หนังสือเล่มนี้จะพาคุณไปพบกับเรื่องราวของรักใส ๆ ที่เดินทางไกลถึง 1,500 กิโลเมตร จากทะเลถึงภูเขา เรื่องราวที่เป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของคนทั้งสามในรูปแบบตัวหนังสือ ผลงานการประพันธ์ของ "มีน" อภิชาติ เพชรลีลา หรือในนามจริงว่า สุรฉัตร เพชรลีลา เป็นผลงานรางวัลพิเศษนายอินทร์อะวอร์ด ปี 2543 ว่าด้วยเรื่องราวความรักระหว่างเพื่อนถึงเพื่อน ตีพิมพ์ครั้งแรกและครั้งที่สองในปีเดียวกับที่ได้รับรางวัล ด้วยตัวละครที่แจ่มชัด โลดแล่น มีชีวิตชีวา ชื่อของสองเพื่อนซี้ ดากานดา และ ไข่ย้อย จึงเริ่มเป็นที่แพร่หลายในแวดวงเวทีเสวนา กระทู้ต่าง ๆ และเป็นที่โดนใจ "คมกฤษ" ตรีวิมล หนึ่งใน 6 ผู้กำกับหนัง "แฟนฉัน" เข้าอย่างจัง และได้กลายมาเป็นภาพยนตร์เรื่อง "เพื่อนสนิท" ที่กลายเป็นภาพเคลื่อนไหวของหนังสือเล่มนี้ในขณะนี้

   นอกจากนี้ ยังมีภาพประกอบสีสวยอันเป็นสัดส่วนสำคัญกับเนื้อเรื่องครึ่งต่อครึ่ง ทั้งยังได้ขัดเกลาเนื้อหา ภาพประกอบให้มีรายละเอียดมากขึ้นกว่าการตีพิมพ์ครั้งที่ผ่าน ๆ มา เรื่องราวของความรักที่สุดแล้วแต่ผู้อ่านจะตีความไปในแนวใด ไม่ว่าจะเป็นรักสามเส้า รักเขาข้างเดียวหรือการแอบรักของตัวละครเอก อันได้แก่ ไข่ย้อย ดากานดา และนุ้ย...

ข้อมูลเพิ่มเติม

- รางวัลพิเศษ นายอินทร์อะวอร์ด 2543
- บุคลิกตัวละคร ไข่ย้อย ดากานดา นุ้ย ในหนังสือ วาดจากตัวละคร ไข่ย้อย ดากานดา นุ้ย ในภาพยนตร์ "เพื่อนสนิท" แสดงโดย ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา และมณีรัตน์ คำอ้วน

ผู้เเต่ง: เสียงที่ไม่ได้ยิน

ประเภท: วรรณกรรม,เรื่องสั้น

📦📚

        “หนังสือที่จะอยู่เป็นเพื่อนในยามที่คุณต้องเจอเรื่องราวมากมายในชีวิต” หนังสือเล่มนี้เป็นเหมือนยาบรรเทาความเจ็บปวดของชีวิต เป็นเพื่อนที่คอยนั่งอยู่ข้างๆ เวลาคุณไม่เหลือใคร และคอยรับฟังทุกสารพัดปัญหาที่เจอ เป็นกำลังใจที่พูดไม่ได้ แต่จะไม่หายไปไหน

📍"เหนื่อยไหม" และ "วันนี้เป็นยังไงบ้าง"📍

          ทุกเรื่องราวที่เจอมันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก ถ้ามีคนคอยรับฟังและคอยฉุดให้คุณลุกขึ้นเดินอีกครั้ง สุดท้ายไม่ว่าเรื่องราวที่คุณเจอจะเลวร้ายแค่ไหนเดี๋ยวทุกอย่างมันจะผ่านไปด้วยดีเสมอ แต่ถ้าคุณยังผ่านไปไม่ได้ หนังสือเล่มนี้ก็พร้อมจะอยู่กับคุณในตอนที่คุณร้องไห้ หรือตอนคุณหัวเราะ ตอนคุณเหงาหรือตอนอยากมีเพื่อนใหม่สักคน💖🔆

