Porównując życie w Bałtyku do wód pełnomorskich, jest ono ubogie. W naszych wodach spotykamy znacznie mniej gatunków organizmów niż w sąsiednim Morzu Północnym. Ponadto liczba gatunków bentosowych zmniejsza się w miarę przesuwania się od Kattegatu do zatok: Fińskiej i Botnickiej. Jest to efekt niższego zasolenia wód bałtyckich.
Niskie zasolenie Bałtyku uniemożliwia życie wielu gatunkom morskim, dlatego też w naszym morzu nie spotykamy np. szkarłupni czy głowonogów, które są bardzo wrażliwe na zmiany zasolenia (organizmy stenohalinowe). Do życia w Bałtyku przystosowały się tylko te rośliny i zwierzęta morskie, które mają duże zdolności adaptacyjne i mogą bytować w dużym zakresie zasolenia (organizmy euryhalinowe). Jednak nawet one musiały „wprowadzić” pewne modyfikacje, pozwalające im przeżyć w tym środowisku.

Fitoplankton to mikroskopijne organizmy roślinne (glony) biernie unoszące się w prześwietlonej warstwie toni wodnej. W fitoplanktonie Bałtyku stwierdzono obecność ponad 700 gatunków – dominują: okrzemki, bruzdnice oraz sinice.

W 1991 roku ponad 2000 meduz zostało wysłanych w kosmos promem kosmicznym Columbia w celu przeprowadzenia badań nad rozwojem ich w nieważkości.

Porównując życie w Bałtyku do wód pełnomorskich, jest ono ubogie. W naszych wodach spotykamy znacznie mniej gatunków organizmów niż w sąsiednim Morzu Północnym. Ponadto liczba gatunków bentosowych zmniejsza się w miarę przesuwania się od Kattegatu do zatok: Fińskiej i Botnickiej. Jest to efekt niższego zasolenia wód bałtyckich.