สาลี่

1. การฝีมือและศิลปหัตถกรรม

2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา

3.ดนตรีและร้องเพลง

4. ละครและภาพยนตร์

5. งานอดิเรก

6. กิจกรรมทางสังคม

7. เต้นรำ ฟ้อนรำ

8. กิจกรรมนอกเมือง

9. ทัศนศึกษา

10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง

11. กิจกรรมอาสาสมัคร

นันทนาการ11ประเภท

          กิจกรรมนันทนาการมีหลายประเภทเพื่อให้บุคคลเข้าร่วมทำกิจกรรมได้ตามความสนในดังนี้

          1. การฝีมือและศิลปหัตถกรรม (Arts and crafts) เป็นงานฝีมือหรือสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เช่น การวาดรูป งานแกะสลัก งานปั้น การประดิษฐ์ดอกไม้ เย็บปักถักร้อย ทำ ตุ๊กตาประดิษฐ์ข้าวของเครื่องใช้ และงานศิลปะอื่น ๆ

 2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา (Games, sport and track and field’s) กิจกรรมนันทนาการประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กีฬากลางแจ้ง (Outdoor Games) ได้แก่ กีฬาที่ต้องใช้สนามกลางแจ้ง เช่น ฟุตบอล บาสเก็ตบอลและกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆกีฬาในร่ม (Indoor Games) ได้แก่ กิจกรรมในโรงยิมเนเซียม หรือในห้องนันทนาการ เช่น แบดมินตัน เทเบิลเทนนิส หมากรุก ฯลฯ

3. ดนตรีและร้องเพลง (Music) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ให้ความบันเทิง ดนตรีเป็นภาษาสากลที่ทุกชาติทุกภาษาสามารถเข้าใจเหมือนกัน แต่ละชาติแต่ละท้องถิ่นจะมีเพลงพื้นบ้านของตนเอง และเครื่องดนตรีพื้นบ้าน เราสามารถเลือกได้ตามความสนใจไม่ว่าจะเป็นสากลหรือพื้นบ้าน

4. ละครและภาพยนตร์ (Drama) เป็นนันทนาการประเภทให้ความรู้ความบันเทิง ความสนุกสนานเพลิดเพลิน และสะท้อนให้เห็นถึงสภาพจริงของสังคมยุคนั้น ๆ

5. งานอดิเรก (Hobbies) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ช่วยให้การดำ เนินชีวิตประจำ วัน มีความสุข เพลิดเพลิน งานอดิเรกมีหลายประเภท สามารถเลือกได้ตามความสนใจเช่น

5.1 ประเภทสะสม

5.2 การปลูกต้นไม้

5.3 การเลี้ยงสัตว์    

5.4 การถ่ายรูป

6. กิจกรรมทางสังคม (Social activities) เป็นกิจกรรมที่กลุ่มคนในสังคมร่วมจัดขึ้น โดยมี จุดมุ่งหมายเดียวกัน เช่น การจัดเลี้ยงปีใหม่ งานเลี้ยงวันเกิด กานฉลองในโอกาสพิเศษต่าง ๆ

          7. เต้นรำ ฟ้อนรำ (Dance) เป็นกิจกรรมที่ใช้จังหวะต่าง ๆ เป็นกิจกรรมที่ให้ความสนุกสนาน เช่น เต้นรำ พื้นเมือง การรำ ไทย รำ วง นาฏศิลป์ ลีลาศ

          8. กิจกรรมนอกเมือง (Outdoor activities) เป็นกิจกรรมนันทนาการนอกสถานที่ ที่ให้โอกาสมนุษย์ได้เรียนรู้ธรรมชาติ ได้พักผ่อน เช่น การอยู่ค่ายพักแรม ไปท่องเที่ยวตามแหล่งธรรมชาติ

          9. ทัศนศึกษา (Field trip) เพื่อศึกษาศิลปวัฒนธรรม ตามวัดวาอาราม หรือศึกษาความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ ในนิทรรศการหรืองานแสดงต่าง ๆ

          10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง (Speaking Writing and Reading) การพูด เขียน อ่านฟัง ที่นับว่าเป็นกิจกรรมนันทนาการ ได้แก่

                   10.1 การพูด ได้แก่ การคุย การโต้วาที การปาถกถา ฯ

                   10.2 การเขียน ได้แก่ การเขียนบันทึกเรื่องราวประจำ วัน เขียนบทกวี เขียนเพลง เรื่องสั้น บทความ ฯ

                   10.3 การอ่าน ได้แก่ การอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือทั่ว ๆ ไป ที่ให้ทั้งความรู้และความเพลิดเพลิน

                   10.4 การฟัง ได้แก่ การฟังวิทยุ ฟังอภิปราย โต้วาที ทอล์คโชว์ ฯ

          11. กิจกรรมอาสาสมัคร (Voluntary Recreation) เป็นกิจกรรมบะเพ็ญประโยชน์ที่บุคคลเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ เช่น กิจกรรมอาสาพัฒนา และกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ

1การฝีมือและศิลปหัตถกรรม

2เกม กีฬา และกรีฑา

3ดนตรีและร้องเพลง

4 ละครและภาพยนตร์

5 งานอดิเรก

6 กิจกรรมทางสังคม

7 เต้นรำฟ้อนรำ

8 กิจกรรมนอกเมือง

9 ทัศนศึกษา

10กิจกรรมพูดเขียนอ่านฟัง

11 กิจกรรมอาสาสมัคร

          กิจกรรมนันทนาการมีหลายประเภทเพื่อให้บุคคลเข้าร่วมทำกิจกรรมได้ตามความสนในดังนี้

          1. การฝีมือและศิลปหัตถกรรม (Arts and crafts) เป็นงานฝีมือหรือสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เช่น การวาดรูป งานแกะสลัก งานปั้น การประดิษฐ์ดอกไม้ เย็บปักถักร้อย ทำ ตุ๊กตาประดิษฐ์ข้าวของเครื่องใช้ และงานศิลปะอื่น ๆ

           2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา (Games, sport and track and field’s) กิจกรรมนันทนาการประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กีฬากลางแจ้ง (Outdoor Games) ได้แก่ กีฬาที่ต้องใช้สนามกลางแจ้ง เช่น ฟุตบอล บาสเก็ตบอลและกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆกีฬาในร่ม (Indoor Games) ได้แก่ กิจกรรมในโรงยิมเนเซียม หรือในห้องนันทนาการ เช่น แบดมินตัน เทเบิลเทนนิส หมากรุก ฯลฯ

          3. ดนตรีและร้องเพลง (Music) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ให้ความบันเทิง ดนตรีเป็นภาษาสากลที่ทุกชาติทุกภาษาสามารถเข้าใจเหมือนกัน แต่ละชาติแต่ละท้องถิ่นจะมีเพลงพื้นบ้านของตนเอง และเครื่องดนตรีพื้นบ้าน เราสามารถเลือกได้ตามความสนใจไม่ว่าจะเป็นสากลหรือพื้นบ้าน

          4. ละครและภาพยนตร์ (Drama) เป็นนันทนาการประเภทให้ความรู้ความบันเทิง ความสนุกสนานเพลิดเพลิน และสะท้อนให้เห็นถึงสภาพจริงของสังคมยุคนั้น ๆ

          5. งานอดิเรก (Hobbies) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ช่วยให้การดำ เนินชีวิตประจำ วัน มีความสุข เพลิดเพลิน งานอดิเรกมีหลายประเภท สามารถเลือกได้ตามความสนใจเช่น

