2.ด.ญ.ณัชริญา จินาพันธ์ เลขที่9

3.ด.ญ.นิยดา เทศเล็ก เลขที่18

4.ด.ญ.พรปวีณ์ บุญฉิม เลขที่22(รองหัวหน้ากลุ่ม)

5.ด.ญ.วรษา ศรีนิ่มนวล เลขที่32

6.ด.ญ.อารีรัตน์ พิมุตยาภรณ์ เลขที่39

2. ด.ญ.คนึงรัตน์ จันทะเกิด เลขที่ 4

3. ด.ญ.ธีวรา ชวนชม เลขที่ 15

4. ด.ญ.พรไพลิน ปิ่นแก้ว เลขที่ 23

5. ด.ญ.พิชญ์นัน เฮงภู่เจริญ เลขที่ 26 (รองหัวหน้ากลุ่ม)

2.ด.ญ.ณัฏฐพัชร์ ยิ้มเนียม เลขที่10

3.ด.ญ.พิมม์ฤดี โทสิงห์ เลขที่27

4.ด.ญ.สุพัตรา วงส์สาสนธ์ เลขที่37 (รองหัวหน้ากลุ่ม)

ด.ญ.ปุณยดา ซันฮีม เลขที่21

ด.ญ.รวิพร สมวิจิตร เลขที่29

ด.ญ.สุชาดา ปุริสาร เลขที่36

1.ดู.ญ.กัญญ์วรา เทพอรุณรัตน์ เลขที่2 (หัวหน้า)

2.ด.ญ.จารุวรรณ บุญหิรัญ เลขที่6

3.ด.ญ.ณิฌาณัฐษ์ ภักดี เลขที่14 (รองหัวหน้า)

4.ดู.ญ.นภัสอร ประกอบกิจ เลขที่17

5.ดู.ญ.วรรณิสสา วรสิทธิ์ เลขที่30

2 ด.ญ.วันชนก ศิริพัฒน์ เลขที่33

3 ด.ญ.สิริกุล กล่ำภู่ เลขที่34

4 ด.ญ.สิริวิมล อู่ศิริ เลขที่35 ( รองหัวหน้ากลุ่ม )

2.ด.ญ.นภัสวรรณ กรุสะอาด เลขที่16

3.ด.ญ.พัสตราภรณ์ พรอินทร์ เลขที่24

4.ด.ญ.วรวรรณ ฤทธิ์เรือง เลขที่31

5.ด.ญ.สุวชา คุ้มประเสริฐ เลขที่38

6.ด.ญ.ณัฐสิณี กานยะคามิน เลขที่13 (รองหัวหน้ากลุ่ม)

อย่างไรก็ตาม ตู้อบสมุนไพรในท้องตลาดมีราคาค่อนข้างสูง ใช้พลังงานไฟฟ้ามาก หรือออกแบบไม่เหมาะสมกับผู้สูงอายุและผู้ที่มีข้อจำกัดทางร่างกาย ส่งผลให้ประชาชนบางกลุ่มยังไม่สามารถเข้าถึงได้

จากปัญหานี้ทำให้ชุมชน โรงเรียน หรือกลุ่มนักเรียนสนใจที่จะออกแบบ ตู้อบสมุนไพรขนาดเล็ก ที่ประหยัดพลังงาน ใช้วัสดุท้องถิ่น ราคาถูก และสามารถใช้งานได้จริงในชีวิตประจำวัน

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1. ในพื้นที่ชนบทหรือชุมชนขนาดเล็ก ผู้คนมีโอกาสเข้าถึงบริการอบสมุนไพรเพื่อสุขภาพมากน้อยเพียงใด?

2. ผู้สูงอายุหรือผู้มีข้อจำกัดทางร่างกายสามารถใช้ตู้อบสมุนไพรในท้องตลาดได้สะดวกหรือไม่?

3. วัสดุหรือรูปแบบการออกแบบตู้อบสมุนไพรแบบใดที่สามารถใช้งานได้จริง ประหยัดพลังงาน และเหมาะกับชุมชนไทย?

4. จะสามารถออกแบบ “ตู้อบสมุนไพรขนาดเล็ก” ที่ทำจากวัสดุพื้นบ้านและสามารถทดลองใช้งานได้จริงอย่างไร?

5. เราสามารถสร้างสื่อหรือกิจกรรมเพื่อให้เยาวชนเรียนรู้การออกแบบและสร้างตู้อบสมุนไพรเพื่อสุขภาพอย่างปลอดภัยได้หรือไม่?

ในช่วงฤดูฝน ปี 2568 เกิดการระบาดของโรคไข้เลือดออกครั้งใหญ่ในประเทศไทย โดยเฉพาะในพื้นที่ภาคกลางและกรุงเทพมหานคร มีผู้ป่วยสะสมมากกว่า 150,000 ราย และมีผู้เสียชีวิตจากอาการแทรกซ้อนหลายร้อยคน เนื่องจากยุงลาย ซึ่งเป็นพาหะของโรค ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็วตามแหล่งน้ำขังในชุมชน เช่น กระถางต้นไม้ ยางรถยนต์เก่า และท่อระบายน้ำที่อุดตัน ทำให้สถานการณ์ยิ่งทวีความรุนแรง โรงเรียนและชุมชนต่างตื่นตัวกับปัญหาการควบคุมยุงเพื่อป้องกันการติดเชื้อ โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กและผู้สูงอายุที่เป็นกลุ่มเสี่ยงสูง จึงเกิดความต้องการในการหาวิธีการป้องกันยุงที่สะดวกและปลอดภัย เช่น การใช้สเปรย์ไล่ยุงสูตรธรรมชาติที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสิ่งแวดล้อม

⸻

✅ ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1. พื้นที่ใดของประเทศไทยที่มีความเสี่ยงต่อการระบาดของโรคไข้เลือดออกมากที่สุด?

