<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>Lestur fræðibóka - Spector by Ingileif Ástvaldsdóttir</title>
      <link>https://padlet.com/ingileif/Spector</link>
      <description></description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2019-04-02 06:50:26 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2025-10-04 16:27:09 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url>https://padlet-assets.s3.amazonaws.com/icons/Diskette.png</url>
      </image>
      <item>
         <title>Kafli 11 Introducing Innovative Technologies and Managing Change</title>
         <author>ingileif</author>
         <link>https://padlet.com/ingileif/Spector/wish/347490207</link>
         <description><![CDATA[<div>Í kaflanum er farið yfir hvernig hægt er að standa að kynningu og innleiðingu á breytingum, jafnt í skólastarfi sem annars staðar. Spector ræðir fyrst að breytingin þurfi að svara þörf eða leysa vanda sem er fyrir hend því að mismunandi hópar horfa ekki allir sömu augum á starfsemina sem eigi að breyta. Það ber að hafa í huga og taka tillit til við skipulagningu á breytingunum. Honum er umhugað um að innleiðing tækninnar sé á forsendum þess að bæta gæði menntunar en sé ekki gerð bara tækninnar vegna. <br><br>Það sem vakti áhuga minn í kaflanum var tilvitnun hans í E. M.  Rogers <em>Diffusion of innovations</em> (2005) þar sem þeim sem eiga að taka þátt í innleiðingarferlinu er skipt í fimm hópa eftir því hversu fljótt þeir tileinka sér nýja starfshætti. Sú hópaskipting minnir á myndlíkinguna um innleiðingu tækni í skólum, <a href="https://twitter.com/ingvihrannar/status/568061515359612928">Blýantinn</a> sem Ingvi Hrannar Ómarsson þýddi frá <a href="https://www.teachthought.com/">te@chthought</a> <br>Í þeirri umfjöllun eru hóparnir sex en hjá Rogers eru þeir fimm (sjá meðf. mynd). <br>Spector bendir á að það sé mikilvægt að kortleggja hópana og finna lykilfólk í tveimur af hópunum; <em>þá sem eru fljótir </em>að tileinka sér tæknina og <em>þeir sem eru hægastir</em> í tileinkunni. Það sé hægt að nýta þá sem eru fljótir í tileinkuninni til að þjálfa þá sem eru seinni til. Einnig þarf að vita hvar úrtöluraddirnar er að finna og gæta þess að þær séu t.d. ekki í stýrihópi innleiðingar. <br><br>Spector ráðleggur að líta ekki á skipulagningu, innleiðingu, tileinkun og notkun tækninnar í starfi sem aðgreinda þætti heldur að líta á þá sem samofið ferli þar sem þeir hafa gagnkvæm áhrif hver á annan. Hann áréttar einnig að þetta ferli er flókið og þarf að taka mið af aðstæðum hverju sinni. Helsti drifkraftur breytinga sé oftast löngunin til að læra eitthvað nýtt og að breyta eigin starfsháttum. </div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/95776676/f1d7eae7674b0320cb8c1f026cf29276/Rogers_adoption_innovation_curve_Adapted_from_Rogers_E_2003_The_Diffusion_of.png" />
         <pubDate>2019-04-02 06:53:48 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ingileif/Spector/wish/347490207</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Kafli 13 Tækni til starfsþróunar </title>
         <author>ingileif</author>
         <link>https://padlet.com/ingileif/Spector/wish/347490315</link>