                    5.1 ประเภทสะสม      

                    5.2 การปลูกต้นไม้

                    5.3 การเลี้ยงสัตว์    

                    5.4 การถ่ายรูป

          6. กิจกรรมทางสังคม (Social activities) เป็นกิจกรรมที่กลุ่มคนในสังคมร่วมจัดขึ้น โดยมี จุดมุ่งหมายเดียวกัน เช่น การจัดเลี้ยงปีใหม่ งานเลี้ยงวันเกิด กานฉลองในโอกาสพิเศษต่าง ๆ

          7. เต้นรำ ฟ้อนรำ (Dance) เป็นกิจกรรมที่ใช้จังหวะต่าง ๆ เป็นกิจกรรมที่ให้ความสนุกสนาน เช่น เต้นรำ พื้นเมือง การรำ ไทย รำ วง นาฏศิลป์ ลีลาศ

          8. กิจกรรมนอกเมือง (Outdoor activities) เป็นกิจกรรมนันทนาการนอกสถานที่ ที่ให้โอกาสมนุษย์ได้เรียนรู้ธรรมชาติ ได้พักผ่อน เช่น การอยู่ค่ายพักแรม ไปท่องเที่ยวตามแหล่งธรรมชาติ

          9. ทัศนศึกษา (Field trip) เพื่อศึกษาศิลปวัฒนธรรม ตามวัดวาอาราม หรือศึกษาความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ ในนิทรรศการหรืองานแสดงต่าง ๆ

          10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง (Speaking Writing and Reading) การพูด เขียน อ่านฟัง ที่นับว่าเป็นกิจกรรมนันทนาการ ได้แก่

                   10.1 การพูด ได้แก่ การคุย การโต้วาที การปาถกถา ฯ

                   10.2 การเขียน ได้แก่ การเขียนบันทึกเรื่องราวประจำ วัน เขียนบทกวี เขียนเพลง เรื่องสั้น บทความ ฯ

                   10.3 การอ่าน ได้แก่ การอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือทั่ว ๆ ไป ที่ให้ทั้งความรู้และความเพลิดเพลิน

                   10.4 การฟัง ได้แก่ การฟังวิทยุ ฟังอภิปราย โต้วาที ทอล์คโชว์ ฯ

          11. กิจกรรมอาสาสมัคร (Voluntary Recreation) เป็นกิจกรรมบะเพ็ญประโยชน์ที่บุคคลเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ เช่น กิจกรรมอาสาพัฒนา และกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ

1. งานอดิเรก

2. การเล่นกีฬา

3. การเล่นดนตรี

4. การเต้น

5. การแสดงหนังสั้น

6. วาดรูป ระบายสี

7. เขียนวรรณกรรม

8. ไปทัศนศึกษา

9. เข้าชมรม

10. ฝึกพูดภาษาต่างประเทศ

11. เข้าร่วมกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์

1.กิจกรรมกลางแจ้ง

2.กิจกรรมทางธรรมชาติ

3.กิจกรรมทางศิลปะ

4.กิจกรรมทางกีฬา

5.กิจกรรมทางดนตรีและ

6.กิจกรรมนันทนาการในร่ม

7.กิจกรรมทางจิตใจและอารมณ์

8.กิจกรรมเพื่อสุขภาพ

9.กิจกรรมเพื่อการศึกษา

10.กิจกรรมทางวัฒนธรรม

11.กิจกรรมทางสังคม

          กิจกรรมนันทนาการมีหลายประเภทเพื่อให้บุคคลเข้าร่วมทำกิจกรรมได้ตามความสนในดังนี้

          1. การฝีมือและศิลปหัตถกรรม (Arts and crafts) เป็นงานฝีมือหรือสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เช่น การวาดรูป งานแกะสลัก งานปั้น การประดิษฐ์ดอกไม้ เย็บปักถักร้อย ทำ ตุ๊กตาประดิษฐ์ข้าวของเครื่องใช้ และงานศิลปะอื่น ๆ

           2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา (Games, sport and track and field’s) กิจกรรมนันทนาการประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กีฬากลางแจ้ง (Outdoor Games) ได้แก่ กีฬาที่ต้องใช้สนามกลางแจ้ง เช่น ฟุตบอล บาสเก็ตบอลและกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆกีฬาในร่ม (Indoor Games) ได้แก่ กิจกรรมในโรงยิมเนเซียม หรือในห้องนันทนาการ เช่น แบดมินตัน เทเบิลเทนนิส หมากรุก ฯลฯ

          3. ดนตรีและร้องเพลง (Music) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ให้ความบันเทิง ดนตรีเป็นภาษาสากลที่ทุกชาติทุกภาษาสามารถเข้าใจเหมือนกัน แต่ละชาติแต่ละท้องถิ่นจะมีเพลงพื้นบ้านของตนเอง และเครื่องดนตรีพื้นบ้าน เราสามารถเลือกได้ตามความสนใจไม่ว่าจะเป็นสากลหรือพื้นบ้าน

          4. ละครและภาพยนตร์ (Drama) เป็นนันทนาการประเภทให้ความรู้ความบันเทิง ความสนุกสนานเพลิดเพลิน และสะท้อนให้เห็นถึงสภาพจริงของสังคมยุคนั้น ๆ

          5. งานอดิเรก (Hobbies) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ช่วยให้การดำ เนินชีวิตประจำ วัน มีความสุข เพลิดเพลิน งานอดิเรกมีหลายประเภท สามารถเลือกได้ตามความสนใจเช่น

                    5.1 ประเภทสะสม      

                    5.2 การปลูกต้นไม้

                    5.3 การเลี้ยงสัตว์    

                    5.4 การถ่ายรูป

          6. กิจกรรมทางสังคม (Social activities) เป็นกิจกรรมที่กลุ่มคนในสังคมร่วมจัดขึ้น โดยมี จุดมุ่งหมายเดียวกัน เช่น การจัดเลี้ยงปีใหม่ งานเลี้ยงวันเกิด กานฉลองในโอกาสพิเศษต่าง ๆ

          7. เต้นรำ ฟ้อนรำ (Dance) เป็นกิจกรรมที่ใช้จังหวะต่าง ๆ เป็นกิจกรรมที่ให้ความสนุกสนาน เช่น เต้นรำ พื้นเมือง การรำ ไทย รำ วง นาฏศิลป์ ลีลาศ

          8. กิจกรรมนอกเมือง (Outdoor activities) เป็นกิจกรรมนันทนาการนอกสถานที่ ที่ให้โอกาสมนุษย์ได้เรียนรู้ธรรมชาติ ได้พักผ่อน เช่น การอยู่ค่ายพักแรม ไปท่องเที่ยวตามแหล่งธรรมชาติ

          9. ทัศนศึกษา (Field trip) เพื่อศึกษาศิลปวัฒนธรรม ตามวัดวาอาราม หรือศึกษาความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ ในนิทรรศการหรืองานแสดงต่าง ๆ

          10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง (Speaking Writing and Reading) การพูด เขียน อ่านฟัง ที่นับว่าเป็นกิจกรรมนันทนาการ ได้แก่

                   10.1 การพูด ได้แก่ การคุย การโต้วาที การปาถกถา ฯ

                   10.2 การเขียน ได้แก่ การเขียนบันทึกเรื่องราวประจำ วัน เขียนบทกวี เขียนเพลง เรื่องสั้น บทความ ฯ

                   10.3 การอ่าน ได้แก่ การอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือทั่ว ๆ ไป ที่ให้ทั้งความรู้และความเพลิดเพลิน

