Πρόκειται για έναν κτιστό αγωγό με τομή αναστραμμένου «πι», που ξεκινούσε από την περιοχή «Μπαξέδες» βόρεια του Βόλου και ακολουθώντας τις υψομετρικές καμπύλες των χαμηλών λόφων δυτικά και νότια σχηματίζει ένα μεγάλο τόξο που διασχίζει τον ποταμό «Ξηριά», φθάνει στην περιοχή του Διμηνίου και την περιοχή του βόρειου νεκροταφείου της αρχαίας Δημητριάδος, πάνω από τις πηγές της «Μπουρμπουλήθρας», διασχίζει το αρχαίο θέατρο, πιθανόν σε μια περίοδο που το θέατρο δεν λειτουργούσε (δεύτερο μισό του 4ου αι. μ.Χ.), και κατευθύνεται προς τα ανατολικά πάνω σε μια υδατογέφυρα από την οποία έχουν σωθεί σήμερα μόνον οι πεσσοί (τα λεγόμενα «δόντια») μεταφέροντας το νερό στη συνοικία του βόρειου λιμένος της Δημητριάδος.

Όταν αργότερα η συνοικία αυτή εγκαταλείφθηκε, κατασκευάστηκε ένα νέο τμήμα του αγωγού, η αρχή του οποίου βρέθηκε στην περιοχή του κοίλου του θεάτρου, που απέκλεισε την πορεία του νερού προς την υδατογέφυρα και τη συνοικία του λιμένος και το οδήγησε προς την περιοχή του Αλυγαρορρέματος, όπου πιθανόν να δημιουργήθηκε ένας νέος χώρος εγκατάστασης, η θέση του οποίου προς το παρόν παραμένει άγνωστη.

Δέσποινα

Πήρε το όνομα της από το εντυπωσιακό μπλε χρώμα του νερού της και τροφοδοτείται από την απορροή νερού από κοντινό γεωθερμικό σταθμό, ενώ τα νερά της έχουν ιαματικές ιδιότητες.

Κανονικά το νερό της πηγής θα ήταν λευκό σαν γάλα, ωστόσο το μπλε χρώμα του προκύπτει από τις υψηλές συγκεντρώσεις του οξειδίου του πυριτίου, των φυκιών και των ορυκτών μέσα σε αυτό.

Αυτό το πανέμορφο «φυσικό σπα» επισκέπτονται εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, ωστόσο από την στιγμή που θα μπεις στο νερό, είναι μάλλον δύσκολο να θες να βγεις, αφού η θερμοκρασία του κυμαίνεται από 37 μέχρι 40 βαθμούς Κελσίου όλο το χρόνο, σε αντίθεση με του περιβάλλοντος, που συχνά πέφτει πολύ κάτω από το μηδέν.

Ελισσάβετ

Χρύσα