Cando dimos o autor en conxunto coa súa obra na clase lembrárame ao día da actuación, nese preciso instante, naquel teatro, naquela butaca.

É un dos mellores recordos que teño coa miña avoa e un dos máis felices.

Durante o confinamento, por mor dun traballo, tratei de comunicarme coa cantante e compositora Guadi Galego co fin de coñecer un pouco máis sobre a súa traxectoria musical e a súa labor reivindicativa pola visibilidade do galego e da figura da muller. Sen esperar ningún tipo de resposta, ela contestoume con todo o seu cariño e ata se prestou para facerlle unha entrevista. Todo isto, significou moito para min e permitiu mergullarme no mundo da música en galego para coñecer a outros grandes artistas e bandas do mesmo calibre: Heredeiros da Crus, Lamatumba, Baiuca, Berrogüetto, De Vacas, Berto, entre moitos outros. 

Guadi, dedicounos aos meus compañeiros e mais a min este anaco da súa canción Matriarcas:

 A emigración de galegos, extranxeiros que remataron aquí por algunha razón e que volveron tarde o temprano ao seu país, diferentes institucións da defensa do galego noutros países,as redes sociais,etc. Contribuíron a extensión da nosa existencia.

 Como galegos as veces dudamos da nosa entidade como tal e este vídeo recordoume que a morriña non pertence soamente aos galegos, senón que calquera que teña a sorte de entrar en contacto cos nosos paisaxes, as  nosas lendas, cos nosos monumentos, coas nosas cantigas, cos bailes e todo o que englobe a nosa cultura, poderá ser víctima desa morriña tan coñecida. 

As miñas primeiras lembranzas da infancia cos meus avós, son eles cantándonos ao meu irmán e a min todo tipo de cancions populares ("A saia de Carolina", "Rianxeira", "Adiós ríos, adiós fontes", "O Tren"...) mentres merendabamos, botabamos a siesta ou pasabamos as tardes no parque.

Gardo moi bo recordo destes momentos que, sendo tan simples, tanto desfrutabamos de pequenos con persoas tan importantes como son os nosos avós e avoas.

Este programa foi adicado as mulleres de Seixedos, aldea situada no concello de Covelo, Pontevedra, pois son unhas das pandereteiras que mais me gustan.

Considero importante destacar estos traballos de recollida, pois grazas aos nosos antepasados, en especial a mulleres coma estas, a día de hoxe podemos continuar co legado que nos deixaron.

Para min, esto é emoción pura, pois podería dicir que a día de Hoxe toda a miña vida xira arredor de todo isto. 

Dende pequena tiven o privilexio de escoitar á miña bisavoa cantar e tocar a pandeireta, e posteriormente decidín mergullarme ao completo na música tradicional, que a día de hoxe ocupa case a totalidade do meu tempo e esforzo. 

Actualmente, formo parte das asociacións Xacarandaina, da Coruña e A Meda, de Sada, que realizan unha gran labor para devolver ao pobo todo o que nos deu.