Het stroomschema begint met de vermindering van regenval door klimaatverandering. Het weer wordt langzaam meer extreem, waardoor minder vaak regenval voorkomt (WFF-NL, z.d.b). Dit betekent dat er minder water beschikbaar is in beide gebieden. Hier is waar de effecten per gebied gaat verschillen.

De rivierduin, wat op dit moment al een droog gebied is (Radboud universiteit Nijmegen, 2011), wordt nog droger. Dit is nadelig omdat zand water slecht water vasthoudt (NutriNorm, z.d.). De planten die nu in het gebied groeien zullen niet genoeg water kunnen opnemen en hierdoor verdrogen. Ook houden planten het stuifzand op zijn plek (Ecomare Texel, z.d.). Zonder die planten wordt het zand niet vastgehouden worden en zal er meer zandverstuiving plaatsvinden. Door het afsterven van de huidige planten zal er kort een piek zijn van organisch materiaal, maar dit zal op langere termijn groots afnemen omdat er weinig tot geen nieuwe planten bijkomen vanwege het tekort aan beschikbare voedingsstoffen (Zwart et al., 2013). Organisch materiaal houdt ook water vast, maar omdat het zal afnemen zal het vochtvasthoudend vermogen ook afnemen (NutriNorm, z.d.). Hiermee zal er ook snellere uitspoeling van nutriënten voorkomen, omdat de nutriënten niet vastgehouden zullen worden door organisch materiaal. De bodem wordt dus nog droger en schraler. Op lange termijn zal de vegetatietype zich hieraan aanpassen (WUR).  

In de vennen zal het effect anders zijn. De vennen zijn namelijk compleet afhankelijk van oppervlaktewater (Radboud universiteit Nijmegen, 2011). Het water kan niet de bodem in trekken door de verdichtende humuslaag op de venbodem.  Door de hoge temperatuur en minder regenval zal het oppervlaktewater verdampen, en zullen de vennen droog komen te liggen. Dit heeft effect op de veenbodem. Dit komt namelijk ter oppervlakte komen en zal beginnen met afbreken (Ekker, 2017). Als deze laag verdwijnt, dan kan water niet vastgehouden worden (Radboud universiteit Nijmegen, 2011). De poelen met oppervlaktewater zullen verdwijnen, wat inhoudt dat watergebonden planten en dieren hier niet meer kunnen leven en zullen sterven of wegtrekken. 

 

Ook zal bij de afbraak van de veenbodem CO₂ vrijkomen. Dit versnelt op zijn beurt weer het broeikaseffect, waardoor de klimaatverandering toeneemt. Echter gaat het hier over een relatief klein oppervlak dat afbreekt en kan de CO₂ zich snel diffunderen door de atmosfeer. Hierdoor zal de invloed van de vrijgekomen CO₂ zeer beperkt blijven op deze schaal.