2. คนในชุมชนหรือโรงเรียนมีความรู้เพียงพอในการป้องกันตนเองจากยุงลายและโรคที่มียุงเป็นพาหะหรือไม่?

3. ส่วนประกอบของสเปรย์ไล่ยุงแบบใดที่มีประสิทธิภาพสูงในการไล่ยุงและปลอดภัยต่อมนุษย์?

4. จะออกแบบ “แบบจำลองหรือสูตรสเปรย์ไล่ยุง” ขนาดเล็กอย่างไรให้สามารถทดลองใช้ได้จริงและเห็นผล?

5. เราสามารถสร้างสื่อหรือกิจกรรมที่ช่วยให้เด็กนักเรียนและชุมชนเข้าใจถึงความสำคัญของการป้องกันยุงและโรคที่เกิดจากยุงได้หรือไม่?

ภายหลังจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 และวิถีชีวิตที่เต็มไปด้วยความเครียดจากการเรียนหรือทำงาน ผู้คนในสังคมไทยเริ่มหันมาใส่ใจสุขภาพกายและใจมากขึ้น การนวดผ่อนคลายด้วยสมุนไพรจึงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการนวดด้วยน้ำมันสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม ช่วยลดอาการเมื่อยล้า ปวดกล้ามเนื้อ และช่วยบำรุงผิว

อย่างไรก็ตาม น้ำมันนวดสมุนไพรที่วางจำหน่ายตามท้องตลาดหลายยี่ห้อมีราคาสูง บางยี่ห้อผสมสารเคมี หรือมีส่วนผสมที่ไม่เหมาะสมกับผิวแพ้ง่าย นอกจากนี้ คนในชุมชนหรือเยาวชนยังมีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรและวิธีการสกัดน้ำน้อยมาก

สถานการณ์นี้ส่งผลให้โรงเรียน ชุมชน หรือกลุ่มเยาวชนสนใจการพัฒนา น้ำมันนวดสมุนไพรจากพืชสมุนไพรพื้นบ้าน โดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติจริง เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ที่ปลอดภัย ใช้ได้จริง และส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นให้เกิดมูลค่า

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1. สมุนไพรพื้นบ้านชนิดใดมีสรรพคุณเหมาะสมสำหรับใช้ในการทำน้ำมันนวดตัว?

2. คนในชุมชนหรือโรงเรียนมีความรู้เกี่ยวกับการสกัดน้ำมันสมุนไพรและการใช้อย่างถูกวิธีมากน้อยเพียงใด?

3. วิธีการใดที่สามารถสกัดน้ำมันจากสมุนไพรให้คงคุณค่าทางยาและปลอดภัยต่อผิวหนังได้ดีที่สุด?

4. จะออกแบบ “ผลิตภัณฑ์น้ำมันนวดสมุนไพร” อย่างไรให้สามารถทดลองและใช้งานได้จริงในชีวิตประจำวัน?

5. เราสามารถสร้างสื่อหรือกิจกรรมที่ช่วยให้เด็กนักเรียนเรียนรู้การผลิตน้ำมันนวดจากสมุนไพรได้หรือไม่?

ในช่วงปีที่ผ่านมา ความนิยมการใช้ สบู่สมุนไพร เพิ่มสูงขึ้นมาก เนื่องจากผู้คนเชื่อว่ามีส่วนผสมจากธรรมชาติและปลอดภัยต่อผิวหนัง อย่างไรก็ตาม ได้เกิดเหตุการณ์มีผู้ใช้บางส่วนเกิดอาการแพ้ ระคายเคืองผิวหนัง ผื่นแดง และอาการอักเสบจากการใช้สบู่สมุนไพรบางยี่ห้อ โดยเฉพาะกลุ่มที่มีผิวแพ้ง่ายหรือมีโรคผิวหนังเดิมอยู่แล้ว ซึ่งเหตุการณ์นี้สร้างความกังวลให้กับผู้บริโภคเป็นอย่างมาก เพราะยังขาดความรู้ในการเลือกใช้หรือทดสอบการแพ้ด้วยตนเอง อีกทั้งผู้ผลิตบางรายขาดมาตรฐานการควบคุมสารสกัด ทำให้ส่วนผสมบางอย่างมีสารตกค้างหรือสารก่อการระคายเคือง เหตุการณ์นี้จึงเป็นบทเรียนสำคัญที่ทำให้ชุมชนและผู้ผลิตต้องตื่นตัวเรื่องมาตรฐานการผลิต การทดสอบสารก่อภูมิแพ้ และวิธีการใช้งานสบู่สมุนไพรอย่างปลอดภัย

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1. ส่วนผสมสมุนไพรหรือสารใดในสบู่สมุนไพรที่อาจก่อให้เกิดการแพ้หรือระคายเคืองผิวหนังได้มากที่สุด?

