ศิลปะนามธรรม เป็นศิลปะที่ไม่แสดงรูปทรงเหมือนจริง แต่แสดงเรื่องสีและพลังทางอารมณ์และความรู้สึก
ศิลปะคิวบิสม์ เป็นศิลปะกึ่งนามธรรม แสดงออกด้วยการเชื่อมโยงความสัมพันธ์กันของปริมาตร มีความงามตามหลักของสุนทรียศาสตร์อย่างแท้จริง ศิลปินผู้นำศิลปะคิวบิสม์ ได้แก่  ปิกาสโซ

  25 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 สงครามจีน-ญี่ปุ่น ครั้งแรก (First Sino-Japanese War) เริ่มเปิดฉากขึ้นเมื่อเรือลาดตระเวณของจักรวรรดิญี่ปุ่นยิงปืนใส่เรือรบของจีน สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างวันที่  1 กันยายน 2437-17 เมษายน 2438 เป็นการสู้รบกันระหว่าง ราชวงศ์ชิง (Qing Dynasty) ของจีนกับ จักรพรรดิเมจิ (Meiji Emperor) แห่งญี่ปุ่น เพื่อครอบครอง คาบสมุทรเกาหลี (Korea)

ประกาศอย่างเป็นทางการปรากฏในสื่อแห่งชาติในอีกสองวันให้หลัง โดยรายงานว่าพระมหากษัตริย์ถูกประหารชีวิตตามคำสั่งของอูราลิสปอลคอม (คณะกรรมการบริหารอูราล) อันมีสาเหตุมาจากการมาถึงของพวกเชโกสโลวัค ถึงแม้ว่าบันทึกอย่างเป็นทางการของโซเวียตจะระบุว่าการตัดสินใจดังกล่าวเป็นความรับผิดชอบของอูราลิสโปลคอม เลออน ทรอตสกีได้ระบุในบันทึกประจำวันของเขาว่า การลอบสังหารเกิดขึ้นตามอำนาจของเลนิน ทร็อตสกี

                2.1 ความล้มเหลวขององค์การสันนิบาติชาติ  เป็นผลจากการที่สหรัฐอเมริกาไม่ได้เข้าเป็นสมาชิกขององค์การสันนิบาตชาติ และมาตรการต่าง ๆ ของสันนิบาติชาติในการแก้ไขข้อพิพาทระหว่างประเทศไม่บรรลุผล  ตลอดจนการดำเนินงานเพื่อควบคุมอาวุธและลดอาวุธประสบความล้มเหลว  ทำให้ประเทศต่าง ๆ หันมาแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างกันด้วยสงคราม  สันนิบาติชาติก็ไม่มีกำลังที่เข็มแข็งและไม่มีอำนาจพอที่จะยับยั้งข้อพิพาทระหว่างประเทศ  การพยายามใช้แรงกดดันทางการเมืองระหว่างประเทศ เพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งไม่เป็นที่ยอมรับจึงทำให้เยอรมนีและญี่ปุ่นลาออกจากการเป็นสมาชิกของสันนิบาติชาติ

                2.2 การเติบโตของลัทธินิยมทหาร  ความล้มเหลวของสันนิบาติชาติและการประชุมลดอาวุธมีส่วนสำคัญทำให้ประเทศต่าง ๆ หันมาเสริมสร้างกำลังทหารและกำลังอาวุธขึ้นอีกครั้งหนึ่ง  ลัทธินิยมหารจึงฟื้นขึ้นมามีบทบาทสำคัญทางการเมือง  การขยายตัวของอำนาจทางทหารนำไปสู่การคาดการณ์เรื่องราวการเกิดสงคราม  ประเทศต่าง ๆ จึงเตรียมตัวสร้างกองทัพให้เข็มแข็งเพื่อป้องกันตัวเอง บรรยากาศของความไม่ไว้วางใจกันจึงก่อตัวขึ้น

