Είναι αφιερωμένο στους ‘Έλληνες και στους Βρετανούς Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς συμμάχους που έχασαν την ζωή τους στην Μάχη της Κρήτης τον Μάιο του 1941.

Μπροστά από το μνημείο υπάρχουν δύο ιταλικά πυροβόλα, τα οποία είχα λάβει μέρος στην Μάχη της Κρήτης όπου είχαν μεταφερθεί από τους Βρετανούς ως λάφυρα, πριν από την Γερμανική επίθεση.

Βρίσκεται τρία χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων, κοντά στους Αγίους Αποστόλους. Ανεγέρθηκε για να τιμήσει τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν στη Μάχη της Κρήτης

Βρίσκεται στο Ηράκλειο και η λειτουργία του έχει ανασταλεί προσωρινά. Δημιουργήθηκε από το Δήμο Ηρακλείου μετά από μια έκθεση ντοκουμέντων για τα 50 χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης. 

Στις 24 Μαΐου 1941, το μεσημέρι του Σαββάτου, καθώς μια ομάδα τριάντα περίπου Γερμανών οπισθοχωρούσαν προς τις Βουκολιές, πεζοπόροι, βρέθηκαν ακριβώς στο κέντρο του χωριού Κακόπετρος, στο δημόσιο δρόμο, πάνω από τη συνοικία Μιχελιανά. Εκεί, πάνω από το σπίτι του Λουφαρδαντώνη, τρεις Γερμανοί αποσπάστηκαν από την υπόλοιπη ομάδα και πέταξαν προς το δώμα του σπιτιού τρεις χειροβομβίδες. Μέσα στο σπίτι ήταν έξι γυναίκες και δύο νήπια.

Στις 3 Ιουνίου 1941, ως εκδίκηση για την αντίσταση, οι Γερμανοί εκτέλεσαν περίπου 180 κατοίκους, έκαψαν και ισοπέδωσαν ολόκληρο το χωριό.

Η μάχη στο Τραχήλι έγινε στις 15 Αυγούστου 1943,κόντα στα Βορίζια του Ψηλορείτη στην Κρήτη. Μια μικρή ομάδα κρητικών ανταρτών , με αρχηγό τον Γεώργιο Πετρακογιώργη πολέμησε γενναία ενάντια στους Γερμανούς κατακτηές.

Παρόλο που οι αντάρτες ήταν πολύ λιγότεροι , κατάφεραν να προκαλέσουν μεγάλές απώλειες στους Γερμανούς . Μετά την μάχη όμως ,οι Γερμανοί εκδικήθηκαν και κατέστρεψαν το χωριό Βορίζια

Η μάχη στο Τραχήλι δείχνει τη γενναιότητα και την αγάπη για την ελευθερία του κρητικού λαού και κάθε χρόνο γίνονται εκδηλώσεις στη μνήμη των αγωνιστών .

Η Μονη Αρκαδίου,κοντά στο Ρέθυμνο, είναι ένα από τα πιο σημαντικότερα ιστορικά μνημεία που συμβολίζει την αντίσταση στη Κρήτη κατά τη Μάχη της Τουρκοκρατίας το 1866.

Σήμερα, η μάχη της Κρήτης, θεωρείται η πρώτη μεγάλη αεραποβατική επιχείρηση και παραμένει μοναδική στο ότι ο κύριος αντικειμενικός σκοπός κατελήφθη εξ ολοκλήρου από αέρος. Η μάχη θεωρείται επίσης πολύ σημαντική για τους Κρητικούς, λόγω της αναπάντεχης σθεναρής αντίστασης που πρόβαλαν εναντίον των αριθμητικά ανώτερων Γερμανών και του μεγάλου τιμήματος που είχε η επίθεση, και η επακόλουθη κατοχή, στον πληθυσμό του νησιού.

Το γερμανικό νεκροταφείο βρίσκεται στο Λόφο 107, κοντά στο αεροδρόμιο του Μάλεμε, στο νομό Χανίων της Κρήτης.