    ผมผ่านชีวิตอันมากด้วยความอัปยศ...เพียงประโยคขึ้นต้นของบันทึกฉบับแรกก็สร้างแรงดึงดูดมหาศาล ให้ข้าพเจ้าสนใจใคร่รู้ว่าเจ้าของบันทึกมีเส้นทางชีวิตเป็นมาเช่นไร ถึงได้ยอมเปิดเปลือยบาดแผลและรอยมืดหม่นในอดีตร้อยเรียงเป็นตัวอักษรให้ปรากฏแก่สายตาคน ซ้ำยังรวบสรุปชีวิตของตนด้วยถ้อยคำบาดลึกเช่นนี้

    "สูญสิ้นความเป็นคน" คือบันทึกเรื่องราวในชีวิตของชายที่ชื่อ "โอบะ โยโซ" ถูกนำมาตีพิมพ์โดยนักเขียนนิยายคนหนึ่งซึ่งบังเอิญได้รับสมุดบันทึกของโยโซมาสามเล่มจากคนที่เคยรู้จักกับโยโซมาก่อน โดยไม่ผ่านการตัดต่อหรือปรุงแต่งเพิ่มเติมแต่อย่างใด เนื้อหาในแต่ละเล่มจะแบ่งออกตามช่วงชีวิตในสามช่วงเวลาของโยโซ คือ วัยเด็ก วัยรุ่น และวัยผู้ใหญ่ จากชีวิตสุขสบายในครอบครัวใหญ่ บิดาเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ต่อมาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยใช้ชีวิตเสเพลจนเสียการเรียน สุดท้ายตกอับหมดสภาพ...

    

เช้าวันหนึ่งผมสะดุ้งตื่นขึ้นในความมืด ห้องนอนสี่เหลี่ยมคับแคบ ผมแยกไม่ได้ว่านี่จริงหรือฝัน เหงื่อชุ่มโชกเปียกแฉะอยู่กลางแผ่นหลัง ผู้รู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในห้องขังที่ไม่มีทางออก ดินแดนคุมขังอันเปรียบเสมือนโลกทั้งใบกุญแจเพื่อหนีหายสิ้นสลายไปหมดแล้ว ผมจ้องมองเข้าไปในความลึงซึ้งที่ดำมืดเปล่า มีแรงดึงดูดขนาดมหาศาลกำลังกวักมือเรียกผมจากปลายทาง อาจจะยังพอเยียวยาให้หายได้ นั่นคือคำรำพึงรำพันสุดท้ายที่ผมพร่ำพรายบอกกับตัวเอง

ผู้เขียน : นายพินต้า

สำนักพิมพ์ : 13357

จำนวนหน้า : 224 หน้า

Genre : Memoir

ISBN : 9786169354413

พิมพ์ครั้งแรก : April 2020

หนังสือได้รางวัล

รางวัลจากการประกวดหนังสือดีเด่นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน รางวัลชมเชย ประเภทสารคดี

เกรอนุย ชายผู้มีความสามารถดมกลิ่นเป็นเลิศ ภายหลังความหลงใหลในกลิ่นของเขา พาเขาไปสู่ความวิปริต และการฆาตกรรม

ในสมัยศตวรรษที่สิบแปดนั้น ประเทศฝรั่งเศสยังมีบุรุษผู้หนึ่ง ซึ่งนับเป็นนยอดแห่งอัจฉริยะและยอดแห่งความน่าขยะแขยงแห่งยุคสมัยที่มากไปด้วยอัจฉริยภาพและสิ่งอันน่าขยะแขยง

เรื่องราวของบุรุษผู้นี้ควรค่าแก่การนำมาเล่าขาน เขามีชื่อว่า ฌอง บับติส เกรอนุย

หนังสือเล่มนี้คือเรื่องราวของ ญอง บัสติส เกรอนุย ชายผู้มีลักษณะพิเศษคือ ไร้กลิ่น และมีพรสวรรค์ราวกับถูกสร้างมาเพื่อเกรอนุยเพียงหนึ่งเดียว คือ พรสวรรค์ในการรับรู้กลิ่นที่แรงกล้า