         <description><![CDATA[<div>Í kaflanum fannst mér áhugaverðast hvernig Spector rekur saman tilkomu tækninnar og kosti hennar til að viðhalda færni 21. aldarinnar. Hann bendir á hvernig tæknin getur auðveldað alla starfsþróun. Það er mat hans að til að kostir hennar nýtist starfsmanni og atvinnurekendum þarf að gera ráð fyrir starfsþróun í takti við breytingar nútímans innan vinnutíma starfsmanna. <br><br>21. aldar hæfnin sem Spector skrifar um (tafla 13.1 bls.150) er ekki endilega svo frábugðin þeirri hæfni sem felst í skilgreiningu aðalnámskrár á almennri menntun, því sem birtist í 2. gr. grunnskólalaga og grunnþáttum menntunar. Og það hefur ekki breyst mikið þrátt fyrir nýjar aðalnámskrár og endurskoðuð grunnskólalög. Það sem hefur hins vegar breyst er umhverfið, vandamálin og möguleikarnir sem við og nemendur okkar hafa til að finna upplýsingar, vega þær og meta og skapa eitthvað nýtt úr þeim. Það eitt og sér hefur orðið til þess að færa kennurum nýjar áskoranir þar se þeir þurfa að skoða nám og skipulag þess í öðru ljósi en áður. Það má velta fyrir sér hvernig starfsþróun þeirra og skipulag hennar gefur þeim möguleika til þess. </div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2019-04-02 06:54:11 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ingileif/Spector/wish/347490315</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Kafli 17 Starfsþróun og innleiðing nýjunga</title>
         <author>ingileif</author>
         <link>https://padlet.com/ingileif/Spector/wish/347490365</link>
         <description><![CDATA[<div>Ég varð fyrir hálfgerðum vonbrigðum þegar ég las þennan kafla. Starfsþróun kennara og stjórnenda er mér sérstakt áhugamál og miðað við yfirgripsmikla umfjöllun Spector á öðrum þemum bókarinnar þá fannst mér hann skauta léttilega yfir þennan mikilvæga þátt þróunarstarfs í skólum. Púðrið hjá honum fór í að þylja upp gömul bandarísk þróunarverkefni og að skrá skoðu sína á vefnámskeiðum. Ég saknaði þess að hann setti starfsþróunina í samhengi við líkanið um innleiðingu tækni í skólastarfi.  <br><br>Það er þó tvennt í kaflanum sem ég get tekið undir. Í fyrsta lagi það sem kemur fram á fyrstu blaðsíðu kaflans: innleiðing nýjunga krefst þróunar á starfshæfni. Hún er byggð á þekkingu, færni og <strong>viðhorfi</strong> starfsmanns. Þar fyrir utan má líta svo á að hún þróist í samhengi við stofnanamenningu hvers skóla. Að mínu mati hefði það verið áhugavert ef Spector hefði gert þeim þætti meiri skil þar sem hann er hluti af líkaninu sem hann byggir bókina á. Fyrsta skrefið í starfsþróum er alltaf viðhorf hvers og eins til viðfangsefnisins. Eins og Spector bendir á í fyrri köflum má skipta starfsmannahópnum í nokkra hópa eftir því hvernig hann tekur nýjungar í gagnið. Einn af erfiðustu hlutium starfs míns er að kveikja áhuga starfsmanna á að nýta sér starfsþróunartíma sína til breytinga og nýsköpunar. Það hefur með grundvallarviðhorf hvers og eins til þróunar eigin fagmennsku að gera. <br><br>Í öðru lagi er það síðasti hluti kaflans þar sem hann skautar hratt yfir að mínu mati mikilvægasta hluta innleiðingar; starfsþróunar. Í bókinni Fagmennska í skólastarfi nefna Guðmundur H. Frímannsson og Birna Svanbjörnsdóttir í einum kaflanum að ef einstaklingsmiðun eigi að vera lykilþáttur í skólastarfi eigi það einnig við um starfsþróun fagstéttanna í skólanum. Það á nokkurn samhljóm með umfjöllun Spectors um það hvernig mismunandi námskeiðsform henta kennurum. Því auðvitað lærir fullorðna fólkið í skólanum á mismunandi hátt eins og nemendurnir. Og höfuðverkurinn er sá sami; að viðhalda forvitninni og vekja áhuga á að læra meira. </div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2019-04-02 06:54:24 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ingileif/Spector/wish/347490365</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
