NO. KAD PENGENALAN : 060709130166

KUMPULAN : BAHASA MELAYU (SK 3) PPISMP

KOD DAN NAMA KURSUS : BMMB 1-74 SEJARAH DAN PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

NAMA PENSYARAH : PUAN CHRISTINA ANAK AKING

TARIKH HANTAR : 18 OKTOBER 2024

e-Portfolio hendaklah merangkumi perkara-perkara berikut;

1. Sejarah perkembangan sistem tulisan dalam bahasa Melayu

ii. Pejabat Karang-Mengarang, Pakatan Belajar-Mengajar Pengetahuan Bahasa dan ASAS 50

iii. Bahasa Melayu dalam sistem pendidikan

iv. Bahasa Melayu moden

v. Cabaran dan masa depan bahasa Melayu dalam pendidikan, pentadbiran kerajaan dan kerancuan bahasa di media sosial

            Seterusnya ialah bahasa Melayu klasik. Bahasa Melayu klasik bermula pada abad ke-14 hingga abad ke-19. Bahasa Melayu pada zaman ini, banyak dipengaruhi oleh bahasa Arab kerana penyebaran agama Islam secara meluas di Nusantara. Bahasa Melayu ini berkembang pesat pada Zaman kerajaan Melay Melaka (1403-1511). Penggunaan bahasa Melayu klasik ini juga boleh dibuktikan melalui penemuan batu-batu bersurat sebagai contoh penemuan batu bersurat di Kuala Berang, Kuala Terengganu.

            Akhir sekali ialah, bahasa Melayu moden. Bahasa ini bermula pada abad ke-19 hingga sekarang. Bahasa Melayu moden ini berasaskan pembaharuan yang dibawa oleh Abdullah bin Abdul Kadir Munsyi atau lebih dikenali sebagai Abdullah Munsyi. Abdullah Munsyi membuat pembaharuan dalam bahasa Melayu melalui karya-karyanya sebagai contoh, karya Kitab Adat Segala Raja-raja Melayu dalam Segala Negeri (1837).

            Tuntasnya, perkembangan bahasa Melayu telah melalui pelbagai fasa atau peringkat dan diakhiri dengan peringkat bahasa Melayu moden. Dalam tugasan ini saya akan memberi penerangan peringkat-peringkat yang dilalui oleh bahasa Melayu ini dengan lebih terperin

• Tulisan Pallava berasal dari India (Selatan) sekitar abad ke-4 hingga ke-9 masihi.

• Tulisan ini dibawa oleh Hindu semasa mereka tiba di kawasan-kawasan Melayu seperti Sriwijaya dan Palembang (Nik Safiah Karim, 2010).

• Tulisan Pallava banyak menerima pengaruh bahasa Sanskrit kerana menjadi bahasa pentadbiran dan ilmu pengetahuan pada ketika itu.

• Penyebaran tulisan dan bahasa Hindu ini terhad kepada golongan istana sahaja kerana tiada kemudahan asas untuk mengajar rakyat membaca dan menulis.

• Sistem Tulisan Pallava berasaskan masyarakat India dan agama Hindu.

• Tulisan Pallava terbahagi kepada dua jenis:

  • Pallava Awal

  • Pallava Kemudian

• Perbezaan antara dua jenis tulisan ini ialah aksara Pallava Awal ditulis besar-besar, manakala Pallava Kemudian menggunakan aksara yang sama tinggi.

• Tulisan Pallava lebih kompleks berbanding tulisan rumi disebabkan adanya sistem simbol bagi gabungan bunyi

• Tulisan Kawi atau Aksara Jawa Kuno adalah turunan aksara Brahmi Pallava yang pernah digunakan di wilayah Asia Tenggara.

• Digunakan oleh orang Melayu sejak abad ke-8 hingga ke-16.

• Aksara ini digunakan untuk menulis bahasa Sanskrit serta bentuk-bentuk kuno bahasa-bahasa Kuno, Sunda dan Melayu.

• Tulisan Kavi ini juga berasal dari bahasa Sanskrit yang bermaksud penyair.

Perkembangan Tulisan Kawi

• Tulisan Kawi berkembang daripada tulisan Pallava dari selatan India & digunakan untuk menulis bahasa Sanskrit dan Jawa Kuno.