                   10.4 การฟัง ได้แก่ การฟังวิทยุ ฟังอภิปราย โต้วาที ทอล์คโชว์ ฯ

          11. กิจกรรมอาสาสมัคร (Voluntary Recreation) เป็นกิจกรรมบะเพ็ญประโยชน์ที่บุคคลเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ เช่น กิจกรรมอาสาพัฒนา และกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ

2.ด้านดนตรีการเเสดง

3.กิจกรรมศิลปะ

4. กิจกรรมชุมนุม

5. กิจกรรมสร้างสรรค์งานฝีมือ

6. กิจกรรมงานเทศกาล

7. กิจกรรมตอบคำถามเกมส์โชว์

8. กิจกรรมปลูกพืชผัก

9. กิจกรรมบิงโกความรู้

10.ศิลปะจากธรรมชาติ

🌿 1. นันทนาการกลางแจ้ง (Outdoor Recreation)

กิจกรรมที่ทำกลางแจ้งหรือในธรรมชาติ เช่น:

1เดินป่า

2ปั่นจักรยาน

3ตั้งแคมป์

4ตกปลา

5ปีนเขา

6พายเรือ

• นันทนาการด้านเทคโนโลยี

  เน้นการใช้อุปกรณ์หรือแพลตฟอร์มดิจิทัล เช่น:

  7เล่นเกมออนไลน์

  8ทำ Vlog หรือ TikTok

  9ตัดต่อวิดีโอ

  10ใช้แอปแต่งภาพ

  11ออกแบบ

          กิจกรรมนันทนาการมีหลายประเภทเพื่อให้บุคคลเข้าร่วมทำกิจกรรมได้ตามความสนในดังนี้

          1. การฝีมือและศิลปหัตถกรรม (Arts and crafts) เป็นงานฝีมือหรือสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เช่น การวาดรูป งานแกะสลัก งานปั้น การประดิษฐ์ดอกไม้ เย็บปักถักร้อย ทำ ตุ๊กตาประดิษฐ์ข้าวของเครื่องใช้ และงานศิลปะอื่น ๆ

           2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา (Games, sport and track and field’s) กิจกรรมนันทนาการประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กีฬากลางแจ้ง (Outdoor Games) ได้แก่ กีฬาที่ต้องใช้สนามกลางแจ้ง เช่น ฟุตบอล บาสเก็ตบอลและกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆกีฬาในร่ม (Indoor Games) ได้แก่ กิจกรรมในโรงยิมเนเซียม หรือในห้องนันทนาการ เช่น แบดมินตัน เทเบิลเทนนิส หมากรุก ฯลฯ

          3. ดนตรีและร้องเพลง (Music) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ให้ความบันเทิง ดนตรีเป็นภาษาสากลที่ทุกชาติทุกภาษาสามารถเข้าใจเหมือนกัน แต่ละชาติแต่ละท้องถิ่นจะมีเพลงพื้นบ้านของตนเอง และเครื่องดนตรีพื้นบ้าน เราสามารถเลือกได้ตามความสนใจไม่ว่าจะเป็นสากลหรือพื้นบ้าน

          4. ละครและภาพยนตร์ (Drama) เป็นนันทนาการประเภทให้ความรู้ความบันเทิง ความสนุกสนานเพลิดเพลิน และสะท้อนให้เห็นถึงสภาพจริงของสังคมยุคนั้น ๆ

          5. งานอดิเรก (Hobbies) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ช่วยให้การดำ เนินชีวิตประจำ วัน มีความสุข เพลิดเพลิน งานอดิเรกมีหลายประเภท สามารถเลือกได้ตามความสนใจเช่น

                    5.1 ประเภทสะสม      

                    5.2 การปลูกต้นไม้

                    5.3 การเลี้ยงสัตว์    

                    5.4 การถ่ายรูป

          6. กิจกรรมทางสังคม (Social activities) เป็นกิจกรรมที่กลุ่มคนในสังคมร่วมจัดขึ้น โดยมี จุดมุ่งหมายเดียวกัน เช่น การจัดเลี้ยงปีใหม่ งานเลี้ยงวันเกิด กานฉลองในโอกาสพิเศษต่าง ๆ

          7. เต้นรำ ฟ้อนรำ (Dance) เป็นกิจกรรมที่ใช้จังหวะต่าง ๆ เป็นกิจกรรมที่ให้ความสนุกสนาน เช่น เต้นรำ พื้นเมือง การรำ ไทย รำ วง นาฏศิลป์ ลีลาศ

          8. กิจกรรมนอกเมือง (Outdoor activities) เป็นกิจกรรมนันทนาการนอกสถานที่ ที่ให้โอกาสมนุษย์ได้เรียนรู้ธรรมชาติ ได้พักผ่อน เช่น การอยู่ค่ายพักแรม ไปท่องเที่ยวตามแหล่งธรรมชาติ

          9. ทัศนศึกษา (Field trip) เพื่อศึกษาศิลปวัฒนธรรม ตามวัดวาอาราม หรือศึกษาความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ ในนิทรรศการหรืองานแสดงต่าง ๆ

          10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง (Speaking Writing and Reading) การพูด เขียน อ่านฟัง ที่นับว่าเป็นกิจกรรมนันทนาการ ได้แก่

                   10.1 การพูด ได้แก่ การคุย การโต้วาที การปาถกถา ฯ

                   10.2 การเขียน ได้แก่ การเขียนบันทึกเรื่องราวประจำ วัน เขียนบทกวี เขียนเพลง เรื่องสั้น บทความ ฯ

                   10.3 การอ่าน ได้แก่ การอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือทั่ว ๆ ไป ที่ให้ทั้งความรู้และความเพลิดเพลิน

                   10.4 การฟัง ได้แก่ การฟังวิทยุ ฟังอภิปราย โต้วาที ทอล์คโชว์ ฯ

          11. กิจกรรมอาสาสมัคร (Voluntary Recreation) เป็นกิจกรรมบะเพ็ญประโยชน์ที่บุคคลเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ เช่น กิจกรรมอาสาพัฒนา และกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ

1.งานฝีมือเเละศิลปะหัถกรรม

2.เกมส์ กีฬา เเละกรีฑา

3.ดนตรีเเละร้องเพลง

4.ละครเเละภาพยนต์

5.งานอดิเรก

6.กิจกรรมทางสังคม

7.เต้นรำ ฟ้อนรำ

8.กิจกรรมนอกเมือง

9.ทัศนศึกษา

10.กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง

11.กิจกรรมอาสาสมัคร

1. กิจกรรมทางกาย

2. กิจกรรมทางสังคม

3. กิจกรรมทางวัฒนธรรม

4. กิจกรรมด้านศิลปะ

5. กิจกรรมทางจิตใจ

6. กิจกรรมทางการศึกษา

7. กิจกรรมนันทนาการกลางแจ้ง

8. กิจกรรมนันทนาการในร่ม

9. กิจกรรมดนตรี

10. กิจกรรมเต้นรำ

11. กิจกรรมเกมและการละเล่น

12. กิจกรรมงานอดิเรก

13. กิจกรรมอาสาสมัคร

14. กิจกรรมการท่องเที่ยว

15. กิจกรรมการแสดง

16. กิจกรรมการอ่านหนังสือ

17. กิจกรรมชมภาพยนตร์หรือละคร

18. กิจกรรมปลูกต้นไม้/ทำสวน

19. กิจกรรมงานฝีมือ

20. กิจกรรมพักผ่อนและผ่อนคลาย (เช่

น นั่งสมาธิ โยคะ)