เกรอนุยพึ่งพาจมูกของตนในการเรียนรู้โลกกว้าง เขาเกิดมากำพร้าและไม่สนใจจะหัดอ่านเขียนจนถูกมองว่าเป็นเด็กหัวช้าและปัญญาทึบ แต่เขาเดินฝ่าความมืดมิดได้ราวตาเห็นและรับรู้ได้ว่าเมื่อไหร่ฝนจะมาหรือใครกำลังมา

ในตอนยังเด็ก เกรอนุยไม่เข้าใจสิ่งที่เรียกว่า ความรับผิดชอบ จริยธรรม ศีลธรรม ความดี-ชั่ว เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถระบุได้ด้วยกลิ่น แต่เด็กชายเกรอนุยที่ใคร ๆ ก็มองว่าหัวทึบนั้น กลับรู้ว่านี่คือไม้สนไม่ใช่ไม้ซีดาร์ เขาสามารถจำแนกสิ่งต่าง ๆ ออกเป็นสารพันสิ่งได้ด้วยการดมกลิ่นเท่านั้น

และลึก ๆ เขามีความปราถนาอันแรงกล้าที่จะเป็นผู้สรรค์สร้างน้ำหอมเลอเลิศที่เขาจินตนาการขึ้น
และลึกยิ่งกว่า คือความปราถนาที่จะสร้าง "กลิ่น" ของตนเอง
ซึ่งนี่เองคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวน่าระทึกขวัญที่เกิดขึ้นต่อไป...