2. คนในชุมชนหรือโรงเรียนมีความรู้ในการสังเกตอาการแพ้และวิธีทดสอบการแพ้เบื้องต้นเพียงใด?

3. สบู่สมุนไพรควรมีมาตรฐานการผลิตหรือการตรวจสอบอย่างไรเพื่อให้มั่นใจว่าปลอดภัยต่อผู้ใช้ทุกกลุ่ม?

4. จะออกแบบ “แบบจำลองหรือการทดลองทดสอบการแพ้สบู่สมุนไพร” ขนาดเล็กได้อย่างไรเพื่อให้ทำจริงได้ในโรงเรียนหรือชุมชน?

5. เราสามารถสร้างสื่อหรือกิจกรรมที่ช่วยให้เด็กนักเรียนหรือชุมชนเข้าใจวิธีเลือกใช้สบู่สมุนไพรอย่างปลอดภัยได้หรือไม่?

จากการสำรวจในโรงเรียนและชุมชน พบว่าห้องน้ำในหลายพื้นที่มักประสบปัญหากลิ่นไม่พึงประสงค์สะสม โดยเฉพาะในสถานที่ที่มีคนใช้ร่วมกันเป็นจำนวนมาก เช่น โรงเรียน หอพัก หรือบ้านที่มีผู้สูงอายุ การใช้สเปรย์ดับกลิ่นในท้องตลาดที่มีส่วนผสมของสารเคมีสังเคราะห์อาจช่วยระงับกลิ่นได้ชั่วคราว แต่ก็อาจส่งผลกระทบต่อระบบทางเดินหายใจ ผิวหนัง และสิ่งแวดล้อมในระยะยาว

ในขณะเดียวกัน ประเทศไทยมีสมุนไพรพื้นบ้านจำนวนมากที่มีสรรพคุณช่วยลดกลิ่น ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย และให้กลิ่นหอมสดชื่น เช่น ตะไคร้ มะกรูด ใบสะระแหน่ หรือเปลือกส้ม ซึ่งสามารถนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์สเปรย์ดับกลิ่นห้องน้ำได้

สถานการณ์นี้จึงนำไปสู่แนวคิดในการพัฒนา "สเปรย์ดับกลิ่นห้องน้ำจากสมุนไพรไทย" ที่ปลอดภัย ใช้งานได้จริง และสามารถผลิตใช้เองได้ในครัวเรือนหรือโรงเรียน เพื่อส่งเสริมการใช้ทรัพยากรท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1. พืชสมุนไพรชนิดใดในท้องถิ่นที่มีคุณสมบัติช่วยระงับกลิ่นไม่พึงประสงค์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ?

2. คนในโรงเรียนหรือชุมชนมีความรู้เกี่ยวกับอันตรายของสเปรย์เคมีและวิธีการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่ปลอดภัยมากน้อยเพียงใด?

3. จะสามารถสกัดกลิ่นหอมและสารระงับกลิ่นจากสมุนไพรได้อย่างไรให้คงคุณภาพและปลอดภัยต่อผู้ใช้?

4. จะออกแบบ “สูตรสเปรย์ดับกลิ่นสมุนไพร” อย่างไรให้สามารถทดลองใช้ในห้องน้ำจริงและได้รับผลลัพธ์ที่ดี?

5. เราสามารถสร้างกิจกรรมหรือสื่อการเรียนรู้ที่ช่วยให้นักเรียนเข้าใจการสร้างผลิตภัณฑ์สมุนไพรใช้เอง และตระหนักรู้เรื่องสุขภาพและสิ่งแวดล้อมได้หรือไม่?

ปัญหานี้ทำให้คนในชุมชนเริ่มหันมาสนใจว่า เทียนสมุนไพรที่ใช้ควรปลอดภัยต่อสุขภาพและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ขณะเดียวกัน ผู้ผลิตท้องถิ่นและนักเรียนที่สนใจงานฝีมือก็ต้องการเรียนรู้วิธีการผลิตเทียนสมุนไพรที่ปลอดภัยต่อผู้ใช้มากที่สุด และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพื่อให้ตอบโจทย์ตลาดและคนรักสุขภาพในระยะยาว

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1. สมุนไพรชนิดใดบ้างที่มีกลิ่นหอมและปลอดภัยเมื่อนำมาทำเป็นเทียน?

2. ผู้ใช้เทียนสมุนไพรในชุมชนหรือโรงเรียนรู้มากน้อยเพียงใดเกี่ยวกับความเสี่ยงจากเขม่าควันและสารระเหย?

3. สูตรเทียนสมุนไพรหรือวัสดุแบบไหนที่ลดการเกิดเขม่าควันได้ดีที่สุด?

4. จะออกแบบ “แบบจำลองเทียนสมุนไพรปลอดภัย” ขนาดเล็กอย่างไรให้สามารถทดลองและเปรียบเทียบได้จริง?

