Wat ben je kritisch. Ik wil je ten eerste bedanken voor je scherpzinnigheid en je kritische vragen. Jij bent altijd ongegeneerd nieuwsgierig naar mijn kunnen en beschermt mij ervoor om uitdagingen aan te gaan die te groot zijn. Je stelt vragen zoals: Kan je dat? Ben je niet te jong? Ben je daar klaar voor? Ga je dat halen? Ben je slim genoeg? Heb je genoeg tijd? Als ik je een kleur moet geven, kleur ik je blauw. Je bent een man en je doet me wat denken aan mijn vader. 

 

Door jou ben ik een goede planner en denk ik goed na over de stappen die ik maak in mijn stage, loopbaan en privéleven. Elke stap wordt gemaakt met veel achterliggende gedachte. Keuzes zijn goed doordacht. Zoals mijn LB’er ook zei: “je bent een student met een plan”, daar moet ik jou, Criticus, de ‘credits’ voor geven. 

 

Maar daarnaast ben je ook een lastpak. Je weegt zwaar en je kan heel vermoeiend zijn. Zo kritisch zijn, zo veel bezig zijn met de gevolgen en verschillende scenario’s en zo veel moeten van je kost heel veel energie en haalt soms het plezier af, van het pad wat ik bewandel. Dus aan de ene kant moet ik zo veel van je en aan de andere kant stel je steeds vragen die als een rem werken: “je volgende stap moet een goede stap zijn”. Deze uitspraak ben jij in één zin. Het behelst het moeten, de carrièrevrouw die ergens ook zit en tot slot de twijfels over wat ik als starter, zonder ervaring, kan. Een goede stap is volgens jou uitdagend, maar past wel precies bij de dingen die ik al kan zodat ik niet op mijn bek val. Jij sprak in het begin van mijn zoektocht naar een geschikte baan. Dit ben jij en zal je ook wel blijven. Ik dank je, maar vraag je ook om meer optimisme. 

 

Graag wil ik dat je wel vragen stelt over mijn keuzes, maar je minder hard voor mij bent. Dus dat je minder twijfels trekt bij wat ik wel of niet kan en mij makkelijker uit mijn ‘comfort zone’ laat treden. Vooral de twijfel sof ik wel oud genoeg ben en of ik het wel kan zorgen voor een rem op mijn drive, mijn vertrouwen en optimisme. Daarom wil ik je vragen om mijn keuzes te onderzoeken zonder oordeel en meer vanuit ‘fit’. Misschien kan je vragen stellen zoals: Past dit bij je? Lijkt dit je leuk? Krijg je hier energie van? Wat zegt je onderbuikgevoel? Zo kan je mij nog steeds beschermen tegen verkeerde keuzes, maar kost je minder energie. 

 

Op stage, in mijn loopbaan en in mijn privéleven kan je vragen: “past dit bij je?”. Zo ja, doe het dan! 

 

Bedankt voor je begrip. 

 

 

Met hartelijke groet, 

Mickie 

 

Allereerst wil ik je bedanken. Bij jou is het allemaal prima en goed. Jij bent een en al luchtigheid en lang leve de lol. Met jou ga ik mee met de flow. Wanneer ik in verbinding sta met jou, komen er nieuwe dingen op mijn pad en voelt het pad wat ik bewandel vruchtbaar. Dan voel ik mij tevreden. Bijvoorbeeld toen de vacature voor het project Voorleesservice op mijn tijdlijn verscheen: deze kwam als geroepen, is niet erg uitdagend en deze rol zou prima zijn voor mijn loopbaan. Je bent de zachte wind in mijn rug. Als ik je een kleur moet geven, kleur ik je geel en je bent het vrouwelijke feetje wat rondhuppelt door Amsterdam. 

 

Misschien ben jij wat meer naar buiten gericht. Je hoort jou ook meer als ik naar anderen mijn problemen uitspreek. Je bent de positieve tegenhanger van de Criticus, maar je werkt ook heel nauw samen met hem. Als ik mijn twijfels uitspreek ben jij er om alweer te zeggen: “maar dat kan op zich ook” en “dat kan ook wel leuk zijn”. Volgens mij behoed jij me ervoor dat anderen dat tegen mij zeggen. Voel ik mij dan niet serieus genomen? Kunnen we dan sneller door naar een kritische oplossing voor mijn zorgen? Blijf ik dan minder met mijn problemen zitten? Waarom moeten jullie elkaar zo tegenspreken? Het mag er soms ook zijn, ik hoef niet altijd beide kanten te belichten. Sta eens stil bij de gedachten. 

 

Zou ik vaker naar je willen luisteren? Het antwoord op die vraag weet ik niet zo goed. Want het leven in nou eenmaal niet alleen maar goed en prima. Fer confronteert mij hier vaker mee: je moet ook keuzes maken die voor echte stappen zorgen. Het woord: ‘prima’, is ook gemakkelijk. Door jou kies ik soms voor de makkelijke en luchtige weg of maak ik zelfs helemaal geen keuze, maar wordt de keuze voor mij gemaakt. 

 

Bijvoorbeeld bij het kiezen van een stage vorig jaar. Ik had kunnen kiezen voor een zeer uitdagende en spannende stage of voor mijn huidige stage, waar ik minder word uitgedaagd, wel meer plezier ervaar en meer lucht in zit. Ik leer hier kleine dingen, die voor kleine stapjes zorgen. Maar je bent er ook al veel langer. Toen ik bijvoorbeeld in de Tweede Klas koos om Havo te doen en niet mijn best te doen voor VWO of toen ik na mijn propedeuse naar de Universiteit had kunnen gaan, maar we bang waren voor wiskunde. Toen was je ook tevreden met mijn huidige pad bij Toegepaste Psychologie. Je vindt het dus ook prima uit onzekerheid. 

 

Dus je brengt luchtigheid en relativeert, of misschien wel bagatelliseert, mijn twijfels. Zowel jij en mijn moeder zouden zeggen dat HAVO toch prima is. Ik heb nog zeeën van tijd en waar ik ook beland, het zal sowieso goedkomen. Ik ben ook al hartstikke goed bezig! En hier mag jij mij zeker wat vaker aan herinneren. 

 

Wat ik jou wil vragen is om de luchtigheid te bewaren en de zachte wind in mijn rug te blijven zijn. Dingen die op ons pad komen, komen goed van pas en zijn prima. Maar je daagt me niet erg uit. Daarom wil ik je ook vragen om eens te kijken: maak ik daadwerkelijk een keuze als ik naar je luister? Kies ik hiervoor omdat het een toffe stap kan zijn? Of kies ik hiervoor uit gemak? 

 

En werk wat meer samen met Criticus dan dat jullie zo in strijd staan met elkaar: “Past dit bij je?”. Zo ja, doe het dan!

 

 

 

 

Als het ons allemaal even te veel wordt gaan we urenlang op Instagram scrollen, binge eten of een hele dag Netflixen. Maar hiermee uiten we niks, we onderdrukken alleen de gevoelens.

Om je gedachten en emoties de ruimte te geven, te ordenen of om er achter te komen wat er überhaupt voor emoties bij je rondspelen, kan journaling de uitkomst zijn. Bij journaling zet je je emoties, wensen, gedachten en zorgen op papier. Je kunt het zien als een oldschool dagboek, maar dan net wat effectiever." - The Green Happiness