• Perbezaan antara tulisan Kawi dan tulisan Jawi ialah ia mementingkan suku kata berbanding huruf.

Huruf-Huruf Tulisan Kawi

• Memiliki sekitar 47 huruf, namun ada segelintir huruf yang bentuk dan penggunaannya kurang dikenal pasti.

• Setiap huruf menggambarkan sebuah suku kata dengan vokal yang dapat diubah kepada tanda baca.

• Aksara Kawi memiliki bentuk subskrip huruf yang digunakan dalam menulis konsonan.

• Tulisan kawi berbentuk kursif pada peringkat awalnya.

• Tulisan ini kebiasaannya ditulis pada:

• Atas kulit-kulit kayu

• Daun-daun lontar

• Kepingan logam

• Batu-batu bersurat

• Tulisan ini digunakan pada batu bersurat di Joreng (1179M) dan Padang Lawas (1213M) yang terletak di Tapanuli, Sumatera Utara.

• Penemuan Batu Nisan Ahmad Majnun (1463M) di Pengkalan Kempas, Sungai Ujung, Negeri Sembilan.

• Terdapat tulisan Kawi dan Jawi dimana membuktikan kedatangan pengaruh Islam ke Tanah Melayu.

Ciri - Ciri Tulisan Za'ba

• Tidak menggunakan teori dan teknik linguistik kerana ia hanya melambangkan bunyi- bunyi bahasa Melayu melalui huruf-huruf rumi yang digunakan dalam Sistem Ejaan Jawi Bahasa Melayu.

• Za'ba tidak menggunakan tanda sirkumfleks atau aksen sebagai penanda panjang atau pendek bunyi bagi mana-mana grafem vokal dalam sistem ejaannya.

• Dalam penggunaan partikel <pun> dalam sistem ejaan mestilah dipisahkan.

  • Contoh, ada pun dan atau pun

• Terdapat kekurangan huruf jawi dan rumi untuk melambangkan bunyi-bunyi yang terdapat dalam bahasa Melayu.

• Setiap perkataan yang dieja adalah dengan berdasarkan bunyi. Dalam sistem ejaan ini juga mempunyai tiga bunyi diftong yang telah diistilahkan sebagai huruf "bunyi berkait" iaitu bunyi-bunyi <ai>, <au> dan <oi>.

• Grafem dan tanda-tanda baru telah digunakan untuk mencukupkannya.

  • Misalnya, dalam rumi <ng>, <ny>, <ch>, <kh>, <sh>, <tha>, <gh>, <dha>, <dz>, dan tanda-tanda seperti <'>, <'> adalah untuk melambangkan bunyi-bunyi yang, dilambangkan oleh huruf-huruf Jawi seperti a'in dan hamzah.

Sistem Ejaan Jawi Za'ba

1. Pertama, adanya kekacauan dalam ejaan Jawi. Seperti yang dinyatakan oleh Za'ba bahawa walaupun kaedah yang dicuba ikutinya ialah "menurut kecenderungan ahli-ahli sekolah semenjak 40 tahun yang lalu serta kecenderungan penulis-penulis Melayu yang lebih ramai" namun beliau juga mengatakan bahawa "kebiasaan penulis-penulis yang ramai" itu pun "ada banyak tentangnya yang berlain-lain pada lain-lain orang".

2. Kedua, ada usaha hendak menghidupkan semula "ejaan lama yang telah atau beransur mati" oleh Wilkinson dan Winstedt serta setengah-setengah penolong Melayunya. Bila ini dicuba lakukan maka telah menjadi gempar dan heboh sungutan di antara penulis-penulis Melayu apabila terjadi kacau bilau pada ejaan Melayu dalam tahun 1916.

3. Ketiga, terdapat ketidak sepakatan di antara kamus-kamus karangan orang Melayu, terutamanya, sehubungan dengan penggunaan huruf qauf, kaf, hamzah, ta dan ta bulat di hujung kalimah dan beberapa huruf lagi.

   
   

   Tahap Perkembangan Ejaan Jawi

   Tahap Pertama

   Ejaan Jawi yang menggunakan tanda-tanda baris dan syaddah.

   Tahap Kedua

   Ejaan Jawi itu mengekalkan ejaan pada tahap pertama tetapi menanggalkan penggunaan tanda.

