και 2. Την σύγκλιση των λιθοσφαιρικών πλακών από τον σύνδεσμο: https://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/3266.

Εστιάστε την προσοχή σας στις λιθοσφαιρικές πλάκες που μας ενδιαφέρουν για την περιοχής μας. Να συλλέξετε πληροφορίες από τις δύο παρουσιάσεις και από το διαδίκτυο και να απαντήσετε στα παρακάτω ερωτήματα:

1. Ποιές είναι οι λιθοσφαιρικές πλάκες που επηρεάζουν την Ευρώπη;

2. Ποια είναι η αιτία που κινούνται οι λιθοσφαιρικές πλάκες;

3. Πως κινούνται οι λιθοσφαιρικές πλάκες;

4. Από την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών προκαλούνται μόνο σεισμοί και ηφαιστειακές εκρήξεις; Τι πιστεύεται;

   Προσοχή!!!!εάν δεν παίζουν τα βίντεο απο το φωτόδεντρο αλλάξτε broswer.

2. Οι πλάκες κινούνται επειδή στο εσωτερικό της Γης υπάρχει πολλή ζέστη. Αυτή η ζέστη κάνει τα υλικά στο εσωτερικό της Γης να κινούνται και έτσι μετακινούνται και οι πλάκες.

3. Οι πλάκες κινούνται πολύ αργά, δηλαδή λίγα εκατοστά κάθε χρόνο. Μπορεί να πλησιάζουν και να χτυπούν μεταξύ τους, να απομακρύνονται ή να περνούν η μία δίπλα από την άλλη.

4. Όχι, δεν δημιουργούνται μόνο σεισμοί και ηφαίστεια από την κίνηση των πλακών. Δημιουργούνται επίσης βουνά και μεγάλες οροσειρές. Ακόμη, μπορεί να δημιουργηθούν νέες θάλασσες και ωκεανοί και να αλλάξει το σχήμα των ηπείρων. Έτσι, βλέπουμε ότι η Γη αλλάζει σιγά σιγά με το πέρασμα του χρόνου.

2.         Η αιτία που κινούνται οι λιθοσφαιρικές πλάκες είναι η θερμότητα που προέρχεται από το εσωτερικό της Γης. Η θερμότητα αυτή δημιουργεί κινήσεις μεταφοράς στον μανδύα, δηλαδή θερμά υλικά ανεβαίνουν προς την επιφάνεια, ενώ ψυχρότερα και βαρύτερα υλικά κατεβαίνουν προς το εσωτερικό της Γης. Οι κινήσεις αυτές, σε συνδυασμό με τη βύθιση των ψυχρών πλακών στον μανδύα και την ώθηση από τις μεσοωκεάνιες ράχες, προκαλούν τη μετακίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών. Οι πλάκες κινούνται πολύ αργά, μερικά εκατοστά τον χρόνο, και η κίνησή τους προκαλεί σεισμούς, ηφαίστεια και τη δημιουργία οροσειρών.

3.         Οι λιθοσφαιρικές πλάκες κινούνται πολύ αργά, μερικά εκατοστά τον χρόνο, πάνω στο πιο εύκαμπτο και θερμό στρώμα του μανδύα, την ασθενόσφαιρα. Η κίνησή τους γίνεται με τρεις βασικούς τρόπους: μπορεί να απομακρύνονται η μία από την άλλη, να συγκλίνουν και να συγκρούονται μεταξύ τους ή να ολισθαίνουν παράλληλα η μία δίπλα στην άλλη. Όταν απομακρύνονται, δημιουργείται νέος φλοιός, όταν συγκρούονται μπορεί να σχηματιστούν οροσειρές και ηφαίστεια, ενώ όταν ολισθαίνουν προκαλούνται συχνά σεισμοί. Οι κινήσεις αυτές οφείλονται κυρίως στη θερμότητα και στις δυνάμεις που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της Γης.

4.         Από την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών δεν προκαλούνται μόνο σεισμοί και ηφαιστειακές εκρήξεις. Οι κινήσεις αυτές προκαλούν πολλές σημαντικές αλλαγές στην επιφάνεια της Γης, όπως τη δημιουργία μεγάλων οροσειρών και βουνών,  νησιωτικών συμπλεγμάτων, τεράστιων τσουνάμι, νέου ωκεάνιου φλοιού, καθώς και τη δημιουργία βαθιών ωκεάνιων τάφρων, αλλά και τη μετακίνηση των ηπείρων. Επομένως, η κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών συμβάλλει στη συνεχή διαμόρφωση και αλλαγή της μορφής της Γης.

Σύμφωνα με την θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών, υπάρχουν τέσσερις τύποι ορογένεσης:

1. Η ορογένεση τύπου Άνδεων, όταν μία ωκεάνια πλάκα βυθίζεται κάτω από μία λιθοσφαιρική πλάκα.

2.Η ορογένεση τύπου νησιωτικού τόξου.

3.Η ορογένεση τύπου Ιμαλαΐων, όπου μία πλάκα που μεταφέρει ηπειρωτικό και ωκεάνιο φλοιό συγκλίνει προς μία που μεταφέρει ηπειρωτικό φλοιό.

4. Η ορογένεση τύπου Νέας Γουϊνέας, όπου ένα ηπειρωτικό περιθώριο παθητικού τύπου (ατλαντικού), συγκρούεται με μια πλάκα νησιωτικού τόξου. . Με την πρόσφατη σφαιρική τεκτονική, οι ορογενέσεις γίνονται στα περιθώρια δύο λιθοσφαιρικών πλακών που συγκλίνουν και τα φαινόμενα δεν είναι πάντοτε τα ίδια στο διάστημα και στο χρόνο, αλλά μπορεί και να διαφέρουν σημαντικά. Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών είναι η πιο ευσταθής, συγκριτικά με τις υπόλοιπες.

Ορογενέσεις μετά-Κάμβριας περιόδου

Καληδόνια

Η καληδόνια ορογένεση έδρασε από την Κάμβρια περίοδο έως την Δεβόνια περίοδο. Κατά τη διάρκεια αυτού του κύκλου αναδύθηκαν τα Βουνά στην Αγγλία,στη Σκανδιναβία και στη Σκωτία.

Ερκύνια ή βαρίσκια

Οι φάσεις ακμής της εντοπίζονται κατά τη διάρκεια της Πέρμιας περιόδου αλλά και της Λιθανθρακοφόρου περιόδου. Εν ερκύνιας ορογένεσης δημιουργήθηκαν δύο μεγάλες πτυχώσεις, που άρχιζαν από την κεντρική Γαλλία και επεκτείνονταν βορειοδυτικά και βορειοανατολικά αντίστοιχα.

Αλπική

Η αλπική ορογένεση είναι η πιο πρόσφατη. Ξεκινά πριν την αρχή του Μεσοζωικού αιώνα και συνεχίζει μέχρι σήμερα.

Κατά τη διάρκεια αυτής, αναδύθηκαν ο Καύκασος, ο Άτλαντας, οι Άλπεις, τα Απέννινα, τα Πυρηναία, τα Ιμαλάια,τα Καρπάθια, κ.ά.

Σε αυτόν τον ορογενετικό κύκλο αναδύθηκαν και οι ελληνικές οροσειρές.