Στο κοιμητήριο αυτό βρίσκονται οι τάφοι 4.465 στρατιωτών του Γερμανικού Στρατού, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης του Μάλεμε ως μέρος της Μάχης της Κρήτης, το Μάιο του 1941.Το Νεκροταφείο ιδρύθηκε το 1974 από τον Γερμανό πρώην διοικητή Gericke. Στο χώρο αυτό έχουν ταφεί Γερμανοί στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους σε όλη την Κρήτη.

Βασικές πληροφορίες

• Τοποθεσία: Βρίσκεται στην περιοχή Βλητές, 5 χιλιόμετρα ανατολικά των Χανίων.

• Αριθμός τάφων: Φιλοξενεί τους τάφους 1.527 στρατιωτών της Κοινοπολιτείας. Από αυτούς, 776 είναι αγνώστων στοιχείων.

• Προέλευση νεκρών: Οι νεκροί προέρχονται κυρίως από τη Μεγάλη Βρετανία (862), την Αυστραλία (197) και τη Νέα Ζηλανδία (446). Υπάρχουν επίσης τάφοι από τον Καναδά, τη Νότια Αφρική και την Ινδία.

• Διατήρηση: Η συντήρηση του νεκροταφείου γίνεται από την Κοινοπολιτειακή Επιτροπή Στρατιωτικών Τάφων (Commonwealth War Graves Commission).

• Ιστορικό: Δημιουργήθηκε μετά τον πόλεμο για να συγκεντρωθούν οι τάφοι από διάφορες τοποθεσίες της Κρήτης, όπου είχαν ταφεί οι στρατιώτες κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης.

• Αξιοσημείωτοι νεκροί: Μεταξύ των θαμμένων βρίσκεται και ο Βρετανός αρχαιολόγος John Pendlebury, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην κρητική αντίσταση και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς. 

Ο Ιστορικός Χώρος Μάλεμε – Μάχη της Κρήτης 1941 εδρεύει στο Μάλεμε του Δήμου Πλατανιά, του Νομού Χανίων, στην Κρήτη.

Αποστολή του Ιστορικού Χώρου Μνήμης Μάλεμε είναι η συγκέντρωση, διαφύλαξη και έκθεση πολεμικών κειμηλίων, η μελέτη, τεκμηρίωση και προβολή της μάχης της Κρήτης το 1941. Χαρακτηρίστηκε ως «Ιστορικός Χώρος Μνήμης Μάλεμε για τη Μάχη της Κρήτης 1941».

Στόχος του είναι να δημιουργηθεί ένας πόλος έλξης για μεγάλο αριθμό επισκεπτών οι οποίοι μάλιστα θα μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στις δραστηριότητες του.

Το ιστορικό αυτό μέρος ενθαρρύνει την επίσκεψη στους χώρους του, ιδιαίτερα τη νέα γενιά, η οποία μπορεί να έρθει σε μια συναρπαστική πρώτη επαφή με τον χώρο της αεροπορικής τεχνολογίας.

Ιστορικό

Το αεροδρόμιο Μάλεμε, το οποίο ήταν το αρχικό αεροδρόμιο των Χανίων, κατασκευάστηκε από τον Βρετανικό Στρατό, λίγο πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Μάιο του 1941 κατά τη Μάχη της Κρήτης γέμισε ο ουρανός της περιοχής από Γερμανούς αλεξιπτωτιστές που προσεδαφίζονταν εκεί.

Όταν ο πόλεμος τελείωσε, ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως το κύριο δημόσιο αεροδρόμιο των Χανίων. Το 1959, η δραστηριότητα αυτή μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Σούδας. Η περιοχή του ιστορικού αεροδρομίου έκτοτε και για πολλά ακόμη χρόνια, παρέμενε στην προέκτασή του με χωράφια χωρίς μεγάλη οικονομική αξία.

