Bir cismin veya kişinin havada düşüşünü frenlemeye veya süratli bir hava vasıtasının iniş esnasında süratini azaltıp durdurmaya yarayan kubbe biçiminde bir yelken.

Paraşüte dair ilk çizimler Leonardo Da Vinci’nin el yazması kitaplarında görünmektedir. Buradan ilham alan mucitler ise onu günümüzdeki haline getirmek için uzun yıllar çalışmışlardır. Yüksek bir yerden düşen ya da inen bir insan veya yükün inişini ağırlaştırarak inmesini sağlayan bir araç haline gelmiştir. Genellikle ipekten üretilen paraşütler, birçok farklı şekilde üretilmektedir.

Paraşütler genel olarak beş kısımdan oluşmaktadır. Bunlar; komple kubbe, açma torbası, paraşüt çantası, kuşam tertibatı, otomatik kilit şeklindedir.
Komple kubbe, içi hava dolarak personel veya malzemeyi taşıyan kısımdır. İpek veya naylon kumaştan hazırlanan dilimlerin birleştirilmesiyle oluşturulur. Tepesinde hava deliği vardır.
Açma torbası, navlaka ismiyle de bilinir. Komple kubbenin açılma kolaylığını sağlamak için özel bir teknikle navlakanın içine yerleştirilir.
Paraşüt çantası, kuşam tertibatına bağlıdır ve açma torbasını korur. Üzerinde statik kablo yerleştirme lastikleri bulunur. dört kapağın uçlarında can ipiyle kapanmayı sağlayacak dört adet bez halka vardır.
Kuşam tertibatı da her boydaki insana kolayca ayarlanabilir şekilde kolonlardan yapılmıştır ve otomatik kilit ile kilitlenmektedir. 
Otomatik kilit kısmı ise göğüs hizasında bulunur ve bacak ile göğüsten gelen dört kolonu birleştirerek kilitler.

Paraşütler yapılış ve kullanım amaçlarına göre farklı sınıflandırmalara konu olmaktadır. Yapılış şekillerine göre; yekpare yelkenli ve dilimli paraşütler olarak sınıflandırılmaktadır. Dilimli olanların çok gözenekli olmasından dolayı, yüksek hızlara daha elverişli olduğu bilinmektedir.

Paraşütler kullanım şekillerine göre daha çeşitlidir. Bunlar; personel, yük, iniş fren ve viril önleyici şeklindedir. Bunlar da kendi aralarında çeşitli alt gruplara sahiptir.

Serbest olanlarda istenen uygun irtifada deklanşör denen pim çekilerek açılırlar. Pilot paraşütleri ise tehlikeli durumlara karşı kullanılırlar ve minder şeklinde ve sırtta taşınan türlerdir.

Yük paraşütleri ise havadan araç, silah, cephane indirilmesinde kullanılırlar. Birçok çeşidi vardır ve birkaç tanesi bir arada kullanılır. Sayıları 2 ila 10 arasında değişen paraşütler, bir balon demeti gibi malzemeye bağlanır. Aynı zamanda 1000 – 1500 kilogramlık özel yük paraşütleri de kullanılabilir.

Viril önleyici paraşütler ise virile girmek üzere olan uçağı normal bir uçuşa döndürmek için kullanılır. Bir denge hali olan virilden çıkmak için dengeyi bozmak gerekir. Bu amaçla kanatlardan birinin ucuna yerleştirilen paraşüt kullanılır.

26 Aralık 1783 tarihinde ise Paris’te Montpellier Rasathanesi’ndeki halka açık büyük bir toplantıdan önce, Fransız Bilim Adamı ve Fizisyen Louis Sebastien Lenormand, paraşüt ile ilk atlayışı yapan isimdir.