-> Niet individueel, maar gezamenlijk, want de soms is meer dan het geheel van de delen. Bijvoorbeeld de peuterspeelzaal hanteert een bepaalde visie over opvoeding (1) en thuis hanteren ouders ook een eigen visie over opvoeding. (1)
En samen, deze visies samen. Dit door als peuterspeelzaal met ouders in gesprek te gaan, om tot een gezamenlijke visie te komen. Dus niet 1+1=2, maar 1+1 = 3 dus een nieuwe gecreëerde visie.

Boek: De blik van de yeti van Michel van den Broeck - Gaat over het opvoeden van kinderen tot zelfbewustzijn en verbondenheid. 

Gedurende duizend jaren, door diep innerlijk onderzoek, zijn filosofen en wijzen tot de verwezenlijking gekomen dat er maar één stof bestaat en we zijn daarom allemaal onderdeel van. Deze stof kan Awareness, Bewustzijn, Geest, Advaita, Brahman, Tao, Nirvana of zelfs God genoemd worden. Het is constant, altijd aanwezig, onveranderlijk en is de essentie van het bestaan.

In de laatste eeuw komen westerse wetenschappers naar dezelfde conclusie: het universum bestaat inderdaad uit een enkele stof, die vermoedelijk is gecreëerd tijdens de Big Bang, en er komt al het gevoel van zijn - bewustzijn - vandaan. Deze realisatie heeft ontologische implicaties voor de mensheid: fundamenteel zijn we individuele uitingen van een enkele entiteit, onlosmakelijk verbonden met elkaar, we zijn allemaal druppels van dezelfde oceaan.

Wetenschap en nondualiteit is een reis, een verkenning van de aard van het bewustzijn, de essentie van het leven, waaruit alles komt en verdwijnt.

Welkom aan boord!

Wat is nonduality, hoe dan ook?
Er zijn veel tinten van betekenis voor het woord nonduality . Als introductie kunnen we zeggen dat nondualiteit het filosofische, spirituele en wetenschappelijke begrip van niet-scheiding en fundamentele eenheid is.

Ons uitgangspunt is de uitspraak 'wij zijn allen', en dit wordt niet in abstracte zin bedoeld, maar op het diepste niveau van het bestaan. Dualiteit, of scheiding tussen de waarnemer en de waargenomen, is een illusie die de oosterse mystici al lang hebben erkend, en de Westerse wetenschap is recentelijk begrijpend door middel van kwantummechanica.

Dualiteiten worden meestal gezien in termen van tegenstellingen: Mind / Matter, Zelf / Ander, Bewust / Onbewust, Illusie / Werkelijkheid, Kwantum / Klassiek, Golf / Partikel, Geestelijk / Materiaal, Begin / Einde, Mannelijk / Vrouwelijk, Leven / Dood en Goed /Onheil. Nonduality is het begrip dat identificatie met gemeenschappelijke dualismen vermijdt de erkenning van een dieper werkelijkheid.

Dus hoe kunnen we beter beter begrijpen dat het niet langer gaat?
Er zijn twee aspecten op deze vraag, en op het eerste gezicht lijken ze wederzijds exclusief te zijn, hoewel zij beschouwd kunnen worden als twee voorstellingen van een enkele onderliggende realiteit.

Het eerste aspect is ons begrip van de externe realiteit, en hiervoor gaan we naar de wetenschap. Het woord wetenschap komt uit de Latijnse wetenschap,wat betekent kennis. De schoonheid en bruikbaarheid van de wetenschap is dat het de realiteit probeert te meten en omschrijven zonder persoonlijke, religieuze of culturele vooroordelen. Voor wat wetenschappelijk bewezen moet worden, moet het uitgeput worden, en zelfs dan is het altijd onderworpen aan toekomstige herziening. Onontkoombare menselijke vooroordelen kruipen in, maar het nastreven van de wetenschap zelf is intrinsiek een evoluerende zoektocht naar de waarheid. Maar toen kwantummechanica veel van deze geprivilegieerde objectiviteit op zijn hoofd draaide, omdat de rol van de waarnemer onlosmakelijk van het waargenomen quantum-effect was. Het is alsof het bewustzijn zelf een rol speelt bij het creëren van de werkelijkheid. In feite kunnen de twee hetzelfde zijn. Zoals de kwantumpionier Niels Bohr het eens heeft gezegd: 'Een fysicus is alleen een atoom's manier om naar zichzelf te kijken!'

Het tweede aspect is onze innerlijke, persoonlijke ervaring van bewustzijn, ons bewustzijn van bewustzijn. We hebben onze zintuigen om de wereld te waarnemen, maar 'achter' is alle perceptie, geheugen, identificatie en gedachte gewoon pure voorlichting zelf. Oosterse mystici hebben dit ongedifferentieerde bewustzijn voor duizenden jaren beschreven als de ultieme staat van gelukzaligheid of nirvana . De zoekers hebben geprobeerd het voor zichzelf te ervaren door talloze rituelen en praktijken, hoewel de staat zelf eenvoudigweg kan worden omschreven. Zoals de Indiase advaita- leraar Nisargadatta Maharaj zei: "De drie-eenheid: geest, zelf en geest, wanneer er gekeken wordt, wordt eenheid."

De centrale uitdaging om de nondualiteit te begrijpen, kan zijn dat het buiten taal voorkomt, omdat er eenmaal is genoemd, per definitie - en paradoxaal gezien - een dualiteit is gecreëerd. Zelfs de uitspraak "alle dingen zijn er" scheidt een onderscheid tussen "een" en "niet-één"! Geen wonder dat nondualiteit misverstand is, vooral in het Westen.

Je gaat vanuit een ander perspectief kijken naar de wereld. Een manier waardoor problemen ineens geen problemen meer zijn, maar wat is non-dualiteit precies? Daarvoor is het eerst handig om te begrijpen hoe je geleerd hebt naar het leven te kijken.