1. Күнделікті үй тапсырмаларын бірге жасаңыз
   Баланы кішкентайдан үй тірлігіне араластырыңыз. Бұл – жауапкершіліктің бірінші қадамы. Мысалы:

   • Үстел жаю және жинау;

   • Өз ойыншығын жинау;

   • Киімін іліп қою немесе бүктеу.

2. Баланың міндеттері нақты болсын
   “Көмектес” деген жалпылама сөзден гөрі:

   • “Гүлге су құйып шық”,

   • “Жұмыртқа салатын табақты маған әкел”,

   • “Бауырларыңа кітапты дайында” — осындай нақты тапсырмалар беріңіз.

3. Баланың қабілетіне қарай тапсырма таңдаңыз
   5–6 жастағы бала өздігінен:

   • Қарапайым сүлгі іліп қою,

   • Орындықтарды орнына қою,

   • Шаң сүрту,

   • Қарапайым тамаққа көмек беру (мысалы, көкөніс жуу) жасай алады.

4. Еңбектің мәнін түсіндіріңіз
   Бала “неге бұл маңызды?” деген сұрақты ішінен қойып жүреді. Мысалмен айтыңыз:

   • “Сен гүлге су құйсаң – ол өседі, саған рахмет айтады.”

   • “Үй жинаулы болса – бәрімізге жайлы.”

5. Қателік үшін ұрыспаңыз – қолдаңыз
   Егер бірдеңе төгіліп қалса – ренжімеңіз. “Бәрі жақсы, кел бірге жинап алайық” деп әрекетке үйретіңіз. Қателік – үйренудің бір бөлігі.

6. Жетістікке қуаныңыз
   “Міне, қандай еңбекқор баламыз!” деген жылы сөз – ең мықты мотивация. Мақтау – ол марапат емес, көңілге жылу.

7. Еңбекті ойынмен байланыстырыңыз
   – “Сен бүгін гүлдерді суғарған бағбан боласың!”
   – “Қазір екеуміз мейрамхана ашамыз, мен – аспаз, сен – көмекшім!”
   Баланың еңбекке құштарлығы ойыннан басталады.

Адамгершілік және ерік сапаларын дамыту қажет.