1.ถ่ายภาพ

2.การเต้น

3.ทัศนศึกษา

4.จิตอาสา

5.เข้าค่ายพักแรม

6.จัดงานเลี้ยง

7.การเขียนเพลง

8.การร้องเพลง

9.ละครทีวี

10.ด้านเกม กีฬา

11.สร้างหรือประดิษฐ์ของต่างๆ

          กิจกรรมนันทนาการมีหลายประเภทเพื่อให้บุคคลเข้าร่วมทำกิจกรรมได้ตามความสนในดังนี้

          1. การฝีมือและศิลปหัตถกรรม (Arts and crafts) เป็นงานฝีมือหรือสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เช่น การวาดรูป งานแกะสลัก งานปั้น การประดิษฐ์ดอกไม้ เย็บปักถักร้อย ทำ ตุ๊กตาประดิษฐ์ข้าวของเครื่องใช้ และงานศิลปะอื่น ๆ

           2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา (Games, sport and track and field’s) กิจกรรมนันทนาการประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กีฬากลางแจ้ง (Outdoor Games) ได้แก่ กีฬาที่ต้องใช้สนามกลางแจ้ง เช่น ฟุตบอล บาสเก็ตบอลและกิจกรรมกลางแจ้งอื่น ๆกีฬาในร่ม (Indoor Games) ได้แก่ กิจกรรมในโรงยิมเนเซียม หรือในห้องนันทนาการ เช่น แบดมินตัน เทเบิลเทนนิส หมากรุก ฯลฯ

          3. ดนตรีและร้องเพลง (Music) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ให้ความบันเทิง ดนตรีเป็นภาษาสากลที่ทุกชาติทุกภาษาสามารถเข้าใจเหมือนกัน แต่ละชาติแต่ละท้องถิ่นจะมีเพลงพื้นบ้านของตนเอง และเครื่องดนตรีพื้นบ้าน เราสามารถเลือกได้ตามความสนใจไม่ว่าจะเป็นสากลหรือพื้นบ้าน

          4. ละครและภาพยนตร์ (Drama) เป็นนันทนาการประเภทให้ความรู้ความบันเทิง ความสนุกสนานเพลิดเพลิน และสะท้อนให้เห็นถึงสภาพจริงของสังคมยุคนั้น ๆ

          5. งานอดิเรก (Hobbies) เป็นกิจกรรมนันทนาการที่ช่วยให้การดำ เนินชีวิตประจำ วัน มีความสุข เพลิดเพลิน งานอดิเรกมีหลายประเภท สามารถเลือกได้ตามความสนใจเช่น

                    5.1 ประเภทสะสม      

                    5.2 การปลูกต้นไม้

                    5.3 การเลี้ยงสัตว์    

                    5.4 การถ่ายรูป

          6. กิจกรรมทางสังคม (Social activities) เป็นกิจกรรมที่กลุ่มคนในสังคมร่วมจัดขึ้น โดยมี จุดมุ่งหมายเดียวกัน เช่น การจัดเลี้ยงปีใหม่ งานเลี้ยงวันเกิด กานฉลองในโอกาสพิเศษต่าง ๆ

          7. เต้นรำ ฟ้อนรำ (Dance) เป็นกิจกรรมที่ใช้จังหวะต่าง ๆ เป็นกิจกรรมที่ให้ความสนุกสนาน เช่น เต้นรำ พื้นเมือง การรำ ไทย รำ วง นาฏศิลป์ ลีลาศ

          8. กิจกรรมนอกเมือง (Outdoor activities) เป็นกิจกรรมนันทนาการนอกสถานที่ ที่ให้โอกาสมนุษย์ได้เรียนรู้ธรรมชาติ ได้พักผ่อน เช่น การอยู่ค่ายพักแรม ไปท่องเที่ยวตามแหล่งธรรมชาติ

          9. ทัศนศึกษา (Field trip) เพื่อศึกษาศิลปวัฒนธรรม ตามวัดวาอาราม หรือศึกษาความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ ในนิทรรศการหรืองานแสดงต่าง ๆ

          10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง (Speaking Writing and Reading) การพูด เขียน อ่านฟัง ที่นับว่าเป็นกิจกรรมนันทนาการ ได้แก่

                   10.1 การพูด ได้แก่ การคุย การโต้วาที การปาถกถา ฯ

                   10.2 การเขียน ได้แก่ การเขียนบันทึกเรื่องราวประจำ วัน เขียนบทกวี เขียนเพลง เรื่องสั้น บทความ ฯ

                   10.3 การอ่าน ได้แก่ การอ่านหนังสือพิมพ์ อ่านหนังสือทั่ว ๆ ไป ที่ให้ทั้งความรู้และความเพลิดเพลิน

                   10.4 การฟัง ได้แก่ การฟังวิทยุ ฟังอภิปราย โต้วาที ทอล์คโชว์ ฯ

          11. กิจกรรมอาสาสมัคร (Voluntary Recreation) เป็นกิจกรรมบะเพ็ญประโยชน์ที่บุคคลเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ เช่น กิจกรรมอาสาพัฒนา และกิจกรรมอาสาสมัครต่าง ๆ

2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา

3. ดนตรีและร้องเพลง

4. ละครและภาพยนต

5. งานอดิเรก   
6. กิจกรรมทางสังคม   

7. เต้นรำ ฟ้อนรำ  

8. กิจกรรมนอกเมือง 

9. ทัศนศึกษา 

10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง

11. กิจกรรมอาสาสมัคร

น.ส.พรรนิภา นครไทย ม.6 เลขที่15

2. เกมส์ กีฬา และกรีฑา

3. ดนตรีและร้องเพลง

4. ละครและภาพยนต

5. งานอดิเรก   
6. กิจกรรมทางสังคม   

7. เต้นรำ ฟ้อนรำ  

8. กิจกรรมนอกเมือง 

9. ทัศนศึกษา 

10. กิจกรรมพูด เขียน อ่าน ฟัง

11. กิจกรรมอาสาสมัคร

น.ส.พรรนิภา นครไทย ม.6 เลขที่15

ประเภทของกิจกรรมนันทนาการ

1.ถ่ายภาพ

2.วิ่ง

3.ทัศนศึกษา

4.จิตอาสา

5.เข้าค่ายพักแรม

6.จัดงานเลี้ยง

7.การเขียนเพลง

8.การร้องเพลง

9.ละครทีวี

10.ด้านเกม กีฬา

11.สร้างหรือประดิษฐ์ของต่างๆ

1.ตัวป้อน

-พลังงานไฟไฟ้า

-อาการภายในห้อง

2.กระบวนการ

-การทำงานของเครื่องเพื่อปรับอุณหภูมิของห้องให้ลดลง

3.ผลผลิต

-อากาที่อุณหภูมิห้อง

4.ข้อมูลย้อนกลับ

-การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับห้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

- คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

- คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

- คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

1.ตัวป้อน

-พลังงานไฟไฟ้า

3.

-อาการภายในห้อง

2.กระบวนการ

-การทำงานของเครื่องเพื่อปรับอุณหภูมิ ของห้องให้ลดลง

3.ผลผลิต

-อากาที่อุณหภูมิห้อง

4. ข้อมูลย้อนกลับ

-การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับห้ตัว เครื่องทํางาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่อง ปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงาน ให้ระบบ

คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลก เปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความ ร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สาร ทำความเย็นสามารถดูดความร้อนใน คอยล์เย็นได้

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

  –การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

–คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

–คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

  –พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

  –อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

1.ตัวป้อน

-พลังงานไฟไฟ้า

3.

