Η ζωή στα βουνά και στις πεδιάδες

Δημιουργούμε ερωτήσεις

• ποιες είναι οι ασχολίες των ανθρώπων που ζουν στα βουνά και τις πεδιάδες.

• για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που ζουν στα βουνά.

Η έννοια του κλίματος - Διαφορές καιρού και κλίματος

Δημιουργούμε ερωτήσεις

• τι ονομάζουμε κλίμα.

• τι είναι καιρός.

• να διακρίνουμε τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στο κλίμα και στον καιρό μιας περιοχής.

Το κλίμα της Ελλάδας

Δημιουργούμε ερωτήσεις

• από τι εξαρτάται το κλίμα μιας περιοχής.

• για τους διαφορετικούς κλιματικούς τύπους που παρουσιάζονται στις περιοχές της χώρας μας.

Καιρός, κλίμα και ανθρώπινες δραστηριότητες

Δημιουργούμε ερωτήσεις

• να συσχετίζετε τον καιρό και το κλίμα μιας περιοχής με τις καθημερινές ανθρώπινες δραστηριότητες.­

Αναφερόμαστε στους ποταμούς της Θεσσαλίας.

Δείχνουμε στον χάρτη τις λίμνες της Θεσσαλίας.

Μιλάμε για τη ζωή στα ποτάμια και τις λίμνες της Θεσσαλίας.

Αναφερόμαστε στις δραστηριότητες των ανθρώπων, οι οποίες ρυπαίνουν τα ποτάμια και τις λίμνες.

Για τη σημασία των ποταμών και των λιμνών στη ζωή των ανθρώπων.

Μιλάμε για τη χλωρίδα και η πανίδα της Θεσσαλίας.

Επίσης ψάχνουμε στο λεξικό να βρούμε τι τι είναι η χλωρίδα και η πανίδα.

Σε εφαρμογές ανακαλύπτουμε τα φυτά και τα ζώα που συναντάμε στη Θεσσαλία.

Επίσης για τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στα φυτά και τα ζώα της περιοχής μας.

Γιατί πρέπει να προστατεύουμε τα μνημεία του πολιτισμού μας.

Συγκρίνουμε τον πληθυσμό της Θεσσαλίας σε σχέση με τον πληθυσμό της Ελλάδας.

ΓΕΥΣΕΙΣ ΠΗΛΙΟΥ΅

Η Πηλιορείτικη κουζίνα διαμορφώθηκε και επηρεάστηκε από τις μετακινήσεις πληθυσμών από την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Οι μαθητές της Ε΄τάξης του Δημοτικού μάζεψαν συνταγές από τον νομό Θεσσαλίας. Επίσης έγραψαν για τις γευστικές συνήθειες των κατοίκων του Πηλίου.

ΓΕΥΣΕΙΣ ΠΗΛΙΟΥ

Τα Χριστούγεννα έσφαζαν τον χοίρο, έφτιαχναν λουκάνικα, παστά και μαγείρευαν χοιρινό με πράσο, σέλινο ανήμερα τα Χριστούγεννα. Κότα σούπα και ψητό χοιρινό στη χόβολη ή όποιο άλλο κρέας με πιλάφι που το έλεγαν του «Χριστού το φαΐ».

Την Πρωτοχρονιά το Πηλιορείτικο τραπέζι είχε κότα γεμιστή ή κούρκο (γάλο) με κάστανα, καρύδια, σταφίδες, κιμά, κρεμμύδι -όλα καρβουρδισμένα-, φρούτα και κόκκινο κρασί.

τΟ Πάσχα έτρωγαν μαγειρίτσα και γλεντούσαν στην πλατεία του χωριού μετά το κάψιμο του Ιούδα.

Την Δευτέρα του Πάσχα έψηναν το αρνί στη σούβλα ή στο χωριάτικο φούρνο και προετοιμάζονταν για ένα νέο γλέντι.

Στους γάμους έφτιαχναν συνήθως ρύζι με κατσίκι ή αρνί και κερνούσαν μπακλαβά που είχε συμβολική σημασία για το ζευγάρι.

Στα Πανηγύρια μαγείρευαν κρέας με ρύζι συνοδευμένο με ντόπια κρασιά.

Του Άϊ Γιωργιού έφτιαχναν κομμάτια κρέατος, κρεμμύδια, ντομάτα, βούτυρο, αλάτι, πιπέρι και σπασμένο σιτάρι.

Επίσης:

Κολοκυθοανθοί γεμιστοί με τυρί ή ρύζι.