                2.3  ความขัดแย้งทางอุดมการณ์ทางการเมือง  การก้าวสู่อำนาจทางการเมืองของอดอล์ฟ  ฮิตเลอร์ในเยอรมนีเมื่อ 1933  ทำให้แนวความคิดนาลัทธินาซี (Nazism)  มีบทบาทและอิทธิพลสำคัญทางการเมือง ในขณะเดียวกันแนวความคิดลิทธิฟาสซิสต์ (Fascism) ที่เกิดขึ้นในอิตาลีก็ขยายขอบเขตเข้าไปในประเทศอื่น ๆทั้งลัทธินาซีและฟาสซิสต์ต่างต่อต้านแนวความคิดเสรีนิยมและเน้นความสำคัญของลัทธิชาตินิยม และอำนาจที่เกิดจากการรวมพลังกันมากกว่าพลังของปัจเจกบุคคล ตลอดจนเน้นความของ

สำคัญของระบบและกลไกการบริหารที่จะนำไปสู่การมีอำนาจของรัฐและผู้นำ  อุดมการณ์ของฝ่ายขวาที่นิยมทหารที่ขัดแย้งกับแนวความคิดแบบเสรีนิยมและระบบการเมืองแบบรัฐสภาในยุโรป  แต่ยังนำไปสู่กรณีพิพาททางการเมืองขึ้นอีกด้วย

                2.4 การแข่งขันทางเศรษฐกิจ  การพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1  ทำให้เยอรมนีสูญเสียอาณานิคมของตนให้กับอังกฤษและฝรั่งเศสซึ่งทำให้ทั้งสองประเทศมีความมั่งคั่งมากขึ้น  เยอรมนี อิตาลีและญี่ปุ่น ซึ่งถือว่าเป็นชาติที่ไม่มั่งคั่งทางเศรษฐกิจเกิดความไม่พอใจและนำไปสู่การต่อสู้แข่งขันเพื่อสร้างความเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจ  การแข่งขันทางเศรษฐกิจดังกล่าวจึงกลายเป็นการต่อสู้ระหว่างกลุ่มประเทศที่มี ( The Have Nations) กับกลุ่มประเทศที่ไม่มี (The Have-not  Nations)และนำไปสู่สงครามทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศขึ้นในเวลาต่อมา

                2.5  ความไม่เป็นธรรมของสนธิสัญญาสันติภาพแวร์ซายส์ (Treaty of  Versailles)  และสนธิสัญญาสันติภาพฉบับอื่น ๆ ที่เยอรมนีและประเทศที่แพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ถูกบีบบังคับให้ลงนามโดยไม่อาจต่อรองได้  ทำให้เยอรมนีและประเทศแพ้สงครามไม่พอใจ  เนื่องจากต้องเสียค่าปฏิกรรมสงครามจำนวนมหาศาลและสูญเสียดินแดนรวมทั้งอาณานิคมของตน ตลอดจนถูกลดกำลังทหารทหารและอาวุธ  เยอรมนีจึงมุ่งจะทำลายข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซายส์และเมื่อมีโอกาสก็มักจะดำเนินการละเมิดข้อตกลงในสนธิสัญญา  จนนำมาสู่วิกฤตการณ์ทางการเมืองที่นำมาสู่การเกิดสงครามโลกครั้งที่  2  ในที่สุด

3.  การรบในสงครามโลกครั้งที่  2  ในสงครามโลกครั้งที่  2  มีการพัฒนาอาวุธที่เคยใช้มาแล้วจากสงครามโลกครั้งที่  1  ให้มีประสิทธิภาพ เช่น แนวความคิดการใช้กำลังรถถังและยานเกราะประสานกับการรบหนุนช่วยทางอากาศหรือการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์  ด้วยการใช้เครื่องบินโจมตีเจาะลึกในแนวหลังข้าศึก  ทำลายแหล่งอุตสาหกรรมและสถานที่สำคัญทางทหารและของรัฐบาล  ตลอดจนการยกพลขึ้นบกและทำสงครามสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก เป็นต้น