   Tahap Ketiga

   Ejaan Jawi cara Melayu yang menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama.

   Tahap Keempat

   Pengenalan huruf saksi pada suku kata kedua pula bila terdapat ejaan yang hanya menggunakan huruf saksi pada suku kata pertama itu mengelirukan kerana ejaan yang sama boleh mewakili dua perkataan.

• Sebagai penggerak atau aktivis bahasa.

  • Ini dapat kita lihat pada inisiatif yang diambilnya dalam tahun 1924 untuk menubuhkan sebuah badan yang satu daripada objektifnya ialah membantu usaha penyelarasan ejaan Jawi

  • Beliau juga ikut bersama dalam kumpulan Pakatan Bahasa Johor yang menghasilkan Buku Katan (1937).

  • Misinya bukanlah untuk melahirkan satu sistem yang paling lengkap dan sempurna. Hasratnya hanyalah sekadar memberikan titik tolak yang baru untuk dipergunakan oleh generasi bagi menyempurnakan lagi sistem ejaannya itu.

• Sebagai peneroka dan pencipta.

  • Satu sistem ejaan secara terperinci berasaskan cerakinan empiris.

  • Memberikan rasional bagi setiap aspek dalam sistem yang dicadangkannya itu. Beliau menghabiskan 20 tahun daripada kerjayanya mengabdikan diri kepada misinya itu.

• Pada tahun 1956, melalui Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu Ketiga(KBPM), satu ejaan rumi bahasa Melayu telah dipersetujui.

• Sistem ejaan in tidak jadi digunakan kerana terdapat penerapan lambang fonetik.

• Ejaan rumi bahasa Melayu ini diberi nama Sistem Ejaan Kongres.

• Kongres ketiga KBPM berlangsung pada 16-21 September 1956 di Johor Bahru dan Singapura yang dihadiri oleh lebih kurang 500 orang perwakilan dan pemerhati dari 59 buah badan bahasa dan persuratan Melayu dari seluruh Malaya pada waktu itu.

• Dalam perbahasan ini, empat dasar pengejaan Bahasa Melayu dengan huruf rumi telah dirumuskan.

Sistem Ejaan PBMUM

1. Menolak huruf kembar dan digantikan dengan fonem lain.

   • ch-c, ny, ng, sh-x

2. Ejaan Melayu disatukan dengan ejaan Indonesia.

   • keran-karena, iaitu-yaitu, kurnia-karunia

a) Abjad

Abjad yang digunakan dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada huruf-huruf yang disenaraikan di bawah dan sebutan tiap-tiap huruf disertakan di sebelahnya.

b) Huruf Vokal

Huruf vokal dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada a, e, i, o, dan u. Terdapat dua versi huruf e iaitu, e pepet dan e taling.

c) Huruf Diftong

Dalam bahasa Melayu, diftong dilambangkan dengan gabungan dua huruf vokal (ai, au, dan oi) yng dilafaazkan sebagai bunyi geluncuran.

d) Huruf Konsonan

Huruf konsonan dalam ejaan bahasa Melayu terdiri daripada huruf-huruf b, c, d, f, g, h, j, k, l, m, n, p, q, r, s, t, v, w, x, y, dan z.

e) Gabungan Huruf Konsonan

Dalam bahasa Melayu, terdapat lima gabungan huruf konsonan, iaitu gh, kh, ng, ny, dan sy yang tiap-tiap satu gabungan itu melambangkan satu bunyi konsonan.

• Huruf besar

• Huruf condong

• Huruf tebal

Penulisan Kata

• Kata dasar

• Kata turutan

• Bentuk gandaan

• Gabungan kata

• Kata ganti ku, kau, mu dan nya

• Kata depan di, ke dan dari

• Kata si dan sang

• Partikel

Tanda Baca

• Tanda noktah

• Tanda koma

• Tanda koma bertitik (;)

• Noktah bertindah (:)

• Tanda sempang (-)

• Tanda pisah (-)

• Tanda elipsis (…)

• Tanda tanya (?)

• Tanda tanya (!)