-อาการภายในห้อง

2.กระบวนการ

-การทำงานของเครื่องเพื่อปรับอุณหภูมิ ของห้องให้ลดลง

3.ผลผลิต

-อากาที่อุณหภูมิห้อง

4. ข้อมูลย้อนกลับ

-การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับห้ตัว เครื่องทํางาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่อง ปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงาน ให้ระบบ

คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลก เปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความ ร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สาร ทำความเย็นสามารถดูดความร้อนใน คอยล์เย็นได้

1.ตัวป้อน

-พลังงานไฟไฟ้า

3.

-อาการภายในห้อง

2.กระบวนการ

-การทำงานของเครื่องเพื่อปรับอุณหภูมิ ของห้องให้ลดลง

3.ผลผลิต

-อากาที่อุณหภูมิห้อง

4. ข้อมูลย้อนกลับ

-การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับห้ตัว เครื่องทํางาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่อง ปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงาน ให้ระบบ

คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลก เปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความ ร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สาร ทำความเย็นสามารถดูดความร้อนใน คอยล์เย็นได้

ระบบของเครื่องปรับอากาศ

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

• คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

- คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

- คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

1.1 ระบบปรับอากาศแบบ Direct Expansion (DX) หรือระบบแบบน้ำยาเย็น

1.2 ระบบปรับอากาศแบบ Chilled Water System (ระบบน้ำเย็น)

2. ตามลักษณะการติดตั้งและใช้งาน

2.1 ระบบแยกส่วน (Split Type)

2.2 ระบบรวมศูนย์ (Centralized System)

2.3 ระบบควบคุมอากาศแบบแยกส่วนหลายพื้นที่ (VRF/VRV)

; ระบบความสำพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

1. ระบบสารทำความเย็น (Refrigeration System)

2. ระบบไฟฟ้าและควบคุม (Electrical & Control System)

3. ระบบส่งลม (Air Distribution System

4. ระบบระบายความร้อน (Heat Rejection System)

5. ระบบระบายน้ำทิ้ง (Drainage System)

ภาพรวมความสัมพันธ์

[ระบบควบคุม]

↓

[ระบบสารทำความเย็น] ↔ [ระบบส่งลม]

↘ ↘

[ระบบระบายความร้อน] [ระบบระบายน้ำทิ้ง]

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อปรับอุณหภูมิของห้องให้ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

- คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

• คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

ระบบของเครื่องปรับอากาศ

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

กระบวนการ

–การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้

ลดลง

ผลผลิต

–อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

-คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

• คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

-พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

-อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

น.ส.พรรนิภา นครไทย เลขที่15 ม.6

ตัวป้อน

พลังงานไฟฟ้า

การทำงานของเครื่องเพื่อกระบวนการ

การทำงานของเครื่องเพื่อ

ปรับอุณหภูมิของห้องให้ลดลง

ผลผลิต

อากาศที่มีอุณหภูมิลดลง

ข้อมูลย้อนกลับ

การส่งค่าอุณหภูมิห้องเพื่อปรับให้ตัวเครื่องทำงาน

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของเครื่องปรับอากาศ

คอมเพรสเซอร์ทำหน้าที่สร้างพลังงานให้ระบบ

คอยล์ร้อนและคอยล์เย็นทำหน้าที่แลกเปลี่ยนความร้อน

พัดลมช่วยให้ระบบแลกเปลี่ยนความร้อนได้ดีขึ้น

อุปกรณ์ลดความดันช่วยให้สารทำความเย็นสามารถดูดความร้อนในคอยล์เย็นได้

ระบบนำแก๊ส (Gas Supply System):

ระบบนี้เกี่ยวข้องกับการนำแก๊สจากถังแก๊สไปยังเตา ส่วนประกอบหลักคือท่อนำแก๊สหลัก (main gas line) ซึ่งมีวาล์วควบคุมแก๊ส (valve) ที่ควบคุมปริมาณแก๊สที่ไหลเข้าสู่เตา

ระบบควบคุมวาล์ว (Valve Control System):

วาล์วควบคุมแก๊สช่วยควบคุมปริมาณแก๊สที่ไหลเข้าสู่เตาตามความต้องการของผู้ใช้ วาล์วนี้มีหน้าที่เปิดและปิดการไหลของแก๊ส ทำให้สามารถควบคุมขนาดเปลวไฟบนหัวเตาได้

ระบบจุดระเบิด (Ignition System):

ระบบนี้มีหน้าที่สร้างประกายไฟหรือเปลวไฟขนาดเล็กเพื่อให้แก๊สจุดติดไฟ เมื่อแก๊สไหลออกจากรูหัวเตาและผสมกับอากาศ ระบบจุดระเบิดจะสร้างประกายไฟเพื่อจุดติดไฟ

ระบบความปลอดภัย (Safety System):

ระบบนี้ช่วยป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากแก๊ส เช่น ระบบเซฟตี้วาล์ว (Safety Valve) ซึ่งจะตัดการไหลของแก๊สเมื่อตรวจพบว่าความดันแก๊สสูงเกินไป

ความสัมพันธ์ระหว่างระบบย่อย:

1. ระบบนำแก๊ส

ต้องทำงานร่วมกับ ระบบควบคุมวาล์ว เพื่อให้แก๊สไหลเข้าสู่เตาอย่างถูกต้อง

2. ระบบควบคุมวาล์ว

จะทำงานร่วมกับ ระบบจุดระเบิด เพื่อให้แก๊สจุดติดไฟได้เมื่อเปิดวาล์ว

3. ระบบความปลอดภัย

จะทำงานตลอดเวลาเพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากแก๊ส เช่น การรั่วของแก๊ส

ตัวป้อน (input)

•พลังงานเชื้อเพลิง

•การติดเครื่องยนต์

กระบวนการ(process)

•การทำงานของ

•เครื่องยนต์ เพื่อให้รถ

•เคลื่อนที่ไปได้

ผลผลิต (output)

•การเคลื่อนที่ของ

•รถจักรยานยนต์

ข้อมูลย้อนกลับ (feedback)

•การปรับระดับความเร็วโดยการ

•ปรับระดับคันเร่ง เกียร์ หรือเบรก

1.เสต็ม

-เสต็มมีหน้าที่จับแฮนด์และคอให้ยึดติดกัน มีองศาต่างกันและความแข็งแรงตามแต่ประเภทรถนั้นๆ

2.แฮนด์

-แฮนด์คือส่วนที่มีไว้บังคับรถคล้ายพวงมาลัยรถยนต์ และเป็นที่ยึดอุปกรณ์ต่างๆ เช่น ชุดขับเคลื่อน เบรค เป็นต้น

3.โช๊คอัพ

-โช๊คอัพมีหน้าที่จับยึดล้อกับเฟรมเข้าด้วยกันโดยมีระบบกันสะเทือนในตัว ส่วนรถที่ไม่ต้องการให้เสียกำลังขับเคลื่อนจะใช้ตะเกียบทำหน้าที่คล้ายกันแต่ไม่กันสะเทือน

4.ล้อ

-ประกอบด้วยวงล้อหรือขอบล้อ ซี่่ลวด ดุมล้อ แกนปลด ยางนอก และยางใน

5.เฟือง

-เฟืองหลังติดอยู่ที่ล้อด้านหลังมีหน้าที่เป็นตัวทดกำลังรอบต่างๆ ของการแปรจากชุดขับเคลื่อนตัวอื่น

