leren door ondernemen

Beschrijving: De mini‑onderneming‑aanpak koppelt vakkennis aan echte maatschappelijke en economische contexten, waardoor leerlingen ondernemerschap, samenwerking en probleemoplossend vermogen ontwikkelen. Ik kies dit voorbeeld omdat het schoolbreed projectmatig werken stimuleert en samenwerking met lokale partners bevordert — typische kenmerken van een sterke meso‑innovatie. Als toekomstige leerkracht zie ik hierin kansen om vakoverstijgend onderwijs te organiseren, leerlingen eigenaarschap te geven en mijn rol te verschuiven naar coach en begeleider.

Bron: Mini‑onderneming: aanpak maatschappelijk duurzaam, Klasse.

https://www.klasse.be/178111/mini-onderneming-aanpak-maatschappelijk-duurzaam/

Titel: VR‑ervaringen voor ervaringsgericht leren

Beschrijving: Virtual reality maakt abstracte of gevaarlijke leerinhouden concreet en ervaarbaar, wat betrokkenheid en begrip vergroot. Ik kies dit voorbeeld omdat VR in mijn lessen differentiatie en actieve exploratie kan stimuleren, vooral bij visueel‑ruimtelijke onderwerpen. Als toekomstige leerkracht zie ik er kansen in voor motivatie en diepe leervragen, mits toegankelijkheid en docenttraining gewaarborgd zijn.

Bron: Trend: virtual reality in de klas, Klasse.

https://www.klasse.be/219458/trend-virtual-reality-in-de-klas/

Titel: Digiplan: nationale/regiobrede digitale leerinfrastructuur

Beschrijving: Het Digiplan bundelt beleidsmaatregelen voor digitale infrastructuur, devices en professionele ontwikkeling op Vlaams niveau, en creëert zo gelijke toegang en continuïteit in het onderwijs. Ik kies dit macro‑voorbeeld omdat structurele investeringen op beleidsniveau scholen de ruimte geven om pedagogische innovatie duurzaam in te voeren; voor mij als toekomstige leerkracht betekent dit minder logistieke barrières en meer focus op didactiek. De impact is concreet: betere connectiviteit en middelen maken differentiatie en digitale inclusie haalbaar in elke klas.

https://www.vlaanderen.be/vlaamse-regering/beslissingen-van-de-vlaamse-regering/conceptnota-digitaliseringsbeleid-onderwijs