• Tanda kurung ((…))

• Tanda kurung siku ([…])

• Tanda petik ("…")

• Tanda petik tunggal ('…')

• Tanda ulang (…2)

• Tanda garis miring (/)

• Tanda penyingkat (')

Penulisan Unsur Serapan

• Bahasa Melayu menyerap unsur daripada pelbagai bahasa lain, sama ada daripada bahasa daerah mahupun bahasa asing. Contohnya bahasa Sanskrit, Tamil, Cina, Arab, Portugis, Belanda, dan Inggeris.

• Penyerapan unsur pinjaman dalam bahasa Melayu dapat dibahagi kepada dua golongan:

  • Pertama, bagi unsur asing yang belum sepenuhnya terserap ke dalam bahasa Melayu.

  • Kedua, bentuk visual kata asing yang pengucapan dan penulisannya sudah terserap ke dalam bahasa Melayu, hendaklah diutamakan.

Tujuan

• Menghasilkan penerbitan ilmiah dalam bahasa Melayu dan bahasa Inggeris serta memperbanyakkan bahan rujukan kepada semua golongan masyarakat.

• Membuka peluang kepada warga Akademik untuk menyebarkan kesemua kepakaran yang mereka ada dalam bidang masing-masing untuk meningkatkan budaya penulisan dalam kalangan masyarakat di universiti.

• Menganjurkan bengkel-bengkel penulisan serta kursus penterjemahan kepada masyarakat.

• Menerbitkan hasil penyelidikan warga akademik dalam bentuk buku, jurnal dan sebagainya.

Peranan

• Mengkaji dan mempelajari Bahasa Melayu agar pengetahuan bahasa melayu dapat disebarkan kepada masyarakat secara meluas.

• Mempermodenkan bahasa Melayu.

• Memperjuangkan kedaulatan bahasa Melayu.

• Mengadakan perpustakaan.

• Memelihara tulisan jawi.

• Memperingkaskan ejaan dan perkataan bahasa Melayu.

• Menguruskan perbincangan tentang bahasa Melayu.

• Mengembangkan ilmu pengetahuan masyarakat melalui ceramah.

• Memperluas dan mempertingkatkan martabat kesusasteraan dalam bahasa Melayu.

• Memperkenalkan bidang karangan sastera seperti cerita, lakonan, rencana, pengetahuan, buku, peradaban melayu dan kebudayaan.

• Melahirkan pembaharuan dalam bidang sastera.

• Melindungi hak ahli anggota dan pengarang.

• Mengadakan syarahan dan perdebatan tentang segala lapangan sastera menyatakan sebarang usaha karang-mengarang tentang bahasa dan sastera.

• Laporan Barnes ditentang hebat oleh kaum Cina dan India dan terbentuklah laporan Fenn-Wu 1951.

• Laporan ini disediakan oleh L. J. Barnes pengarah latihan sosial di University Oxford.

• Tujuannya untuk menyiasat kedudukan dan memperbaiki pendidikan orang Melayu.

• Laporan ini juga mencadangkan penubuhan sekolah kebangsaan yang menggunakan bahasa Melayu atau bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar.

• Sekolah Melayu bertujuan untuk memupuk perkembangan individu kearah kecemerlangan yang boleh dicapai dari sei pengetahuan dan kemahiran serta membolehkan komuniti melayu mencapai kedudukannya dalam perhubungan kaum.

• Penggunaan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar diguna pakai selepas Akta pendidikan dan IPTS 1996 diluluskan.

  • Pada 2003, penggunaan bahasa Inggeris dalam subjek matematik dan sains berkuat kuasa.

• Penjenamaan bahasa Melayu.

  • Krisis identiti antara istilah bahasa Melayu dengan bahasa Malaysia berlaku.

• Pengajaran dan pembelajaran bahasa Melayu:

  • Kebergantungan penggunaan buku teks oleh guru.

  • Kemahiran lisan dan bukan lisan diajar secara berasingan.

  • Perbezaan pengetahuan asas murid-murid.

  • Jumlah masa pengajaran yang berbeza untuk SK & SJK.

• Perpaduan agak sukar dicapai kerana Negara Malaysia terdiri daripada masyarakat berbilang kaum dan perbezaan budaya, bahasa serta kepercayaan.

• Perlembagaan telah membuat peruntukan untuk menyamatarafkan kedudukan bahasa Melayu dan bahasa Inggeris dalam tempoh masa hampir 10 tahun.

  • Situasi ini akan mengakibatkan kesukaran terhadap usaha memperluas penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara.

