<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>TozlanmışRaflarda Günlüğüm... by Ali Kahraman</title>
      <link>https://padlet.com/kahramanali8282/ug3cc9mbgm5xc8b2</link>
      <description></description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2025-05-13 14:21:00 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2025-05-13 15:04:32 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url></url>
      </image>
      <item>
         <title>10 Ağustos 1922 BANDIRMA</title>
         <author>kahramanali8282</author>
         <link>https://padlet.com/kahramanali8282/ug3cc9mbgm5xc8b2/wish/3448704463</link>
         <description><![CDATA[<p>Bandırma’da savaşın gölgesinde geçen bu günlerde hayat çok zor. Annem artık daha az unla ekmek yapıyor, çünkü değirmene gidecek buğdayımız azaldı. Babam cephede, ondan haber alamayalı aylar oldu, annem her gece sessizce dua ediyor. Akşamları lambayı yakmamıza izin yok, düşman görür diye karanlıkta oturuyoruz. Dün gece top sesleriyle uyandım, camlarımız titredi. Okulumuz kapalı, öğretmenimiz cepheye hemşire olarak gitmiş. Süt veren hayvanlarımız azaldı, yiyeceklerimizi dikkatli kullanıyoruz. Küçük kardeşim açlıktan çok ağlıyor, annem onu avutmaya çalışıyor. Geçen hafta Türk askerleri köyümüzden geçti, hepimiz sevinçten ağladık. Annem onlara su verdi, biz de arkalarından dua ettik. Yiyecek veremesek de elimizden geleni yapmaya çalıştık. Komşumuz Yunan askerlerinden kaçarken yaralanmış, herkes yardım etmeye çalışıyor. Yine de annem hep “Az kaldı,” diyor, “Bu topraklar bizim olacak.” Bir asker bana küçük bir düdük verdi, onu cebimde taşıyorum. Her şey çok zor ama bir gün bu acı günleri barışla anacağımızı biliyorum.</p>]]></description>
         <enclosure url="https://live.staticflickr.com/2032/1816433986_3aede8b4f1_b.jpg" />
         <pubDate>2025-05-13 14:44:30 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/kahramanali8282/ug3cc9mbgm5xc8b2/wish/3448704463</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
