Matki pochodzące z klas wyższych nie były zmuszone do ciągłej opieki nad dziećmi. Kąpaniem, przewijaniem i karmieniem niemowląt oraz sprzątaniem po nich często zajmowały się mamki i służące. Ponieważ kobiety wychodziły za mąż w bardzo młodym wieku, powodowało to, że rodziły bardzo dużo dzieci, średnio od 8 do 10.

Żony rzemieślników i chłopów w większym stopniu zajmowały się swoim potomstwem. Przeważnie miały mniej dzieci niż w rodzinach szlacheckich. Pomimo tego nie było łatwe łączenie pracy w gospodarstwie domowym z opieką nad dziećmi. Młodsze dzieci, pozostawiane bez opieki matki, były często ofiarami wypadków. Od 4 roku życia dzieci zaczynały pomagać matce w pracy w domu i ogrodzie.

Podstawowym obowiązkiem dzieci było zapewnienie rodzicom opieki na starość.