Deze blog gaat over het boek Zwarte zwaan (2012) van Gideon Samson. Het boek gaat over twee meisjes, Rifka en Duveke.

Rifka bedenkt een plan om bij haar begrafenis te verschijnen. Het vertelperspectief is in de 1^e-persoon, maar er is een gedeelte waar dat 2^e-persoon wordt.

Deze boek vond ik zelf heel interessant, het heeft een goed verhaal en is spannend. Er zijn ook veel verbindingen om te maken, wat is leuk vond. Ik parafraseer hieronder een spannend moment.

Hoofdstuk 8, toen Duveke de brieven ging sturen voor de ontvoering, zegt opeens Mori’s moeder groet haar (pp. 68), dit had ze niet verwacht. Ik vond het spannend omdat Duveke per ongeluk het hele plan zou kunnen verklappen.

Duveke is een lief kind, maar doet alles wat Rifka wil. Ze heeft iets wat ze “Het gevoel” noemt, ademen wordt dan moeilijker en ze wordt bang voor alles.

Rifka is eigenlijk best egoïstisch, en is alleen bevriend met Duveke omdat ze verliefd is op haar broer. Rifka vindt dat zij de “King” is en pest anderen. Ze is creatief en bedenkt steeds dingen. Hieronder citeer ik voor verduidelijking:

“Duveduifje. Dom, duf kind. Irritante huilebalk. Nog een paar maanden en dan ben je van haar verlost.” (Blz. 191)

In het gedeelte dat zich vóór de ontvoering afspeelt, is in het perspectief van Duveke. Dit stuk bevat flashbacks naar een paar maanden geleden.

In het gedeelte dat tijdens de ontvoering afspeelt, is in het perspectief van Rifka. Dit is het belangrijkste gedeelte.

In het gedeelte na de ontvoering, onderweg naar de begrafenis, volgen we Olivier en hij wordt omschreven in 3^e-persoon.

Dat was alles voor nu, dag!