Uczeń udziela jednej z trzech możliwych w tej sytuacji odpowiedzi: „tak” albo „za dużo”, albo „za mało”. 

Przykładowo, jeżeli 7 to „za dużo”, zgadujący zakrywa 7 i wszystkie liczby większe od siedmiu; bo skoro 7 to „za dużo”, tym bardziej liczby większe od siedmiu będą „za duże”. 

Gra toczy się, aż wybrana przez dziecko liczba zostanie odgadnięta. Wtedy uczeń pokazuje kartkę, na której zapisał ją wcześniej na dowód, że to ją właśnie wybrał.

Każdy z graczy ma na ręce komplet dwustronnych kart: na górze każdej z nich znajduje się potwór oznaczony liczbą, a na dole - eliksir z numerem. Zadaniem graczy jest wykładać karty w taki sposób, aby w ich części stołu znalazła się kombinacja cyfr-eliksirów, których iloczyn będzie równy numerowi jednego z potworów przeciwnika. Oznacza to, że każda wykładana przez nas karta ma dwie funkcje - dla nas narzędziem jest strona z eliksirem, natomiast dla przeciwnika ważne są potwory, które stanowią jego cel.