Μανιτάρια, τα αγαπημένα των κατοίκων του Πηλίου. Μανιτάρια στο τηγάνι, με πατάτες στο φούρνο, ψητά, πλακί.

Λάρισα

Το αμύγδαλο της Λάρισας

Χαλβάς Φαρσάλων

Τσίπουρο Τυρνάβου

Μπουρανί, μια αλάδωτη χορτόσουπα στον Τύρναβο

Τρίκαλα- Καρδίτσα

Κοχύλια με γαρίδες

Συνταγή

Αρνί με χυλοπίτες

ΥΛΙΚΑ

• 2 κιλά αρνί

• 2 φλιτζ. χυλοπίτες

• 4 κ.σ. ελαιόλαδο

• 2 κ.σ βούτυρο

• χυμό από 2 λεμόνια

• 6 σκελίδες σκόρδο

• 1 κλωνάρι δενδρολίβανο

• 2 φύλλα δάφνης

• αλάτι – πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Πλένετε και στραγγίζετε το αρνί. Το αλατοπιπερώνετε και με ένα μαχαίρι του κάνετε διάφορες σχισμές στις οποίες βάζετε τις σκελίδες σκόρδου. Αλείφετε το κρέας με το ελαιόλαδο και τα βάζετε σε ταψί με 2 φλιτζάνια νερό, τα φύλλα δάφνης και το δενδρολίβανο. Σκεπάζετε το ταψί με αλουμινόχαρτο. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο για 1 ώρα. Γυρίζετε το αρνί. Προσθέτετε αν χρειάζετε νερό και συνεχίζετε το ψήσιμο για 1 ώρα ακόμα περίπου μέχρι να μαλακώσει το κρέας. Αφαιρείτε το αλουμινόχαρτο και την λαδόκολλα και το δενδρολίβανο. Ρίχνετε τις χυλοπίτες, το βούτυρο, 4 φλιτζάνια νερό, το χυμό λεμονιού, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και ψήνετε το φαγητό κατεβάζοντας τη θερμοκρασία στους 180^οC για 20΄-30΄ μέχρι να γίνουν οι χυλοπίτες και το φαγητό να μην έχει υγρά. Σερβίρετε με γιαούρτι και τριμμένο κεφαλοτύρι.

αρνί στο φούρνο με χυλοπίτες  αγαπημένη  παραδοσιακή συνταγή

Πηγή: https://gastrotourismos.gr/arni-sto-fourno-me-chylopites-syntagh-1923

Στο θεσσαλικό αυτό χωριό, οι κάτοικοι ασχολούνταν ανέκαθεν με την κτηνοτροφία και την αμπελουργία.

Την ονομασία τους, τα Αμπελάκια την οφείλουν στα μικρά αμπέλια της περιοχής, και όπως αναγράφεται στο μητρώο αμπελιών του 1899, καλλιεργούνταν τότε 1.100 στρέμματα, που ανήκαν σε 700 ιδιοκτήτες.

Κάπου προς τα τέλη του 17ου αιώνα, άρχισαν να καταπιάνονται με την παραγωγή και το βάψιμο βαμβακονημάτων. Και η αιτία ήταν ένα… χόρτο.

Το εξαιρετικής ποιότητας ερυθρόδανο, ή ριζάρι, που έφεραν από τη Μικρά Ασία και μπορούσε να καλλιεργηθεί στην περιοχή. Μόλις συνειδητοποίησαν ότι είχαν τον «Κόκκινο Χρυσό» στα χέρια τους, δηλαδή, πως τα βαμβακονήματα που έγνεθαν, βαμμένα με την κόκκινη βαφή που έβγαζαν από το ριζάρι, δεν ήταν απλά καλής ποιότητας, αλλά κορυφαία στην Ευρώπη, αφιέρωσαν όλες τους τις δυνάμεις στην παραγωγή τους. Οι τοπικές οικοτεχνίες πολλαπλασιάστηκαν και εξειδικεύτηκαν μέχρι που αυτή έγινε η κύρια απασχόληση του χωριού. Έγνεθαν το βαμβάκι στη ρόκα, στο αδράχτι και στην τσικρίκα και μετά το έβαφαν με τη βοήθεια του ριζαριού. Βαμβάκι προμηθεύονταν κυρίως από την Κοιλάδα των Τεμπών, όταν, όμως, οι παραγγελίες ήταν μεγάλες, αγόραζαν από τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Μικρά Ασία.