             อาวุธที่นับว่าเป็นความก้าวหน้าของเทคโนโลยีทางทหารในสงครามครั้งนี้คือ จรวดและเครื่องบินขับไล่ที่ใช้เครื่องยนต์เจ็ต (Jet engine)ซึ่งมีความเร็วกว่าเสียงจรวดแบบวี  2 (V-2) ที่สามารถบรรทุกหัวรบได้หนักครึ่งตัน  และมีความเร็วประมาณ  4  เท่าของเสียง  ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1944  และถือได้ว่าเป็นต้นแบบขีปนาวุธ (Ballistic  Missile ) ในเวลาต่อมา  เครื่องบิน เครื่องยนต์เจ็ตซึ่งบินได้สูงถึง  10,520  เมตร และมีความเร็ว 865 กิโลเมตรต่อชั่วโมง  มีส่วนทำให้การรบทางอากาศมีบทบาทสำคัญมากในสงคราม  อย่างไรก็ตามความสำเร็จของการประดิษฐ์ระเบิดนิวเคลียร์หรือระเบิดอะตอมของฝ่ายพันธมิตรในช่วงปลายสงครามและมีการนำระเบิดดังกล่าวไปทิ้งที่เมือง ฮิโรชิมาและนานาซากิในต้นเดือนสิงหาคม  1945 ซึ่งมีผลให้ญี่ปุ่นต้องยอมจำนนยุติสงครามลงโดยไม่มีเงื่อนไข

 4.  การยกพลขึ้นบกในวันดีเดย์ (D-Day)

                4.1  ภูมิหลังของเหตุการณ์

                       สงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน 1939 โดยเยอรมนีบุกโจมตีโปแลนด์  เป็นผลสืบเนื่องจากการที่Adolf  Hitler  ผู้นำเยอรมนีต้องการขยายดินแดนในยุโรปโดยอ้างว่าเยอรมนีจำเป็นต้องมี “ที่อาศัย” (Living  space)  เยอรมนีจึงละเมิดสนธิสัญญาแวร์ซายส์ด้วยการฟื้นฟูอำนาจของกองทัพบกและ กองทัพเรือ  รวมทั้งเริ่มสร้างป้อมค่ายและสถานที่ทางทหารในบริเวณแม่น้ำไรน์ซึ่งเป็นเขตปลอดทหาร ตลอดจนลาออกจากการเป็นสมาชิกองค์การสันนิบาติชาติ  ต่อมาในปี 1936  เยอรมนีได้จัดทำข้อตกลงเป็นพันธมิตรต่อต้านคอมมิวนิสต์กับญี่ปุ่นและในปี ค.ศ. 1938 ก็ได้ผนวกออสเตรียรวมทั้งยึดครองแควันซูเดเทนแลนด์ (Sudeten  Land) ของเชโกสโลวะเกียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีโดยอ้างว่าซูเดเทนแลนด์มีชาวเยอรมันอาศัยอยู่จำนวนมาก  อังกฤษและฝรั่งเศสซึ่งขณะนั้นไม่มีความพร้อมทางทหารที่จะก่อสงครามใหญ่จึงหาทางออกโดยการผ่อนปรนและประนีประนอมกับเยอรมนีโดยมีการจัดประชุมกับฮิตเลอร์ที่เรียกว่า ความตกลงที่เมืองมิวนิก (Munich  Agreement) ในเดือนกันยายน  1938 โดยประเทศมหาอำนาจประกอบด้วยอังกฤษ ฝรั่งเศสและอิตาลี ตกลงให้เยอรมนีครอบครองแคว้นซูเดเทนแลนด์ แต่มีเงื่อนไขว่าเยอรมนีจะไม่รุกรานดินแดนส่วนที่เหลือของเชโกสโลวะเกียอย่างไรก็ตาม  ในเดือนมีนาคม  1939  เยอรมนีได้ส่งกองทัพเข้ายึดครองเชโกสโลวะเกียทั้งหมด  ซึ่งเป็นการท้าทายอังกฤษและฝรั่งเศสในข้อตกลงที่เมืองมิวนิก  อังกฤษและฝรั่งเศสจึงยกเลิกนโยบายผ่อนปรนแก่เยอรมนีและดำเนินนโยบายรับประกันเอกราชของโรมาเนีย กรีซ และโปแลนด์  แต่ฮิตเลอร์เมินเฉยต่อนโยบายดังกล่าวและเรียกร้องเมืองดานซิก (Danzig) และฉนวนโปแลนด์ที่เคยสูญเสียไปในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่  1  คืน  โปแลนด์ซึงได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษและฝรั่งเศสปฏิเสธจะคืนให้  เยอรมนีจึงส่งกองทัพบุกโปแลนด์  เมื่อวันที่  1  กันยายน  1939 อังกฤษและฝรั่งเศสตอบโต้โดยการประกาศสงครามกับเยอรมนีเมื่อวันที่  3  กันยายน  1939  สงครามในยุโรปจึงเริ่มขึ้นและต่อมาได้ขยายตัวเป็นสงครามโลกครั้งที่  2 (ก่อนบุกโปแลนด์เยอรมนีเจรจาทำสนธิสัญญา (Non-Aggressived)กับสหภาพโซเวียตในเดือนส.ค.1939   เยอรมนีใช้ยุทธวิธีสงครามแบบสายฟ้าแลบ(lightening  war)  โดยใช้รถถังและทหารราบยานยนต์ซึ่งใช้อาวุธทันสมัยและยุทธภัณฑ์ชั้นเยี่ยมบุกโจมตีอย่างรวดเร็ว  รวมทั้งได้รับการสนับสนุนจากกำลังทางอากาศ ทำให้ฝ่ายข้าศึกตระหนกและขวัญเสียจนโปแลนด์ถูกยึดครองในปลายเดือนกันยายน 1939 จากนั้นเยอรมนีก็บุกเข้ายึดเดนมาร์ก นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยี่ยมและลักเซมเบิร์ก รวมทั้งบุกโจมตีฝรั่งเศสในเดือนมิถุนายน 1940 จนยึดกรุงปารสได้ชัยชนะต่อฝรั่งเศสจึงหมายถึงการครอบครองภาคพื้นทวีปทั้งหมดของเยอรมนี ใน ปี 1941