คนทำงานทุกคนน่าจะเคยตั้งคำถามนี้กับตัวเอง “เราทำงานไปทำไม” สุดท้ายคำตอบอาจจะจบอยู่ที่ว่า “เพื่อเงิน” แต่ลึกๆ ในใจของทุกคน นั่นคงไม่ใช่เหตุผลเดียว และหนังสือเล่มนี้จะทำให้ทุกคนได้ฉุกคิดว่าจริงๆ แล้วเราไม่ได้ทำงานเพื่อเงินเพียงอย่างเดียวหรอก
มนุษย์​ปฏิบัติตามแรงจูงใจ พวกเข้าหวังรางวัลหรือผลตอบแทนเป็นเงินตรา//พึ่งมาคิดได้เงินเป็นรางวัลอย่างนึงนี่นาคนเลยทำเพื่อมัน เหมือนกับหนูที่ได้รับอาหารเป็นรางวัล
-F.W. Taylor พบว่าค่าแรงรายชิ้นช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ​การทำงานในโรงงาน B.F. Skinner พบว่านโยบายค่าแรงรายชิ้น(น้ำ/อาหาร)​ เพิ่มการทำงานของนกพิราบในห้องทดลองไม่ต่างกัน
-มนุษย์​ทุกคนต่างต้องการใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบายสูงสุดโดยสัญชาตญาณ หากผลตอบแทนในทุกสถานการณ์​คงที่ไม่ว่าจะปฏิบัติงานนั้นด้วยความลำบากหรือไม่ มนุษย์​ก็ย่อมเลือกทางสบายเสมอ เขาจะทำงานอย่างขอไปทีประมาทและเลินเล่ออย่างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ //กับตัวเองเหมือนจะจริงและไม่จริงผสมกัน เราพยายามทำหรือหาทางเพื่อให้งานมันออกมาง่าย หาเครื่องทุนแรงหรืออะไร และต้องออกมาดีด้วยเพราะสุดท้ายในอีกหลายปีผ่านไปถ้าไม่ดีเราก็ต้องมานั่งแก้เอง งานไม่ได้ลดลงเลย โอทีที่ได้เงินตามงานที่ทำ วันไหนคนน้อยจะดีใจเป็นพิเศษหรือเพราะเงินไม่มากพอ
-สมิท(Adam Smith)​บอกเราว่าเหตุผลเดียวที่ผู้คนทำงานก็คือเพื่อผลตอบแทนที่ได้รับ ตราบใดที่งานมอบผลตอบแทนอันเหมาะสม จะเป็นงานประเภทใดก็ไม่สำคัญ
-มนุษย์​เป็นสัตว์ที่ยังสร้างไม่เสร็จ = ธรรมชาติของมนุษย​์ย่อมเป็นผลจากสภาพสังคมรอบตัวเรา ธรรมชาติของมนุษย​์ถูกสร้างขึ้นมากกว่าถูกค้นพบ
-เราออกแบบ ธรรมชาติมนุษย์​ด้วยการออกแบบสถาบันรอบตัวมนุษย์​ จึงเป็นเรื่องจำเป็นที่เราต้องถามตัวเองว่า เราต้องการสร้างธรรมชาติมนุษย์​ในรูปแบบใด
ทั้งๆที่เราก็อยู่ในนี้ทำไมเราถึงคิดว่าไม่ชอบ ไม่มีความสุข ไม่สนุกกับมันนะ แต่ถือว่าความรู้สึกนี้ก็เบาลงมากแล้ว จนเริ่มเฉยๆแล้ว 3เล่มในหนังสือชุดนี้จะตอบคำถามให้เราได้ไหมนะ
-ความพึงพอใจในงานจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเราเชื่อในเป้าหมายของงานนั้นเสียก่อน-Peter Warr
-//ตัวอย่างในเล่มที่เกี่ยวกับภารโรงในรพ. ทำให้เราสะดุด
-การทิ้งความร่ำรวยไว้ให้ลูกหลานจะมีประโยชน์อะไรบนโลกที่อยู่อาศัยแทบไม่ได้
-เราไม่จำเป็นต้องทำงานในองค์กร​ที่ช่วยชีวิตคนทุกวันเพื่อหาความหมายและเป้าประสงค์​ในตัวงานหรอก เราเพียงต้องทำงานที่ยกระดับชีวิตคนให้ดีขึ้นเท่านั้นเอง
-ทุกงานต่างมีศักยภาพในการมอบความพึงพอใจให้ผู้คน
-เราสามารถออกแบบงานให้มีความหมายด้วยการเชื่อมโยงงานนั้นกับความอยู่ดีมีสุขของคนรอบข้าง
-หากเรามีทัศนคติที่ดีต่อการทำงานแล้ว งานประเภทไหนก็อาจมอบความพอใจได้ทั้งนั้น ในทางกลับกัน หากเรามีทัศนคติ​ที่ไม่ดีต่อการทำงานไม่ว่างานแบบไหนก็คงไม่อาจทำให้เราพอใจได้ // ทำให้คิดได้ว่างานเราจริงๆเป็นงานที่ดีมีความหมายและตรงแทบทุกข้อที่มีในนี้ แต่ทำไมเราถึงไม่ชอบงานนี้ เพราะทัศนคติเราหรือเปล่า มันเริ่มมาจากตอนไหนกันที่เริ่มไม่ชอบ กลัว หรือว่าอะไร จริงๆมาคิดดูมันเป็นตอนเรียนนี่นา มันถึงค่อยๆจางลงเรื่อยๆ ตอนทำงานจริง ทำงานไปเรื่อยๆจริงๆมันก็ไม่แย่ขนาดตอนนั้น งานบางอันที่อยากเทตลอดมันก็ดีขึ้นได้นี่ สิ่งที่ขาดไปตอนเรียนที่ทำให้งานแย่คืออำนาจในการตัดสินใจ เหมือนในตัวอย่าง แต่ทำไมเรารู้สึกแค่บางภาควิชาแค่นั้นล่ะ =.=a งง นี่เรากำลังหาอะไรอยู่กันนะ
-ทฤษฎีตลาดสอนเราว่า ธุรกรรมทุกชนิดต่างสร้างผลลัพธ์​เชิงบวก.. ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายต่างได้รับผลประโยชน์จากธุรกรรมนั้น.. งานที่ทุกคนทำคือการยกระดับคุณภาพชีวิตของลูกค้าไม่ว่าจะน้อยนิดสีกเพียงใดก็ตาม.. งานย่อมมีความหมาย // ประโยคนี้เหมือนปลดล๊อคบางอย่าง
-องค์กรจะได้ประโยชน์​หากยอมให้คนทำงานที่เขาอยากทำ