Λίγο πριν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Άγγλοι έπεισαν τους κατοίκους να παραχωρήσουν γη για να κτιστεί στρατιωτικό αεροδρόμιο.
Το αεροδρόμιο του Μάλεμε εντόπισε ο γερμανικός στρατός το 1941 όταν αποφάσισαν να εισβάλλουν στην Κρήτη από τον αέρα με την μεγάλη επιχείρηση «Ερμής» ή «Operation Mercury». Οι Γερμανοί ήθελαν να καταλάβουν το αεροδρόμιο του Μάλεμε προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα να προσγειωθούν τα αεροπλάνα τους στην Κρήτη και να αποβιβάσουν στρατό, βαριά όπλα και οχήματα.

Την πρώτη μέρα της μάχης, τα αεροπλάνα έριχναν συνεχώς αλεξιπτωτιστές, που όμως σκοτώνονταν από τους γενναίους Κρήτες, τον λιγοστό ελληνικό στρατό και τους συμμάχους Άγγλους, Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς που πολεμούσαν μαζί τους χρησιμοποιώντας ότι μέσα διέθεταν.

Οι υπερασπιστές του αεροδρομίου κατέρριψαν πολλά αεροπλάνα με τα πολυβόλα τους. Το ύψωμα 107, στο διπλανό χωριό Βλαχερωνίτισσα, έχει μείνει στην ιστορία λόγω των πληγμάτων που κατάφεραν στους Γερμανούς από το σημείο αυτό.

Στα χρόνια της Κατοχής, το Μάλεμε εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους, που κατευθύνθηκαν στον Κίσσαμο, το Ντερέ και άλλα χωριά. Επέστρεψαν στην περιοχή μετά την απελευθέρωση, οπότε άρχισε το κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς Μάλεμε να ανοικοδομείται και η ζωή να βρίσκει τους κανονικούς ρυθμούς της.

Η 115 Πτέρυγα Μάχης στην προσπάθειά της να τιμήσει όλους αυτούς που πολέμησαν στη Μάχη της Κρήτης του 1941 διαμόρφωσε στο Αεροδρόμιο του Μάλεμε έναν Ιστορικό Χώρο Μνήμης. Στις αρχές του 2021, από μία ομάδα ατόμων της Μονάδας, ξεκίνησε η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου με την πλατεία του Μνημείου και την ολική ανακατασκευή του, ενώ τον επόμενο χρόνο έγινε ανακαίνιση στο κτίριο που θα φιλοξενούσε τα εκθέματα. Σκοπός αυτού, η ανάδειξη και η διατήρηση της ιστορικής του αξίας.

Τα εγκαίνια του εκθεσιακού χώρου πραγματοποιήθηκαν την 21 Μαΐου 2022.

Η Μάχη της Κρήτης και η σημασία της

Μάχη της Κρήτης ονομάζεται η επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης από τους Γερμανούς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και συγκεκριμένα από το πρωί της 20ής Μαΐου 1941, όταν ξεκίνησε η αεραπόβαση των Γερμανών με συνθηματικό όνομα «Unternehmen Merkur» (Επιχείρηση Ερμής) εναντίον του νησιού, ως την 1η Ιουνίου. Με την επιχείρηση αυτή οι Γερμανοί κατάφεραν να καταλάβουν το νησί από τις αγγλοελληνικές συμμαχικές δυνάμεις, ωστόσο αυτή τους η επιτυχία κόστισε τόσο πολύ ώστε να μην επιχειρήσουν ξανά άλλη αεροπορική έφοδο της ίδιας κλίμακας κατά τη διάρκεια του πόλεμου.

Σήμερα, η μάχη της Κρήτης, θεωρείται η πρώτη μεγάλη αεραποβατική επιχείρηση και παραμένει μοναδική στο ότι ο κύριος αντικειμενικός σκοπός κατελήφθη εξ ολοκλήρου από αέρος. Η μάχη θεωρείται επίσης πολύ σημαντική για τους Κρητικούς, λόγω της αναπάντεχης σθεναρής αντίστασης που πρόβαλαν εναντίον των αριθμητικά ανώτερων Γερμανών και του μεγάλου τιμήματος που είχε η επίθεση, και η επακόλουθη κατοχή, στον πληθυσμό του νησιού.

Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές που έχασαν τη ζωή τους κατά τη μάχη του Μάλεμε είναι θαμμένοι στο Γερμανικό Νεκροταφείο που βρίσκεται στο λόφο πάνω από το Μάλεμε. Τελεί υπό την αιγίδα του Γερμανικού Υπουργείου Πολιτισμού καθώς και πολλών ιδιωτικών φορέων και μη κερδοσκοπικών οργανώσεων.

Έξω από το Μάλεμε, κοντά στη γέφυρα του Ταυρωνίτη, βρίσκεται επίσης το μνημείο των πεσόντων αεροπόρων της RAF.

Κατά τη διάρκεια των μαχών πραγματοποιήθηκαν στα Μισίρια τρεις ομαδικές εκτελέσεις αμάχων. Οι Γερμανοί είχαν αιχμαλωτίσει άντρες, γυναίκες και παιδιά της περιοχής και τους κρατούσαν ως ομήρους σε ένα καφενείο. Στις 23 και 24 Μαΐου εκτέλεσαν έναν μεγάλο αριθμό ατόμων στην παραλία των Μισιρίων. Πρόκειται για πράξη εκδίκησης: η απροσδόκητη αντίσταση των πολιτών και οι μεγάλες απώλειες αλεξιπτωτιστών είχαν φουντώσει το στρατιωτικό μένος των Γερμανών. Το ηρώο στην παραλία των Μισίριων βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον τόπο εκτέλεσης. Το μνημείο κατασκευάστηκε από τον γνωστό Κρητικό γλύπτη Γιάννη Κανακάκη και θυμίζει 110 θύματα που εκτελέστηκαν στα τέλη Μαΐου και στις αρχές Ιουνίου στα Μισίρια.

Το γερμανικό νεκροταφείο βρίσκεται στο Λόφο 107, κοντά στο αεροδρόμιο του Μάλεμε, στο νομό Χανίων της Κρήτης.

Στο κοιμητήριο αυτό βρίσκονται οι τάφοι 4.465 στρατιωτών του Γερμανικού Στρατού, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης του Μάλεμε ως μέρος της Μάχης της Κρήτης, το Μάιο του 1941.^[1] Το Νεκροταφείο ιδρύθηκε το 1974 από τον Γερμανό πρώην διοικητή Gericke. Στο χώρο αυτό έχουν ταφεί Γερμανοί στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους σε όλη την Κρήτη.^[2]

Η φροντίδα του κοιμητηρίου γίνεται από τον Σύνδεσμο Φροντίδας Γερμανικών Τάφων Πολέμου (Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V.), έναν ιδιωτικό σύλλογο με έδρα το Κάσσελ, με εντολή της Γερμανικής Κυβέρνησης. Ο σύλλογος έχει αναλάβει τη φροντίδα παρόμοιων νεκροταφείων σε όλο τον κόσμο.

Το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, τέταρτο σε μέγεθος στη Μεσόγειο μετά τη Σικελία, τη Σαρδηνία και την Κύπρο, βρέθηκε στο σταυροδρόμι ενός παγκόσμιου πολέμου. Η γεωγραφική της θέση — ακριβώς στην καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου, εκεί όπου διασταυρώνονται θαλάσσιοι και εναέριοι άξονες — την έκανε πολύτιμη. Πολύτιμη για τους Συμμάχους, αλλά και επικίνδυνα επιθυμητή για τους Ναζί.

Ήδη από τον Οκτώβριο του 1940, όταν η Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα, η Μεγάλη Βρετανία ανέλαβε, με σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης, την ευθύνη για την άμυνα της Κρήτης. Όμως όταν ήρθε η ώρα της σύγκρουσης, το νησί ήταν ουσιαστικά απροστάτευτο.

Η ΑΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Η 5η Μεραρχία που στάθμευε στο νησί είχε σταλεί στο αλβανικό μέτωπο. Μέχρι τον Απρίλιο του ’41, δεν υπήρχε καν σχέδιο άμυνας. Οι Βρετανοί πίστευαν πως, ακόμη κι αν οι Γερμανοί ήθελαν να επιτεθούν, δεν διέθεταν τα μέσα για να το κάνουν. Δεν είχαν υπολογίσει όμως ένα νέο είδος επίθεσης: την αερομεταφερόμενη εισβολή.