 ภายหลังที่ฮิตเลอร์ยึดฝรั่งเศสได้  ฮิตเลอร์ระดมกำลังทหารเยอรมันเข้าโจมตีเกาะอังกฤษตลอดปี 1941แต่ไม่สามารถเอาชนะได้ฮิตเลอร์เปลี่ยนใจหันไปโจมตีรัสเซียเพราะต้องการได้แร่ธาตุซึ่งจะเป็นยุทธปัจจัยสำคัญและแหล่งข้าวสาลีในรัฐยูเครนของรัสเซียเพื่อจะได้มาระดมโจมตีอังกฤษอีกครั้งหนึ่ง  แต่การทำสงครามกับรัสเซียไม่ได้เอาชนะได้ง่าย ๆ เหมือนที่ฮิตเลอร์คิดไว้เพราะในฤดูหนาวทหารเยอรมันก็ไม่สามารถทนสภาพอากาศที่หนาวทารุณในรัสเซียได้แหล่งแร่ธาตุและแหล่งอาหารที่ฮิตเลอร์หมายตาไว้รัสเซียขนไปแอบซ่อนไว้หลังเทือกเขายูราลเพื่อไม่ให้เยอรมนีใช้ประโยชน์จากดินแดนของรัสเซียที่เยอรมนียึดได้และระยะทางยาวประมาน 1,800 ไมล์ที่ทหารเยอรมันยึดได้ก็เป็นระยะทางที่ยาวเกินไปต้องใช้ทหารจำนวนมากที่จะควบคุมพื้นที่ฉะนั้นการที่ฮิตเลอร์ตัดสินใจหันไปโจมตีรัสเซียจึงเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด

               ในกลาง ค.ศ. 1942  เป็นการเปลี่ยนบทบาทของฝ่ายสัมพันธมิตรจากการเป็นฝ่ายตั้งรับเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายรุกรานบ้าง

กองทัพเยอรมนีและอิตาลีเริ่มพ่ายแพ้ในการรบที่เมืองเอล อะลาเมน (Battles of El-Alamein) ในแอฟริกาเหนือตอนปลาย ค.ศ. 1942 ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรเริ่มวางแผนที่จะเปิดการรุกใหญ่ขึ้นในยุโรป  ในปี  1943 ประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรวางแผนประชุมหารือร่วมกันหลายครั้งเพื่อเอาชนะสงครามและทำลายกองทัพเยอรมนี  แผนการรบที่สำคัญคือ การยกพลขึ้นบกครั้งใหญ่ที่เรียกว่าวันดี-เดย์  ในเดือนมิถุนายน  1944