สำนักพิมพ์: Nanmeebooks
เขียน: Kertész Imre (ฮังการี)
แปล: ทองแท้
ปีที่นักเขียนได้รับรางวัล: 2002

เรื่องเล่าประสบการณ์ในช่วงที่ คาลติซ อิมเร ถูกส่งตัวเข้าค่ายกักกันชาวยิวที่แสนโหดร้ายในสมัยที่เจ้าตัวเป็นวัยรุ่น โดยเป็นช่วงที่นาซีเยอรมันแผ่อำนาจในมหาสงคราม และเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับช่วงก่อนที่สงครามโลกครั้งที่ 2 จะปะทุขึ้น เมื่ออิมเรกลายเป็นผู้รอดเพียงไม่กี่รายจากวันคืนต้องคำสาป เขาจึงนำเรื่องราวที่ตัวเองได้ประสบพบเจอถ่ายทอดออกมาให้คนอ่านอย่างเราได้ร่วมสัมผัสไปพร้อมๆ กัน

ผู้แต่ง : แพรพลอย วนัช

ประเภท : วรรณกรรม,เรื่องสั้น

สิ่งที่เรากำลังประสบอยู่นี้เหมือนอาหารหรือของว่างที่ต้องกิน ต้องอยู่ ต้องพบกันตลอดสามสี่มื้อในแต่ละวัน แต่ชีวิตทั้งหมดต้องร่ายรำขยับปีกเหมือนผีเสื้อที่แม้รู้ว่าตัวเองมีชีวิตแสนสั้น แต่ในชีวิตอันแสนสั้นควรจะได้โบยบินอย่างเสรีและเริงโลกอย่างสวยงาม

ภาพชีวิตจริงใน 24 ชั่วโมงนั้นเราต่างเวียนว่าย ตายเกิด เพื่อกำหนดลมหายใจและคิดว่าที่จริงแล้วเราต่างดิ้นรนไปสู่สิ่งใด ไปสู่ประโยชน์แก่โลก ไปสู่ร่างแหของชีวิต ไปสู่วิถีแหของชีวิต ไปสู่วิถีแห่งอิสระหรือไม่มีสาระอันใดเลย

รวมเรื่องสั้นของนักเขียนหญิง ผู้เขียน "พิซซ่า" เรื่องสั้นที่ได้รับการกล่าวถึงอย่างกว้างขวาง เมื่อเรื่องดังกล่าวได้รางวัลรอบชนะเลิศรางวัลกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ปี 2562 พิซซ่า อยู่ในรวมเรื่องสั้น "24 ชั่วโมง" นี้ด้วย แล้วตัวเลข 24 เป็นการบอกยุคสมัยที่ต่อไปนี้เราจะอยู่ในสังคมยุคใหม่ ซึ่งการวัดค่าด้วยตัวเลขจะมีบทบาทต่อเราคุณค่าแห่งชีวิตและสัมพันธภาพของคนในสังคมเป็นไปวันต่อวัน

    รวมเรื่องสั้นชุดนี้จึงเป็นเรื่องราวของคนในสังคม ซึ่งดำเนินไปในแต่ละวัน แต่ละชั่วโมง แต่ละนาที ตามสถานะและบทบาทของตนเองภายใต้กรอบเวลาที่ทุกคนมีอยู่อย่างเท่าเทียมกัน เพื่อค้นหาสาระและความหมายของคำว่า "ชีวิต" 

ผู้เเต่ง อรสม สุทธิสาคร

 ประเภท สารคดี

สะท้อนเรื่องราวของความรุนแรงที่เกิดขึ้นในครอบครัวของสังคมไทย งานเขียนของ “อรสม สุทธิสาคร”

และเป็นหนังสือที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ ประเภทสารคดี รางวัลเซเว่นบุ๊คส์อวอร์ด ประจำปี 2562 อีกด้วย