• Pengaruh penjajahan British sebelum merdeka dapat dikaitkan dengan kurangnya keyakinan terhadap bahasa kebangsaan.

• Kesukaran berbahasa bukannya berpunca dari segi bahasa mahupun pelaksanaan tetapi kerana individu tertentu yang tidak mahir dalam sesuatu bahasa.

  • Sikap dan tindakan yang kurang tegas kerajaan serta pemimpin menyebabkan kesukaran untuk memperluas penggunaan bahasa kebangsaan. Pegawai-pegawai pentabiran enggan menggunakan bahasa kebangsaan dalam urusan surat-menyurat dengan alasan tiada kerani Melayu.

• Semua bahasa yang sedang berkembang di dunia mengalami masalah linguistik.

• Kekurangan istilah dalam pelbagai bidang dan istilah yang sering kali berubah merupakan masalah yang selalu dibangkitkan.

1) Surat Pekeliling Am Bilangan 1 (2006)

2) Surat Pekeliling Perkhidmatan Bilangan 9 (2011)

berkaitan Panduan Pengguna Bahasa Kebangsaan dalam Perkhidmatan Awam.

• Urusan Rasmi dalam Negara.

  • Bahasa kebangsaan (bahasa Melayu) mesti digunakan dalam surat rasmi oleh agensi kerajaan.

  • Bahasa kebangsaan mesti digunakan untuk semua perjanjian dalam negara oleh agensi kerajaan.

  • Bahasa kebangsaan digunakan untuk urusan surat-menyurat, minit mesyuarat dan nota pembentangan.

• Urusan Rasmi Antarabangsa.

  • Penggunaan bahasa kebangsaan dan serta dengan lampiran dalam bahasa Inggeris digalakkan untuk urusan surat rasmi antarabangsa oleh agensi kerajaan kepada pihak luar.

  • Dokumen dalam bahasa Inggeris dan terjemahan dalam bahasa kebangsaan bertujuan untuk merekod dan semakan.

  • Bahasa kebangsaan atau bahasa Inggeris noleh digunakan untuk urusan surat- menyurat, minit mesyuarat dan nota pembentangan.

• Pengiklanan jawatan kosong untuk perkhidmatan awam hendaklah dalam bahasa kebangsaan.

• Penggunaan bahasa kebangsaan dan bahasa lain yang boleh difahami pelanggan di perkhidmatan kaunter.

• Bahasa kebangsaan digunakan untuk maklum balas aduan di akhbar atau isu media sosial.

• Bahasa Melayu dalam dasar-dasar kerajaan :

1) - Gagasan 1 Malaysia

- Program Transformasi Kerajaan

2) - Dasar Model Ekonomi Baru

- Plan Pembangunan Pendidikan Malaysia

3) MBMMBI

• Definisi rancu adalah tidak teratur, campur-aduk, kacau(bahasa) dan kekacauan penggunaan bahasa yang salah.

• Kerancuan bahasa adalah penggunaan bahasa yang tidak mengikuti peraturan sama ada dari segi sintaksis, morfologi, kosa kata, maksud dan lain-lain.

• Oleh yang demikian, bahasa rancu dapat ditafsirkan sebagai bahasa Melayu yang bercampur-aduk dengan penggunaan bahasa lain seperti bahasa Inggeris.

Cabaran

• Perkembangan dan ledakan era digital mengakibatkan kebanyakan medium bahasa bercampur aduk dan didominasi oleh bahasa Inggeris.

• Penggunaan kata singkatan berleluasa menjadikan bahasa Melayu sebagai bahasa yang rancu.

• Guru yang menggunakan dialek daerah sebagai bahasa pengantar dalam pengajaran dan pembelajaran di sekolah.

• Bahasa rancu menghalang memperkasa dan memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu dan budaya tinggi di Malaysia.

• Membantu usaha percetakan atau penerbitan buku-buku, risalah-risalah dan lain-lain bentuk persuratan dalam bahasa kebangsaan.

• Membakukan ejaan dan sebutan serta membentuk istilah-istilah yang sesuai dalam bahasa kebangsaan.

• Membina dan memperkaya bahasa dalam semua bidang termasuk sains dan teknologi.

• Memajukan bakat kesusteraan terutama dalam bahasa kebangsaan.