Ο Χίτλερ είχε άλλη άποψη. Το σχέδιο του ήταν φιλόδοξο, το όνομα του ελληνικό: «Ερμής». Προέβλεπε σφοδρό βομβαρδισμό των αεροδρομίων και λιμανιών, και κυρίως, την κατάληψη του νησιού από αέρα με μαζική ρίψη αλεξιπτωτιστών. Ήταν η πρώτη φορά που θα γινόταν κάτι τέτοιο στην ιστορία της παγκόσμιας στρατηγικής. 22.750 άνδρες, 1.370 αεροσκάφη, 70 πλοία. Αυτές ήταν οι δυνάμεις του Άξονα.

Η απόφαση για την επίθεση στην Κρήτη ελήφθη από το Χίτλερ στις 25 Απριλίου 1941, λίγες μέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, και έλαβε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ερμής» («Unternehmen Merkur»). Ήταν αμυντική και όχι επιθετική επιχείρηση, όπως αποδείχθηκε αργότερα. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν τα νοτιοανατολικά τους νώτα, ενόψει της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (Εκστρατεία στη Ρωσία) και να εξορμήσουν στη Βόρεια Αφρική, με εφαλτήριο την Κρήτη, όπως πίστευαν οι Σύμμαχοι.

Ad

Τις παραμονές της επίθεσης, οι Σύμμαχοι είχαν τακτικό πλεονέκτημα σε ξηρά και θάλασσα, ενώ οι Γερμανοί στον αέρα. Έτσι, το γερμανικό επιτελείο αποφάσισε να διεξαγάγει την επιχείρηση από αέρος με τη χρησιμοποίηση δυνάμεων αλεξιπτωτιστών σε ευρεία κλίμακα, για πρώτη φορά στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων τέθηκε ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ, 51 ετών, βετεράνος πιλότος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Είχε στη διάθεσή του 1190 αεροπλάνα (πολεμικά και μεταγωγικά) και 29.000 άνδρες (αλεξιπτωτιστές και πεζικάριους), ενώ οι Ιταλοί θα συνεισέφεραν 3.000 στρατιώτες.

Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι έλληνες στρατιώτες είχαν παραμείνει στο νησί και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόμενη Ελλάδα. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο νεοζηλανδός στρατηγός Μπέρναρντ Φράιμπεργκ, 52 ετών, βετεράνος και αυτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωμένο οπλισμό, ιδίως οι Έλληνες.

Advertisement

Στην περιοχή των Χανίων είχε εγκατασταθεί ο Βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Οι Σύμμαχοι γνώριζαν με μεγάλες λεπτομέρειες το γερμανικό σχέδιο επίθεσης, αφού είχαν κατορθώσει για πρώτη φορά να σπάσουν του γερμανικό κώδικα επικοινωνιών («Επιχείρηση Αίνιγμα»). Όμως, το πλεονέκτημα αυτό δεν το εκμεταλλεύτηκαν, εξαιτίας των διαφωνιών του Φράιμπεργκ με τους ανωτέρους του στο Λονδίνο. Οι Αμερικανοί δεν είχαν εισέλθει ακόμη στον Πόλεμο.

Η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 8 το πρωί της 20ης Μαΐου 1941, με τη ρίψη αλεξιπτωτιστών σε δύο μέτωπα: στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Τα πρώτα κύματα των αλεξιπτωτιστών ήταν εύκολη λεία για τους Νεοζηλανδούς και τους Έλληνες που υπεράσπιζαν το Μάλεμε. Στις μάχες έλαβε μέρος και μεγάλος αριθμός αμάχων με ό,τι όπλο είχε στη διάθεσή του, από μαχαίρια ως όπλα από την εποχή της Κρητικής Επανάστασης.

