yı tıbbi olarak düzeltilemeyecek şekilde görme

keskinliğinde anlamlı azalma olan ve bu nedenle

yaşamını desteksiz sürdüremeyen kişiler ‘Görme

Engelli’ olarak tanımlanır. Dünya Sağlık Teşkila-

tının (WHO) yaptığı tarife göre; tıbbi ve cerrahi

tedavi sonrasında düzeltmeye rağmen iyi gören

gözde görme 0.3’ten az ve/veya görme alanı 20

dereceden dar ise görme azdır. Az görme: İyi

gören gözde gözlükle görme keskinliğinin 0.3-

0.05 arasında olmasıdır. . Dünya genelinde yak-

laşık 161 milyon görme engelli bulunmaktadır.

Bunların 124 milyonu az gören, 37 milyonu total

görme kayıplıdır. Ülkemizde yaklaşık 77 bin

görme engelli birey bulunmaktadır.

olarak ,kendi kitaplarından ve araçlarından so-

rumlu olması istenmelidir.Sınıftaki gören çocuk-

lar zaman zaman görme yetersizliği olan çocuğa

rehberlik yapabilir. Ancak görme yetersizliği

olan çocuğun pek fazla bağımlı olmamasına da

dikkat edilmelidir.Görme yetersizliği olan çocuk-

lara görenlerden farklı davranılmamalıdır ve aynı

genel beklentiler bu çocuklar içinde geçerli olma-

lıdır.Görme yetersizliği olan çocukların sınıftaki

her etkinliğe katılması cesaretlendirilmelidir. Sı-

nıftaki etkinliklere katılmaları mümkün olmuyor-

sa, ek etkinlikler düzenlenmelidir.Görme yeter-

sizliği olan çocuklara da görenlere verilen özel

ödevlerin benzerleri verilmelidir.Öğretmen yaptığı

her şeyi görme yetersizliği olan çocuğa sözlü olarak

ifade etmeye dikkat etmelidir.

ilgili konularda yakın ilgiye ihtiyaç duyacaklar-

dır. Onları destekleyecek bir ortakları olursa bu

onlar için çok yararlı olabilir.Bu çocuklar için

hareket önemlidir ve mümkün olduğunca beden

eğitimi derslerinde yardımcı olunmalı-

dır.Başarılarını ve başarı süreçlerini izlerken ço-

cukları kaygıya götürmeyen ve onlara sıkıntı ver-

meyen bir yol izlenmelidir.Öğrenciye gerçekçi

bir benlik kavramı kazandırılmalıdır.