5. เราสามารถสร้างสื่อหรือกิจกรรมที่ช่วยให้เด็กนักเรียนและชุมชนเข้าใจถึงวิธีเลือกใช้และผลิตเทียนสมุนไพรที่ปลอดภัยต่อสุขภาพได้หรือไม่

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ:

1. สมุนไพรชนิดใดที่มีสรรพคุณช่วยลดผมร่วงหรือรังแคได้จริง?

2. สูตรแชมพูสมุนไพรที่เหมาะกับสภาพผมของคนไทยเป็นอย่างไร?

3. วิธีผลิตแชมพูสมุนไพรให้ปลอดภัยและเก็บรักษาได้นานควรทำอย่างไร?

4. จะทำแบบจำลอง/ตัวอย่างแชมพูสมุนไพรขนาดเล็กสำหรับใช้จริงหรือแจกชุมชนได้อย่างไร?

5. จะจัดกิจกรรมหรือสื่อความรู้เรื่องสมุนไพรดูแลเส้นผมในโรงเรียนหรือชุมชนได้อย่างไร?

จากกระแสรักสุขภาพและความนิยมใช้สมุนไพรในชีวิตประจำวัน ยาดมสมุนไพรกลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียน ผู้สูงอายุ และผู้ที่ใช้ชีวิตเร่งรีบ ยาดมสมุนไพรช่วยบรรเทาอาการวิงเวียน หน้ามืด คัดจมูก และช่วยให้รู้สึกสดชื่นได้ทันที อย่างไรก็ตาม ยาดมสมุนไพรในท้องตลาดมีราคาที่หลากหลาย บางสูตรมีส่วนผสมของสารเคมี หรือกลิ่นแรงเกินไป นอกจากนี้ เยาวชนและคนในชุมชนส่วนใหญ่ยังไม่เข้าใจถึงคุณสมบัติของสมุนไพรแต่ละชนิดและการผสมอย่างปลอดภัย จึงเกิดความต้องการที่จะเรียนรู้และพัฒนายาดมสมุนไพรที่สามารถทำเองได้ โดยใช้วัสดุในท้องถิ่น มีราคาถูก ปลอดภัย และยังสามารถเป็นกิจกรรมบูรณาการในโรงเรียนเพื่อส่งเสริมทักษะและความรู้ด้านวิทยาศาสตร์กับภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ประเด็นปัญหา/ความต้องการ

1.สมุนไพรพื้นบ้านชนิดใด ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการช่วยบรรเทาอาการวิงเวียน หน้ามืด หรือคัดจมูกได้ดีที่สุด?

2.คนในชุมชนหรือโรงเรียนมีความรู้ เกี่ยวกับสรรพคุณของสมุนไพรและวิธีการทำยาดมสมุนไพรมากน้อยเพียงใด?

3.รูปแบบของยาดมสมุนไพรที่มีอยู่ในปัจจุบัน มีข้อจำกัดอะไรบ้าง เช่น กลิ่นแรงเกินไป การเก็บรักษา หรือมีส่วนผสมของสารเคมี?

4.จะสามารถ ออกแบบและทดลองทำ “ยาดมสมุนไพร” ขนาดเล็ก ที่ปลอดภัย ใช้งานได้จริง และใช้วัสดุที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นอย่างไร?

5.จะสามารถ สร้างสื่อการเรียนรู้หรือกิจกรรม ที่ช่วยให้นักเรียนเข้าใจคุณค่าของสมุนไพรและสามารถทำยาดมได้เองหรือไม่?

1. มีกลิ่นไม่พึงประสงค์จากการใช้งานห้องน้ำ

เช่น กลิ่นจากของเสีย กลิ่นอับชื้น หรือกลิ่นจากระบบระบายอากาศไม่ดี

2. ห้องน้ำอยู่ติดกับพื้นที่ใช้งานอื่น ๆ

เช่น ห้องน้ำในคอนโด, หอพัก หรือบ้านที่ห้องน้ำอยู่ใกล้ห้องครัว/ห้องนอน ทำให้ต้องควบคุมกลิ่น

3. เพื่อสร้างความรู้สึกสะอาดและผ่อนคลาย

กลิ่นหอมช่วยให้รู้สึกว่าห้องน้ำสะอาดและน่าใช้งานมากขึ้น

4. ตอบโจทย์มารยาทและความเกรงใจผู้อื่น

โดยเฉพาะในบ้าน สำนักงาน หรือพื้นที่ที่ใช้ร่วมกับคนอื่น เช่น ห้องน้ำรวม

5. ภาพลักษณ์ของสถานที่

สำหรับธุรกิจ เช่น โรงแรม ร้านอาหาร ร้านกาแฟ หรือสำนักงาน กลิ่นหอมในห้องน้ำช่วยเสริมภาพลักษณ์ที่ดี

6. อากาศถ่ายเทไม่สะดวกในห้องน้ำบางแห่ง

เช่น ห้องน้ำที่ไม่มีหน้าต่าง หรือระบบดูดอากาศ ทำให้กลิ่นค้างอยู่ได้นาน

7. ต้องการเพิ่มบรรยากาศด้วยกลิ่น (Aromatherapy)