Οι Γερμανοί δεν υπολόγισαν τη συμμετοχή αμάχων στις επιχειρήσεις

Η συμμετοχή χιλιάδων αμάχων στις επιχειρήσεις ήταν ένας παράγων που δεν είχαν υπολογίσει οι γερμανοί σχεδιαστές της επιχείρησης. Πίστευαν ότι οι Κρητικοί, γνωστοί για τα αντιμοναρχικά τους αισθήματα, θα υποδέχονταν τους Γερμανούς ως ελευθερωτές. Μία ακόμη λανθασμένη εκτίμηση της γερμανικής αντικατασκοπείας υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ φον Κανάρις ήταν ο αριθμός των μαχητών στην Κρήτη, τους οποίους υπολόγιζαν σε μόνο 5.000 άνδρες.

Στις 4 το απόγευμα της 20ης Μαΐου ένα νέο κύμα αλεξιπτωτιστών έπεσε στο Ρέθυμνο και μία ώρα αργότερα στο Ηράκλειο. Τώρα, οι μάχες διεξάγονταν σε τέσσερα μέτωπα: Χανιά, Μάλεμε, Ρέθυμνο και Ηράκλειο. Η πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης έληξε με μεγάλες απώλειες για τους Γερμανούς και αβέβαια έκβαση. Ο διοικητής των γερμανικών δυνάμεων, πτέραρχος Κουρτ Στούτεντ, απογοητευμένος από την εξέλιξη των επιχειρήσεων, σκέφθηκε ακόμη και την αυτοκτονία, αναλογιζόμενος την υπόσχεση που είχε δώσει στον Φύρερ για μια εύκολη νίκη. Το βράδυ της ίδιας μέρας, μετά από μεγάλες περιπέτειες, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' και η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση μεταφέρθηκαν με βρετανικό πολεμικό στην Αίγυπτο.

Ανακαλύψτε και άλλα

Επιχείρηση Ερμής

Ημέρες Κρήτης 1941: "Επιχείρηση Ερμής

Περιοδικά με ιστορικά αφιερώματα

Μουσικά άλμπουμ κλασικής μουσικής

Ιστορικές Επετείους

Υπηρεσίες διαδικτυακής ροής ταινιών

Δωρεάν Κουίζ

Ημερολόγια με ιστορικά γεγονότα

Κουίζ Ιστορίας

Ιστορικές Εκδόσεις

Από τα ξημερώματα της 21ης Μαΐου οι μάχες συνεχίσθηκαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα και στα τέσσερα μέτωπα. Οι Γερμανοί επικεντρώθηκαν στην κατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε, όπως ήταν ο πρωταρχικός τους στόχος και τα κατάφεραν προς το τέλος της ημέρας. Επωφελήθηκαν από την ασυνεννοησία στις τάξεις των Συμμάχων, αλλά υπέστησαν και πάλι μεγάλες απώλειες. Ανάμεσα στους γερμανούς αλεξιπτωτιστές που κατέλαβαν το Μέλεμε ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα του αθλητισμού και της πυγμαχίας, ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών Μαξ Σμέλινγκ, 36 ετών, που έφερε το βαθμό του δεκανέα.

Η κατάληψη του αεροδρομίου ήταν στρατηγικής σημασίας για την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Οι Γερμανοί άρχισαν να μεταφέρουν μεγάλες δυνάμεις από την Ελλάδα και με τον σύγχρονο οπλισμό που διέθεταν ήταν θέμα χρόνου η κυριαρχία τους στη Μεγαλόνησο. Στις 28 Μαΐου οι Γερμανοί είχαν απωθήσει τις συμμαχικές δυνάμεις προς τα νότια, καθιστώντας τον αγώνα τους μάταιο. Έτσι, το Λονδίνο αποφάσισε την απόσυρση των δυνάμεων της Κοινοπολιτείας από την Κρήτη και τη μεταφορά τους στην Αίγυπτο. Όσες μονάδες δεν τα κατάφεραν, παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Πολλοί Έλληνες μαχητές και μαζί τους 500 Βρετανοί ανέβηκαν στα απρόσιτα βουνά της Κρήτης για να συνεχίσουν τον αγώνα. Την 1η Ιουνίου, με την παράδοση 5.000 μαχητών στα Σφακιά, έπεσε η αυλαία της Μάχης της Κρήτης.

Πηγή:https://www.sansimera.gr/articles/267

© SanSimera.gr