  การยกพลขึ้นบกของฝ่ายสัมพันธมิตรที่หาดนอร์มังดี (Normandy)  เมื่อวันที่  6  มิถุนายน  1944  เพื่อปลดปล่อยยุโรปจากการยึดครองของเยอรมนีถือเป็นเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่มีส่วนทำให้สถานการณ์ในสงครามโลกครั้งที่ 2  เปลี่ยนแปลงไป  วันดี-เดย์เป็นวันปฏิบัติการที่ได้ชื่อว่ายาวนานที่สุด (the longest day) และเป็นการยกพลขึ้นบกครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การรบในระหว่างสงครามโลกครั้งที่  2  ความสำเร็จของการยกพลขึ้นบกในวันดี-เดย์ ถือว่าเป็นการวางแผนการรบที่เยี่ยมยุทธ์  ทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรเริ่มเป็นฝ่ายรุกจนสามารถปลดปล่อยเบลเยี่ยม เนเธอร์แลนด์และฝรั่งเศสจากการยึดครองของนาซีได้สำเร็จ  วันดี –เดย์เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญของการรบ เพราะทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งในเวลาต่อมาสามารถเผด็จศึกเยอรมนีในยุโรปได้สำเร็จ เมื่อวันที่  7  พฤษภาคม 1945   สงครามโลกในภาคพื้นยุโรปจึงสิ้นสุดลง

1. ลัทธิชาตินิยม
ภายหลังสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ฝ่ายปรัสเซียมีผู้นำที่เข้มแข็งอย่างบิสมาร์กเป็นผู้วางแผนการรบอย่างชาญฉลาด เอาชนะฝรั่งเศสได้ทำให้เยอรมันสามารถรวมตัวกันและสถาปนาจักรวรรดิเยอรมัน
เป็นมหาอำนาจที่สำคัญในยุโรป ฝรั่งเศสซึ่งเป็นฝ่ายแพ้สงคราม ต้องยอมเสียแคว้นอัลซาซ-ลอแรนให้แก่เยอรมนี และเปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบสาธารณรัฐ เป็นผลให้อิตาลีรวมชาติได้เป็นผลสำเร็จ ทำให้เกิดลัทธิชาตินิยม ซึ่งประชาชนส่วนใหญ่เป็นชาวสลาฟ

2. การแข่งขันกันแสวงหาอาณานิคม
เพื่อเป็นแหล่งวัตถุดิบที่จะนำมาป้อนโรงงานอุตสาหกรรม การแข่งขันเป็นแบบการค้าเสรี เมื่อมีการแข่งขันสูงขึ้น จึงเริ่มใช้กำลังทางทหารเข้ายึดครองดินแดนที่มีแหล่งทรัพยากรธรรมชาติและตั้งกำแพงภาษีให้สูงขึ้นเพื่อป้องกันมิให้สินค้าจากประเทศที่เป็นคู่แข่งมาตีตลาดในประเทศบริวารของตน เป็นเครื่องมือวัดความยิ่งใหญ่ของประเทศ

3. มหาอำนาจแตกแยกเป็น 2 ฝ่าย
ฝ่ายหนึ่งประกอบด้วยเยอรมนี รัสเซียและออสเตรีย-ฮังการี ได้ทำสนธิสัญญาพันธไมตรีไตรภาคี ภายหลังรัสเซียได้ถอนตัวไปและอิตาลีเข้ามา กลุ่มนี้จึงประกอบด้วยเยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการี และอิตาลี
อีกฝ่ายหนึ่งฝรั่งเศสกับรัสเซีย ได้ทำสนธิสัญญาพันธไมตรีฝรั่งเศส-รัสเซีย ต่อมาอังกฤษได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรจึงเกิดเป็นกลุ่มประเทศความตกลงไตรภาคี
มหาอำนาจทั้ง 2 กลุ่ม พยายามที่จะโน้มน้าวให้ประเทศอื่นๆเข้ามาร่วมเป็นพันธมิตรของตน ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ยินยอมกันแข่งกันสะสมกำลังอาวุธ เมื่อเกิดข้อขัดแย้งที่รุนแรง จึงหาทางออกด้วยการทำสงคราม