ปัจจุบันผู้บริโภคบางกลุ่มเลือกใช้กลิ่นหอมเพื่อความสบายใจและลดความเครียด

8. พฤติกรรมการดูแลบ้านของคนรุ่นใหม่

คนรุ่นใหม่ใส่ใจในรายละเอียดของบ้านมากขึ้น รวมถึงเรื่องกลิ่นและความสะอาดในห้องน้ำ

สาเหตุของการทำโครงงานตู้อบสมุนไพร

1. ปัจจุบันคนให้ความสนใจในการดูแลสุขภาพด้วยวิธีธรรมชาติมากขึ้น

2.การอบสมุนไพรเป็นภูมิปัญญาไทยที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ ช่วยผ่อนคลายและบรรเทาอาการบางอย่าง

3. ตู้อบสมุนไพรที่มีอยู่ทั่วไปมักมีราคาสูงหรือมีขนาดใหญ่ ไม่สะดวกสำหรับใช้ในครัวเรือน

4. ผู้จัดทำต้องการประดิษฐ์ตู้อบสมุนไพรที่มีขนาดกะทัดรัด ราคาประหยัด และใช้งานง่าย

5. เป็นการนำความรู้ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้กับภูมิปัญญาท้องถิ่นอย่างเหมาะสม

1. ใช้สารสกัดสมุนไพรหรือสารเคมีที่มีฤทธิ์ก่อการระคายเคืองสูง

เช่น น้ำมันหอมระเหยเข้มข้น สารแต่งกลิ่น สี หรือสารกันเสีย แม้จะมาจากธรรมชาติแต่หากใช้มากเกินไปอาจทำให้เกิดการระคายเคืองได้

2. ขาดการควบคุมมาตรฐานการผลิต

กระบวนการผลิตอาจมีการปนเปื้อนของเชื้อโรค สารเคมี หรือสารปนเปื้อนอื่น ๆ เนื่องจากผลิตในระดับชุมชนหรือครัวเรือนที่อาจยังไม่ผ่านการตรวจสอบมาตรฐาน

3. ผู้ใช้มีสภาพผิวบอบบางหรือมีโรคผิวหนังเดิมอยู่แล้ว

ทำให้ไวต่อสารบางชนิดได้ง่ายกว่าคนทั่วไป

4. ไม่มีการทดสอบการแพ้ก่อนใช้จริง

ผู้ใช้ส่วนใหญ่ไม่รู้วิธีทดสอบการแพ้เบื้องต้น เช่น การทดสอบป้ายสบู่ที่ท้องแขนหรือหลังใบหูก่อนใช้จริง

5. ข้อมูลฉลากผลิตภัณฑ์ไม่ครบถ้วนหรือไม่ชัดเจน

เช่น ไม่แสดงส่วนผสมทั้งหมด หรือไม่ระบุคำเตือนสำหรับผู้มีผิวแพ้ง่าย

1. ยุงเป็นพาหะนำโรคสำคัญ เช่น ไข้เลือดออก ไข้มาลาเรีย และไวรัสซิกา ซึ่งยังพบการระบาดในหลายพื้นที่ของประเทศไทย

2. สเปรย์ไล่ยุงที่จำหน่ายทั่วไปส่วนใหญ่มักมีส่วนผสมของสารเคมี ซึ่งอาจก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนัง ระบบทางเดินหายใจ และสิ่งแวดล้อม

3. พืชสมุนไพรไทยหลายชนิด เช่น ตะไคร้หอม ยูคาลิปตัส ใบสะระแหน่ หรือใบโหระพา มีคุณสมบัติในการไล่ยุงตามธรรมชาติ

4. ต้องการส่งเสริมการใช้ทรัพยากรในท้องถิ่น และสร้างทางเลือกใหม่ในการป้องกันยุงที่ปลอดภัย ใช้งานง่าย และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

นักเรียนและชุมชนสามารถมีส่วนร่วมในการเรียนรู้ ทดลอง และผลิตสเปรย์ไล่ยุงจากสมุนไพรได้ด้วยตนเอง เพื่อลดค่าใช้จ่ายและเพิ่มทักษะด้านนวัตกรรม

สาเหตุของการศึกษา

(น้ำมันนวดสมุนไพร)

1. ต้องการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่น ในการใช้สมุนไพรไทยเพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อยและดูแลสุขภาพ

2. พบว่าผู้คนในปัจจุบันมีอาการปวดเมื่อยจากการใช้ชีวิตประจำวัน เช่น การนั่งนาน ทำงานหนัก จึงมีความต้องการผลิตภัณฑ์เพื่อบรรเทาอาการเหล่านี้

3. น้ำมันนวดสมุนไพรสามารถทำได้ง่ายจากวัสดุที่หาได้ในท้องถิ่น เช่น ไพล ขมิ้น มะกรูด และมีต้นทุนต่ำ

4. เพื่อเป็นทางเลือกในการดูแลสุขภาพแบบธรรมชาติ ที่ไม่ต้องพึ่งพาสารเคมี

5. สามารถต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนหรือโครงงานเพื่อสร้างรายได้ ในอนาคต

6. ผู้จัดทำมีความสนใจในเรื่องการใช้สมุนไพรเพื่อสุขภาพ และต้องการทดลองทำจริงด้วยตนเอง

