Ne güzel bir duygudur merhamet,
Kalplerden akar gider gönüllere  hep.
Hayatı yaşama şeklidir,
İnsanlarla kucaklaşma vaktidir.  

Bazen bir çocuğun gözünde,
Bazen de ona uzanan bir elde,
Bir yoksulun heybesinde,
Uzar gider merhamet.  

Ana kucağında yetişir,
Dünyaya tek tek serilir.
İnsanlığın gereğidir,
Şevkatin yeridir.  

Merhamet yoksunu insanlar
Hayatta hep karamsar.  
Şevkatin bağrında yatanlar
Merhamet dolu insanlar.  

Yardım lazım olduğu anda
El uzatılır darda kalana.
Nasıl dayanır can?
Etmedikçe merhamet nasıl olalım insan?

Buse E. 218
Damla M. 442
Sevdenur M. 381
Emre Y. 428

   Herkesin güvendiği,akıl danıştığı bir kadının yaşadığı bir köy vardı. Kimin başı sıkışsa bu kadına danışır,sorunlarına çıkar yol arardı.

    Yine böyle sorunlarıyla uğraşırken köylü kapısını çaldı. Kapıyı açtığında neredeyse ayakta bile duramayacak halde bir çocuk ve onu yakasından tutarak bir adam gelir. Kadın şaşırmıştı ve onları hemen içeri davet etti. Sorunlarının ne olduğunu anlatmalarını rica etti ve adam direk konuşmaya başladı:

-Bıktım artık bu çocuktan,sürekli dükkanıma gelip kendini acındırıyor bende vicdanıma yenik düşüp yardım ediyorum ama beni enayi yerine koydu artık yeter! Kadın düşündü düşündü getirdiği çocuk gerçekten de düşkün birine benziyordu ve kendi kapısına gelse geri çevirmez,yardımını esirgemezdi. Fakat şikayetçi adamın da halinden belliydi bu işte bir terslik olduğu. Kadın düşünürken kendi bile olmayan çocuk konuşmaya başladı:

-Amacım kötü değildi sadece iş istemek için kapısını çalmıştım... çocuk daha sözünü bile tamamlayamadan adam söze atladı sinirli bir şekilde: 

-Bu yalancıyı mı dinleyeceğiz yoksa beni rahatsız etmemesinin bir yolunu mu bulacağız anlamadım gitti. Bunu duyan kadın ortada bir şey olduğunu ve birinden birinin yalan söylediğini ama kimin söylediğini anlayamamıştı. Kadın bunu anlamak için çocuğa sorular sormaya başlamıştı:

-Madem iş istemek için gidiyorsun adamın kapısına bu halin ne peki der ve çocuk bir yutkunur ve bir cevap veremez. Kadın çocuğun neden bitap düştüğünü anlar ve başka soru sorar:

-Neden hep aynı adamdan iş istersin diye sorunda adam birden lafa atlar:

-Yeter artık seni de sorun çözer bilirdik tek yaptığın şey soru sormak diyerek daha da sinirlenir. Çocuğu kolundan tuttuğu gibi dışarı çıkarır ama kapıdan çıkarken çocuğun ağzından şu cümleler çıkar:

-Abim olduğu için ondan yardım isterim gidecek kimsem olmadığından... Kadın iç çeker ve adamın önüne geçip tekrardan içeri geçmelerini rica eder. Sonra kadın sözlerine şöyle devam eder:

-Ben çözüm yolu arar yardım ederim evet ama yalan söyleyene bir yardımım olamaz. Kalkmış burada benden yardım diliyorsun üstelik senden yardım istemiş kardeşini şikayet ederek diyerek kadın sözünü tamamlar ama o sırada çocuk iyice bitap düşüp bir köşede uyuyakalmıştır abi bunu görünce yaptığı şeyin ne kadar yanlış olduğunu anlayıp kadından özür dilemiş. Ve kardeşini sırtlayıp evin yolunu tutar. 

                                            Cemre Beyza Talay

Tenindeki damlalardan

Üstünden geçen kuşlardan

Ağaçtaki yapraklardan

Kıskanır bu deli gönlüm

Sana aşığım ezelden 

Bir günlük değil ebeden

Başka birini seversen

Kahrolur bu deli gönlüm

Senle geçen zamanları 

Ettiğimiz kavgaları

Geçtiğimiz sokakları

Unutmaz bu deli gönlüm

Sevdim seni en gönülden

Anlasaydın ya sevgimden

Bir şans verseydin kalbinden

Sevinir bu  deli gönlüm

Düşünüyorum şimdiden

Nasıl olurdu harbiden 

Sevseydin şimdi  gönülden

Haykırır bu deli gönlüm
 
Buse E. 218
Sevdenur M. 381
Emre Y. 428
Damla M. 442

Dibe düşer kurduğumuz hayaller.

Görmez gözler içine dalmadıkça.

Karışır dalgalara bütün zevkler.

Aşkın aynası yüzeyine vurur.

Gerçeğin ışığı üstünde durur.

Gökyüzüne doğru yükselmedikçe,

Ateş seni özgür sularda bulur.

Şevval Zeynep S. 84
İrem A. 90
Emre Z. 473
Öykü U. 485
İlayda Y. 486
İrem D. 487
Zeynep Sude K. 492

Umutcan her gün işe gider. Bir ofiste çalışır. Çok çalışır. Sabah saat 7’de gelir ve akşam saat 10’da çıkar. İşini sever ve iyi bir çalışan olmak ister fakat bir problemi vardır. Patronu çok iyi bir patron değildir.

Patronu ona her gün bir şey yapmasını söyler ve sonra fikrini değiştirir. Ona başka şey yapmasını söyler ve sonra yine fikrini değiştirir. Ona başka bir şeyler yapmasını söyler ve tekrar fikrini değiştirir. Umutcan bundan hoşlanmaz. “Bu bir zaman kaybı!” der.

Bugün Umutcan onunla konuşmaya karar verir. Odasına gider ve “Çalışmayı seviyorum. Çok uzun saatler çalışıyorum. İyi bir çalışanım. Ama bu şekilde çalışamam. Daha iyi çalışmalıyız. Bana fikrinizi değiştirmeden ne yapacağımı söylemeniz gerekir.” der.

Umurcan'ın patronu onu dinler. Görür ki, o haklıdır. Tavsiyesini dinleyeceğine söz verir.

Umutcan artık mutludur. Her gün işe gelir. Saat 7’de başlar ve 4’te çıkar, fakat öncesinden çok daha fazla şey bitirir! Umutcan ve patronu mutludur.

Dilara Y. 251

Yaren Y. 254

Fatma A. 260

Melis Ceren K. 309

Melisa Çam- Bir edebi mektup üzerinde eylemler çatı bakımından incelenecektir.
İskender-Herhangi bir romanı inceleme