6.ตีนผี

-มีหน้าที่ร้อยโซ่ให้เข้ากับเฟืองตามคำสั่งของชิพเตอร์ที่สั่งผ่านสายเคเบิ้ล ตีนผียังทำหน้าที่รักษาความตึงของโซ่ให้พอเหมาะอยู่ตลอดเวลา

ตีนผียังมีส่วนประกอบอื่น เช่น ล้อเกลี่ย เป็นต้น

7.จานหน้า

-มีหน้าที่เป็นตัวขับเคลื่อนหลักของจักรยานที่รับแรงขับมาจากเท้า โดยผ่านแป้นบันไดและขาจาน

จานหน้ามาตรฐานของจักรยานเสือภูเขามี 3 ใบ

8.ขาจาน

-มีหน้าที่ยึดติดกับจานเพื่อรับแรงปั่นจากเราให้เป็นวงกลมโดยเชื่อมต่อสองฝั่งของของขาจานด้วยกระโหลก

9.แป้นบันได

-แป้นจุดหมุนไว้วางเท้าเวลาปั่นเพื่อขับเคลื่อนรถ

10.กระโหลก

-มีหน้าที่ยึดขาจานขับเคลื่อนสองฝั่งให้ติดกัน

โดยในกระโหลกจะมีลูกปืนทั้งแบบเม็ดและแบบตลับเพื่อความลื่นไหลขณะ

เราปั่น

11.ชิพเตอร์

-มีหน้าที่ปรับเปลี่ยนทดเกียร์จากแรงปั่นของเราที่กระทำต่อขาจานและจานหน้า เพื่อให้เกิดความเหมาะสมต่อการปั่นในแต่ละพื้นที่ และความเร็ว โดยมีส่วนในการลดการสึกหรอจากแรงเครียดด้วยจักรยานเสือภูเขามีชิพเตอร์ยึดติดอยู่ที่ด้านซ้ายขวาของแฮนด์จักรยาน ชิพเตอร์ด้านซ้ายจะควบคุมโซ่หน้าผ่านการดีด และดึงของสับจาน เพื่อให้โซ่วางลงที่จานหน้า 3 ใบ ส่วนชิพเตอร์ด้านขวาของแฮนด์จะควบคุมตีนผีให้ร้อยเรียงโซ่เข้าเฟืองตามความต้องการของเรา

12.สับจาน

-มีหน้าที่รับคำสั่งจากชิพเตอร์ผ่านสายเคเบิล เพื่อปรับโซ่ให้วางตรงจานหน้าตามต้องการ

13.เบรค

-มีหน้าที่ชลอหรือหยุดรถที่เคลื่อนที่

เบรคมี 2 ประเภท คือ ดิสก์เบรค และวีเบรค

ดิสก์เบรค ประกอบด้วยจานเบรค ปั๊มเบรค สายเคเบิ้ลหรือท่อเคเบิ้ล

วีเบรค ประกอบด้วยก้ามเบรค สปริง ผ้าเบรคและเคเบิ้ล

เบรคจักรยานจะอยู่คนละทางกับเบรคมอเตอร์ไซค์ คือ ซ้ายหมายถึงหน้า ขวาหมายถึงหลัง

14.หลักอานและเบาะ

-หลักอานก็สามารถเลื่อนขึ้นลงได้ตามขนาดความสูงของผู้ขี่จักรยาน

การย่อยอาหาร (Digestion) คือการเปลี่ยนสภาพอาหารที่รับประทานเข้าไปจากขนาดใหญ่ ให้กลายเป็นสารอาหารขนาดเล็กที่ร่างกายสามารถดูดซึมไปใช้ได้อวัยวะที่ทำหน้าที่ย่อยอาหารจะมีหลายส่วนได้แก่ ปาก หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก และ ลำไส้ใหญ่ อวัยวะช่วยย่อยในสิ่งมีชีวิต มีความสําคัญต่อระบบย่อยอาหารเป็นอย่างมากนอกจากนี้ ยังมีอวัยวะอื่นๆ ที่ไม่ได้มีหน้าที่ย่อยอาหารโดยตรง แต่ทำหน้าที่ช่วยย่อยในทางอ้อม ได้แก่ ตับ ตับอ่อน และต่อมน้ำลาย ซึ่งอวัยวะเหล่านี้จะทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบ เรียกว่า “ระบบย่อยอาหาร”

•ความสัมพันธ์ของระบบย่อยอาหาร

หลังจากรับประทานอาหารเข้าไป ร่างกายจะมีขั้นตอนการย่อยอาหารเกิดขึ้นที่อวัยวะต่างๆ ตามลำดับ กระบวนการย่อยอาหาร 5 ขั้นตอน ดังนี้

1. ปาก

ขั้นตอนแรกหลังจากที่รับประทานอาหารเข้าไป เราจะใช้ฟันบดเคี้ยวอาหารในปากให้มีขนาดเล็กลงร่วมกับเอนไซม์เอนไซม์อะไมเลส (Amylase) ที่อยู่ในน้ำลาย เพื่อย่อยอาหารประเภทแป้งให้กลายเป็นคาร์โบไฮเดรตสายสั้นๆ และน้ำตาลโมเลกุลคู่

การที่เราใช้ฟันและลิ้น บดเคี้ยว คลุกเคล้าอาหารให้เข้ากันกับเอนไซม์มากขึ้น จะยิ่งทำให้อาหารถูกย่อยได้ดีขึ้น ซึ่งอาหารที่ถูกกลืนเข้าไปจะเตรียมพร้อมกับการถูกย่อยในขั้นตอนต่อไป

2. หลอดอาหาร

หลอดอาหารไม่มีการย่อยมากนัก แต่เมื่อมีอาหารเคลื่อนผ่านหลอดอาหารจะบีบรัดตัวเป็นช่วงๆ ทำให้อาหารมีขนาดเล็กลง และคลุกเคล้าเข้ากับเอนไซม์อะไมเลสในน้ำลายได้ดีขึ้น จึงนับเป็นอวัยวะที่มีการย่อยอาหารต่อเนื่องมาจากปากเพื่อส่งอาหารลงกระเพาะ

3. กระเพาะอาหาร

เมื่ออาหารเคลื่อนมาถึงกระเพาะ สารอาหารประเภทโปรตีนจะถูกย่อยโดยเอนไซม์เพปซิน (Pepsin) เป็นเอนไซม์ที่ทำงานได้เฉพาะในสภาวะเป็นกรด ทำให้เยื่อบุกระเพาะอาหารต้องมีการหลั่งกรดออกมาด้วย

มีคำถามเกี่ยวกับ ระบบย่อยอาหาร

ระหว่างย่อยกระเพาะอาหารจะเกิดการหดและคลายตัว ทำให้อาหารถูกคลุกเคล้ากับเอนไซม์ได้ดี  โปรตีนที่ถูกย่อยในกระเพาะจะมีขนาดเล็กลงกลายเป็นสายสั้นๆ เรียกว่า เปปไทด์ (Peptide) ซึ่งยังไม่สามารถดูดซึมได้ ต้องผ่านการย่อยขั้นต่อไปในลำไส้เล็กก่อน