1. ปัจจุบันผู้คนหันมาใช้ เทียนสมุนไพร เพื่อสร้างบรรยากาศผ่อนคลายภายในบ้านและสถานที่ต่าง ๆ แต่กลับพบปัญหาว่าเทียนบางชนิดที่จำหน่ายในท้องตลาดมีส่วนผสมของสารเคมีหรือพาราฟิน ซึ่งเมื่อเผาไหม้อาจก่อให้เกิดเขม่าควัน สารระเหย หรือกลิ่นไม่พึงประสงค์ ที่อาจเป็นอันตรายต่อระบบทางเดินหายใจและสุขภาพของผู้ใช้ในระยะยาว

2. ในประเทศไทยมี พืชสมุนไพรพื้นบ้านหลายชนิด เช่น ตะไคร้หอม ขมิ้น ใบโหระพา ใบสะระแหน่ และเปลือกส้ม ซึ่งมีคุณสมบัติในการให้กลิ่นหอมตามธรรมชาติและปลอดภัยต่อร่างกาย สามารถนำมาประยุกต์ใช้เป็นวัตถุดิบในการทำเทียนสมุนไพรเพื่อทดแทนการใช้สารเคมี

3. การพัฒนาเทียนสมุนไพรจากพืชท้องถิ่นไม่เพียงช่วยเพิ่มทางเลือกให้กับผู้บริโภคที่ต้องการผลิตภัณฑ์ที่ปลอดภัยและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม แต่ยังช่วย สร้างมูลค่าเพิ่มให้ทรัพยากรในชุมชน ส่งเสริมการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น และลดการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ

4. โครงการศึกษานี้ยังต้องการส่งเสริมให้ นักเรียนและคนในชุมชน ได้มีส่วนร่วมเรียนรู้ ทดลอง และผลิตเทียนสมุนไพรด้วยตนเอง ซึ่งจะช่วยพัฒนาทักษะด้านวิทยาศาสตร์ ความคิดสร้างสรรค์ และนวัตกรรม อีกทั้งยังลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือน และต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนได้ในอนาคต

1.เพื่อบรรเทาอาการเบื้องต้น เช่น วิงเวียนศีรษะ หน้ามืด คัดจมูก หรืออ่อนเพลีย ซึ่งเป็นอาการที่พบได้บ่อยในชีวิตประจำวัน

2.เพื่อส่งเสริมการใช้สมุนไพรไทย ที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น เช่น พิมเสน การบูร ใบสะระแหน่ ตะไคร้หอม ฯลฯ

3.ลดการพึ่งพาสารเคมี และผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปจากโรงงาน ซึ่งอาจมีผลข้างเคียงหรือราคาสูง

4.เพื่ออนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น และถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านสมุนไพรให้กับเยาวชนและคนในชุมชน

5.สามารถทำเป็นกิจกรรมสร้างสรรค์ ที่ส่งเสริมการเรียนรู้แบบบูรณาการ ทั้งในด้านวิทยาศาสตร์ สุขภาพ และการงานอาชีพ

แชมพูในท้องตลาดมักมีสารเคมีที่อาจก่อให้เกิดการระคายเคือง หรือสะสมในร่างกาย เช่น พาราเบน ซัลเฟต ฯลฯ

2. ปัญหาผมร่วงและหนังศีรษะจากผลิตภัณฑ์เคมี

ผู้บริโภคจำนวนมากประสบปัญหาผมร่วง คัน หรือรังแคจากแชมพูที่มีสารเคมี

3. กระแสนิยมผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ

ผู้บริโภคให้ความสนใจกับผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกและสมุนไพรมากขึ้น เพราะเชื่อว่าปลอดภัยและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

4. ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่องสมุนไพรไทย

ประเทศไทยมีภูมิปัญญาในการใช้สมุนไพรดูแลเส้นผม เช่น มะกรูด อัญชัน ขิง ใบย่านาง ฯลฯ ซึ่งสามารถนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ได้

5. ต้องการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์จากพืชสมุนไพรในชุมชน

เป็นการส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนและใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นอย่างคุ้มค่า

1. ถ้า ใช้สมุนไพรธรรมชาติเป็นส่วนผสมหลักของแชมพูก็จะ ช่วยลดการระคายเคืองของหนังศีรษะได้ดีกว่าแชมพูทั่วไป

2. ถ้า เพิ่มปริมาณสมุนไพรสดในสูตรแชมพูสมุนไพรก็จะ ทำให้ประสิทธิภาพในการลดรังแคและอาการคันศีรษะเพิ่มขึ้น

3. ถ้า ใช้น้ำมะกรูดหรือเปลือกมะกรูดในแชมพูสมุนไพรก็จะ ช่วยให้เส้นผมมีความเงางามและลดกลิ่นอับได้

4. ถ้า ใช้ว่านหางจระเข้เป็นส่วนผสมในแชมพูสมุนไพรก็จะ ช่วยเพิ่มความชุ่มชื้นให้เส้นผมและลดปัญหาผมแห้งแตกปลาย

5. ถ้า ใช้แชมพูสมุนไพรติดต่อกันเป็นเวลา 2 สัปดาห์ก็จะ สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของสุขภาพหนังศีรษะและเส้นผมอย่างชัดเจน

