De meervoudige intelligenties van Gardner komen ook aan bod: er wordt veel gerefereerd naar de natuur als inspiratiebron voor Horta, en ook in de opdrachten worden kinderen meegetrokken in de natuurwereld. Dit geldt ook voor wetenschap/techniek: je leert bij over verschillende bouwmaterialen (hout, ijzer,...).

Doordat het verhaal vanuit het perspectief van de dochter ‘Simone’ verteld wordt, is het gemakkelijker voor kinderen om met het verhaal van Horta te relateren. In het tweede deel, bij de opdrachten, is er een stijlbreuk merkbaar: de uitleg wordt niet altijd meer uit perspectief van Simone gegeven, wat ik verwarrend vind voor kinderen. Het was perfect mogelijk geweest ook de uitleg die bij de opdrachten hoorde, vanuit Simones perspectief te vertellen.

Het doe-boek is zowel in schoolse als in niet-schoolse context gemakkelijk te gebruiken. Zowel een leerkracht als een ouder kan met dit boekje de kinderen vlot ondersteunen in hun ontdekking van het museum, en de kinderen kunnen ook veel zelf doen. Voor een klein museum als dit is het inderdaad slim educatief materiaal te ontwikkelen dat in beide contexten gebruikt kan worden. 

Ik vind het een laagdrempelige, gemakkelijke activiteit. Het is niet echt uitdagend of baanbrekend, maar wel een leuke kennismaking met het museum voor kinderen van de lagere school. Ik zou het zeker een update geven en meer uitdagende/meer attractieve opdrachten in verwerken, want er is zoveel meer mogelijk rond Horta. Maar dat hangt natuurlijk ook af van de personeelstijd en het budget dat ernaartoe kan gaan.

Vrijheid: Sommige open opdrachten die de kinderen doen nadenken geven een bepaalde vrijheid aan het boekje. Maar anderzijds volgt het boekje wel een heel braaf stramien met klassieke zoekopdrachten, en is er dus weinig ruimte voor experiment.

Er is weinig uitdaging aan het boekje aan. Het is nogal schools en ‘belerend’.

Het is een activiteit voor doeners van Kolb: die graag ‘uitvoeren’ en zo bijleren. 

Aan de andere kant betekent dit ook dat er weinig creatieve vrijheid is: er zijn geen opdrachten om de deelnemer te laten nadenken over wat hij/zij tegenkomt op de wandeling. Je moet heel erg het script van het boekje volgen en er zitten geen diepere lagen in de uitleg. Dus afhankelijk van hoe je het bekijkt, is de activiteit dus juist heel erg of juist helemaal niet vrij, veilig en uitdagend.