4. ความไม่มั่นคงทางการเมืองในคาบสมุทรบอลข่าน
คาบสมุทรบอลข่านอยู่ในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลดำ ประกอบด้วยชุมชนที่มีความแตกต่างกันทางด้านภาษาและวัฒนธรรม ส่วนใหญ่เป็นชาวสลาฟ กรีก เติร์ก เมื่อชนเผ่าสลาฟภายใต้การนำของแคว้นเซอร์เบีย ได้เอกราชและแยกตัวออกจากจักรวรรดิออตโตมันเติร์ก ต่อมาเซอร์เบีย บัลแกเรีย และกรีซได้รวมตัวกัน ทำสงครามกับตุรกีและสามารถยึดครองดินแดนของตุรกีในยุโรปได้ แต่หลังจากชนะสงครามก็เกิดความขัดแย้งกันเอง เซอร์เบียจึงกลายเป็นแคว้นที่มีอิทธิพลมากจนเป็นที่เกรงกลัวของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี 
ชนวนของสงครามเกิดขึ้นเมื่ออาร์ชดุ๊กฟรานซิส เฟอร์ดินานด์รัชทายาทของออสเตรีย-ฮังการี ถูกลอบปลงพระชนม์ โดยฝีมือของกัฟริโล ปรินซิปชาวบอสเนีย ออสเตรีย-ฮังการีจึงประกาศสงครามกับเซอร์เบีย โดยมีรัสเซียเข้ามาช่วยเซอร์เบีย เยอรมนีจึงประกาศสงครามกับรัสเซีย ฝรั่งเศส และอังกฤษเข้าร่วมมือกับรัสเซีย
ในสงครามครั้งนี้ เรียกฝ่ายที่อยู่ข้างเซอร์เบีย รัสเซีย ฝรั่งเศส และอังกฤษว่า ฝ่ายสัมพันธมิตร และเรียกฝ่ายที่อยู่ข้างออสเตรีย-ฮังการีและเยอรมนีว่า ฝ่ายมหาอำนาจกลาง (สำหรับอิตาลี ตอนแรกประกาศตนเป็นกลาง แต่ตอนหลังได้ไปเข้าข้างฝ่ายสัมพันธมิตร)
( นายพงค์ภัค ใจดี ม.5/3 เลขที่ 1 )

 

ประวัติศาสตร์สมัยโบราณของชาติตะวันตก เริ่มตั้งแต่เมื่อชนชาวสุเมเรียนประดิษฐ์ตัวอักษรรูปลิ่ม หรือตัวอักษรคูนิฟอร์ม ( Cuneiform ) ขึ้นใช้เมื่อประมาณ 3,500 ปีก่อนคริสตร์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลาย เพราะถูกรุกรานโดยพวกอนารยชนเผ่าเยอรมัน ในปี ค.ศ.476 มีการก่อตัวของ อารยธรรมโดยถ่ายทอดสืบต่อกันมาเริ่มตั้งแต่ อารยธรรมเมโสโปเตเมีย อียิปต์ กรีก และโรมัน ตามลำดับ

 

          สาเหตุของสงคราม มีหลายประการ คือ

          1.ความขัดแย้งในเรื่องดินแดนระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส 

          2.สิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส เนื่องจากพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 มี พระราชมารดาเป็นเจ้าหญิงฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1324 พระเจ้าชาลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส สนิ้พระชนม์โดย ไม่มีทายาท ทำให้ราชวงศ์กาเปเชียงสายตรงต้องสิ้นสุดลง พระเจ้าเอ็ดวาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษทรงเป็นพระนัดดาของพระเจ้า ชาลส์ที่ 4 เป็นพระญาติชายที่ใกล้ชิดที่สุดทางสายพระโลหิต จึงเป็นผู้มีสิทธิจะครองบัลลังก์มากที่สุด แต่ขุนนางฝรั่งเศสไม่ต้องการให้กษัตริย์อังกฤษมาปกครองฝรั่งเศส จึงอ้างกฏบัตรซาลลิคของชนแฟรงก์โบราณว่า การสืบสันติวงศ์จะต้องผ่านทาง ผู้ชายเท่านั้น และให้ฟิลิปเคานท์แห่งวาลัวส์ ที่สืบเชื้อสายจาก พระเจ้าฟิลิปที่ 3 ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 6 เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์วาลัวส์ ซึ่งเป็นสาขาของราชวงศ์กาเปเชียง