1. สมุนไพรบางชนิด เช่น ตะไคร้หอม หรือใบสะเดา มีสารที่สามารถไล่ยุงได้

2. สเปรย์ที่ทำจากสมุนไพรจะสามารถไล่ยุงได้ในระดับหนึ่งใกล้เคียงกับสเปรย์เคมีทั่วไป

3. การใช้สเปรย์สมุนไพรจะไม่ทำให้เกิดอาการแพ้หรือระคายเคืองต่อผิวหนังของผู้ใช้ส่วนใหญ่

4. สเปรย์สมุนไพรที่มีความเข้มข้นของสารสกัดสูงจะไล่ยุงได้ดีกว่าสเปรย์ที่มีความเข้มข้นต่ำ

5. การใช้สเปรย์สมุนไพรเป็นประจำจะช่วยลดจำนวนยุงในบริเวณที่ใช้ได้จริง

1. ถ้าใช้สบู่สมุนไพรเป็นประจำ จะช่วยให้สภาพผิวดีขึ้น เช่น ผิวเรียบเนียน ชุ่มชื้น และลดการระคายเคือง

2. ถ้าใช้สบู่สมุนไพร จะช่วยลดกลิ่นกายได้ดีกว่าสบู่ทั่วไป เพราะมีสมุนไพรที่ช่วยยับยั้งแบคทีเรียและให้กลิ่นหอมธรรมชาติ

3. ถ้าใช้สบู่สมุนไพร จะช่วยลดอาการผดผื่นหรือปัญหาผิวหนังอักเสบได้ เพราะมีสมุนไพรที่มีฤทธิ์ทางยา เช่น ขมิ้นชัน ใบสะเดา หรือว่านหางจระเข้

4. ถ้าใช้สบู่สมุนไพร ผู้ใช้จะพึงพอใจในกลิ่นและสัมผัสมากกว่าสบู่เคมีทั่วไป เพราะให้ความรู้สึกปลอดภัยและเป็นธรรมชาติ

5. ถ้าใช้สบู่สมุนไพร จะช่วยลดการใช้สารเคมีสังเคราะห์ในชีวิตประจำวัน เพราะผู้บริโภคจะหันมาเลือกใช้ผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติมากขึ้น

1. หากใช้น้ำมันนวดสมุนไพรที่มีส่วนผสมของไพรและขมิ้น จะสามารถลดอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อได้ดีกว่าน้ำมันนวดทั่วไป

2. หากใช้น้ำมันนวดสมุนไพรเป็นประจำ จะช่วยให้ผิวพรรณชุ่มชื้นและลดอาการแห้งกร้านได้

3. หากนวดด้วยน้ำมันสมุนไพรในช่วงก่อนนอน จะช่วยให้นอนหลับได้ดีขึ้น

4. หากน้ำมันนวดสมุนไพรมีการผสมสารสกัดจากตะไคร้หรือมะกรูด จะช่วยลดกลิ่นตัวและเพิ่มความรู้สึกสดชื่นหลังการนวด

5. หากใช้น้ำมันนวดสมุนไพรที่มีส่วนผสมของน้ำมันหอมระเหย เช่น ลาเวนเดอร์ หรือยูคาลิปตัส จะช่วยลดความเครียดและความวิตกกังวลได้

1. หากใช้สมุนไพรที่มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เช่น ตะไคร้ ใบมะกรูด หรือยูคาลิปตัส จะทำให้เทียนหอมมีความหอมที่ชัดเจนและติดทนนาน

2. หากใส่ปริมาณน้ำมันหอมระเหยจากสมุนไพรในสัดส่วนที่พอเหมาะ จะทำให้กลิ่นของเทียนหอมไม่ฉุนเกินไป และช่วยให้ผ่อนคลายได้

3. การใช้พาราฟินหรือไขถั่วเหลือง (soy wax) เป็นวัสดุหลักในการทำเทียนหอมสมุนไพร จะมีผลต่อระยะเวลาการเผาไหม้และการกระจายกลิ่น

4. เทียนหอมสมุนไพรที่ผลิตด้วยวิธีการละลายและเท (melt and pour) จะให้คุณภาพของกลิ่นที่ดีกว่าการกวนผสมแบบเย็น

5. หากเลือกภาชนะบรรจุที่ทนความร้อนและปิดสนิท จะสามารถเก็บรักษากลิ่นของเทียนหอมสมุนไพรได้นานกว่าแบบเปิดโล่ง

“การใช้สเปรย์ปรับอากาศที่มีส่วนผสมของน้ำมันหอมระเหยธรรมชาติ จะสามารถลดกลิ่นไม่พึงประสงค์ในห้องได้มากกว่าสเปรย์ที่มีส่วนผสมของสารเคมีสังเคราะห์”

2. สมมุติฐานด้านความพึงพอใจ

“ผู้ใช้จะมีความพึงพอใจต่อกลิ่นของสเปรย์ที่มีกลิ่นลาเวนเดอร์มากกว่ากลิ่นมินต์”