ผู้เขียนได้รวบรวมเรื่องราวของผู้หญิงที่เป็นเหยื่อของความรุนแรงภายในครอบครัว ทั้งการทำร้ายทางร่างกาย ทางจิตใจ คุกคามทางเพศ การปิดกั้นอิสรภาพ ฯลฯ ความรุนแรงที่กำลังเกิดขึ้นกับคนทุกเพศทุกวัย ทุกวุฒิการศึกษาในสังคมไทยปัจจุบัน เรื่องราวของผู้ถูกกระทำ และอีกด้านจากปากของผู้ที่เคยเป็นผู้กระทำ เมื่อความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวเล็ก ๆ นี้ ไม่ใช่แค่ปัญหาภายในครอบครัว แต่ยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อสังคม

บ้านเก่าได้นำเสนอเรื่อง คุณค่าที่แท้จริงของมนุษย์ โดยผ่านทางมุมมองของบทกวี ที่เกิดจากการมองสังคม และการดำเนินชีวิตประจำวัน ที่ผู้แต่งได้พบเห็นมา โดยที่ผู้เขียนได้นำภาพบ้านเก่าซึ่งแสดงถึงวิถีชีวิตดั่งเดิมเป็นพื้นฉาก และกระแส บริโภคนิยม และเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาลบภาพทีละน้อย ซึ่งผู้แต่งได้พยายามสื่อให้ผู้อ่านได้เห็นสภาพบ้านเมืองที่กำลังเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันผ่านบทกวีได้อย่างชัดเจน
ได้รับรางวัลดีไซต์

หนังสือเล่มนี้หยิบยกสิ่งที่เราคุ้นๆ
กันอย่าง ทฤษฎีวิวัฒนาการของชาร์ลส์ ดาร์วิน ขึ้นมานำเสนอในมุมมองใหม่ผ่านสายตาของหน่วยเล็กจิ๋วที่สุดของชีวิตอย่างยีน
เป็นงานเขียนที่บอกเราว่าพฤติกรรมซับซ้อนของมนุษย์ เช่น การเลี้ยงดูลูกหลานและการเสียสละล้วนวิวัฒนาการมาจาก
‘ความเห็นแก่ตัว’

ผู้เขียน : เปรม ราวัต

นิทาน เรื่องเล่า คำคม ข้อคิดดีๆ สร้างแรงบันดาลใจในชีวิตด้วยการคิดบวก เพื่อพบความสุขที่แท้จริงของชีวิต ซึ่งหาได้ง่ายๆ จากตัวของคุณเอง เพราะสันติสุขเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตของเราทุกคน เมื่อทุกคนในโลกมีสันติสุข สังคมก็จะสงบสุข โลกก็น่าอยู่ สันติสุขมีอยู่แล้วในหัวใจของเราทุกคน เพียงแต่รอคอยให้คุณได้สัมผัสความรู้สึกนั้นจากภายในด้วยตัวของคุณเอง การตามหาความสุขสงบ มิใช่การค้นหาที่ทำให้ผู้แสวงหากลายเป็นคนขาดความรู้สึกและไร้อารมณ์ใดๆ แต่เป็นเพียงการค้นหาลึกเข้าไปในตัวคุณเอง 

          นวนิยายรางวัลดีเด่น Young Thai Artist Award ปี 2559 ของผู้เขียนสิงโตนอกคอก นักเขียนรางวัลซีไรต์ปี 2560

ผู้แต่ง : จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
สำนักพิมพ์ : แพรวสำนักพิมพ์

นวนิยายเรื่องนี้ คล้ายว่าจะเล่าถึงเมืองแห่งหนึ่ง เมืองที่แบ่งโครงสร้างออกเป็นเมืองชั้นบนและเมืองชั้นล่าง เมืองที่มีตัวละครเป็นนักนอนหลับ มีขุนนางเป็นนักดนตรีอพยพ มีคนใช้เป็นเด็กสาวหุ่นยนต์ บรรดาขุนนางและคนมีเงินเหล่านั้นล้วนไม่เคยเข้ามาถึงชั้นล่างที่แท้จริงของเมืองหรอก เพราะชั้นล่างที่แท้จริงไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นความรู้สึก ความรู้สึกต่ำต้อย แปลกแยก