• Menggalakan penggunaan bahasa kebangsaan supaya ia akan digunakan secara meluas bagi segala ia akan digunakan secara meluas bagi segala maksud mengikut undang-undang yang sedang berkuat kuasa.

• Menggalakkan penggunaan bahasa kebangsaan yang betul.

• Menjadikan Bahasa Melayu sebagai bahasa komunikasi yang cekap dan berkesan dalam semua bidang.

Pengaruh penjajahan Barat, terutamanya oleh British, membawa perubahan besar dalam struktur bahasa Melayu, termasuk penyerapan banyak istilah teknikal dan moden. Selepas kemerdekaan, bahasa Melayu diiktiraf sebagai bahasa kebangsaan di Malaysia dan Singapura, dan usaha-usaha memartabatkannya sebagai bahasa ilmu dan teknologi diteruskan. Pengenalan dasar-dasar bahasa dalam pendidikan dan media membantu bahasa Melayu berkembang dan digunakan dengan meluas dalam konteks moden.

Pada masa kini, bahasa Melayu terus berkembang dengan penyesuaian terhadap teknologi dan globalisasi, sambil kekal sebagai simbol identiti budaya yang kuat bagi masyarakat Melayu di seluruh dunia.

Hashim Musa. (2006). Sistem Tulisan Dalam Bahasa Melayu. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Ismail Dahaman. (2019). Sistem Ejaan Rumi Kemas Kini. Dewan Bahasa dan Pustaka.

James T. Collins. (2018) . Malay, World Language: A Short History. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Karim Harun. (2017). Nahu Bahasa Melayu Abad Ke-17. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Nik Safiah Karim, Farid M. Onn, Hashim Hj.Musa & Abdul Hamid Mahmood. (2015). Tatabahasa Dewan Edisi Ketiga. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Raminah Hj Sabran, Nawi Ismail, Zulkarnain Farihin Abdullah. (2021) Bahasa Melayu Topikal STPM Semester 1. Mutiara Suria Ilmu Resources.

Shamsul Aizuwani Nawi, Suhasni Dollah & Zurihan Yussoff. (2020). Pengenalan Sejarah Perkembangan Bahasa Melayu. Nusamas.

Sidang Pengarang. (2020). Pedoman Umum Ejaan Jawi Bahasa Melayu Dewan. Dewan Bahasa dan Pustaka.

Zulkifley Hamid, Ramli Md. Salleh, & Rahim Aman. (2007). Linguistik Melayu Edisi Kedua. Universiti Kebangsaan Malaysia.

• Tulisan Pallava

• Tulisan Kawi

• Tulisan Jawi

• Sistem Ejaan Za'ba

• Sistem Ejaan Kongres

• Pedoman Ejaan Rumi Bahasa Melayu

ii) Sejarah Perkembangan Bahasa Melayu Pramerdeka

• Pejabat Karang- Mengarang

• Pakatan Belajar- Mengajar Pengetahuan Bahasa

• ASAS 50

iii) Bahasa Melayu Dalam Sistem Pendidikan

• Laporan Barnes

• Laporan Fenn-Wu

• Ordinan Pelajaran

• Laporan Razak

iv) Bahasa Melayu Moden

• Dewan Bahasa & Pustaka

• Kerjasama Serantau Dan Antarabangsa

v) Cabaran Dan Masa Depan Bahasa Melayu

• Pendidikan

• Pentadbiran Kerajaan

• Kerancuan Bahasa Di Media Sosial

• Menubuhkan Pusat Pengajian Melayu yang pertama di Leiden, Belanda pada tahun 1876.

• Penubuhan Kursi Pengajian Melayu di Eropah.

• Menubuhkan Kursi Pengajian Melayu di Universiti. Pengajian Asing Beijing (BFSU), China.

• Menubuhkan Kursi Pengajian di Universirti Victoria, Wellington.

• Menjalin dan melestarikan merangsangkan minat para pengkaji, persefahaman budaya serta sarjana, pakar dan cendekiawan.

• Mengakrabankan kerjasama antara berminat dalam bidang sosiologi, Dunia Melayu dengan rantau Eropah.

• Mengembangkan bahasa, budaya Melayu dan promosi pengetahuan pelbagai bidang tentang Malaysia khasnya dan Dunia Melayu atau rantau itu amnya.