          ในค.ศ. 1331 พระเจ้าเอ็ดวาร์ดที่ 3 ทรงยินยอมที่จะสละสิทธิ์ ในบัลลังก์ฝรั่งเศสทั้งมวลแต่ครองแคว้นกาสโคนีในค.ศ. 1333 พระเจ้าเอ็ดวาร์ดทรงทำสงครามกับสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสตามสัญญาพันธมิตรเก่า (Auld Alliance ) ทำให้พระเจ้าฟิลิปที่ 6 ทรงเห็นเป็นโอกาสจึงนำทัพบุกยึด แคว้นกาสโคนี แต่พระเจ้าเอ็ดวาร์ดทรงปราบปราม สกอตแลนด์อย่างรวดเร็ว  ตอบโต้พระเจ้าฟิลิปได้ทัน 6 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3

          3. อังกฤษต้องการที่จะผนวกสกอตแลนด์ แต่สกอตแลนด์ได้รับการ สนับสนุนจากฝรั่งเศสให้ต่อต้าน อังกฤษ ทำาให้อังกฤษไม่พอใจ

          4. ความขัดแย้งทางเศรษฐกิจ ฝรั่งเศสได้ขัดขวางการค้าระหว่าง อังกฤษกับแคว้นฟลานเดอร์ (เบลเยี่ยมในปัจจุบัน) และขัดขวางอังกฤษในการครองแคว้นกาสโกนีเพื่อเป็นศูนย์กลางทางการค้า

          5. กษัตริย์ทั้งสองประเทศกำาลังประสบปัญหาการขยายอำนาจของ เหล่าขุนนาง จึงต้องการใช้ สงครามดึงความสนใจของขุนนางและประชาชน 

360 BC | เพลโตโจมตีระบอบประชาธิปไตยของเอเธนส์ในหนังสืออุตมรัฐ
323 BC | พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรมาซิโดเนียแตกแยกเป็นรัฐย่อย
44 BC | จูเลียส ซีซาร์ถูกลอบสังหาร และการสิ้นสุดของสาธารณรัฐโรมัน
27 BC | การก่อตั้งจักรวรรดิโรมันภายใต้จักรพรรดิเอากุสตุส
AD 330 | จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 สถาปนากรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวงเป็นโรมใหม่
395 | ภายหลังการสวรรคตของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 จักรวรรดิโรมันถูกแบ่งออกเป็นจักรวรรดิตะวันออกและตะวันตกอย่างถาวร
527 | จักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์
800 | ชาร์เลอมาญราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
1054 | ศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกเริ่มต้นขึ้น
1066 | วิลเลียมแห่งนอร์ม็องดีพิชิตอังกฤษ
1095 | สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ระดมผู้เข้าร่วมในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
1340 | เกิดกาฬโรคระบาดครั้งใหญ่ คร่าชีวิตประชาการหนึ่งในสามของยุโรป
1337 - 1453 | สงครามร้อยปี
1453 | เสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลแก่จักรวรรดิออตโตมัน
1492 | คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสขึ้นฝั่งบนโลกใหม่
1498 | เลโอนาร์โด ดา วินชีเขียนภาพ พระกระยาหารมื้อสุดท้าย ในมิลานในช่วงแห่งความรุ่งเรืองของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
1517 | มาร์ติน ลูเทอร์ติดประกาศเรียกร้องให้มีการปฏิรูปศาสนาที่ประตูโบสถ์ในวิทเทนแบร์ก
1648 | สนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลียยุติสงครามสามสิบปี
1789 | การปฏิวัติฝรั่งเศส
1815 | การลงนามในสนธิสัญญาเวียนนาหลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียน
1860s | รัสเซียเลิกทาส, คาร์ล มาร์กซ์เขียน "ทุน" เล่มแรกจบ
1914 | การลอบสังหารอาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
1945 | การสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง ทิ้งยุโรปให้เสื่อมโทรม
1989 - 1992 | การทลายกำแพงเบอร์ลิน, การลงนามในสนธิสัญญาสหภาพยุโรป หรือสนธิสัญญามาสทริชท์