คณะผู้เชี่ยวชาญด้านชีววิทยาของมหาวิทยาลัยซุนยัดเซ็นแห่งนครกวางเจา นำโดยรองศาสตราจารย์หวง จวินจิว ได้ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่มาตัดแยกยีน (gene) ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับโรคเบต้า ธาลัสซีเมีย (beta thalassemia) หรือโรคเลือดจางซึ่งมีความร้ายแรงถึงแก่ชีวิต และปรากฏบ่อยครั้งในกลุ่มเด็กจีนตอนใต้

แต่ความก้าวหน้าดังกล่าวกลับปลุกกระแสวิพากษ์วิจารณ์ นักชีววิทยาชาวอังกฤษ เอ็ดเวิร์ด แลนเฟียร์ ท้วงติงว่า “เราจำเป็นต้องหยุดการวิจัยเช่นนี้ซะ และสร้างความมั่นใจด้วยการอภิปรายบนฐานวงกว้างเกี่ยวกับทิศทางที่เราจะเดินต่อไป”

ต่อมาผู้ทำวิจัยกล่าวในวารสารโปรตีนและเซลล์ (Protein & Cell) ว่าพวกเขาตระหนักถึงข้อถกเถียงซึ่งอาจเกิดขึ้นกับการศึกษาลักษณะนี้ดี โดยชี้แจงว่าได้ใช้เอ็มบริโอที่ไม่มีชีวิตรอดและถูกละทิ้งจากโรงพยาบาล หรือไข่ที่ปฏิสนธิด้วยอสุจิหลายตัวซึ่งนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกต่างใช้ในห้องแล็ปมานานหลายทศวรรษ เนื่องจากไม่สามารถนำไปสู่การเกิดมีชีพ (live birth) ได้อย่างไรก็ดี เฉิน กั๋วเฉียง ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงหวา กล่าวว่าคำวิพากษ์วิจารณ์ช่างไร้เหตุผล ถ้าต้องทำตามที่พวกเขาบอกก็ไม่มีงานวิจัยไหนควรทำออกมาหรอก

“สุดท้ายความสำเร็จนี้จะเป็นประโยชน์กับเราทุกคน การตัดต่อดีเอ็นเอมนุษย์ถือเป็นกุญแจสำคัญสู่การรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ดำรงสุขภาพดี คงความเยาว์วัย มีชีวิตยืนยาว สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นไปได้ในอนาคต ซึ่งจะช่วยปลดปล่อยหลายครอบครัวพ้นจากความเจ็บปวดทุกข์ทรมาน”

เจ้า ซือหมิน จากมหาวิทยาลัยฟู่ตั้นแห่งนครเซี่ยงไฮ้ เสริมว่า “การทดลองทำกับเอ็มบริโอที่เจริญเติบโตไม่ได้แล้วเท่านั้น งานวิจัยจึงอยู่ไกลแสนไกลจากการใช้งานทางคลินิกหรือเชิงพาณิชย์ ไม่ได้เป็นปัญหาด้านจริยธรรมใดๆ ทั้งสิ้น”เจ้ากล่าว “แม้การศึกษาทำนองนี้ควรได้รับอนุญาต แต่ก็ต้องเก็บรักษาไว้ในห้องแล็ปอย่างเข้มงวด เพราะการใช้งานอย่างไร้การควบคุมอาจนำไปสู่การสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ของมวลมนุษยชาติได้”