ในกระเพาะอาหารเอง ก็สามารถดูดซึมสารบางชนิดในอาหาร เช่น น้ำ แร่ธาตุ และแอลกอฮอล์

4. ลำไส้เล็ก

ทำหน้าที่ย่อยอาหาร สารอาหารแทบทุกชนิดจะถูกย่อยและดูดซึมที่นี่ ได้แก่

• น้ำตาลโมเลกุลคู่ ที่ได้จากการย่อยแป้ง จะถูกย่อยต่อด้วยเอนไซม์มอลเทส (Maltase) ซูเครส (Sucrase)  แลกเทส (Lactase) กลายเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดี่ยว ได้แก่ กลูโคส (Glucose) ฟรักโทส (Fructose) กาแลกโทส (Galactose) และถูกดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือด

• โปรตีนและเปปไทด์ จะถูกย่อยต่อด้วย เอนไซม์ทริปซิน (Trypsin) เอนไซม์คาร์บอกซิเพปทิเดส(Carboxypeptidase) ซึ่งสร้างจากตับอ่อน ได้เป็นกรดอะมิโนที่มีขนาดเล็ก สามารถดูดซึมได้

• ไขมัน จะถูกน้ำดีซึ่งสร้างจากตับ ย่อยให้แตกตัวเป็นเม็ดไขมันเล็กๆ จากนั้นจะถูกย่อยต่อด้วยเอนไซม์ลิเพส (Lipase) ซึ่งสร้างจากตับอ่อน ได้เป็นกรดไขมันและกลีเซอรอล (Glycerol)

จากนั้นสารอาหารที่ได้จะถูกดูดซึมผ่านลำไส้เล็ก เพื่อให้ร่างกายนำไปใช้ประโยชน์ ส่วนกากใยอาหารก็จะเคลื่อนไปยังลำไส้ใหญ่เพื่อรอกำจัดต่อไป

5. ลำไส้ใหญ่

ที่ลำไส้ใหญ่จะไม่มีการย่อย อาหารส่วนที่เหลือจากลำไส้เล็ก จะถูกส่งไปยังลำไส้ใหญ่ โดยน้ำและของเหลวจากอาหารที่เหลือ จะถูกดูดซึมให้เหลือแต่กาก กลายเป็นอุจจาระ ผนังกล้ามเนื้อของลำไส้ใหญ่ทำหน้าที่ลำเลียงอุจจาระไปยังลำไส้ตรงเพื่อขับถ่าย

องค์ประกอบหลักของระบบปากกาลูกลื่น:

1. ลูกกลิ้ง (Ball Tip)

ทำจากโลหะ เช่น ทังสเตนคาร์ไบด์

หมุนได้อิสระในปลายปากกา

มีขนาดต่าง ๆ เช่น 0.5 มม., 0.7 มม., 1.0 มม.

2. ท่อหมึก (Ink Reservoir)

เป็นแท่งหมึกยาวภายในตัวปากกา

หมึกในปากกาลูกลื่นเป็นชนิดน้ำมัน (oil-based ink) ซึ่งแห้งเร็ว ไม่เลอะง่าย

3. โครงปากกา (Barrel)

เป็นตัวโครงที่จับถือและบรรจุท่อหมึก

4. กลไกการทำงาน (ถ้ามี)

เช่น ปากกากด (มีสปริงดันไส้), ปากกาหมุน หรือปากกาฝาปิด

หลักการทำงาน:

เมื่อเขียน ลูกกลิ้งจะหมุนตามการเคลื่อนไหวของมือ

หมึกจะไหลจากท่อผ่านลูกกลิ้งลงบนกระดาษ

ลูกกลิ้งทำหน้าที่ควบคุมปริมาณหมึกให้สม่ำเสมอ และป้องกันไม่ให้หมึกแห้งที่ปลาย

ข้อดีของปากกาลูกลื่น:

เขียนได้ลื่นและเร็ว

หมึกแห้งไว ไม่เลอะง่าย

ใช้งานได้นาน เพราะหมึกมีความหนืดสูง

ราคาถูก หาซื้อง่าย

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

กระบวนการ

–การทำงานของพลังงาน

ไฟฟ้าเพื่อให้ตู้เย็นทำงาน

ผลผลิต

–การเกิดความเย็น

ในการแช่ของ

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งเสียงเมื่อความเย็นลดลง

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของตู้เย็น

-ระบบทำความเย็นให้เกิดความเย็นของอุณหภูมิ

-ระบบล้อทำให้เกิดละลายของน้ำแข็ง

-ระบบวงจรไฟฟ้าทำให้กระแสไฟไหลผ่าน

ตัวป้อน

1. ข้อมูล (Data Input)

• ข้อความ ตัวเลข รูปภาพ เสียง วิดีโอ ฯลฯ 2. อุปกรณ์รับข้อมูล (Input Devices) เช่น เมาส์ คีย์บอร์ด

กระบวนการ

1. การรับข้อมูล (Input)

รับข้อมูลจากผู้ใช้หรืออุปกรณ์ เช่น คีย์บอร์ด เมาส์

2. การประมวลผล (Process)

คอมพิวเตอร์นำข้อมูลที่ได้รับไปคำนวณ เปรียบเทียบ หรือดำเนินการตามคำสั่ง โดยใช้ CPU

3. การแสดงผล (Output)

แสดงผลลัพธ์ที่ได้จากการประมวลผล เช่น ทางจอภาพ เครื่องพิมพ์

ผลผลิต

1. ผลลัพธ์ที่จับต้องได้ (Tangible Output)

ข้อมูลที่แสดงในรูปแบบที่เราสามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้

2. ผลลัพธ์ที่ส่งต่อไปยังระบบอื่น (Electronic Output)

• ข้อมูลที่ถูกส่งไปยังระบบเครือข่าย

• การสั่งงานอุปกรณ์อื่น เช่น เครื่องจักรในโรงงาน

ข้อมูลย้อนกลับ

ในระบบคอมพิวเตอร์ “ข้อมูลย้อนกลับ” มักจะใช้เพื่อ:

• ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล

• ปรับปรุงประสิทธิภาพของระบบ

• ควบคุมหรือแก้ไขกระบวนการทำงาน

• Input → รับข้อมูล

• Process → ประมวลผล

• Output → แสดงผล

• Feedback → ผลลัพธ์บางส่วนถูกส่งกลับไปปรับการทำงานของระบบ

ความสัมพันธ์ย่อยของระบบคอมพิวเตอร์

• ข้อมูลจาก Input Unit → ส่งไปยัง CPU เพื่อประมวลผล

• CPU ดึงคำสั่งจากหน่วยความจำและเก็บผลลัพธ์ไว้ในหน่วยความจำหรือ Storage

• ผลลัพธ์ถูกส่งไปยัง Output Unit เพื่อแสดงให้ผู้ใช้

• Communication Unit ทำหน้าที่ส่งข้อมูลออกไปยังเครือข่ายหรืออุปกรณ์อื่น

อวัยวะหลักในระบบหายใจ

1. จมูก ดักฝุ่น กรองอากาศ อุ่นและเพิ่มความชื้นให้อากาศ

2. คอหอย ช่องทางรวมอากาศและอาหาร แยกทางไปหลอดลม/หลอดอาหาร

3. กล่องเสียง มีสายเสียง และฝาปิดกล่องเสียง (Epiglottis) กันอาหารลงหลอดลม

4. หลอดลม ท่อลมหลัก นำอากาศเข้าสู่ปอด

5. หลอดลมฝอย (Bronchi and Bronchioles) – แตกแขนงเข้าไปในปอด

6. ถุงลม (Alveoli) – จุดแลกเปลี่ยนก๊าซกับเลือดผ่านเส้นเลือดฝอย

7. ปอด (Lungs) – อวัยวะหลักที่ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซ

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

กระบวนการ

–การทำงานของพลังงาน

ไฟฟ้าเพื่อให้ตู้เย็นทำงาน

ผลผลิต

–การเกิดความเย็น

ในการแช่ของ

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งเสียงเมื่อความเย็นลดลง

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของตู้เย็น

-ระบบทำความเย็นให้เกิดความเย็นของอุณหภูมิ

-ระบบล้อทำให้เกิดละลายของน้ำแข็ง

-ระบบวงจรไฟฟ้าทำให้กระแสไฟไหลผ่าน

ระบบนำแก๊ส (Gas Supply System):

ระบบนี้เกี่ยวข้องกับการนำแก๊สจากถังแก๊สไปยังเตา ส่วนประกอบหลักคือท่อนำแก๊สหลัก (main gas line) ซึ่งมีวาล์วควบคุมแก๊ส (valve) ที่ควบคุมปริมาณแก๊สที่ไหลเข้าสู่เตา

ระบบควบคุมวาล์ว (Valve Control System):

วาล์วควบคุมแก๊สช่วยควบคุมปริมาณแก๊สที่ไหลเข้าสู่เตาตามความต้องการของผู้ใช้ วาล์วนี้มีหน้าที่เปิดและปิดการไหลของแก๊ส ทำให้สามารถควบคุมขนาดเปลวไฟบนหัวเตาได้

ระบบจุดระเบิด (Ignition System):

ระบบนี้มีหน้าที่สร้างประกายไฟหรือเปลวไฟขนาดเล็กเพื่อให้แก๊สจุดติดไฟ เมื่อแก๊สไหลออกจากรูหัวเตาและผสมกับอากาศ ระบบจุดระเบิดจะสร้างประกายไฟเพื่อจุดติดไฟ

ระบบความปลอดภัย (Safety System):

ระบบนี้ช่วยป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากแก๊ส เช่น ระบบเซฟตี้วาล์ว (Safety Valve) ซึ่งจะตัดการไหลของแก๊สเมื่อตรวจพบว่าความดันแก๊สสูงเกินไป

ความสัมพันธ์ระหว่างระบบย่อย:

1. ระบบนำแก๊ส

ต้องทำงานร่วมกับ ระบบควบคุมวาล์ว เพื่อให้แก๊สไหลเข้าสู่เตาอย่างถูกต้อง

2. ระบบควบคุมวาล์ว

จะทำงานร่วมกับ ระบบจุดระเบิด เพื่อให้แก๊สจุดติดไฟได้เมื่อเปิดวาล์ว

3. ระบบความปลอดภัย

จะทำงานตลอดเวลาเพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากแก๊ส เช่น การรั่วของแก๊ส

ระบบของตู้เย็น

ตัวป้อน

–พลังงานไฟฟ้า

กระบวนการ

–การทำงานของพลังงาน

ไฟฟ้าเพื่อให้ตู้เย็นทำงาน

ผลผลิต

–การเกิดความเย็น

ในการแช่ของ

ข้อมูลย้อนกลับ

–การส่งเสียงเมื่อความเย็นลดลง

ความสัมพันธ์ของระบบย่อยของตู้เย็น

-ระบบทำความเย็นให้เกิดความเย็นของอุณหภูมิ

-ระบบล้อทำให้เกิดละลายของน้ำแข็ง

-ระบบวงจรไฟฟ้าทำให้กระแสไฟไหลผ่าน

ส่วนประกอบหลักของจักรยาน:

•เฟรม (Frame): โครงสร้างหลักของจักรยาน เป็นตัวเชื่อมต่อส่วนประกอบต่างๆ เข้าด้วยกัน มีหลายรูปทรงและวัสดุ เช่น เหล็ก อะลูมิเนียม คาร์บอนไฟเบอร์

•ล้อ (Wheels): ประกอบด้วยวงล้อ (Rim), ซี่ล้อ (Spokes), ดุมล้อ (Hub) และยาง (Tires) ซึ่งมียางนอก (Outer tire) และยางใน (Inner tube) หรือยางแบบ Tubeless

•แฮนด์ (Handlebar): ใช้สำหรับควบคุมทิศทางและรักษาสมดุล มีหลายรูปทรงตามประเภทจักรยาน เช่น แฮนด์ตรง แฮนด์หมอบ

•ตะเกียบ (Fork): ส่วนที่ยึดล้อหน้าเข้ากับเฟรมและแฮนด์ ช่วยในการบังคับเลี้ยวและรับแรงกระแทก (สำหรับจักรยานที่มีโช้คอัพหน้า)

•เบาะ/อาน (Saddle): ที่นั่งสำหรับผู้ขับขี่

•หลักอาน (Seatpost): เสาที่เสียบเบาะเข้ากับเฟรม ปรับระดับความสูงได้

• บันได (Pedals): ใช้สำหรับวางเท้าและส่งแรงไปยังชุดขับเคลื่อน

•จานหน้า (Chainring/Crankset): ประกอบด้วยขาจานและใบจาน เป็นส่วนที่รับแรงจากบันไดและส่งกำลังไปยังโซ่

•โซ่ (Chain): เชื่อมต่อจานหน้ากับเฟืองหลัง เพื่อส่งกำลัง

• เฟืองหลัง (Cassette/Freewheel): ชุดเฟืองที่อยู่ด้านหลังของจักรยาน มีหลายขนาดเพื่อปรับอัตราทดเกียร์

• ระบบเบรก (Brakes): ใช้สำหรับลดความเร็วหรือหยุดจักรยาน มีหลายประเภท เช่น วีเบรก (V-brake), ดิสก์เบรก (Disc brake)

ระบบย่อยของจักรยาน

•ระบบนำทาง/ควบคุม (Steering System):

•ประกอบด้วยแฮนด์ ตะเกียบหน้า ดุมล้อหน้า และล้อหน้า

•ผู้ขับขี่ใช้แฮนด์ในการเปลี่ยนทิศทางการขับขี่และรักษาสมดุลของจักรยาน

• ระบบขับเคลื่อน (Drivetrain System):

• ประกอบด้วยบันได ขาจาน จานหน้า โซ่ เฟืองหลัง และตีนผี (Derailleur - สำหรับจักรยานที่มีเกียร์)

•เมื่อผู้ขับขี่ถีบบันได แรงจะถูกส่งผ่านขาจานไปยังจานหน้า แล้วส่งผ่านโซ่ไปยังเฟืองหลัง ทำให้ล้อหลังหมุนและขับเคลื่อนจักรยานไปข้างหน้า

• ระบบเกียร์ (Gear System):

• ระบบเบรก (Braking System):

• ประกอบด้วยมือเบรก สายเบรก และก้ามเบรก (หรือคาลิปเปอร์สำหรับดิสก์เบรก)

• ผู้ขับขี่ใช้มือเบรกเพื่อสั่งการให้ระบบเบรกทำงาน ทำให้ล้อชะลอความเร็วหรือหยุดนิ่ง

•ระบบกันสะเทือน (Suspension System - สำหรับจักรยานบางประเภท เช่น เสือภูเขา):

• ประกอบด้วยโช้คอัพหน้า (Front Suspension Fork) และ/หรือโช้คอัพหลัง (Rear Shock)

• ช่วยซับแรงกระแทกจากพื้นผิวที่ไม่เรียบ ทำให้การขับขี่นุ่มนวลขึ้นและควบคุมจักรยานได้ดีขึ้นในเส้นทางวิบาก

น.ส. พรรนิภา นครไทย เลขที่15 ม.6