-Banyak menerima kosa kata daripada bahasa Sanskrit

-Bunyi b adalah w dalam bahasa Melayu kuno

-Bunyi e pepet tidak wujud

-Awalan ber- ialahmar- dalam bahasa Melayu kuno

-Awalan di- ialah ni- dalam bahasa Melayu kuno

-Ada bunyi konsonan yang diaspirasikan seperti kh, bh, dh dan ph

-Menerima kosa kata daripada bahasa Inggeris, Arab, Portugis, Belanda dan Sanskrit

-Contohnya daulat yang berasal dari bahasa Arab

-Bahasa Melayu Klasik banyak dipengaruhi oleh tulisan jawi yang berasal daripada bahasa Arab

-penggunaan kata yang formal

-Mengambil dan mengubah tatabahasa yang berasal dari bahasa Melayu kuno

-Susunan ayat songsang dan berbelit-belit

-Banyak menggunakan partikel pun dan lah

-Imbuhan mar- dan ni- bertukar menjadi ber- dan di-

terdapat beberapa perkataan yang dipinjam dari bahasa Sanskrit kerana pengaruh agama Hindu-Buddha

cth perkataan seperti dharma,raja

>Tulisan

ditulis menggunakan aksara Pallava atau Kawi yang berasal dari India Selatan dan tidak menggunakan huruf Rumi

>Tatabahasa Sederhana

struktur ayat yang lebih sederhana dan tidak terlalu kompleks

>Tiada Pengaruh Arab

pada ketika itu Islam belum tiba di Nusantara

>Bahasa Kerajaan dan Perniagaan

bahasa Melayu Kuno digunakan secara meluas di kalangan-kalangan kerajaan di Nusantara.

banyak kata-kata Arab diperkenalkan seperti kitab dan iman

>Penggunaan Tulisan Jawi

digunakan secara meluas dalam penulisan,terutama dalam menulis surat-surat rasmi

>Sistem Imbuhan Lebih Kompleks

Penggunaan imbuhan (awalan,akhiran, sisipan) menjadi lebih sistematik dan kompleks

>Bahasa Komunikasi dan Ilmu

Digunakan sebagai bahasa pentadbiran,agama,undang-undang dan penyebaran ilmu.