3. สมมุติฐานด้านอารมณ์และจิตใจ

“การใช้สเปรย์ที่มีกลิ่นซิตรัสสามารถช่วยให้ผู้ใช้รู้สึกสดชื่นและตื่นตัวมากกว่ากลิ่นวานิลลา”

---

4. สมมุติฐานด้านระยะเวลาของกลิ่น

> “สเปรย์ปรับอากาศสูตรเข้มข้นจะคงกลิ่นอยู่ในอาก

าศได้นานกว่าสเปรย์สูตรธรรมดา”

1. การใช้ยาดมสมุนไพรสามารถช่วยบรรเทาอาการวิงเวียนศีรษะได้ดีกว่ายาดมทั่วไป

2. กลิ่นของสมุนไพรในยาดมช่วยให้รู้้สึกผ่อนคลายและลดความเครียดได้

3. ผู้ที่ใช้ยาดมสมุนไพรเป็นประจำจะมีอาการคัดจมูกน้อยกว่าผู้ที่ไม่ใช้

4. ส่วนผสมจากสมุนไพรไทย เช่น พิมเสน การบูร และน้ำมันยูคาลิปตัส มีฤทธิ์์์์ช่วยกระตุ้นระบบประสาทส่วนกลาง

5. ผู้บริโภคมีแนวโน้มเลือกใช้ยาดมสมุนไพรมากกว่ายาดมเคมีเนื่องจากเชื่อว่าปลอดภัยและมีกลิ่นหอมธรรมชาติ

1.ถ้า ใช้สมุนไพรพื้นบ้าน เช่น ขิง ตะไคร้ ใบมะกรูด ในการอบก็จะ ช่วยให้ร่างกายรู้สึกผ่อนคลายและบรรเทาอาการปวดเมื่อยได้

2.ถ้า ออกแบบตู้อบสมุนไพรให้สามารถควบคุมอุณหภูมิและความชื้นได้ดีก็จะ ทำให้ประสิทธิภาพในการอบสมุนไพรสูงขึ้นและรู้สึกสบายขณะอบ

3.ถ้า ใช้ตู้อบสมุนไพรเป็นประจำสัปดาห์ละ 2-3 ครั้งก็จะ ช่วยขับของเสียออกจากร่างกายและส่งผลดีต่อระบบไหลเวียนโลหิต

4.ถ้า ใช้สูตรสมุนไพรอบที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียก็จะ ช่วยลดกลิ่นตัวและป้องกันการติดเชื้อทางผิวหนังได้

5.ถ้า วัสดุที่ใช้ทำตู้อบมีฉนวนกันความร้อนและเก็บไอน้ำได้ดีก็จะ ช่วยลดการสูญเสียไอน้ำสมุนไพรและเพิ่มประสิทธิภาพในการอบ

ผลิตภัณฑ์กันยุงที่วางจำหน่ายทั่วไปส่วนใหญ่มีส่วนผสมของสารเคมีสังเคราะห์ เช่น DEET ซึ่งแม้จะมีประสิทธิภาพในการป้องกันยุง แต่การใช้ในระยะยาวอาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพของผู้ใช้และสิ่งแวดล้อมได้ สมุนไพรหลายชนิด เช่น ตะไคร้หอม ยูคาลิปตัส ใบสะระแหน่ และใบโหระพา มีน้ำมันหอมระเหยที่สามารถไล่ยุงได้ตามธรรมชาติ การนำสมุนไพรเหล่านี้มาพัฒนาเป็นสเปรย์กันยุงจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ปลอดภัยต่อร่างกายและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

การทำสเปรย์กันยุงสมุนไพรนอกจากจะช่วยลดการพึ่งพาสารเคมีแล้ว ยังเป็นการใช้ทรัพยากรจากธรรมชาติที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุด อีกทั้งยังสามารถต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ใช้ในครัวเรือนหรือเชิงพาณิชย์ได้ ส่งเสริมแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงและการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า โครงงานนี้จึงจัดทำขึ้นเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสเปรย์กันยุงสมุนไพรที่ผลิตจากพืชสมุนไพรชนิดต่าง ๆ ว่าสามารถช่วยป้องกันยุงได้มากน้อยเพียงใด เมื่อเปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์กันยุงทั่วไป

ขณะเดียวกัน ประเทศไทยเป็นแหล่งสมุนไพรที่หลากหลาย เช่น ขมิ้นชัน ว่านหางจระเข้ มะขาม และมะเฟือง ซึ่งล้วนมีสารสำคัญที่มีประโยชน์ต่อผิวพรรณ เช่น ช่วยลดการอักเสบของผิว ลดสิว บำรุงให้ผิวเนียนนุ่ม และเพิ่มความชุ่มชื้น การนำสมุนไพรเหล่านี้มาแปรรูปเป็นสบู่สมุนไพร จึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่สามารถลดการใช้สารเคมี พร้อมทั้งสร้างคุณค่าจากทรัพยากรธรรมชาติที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น

นอกจากนี้ การทำสบู่สมุนไพรยังสอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงและเศรษฐกิจหมุนเวียน(Circular Economy) เพราะเป็นการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติอย่างคุ้มค่า สามารถประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน และยังช่วยสร้างองค์ความรู้ใหม่ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากสมุนไพรที่มีอยู่ในชุมชน โครงงานนี้จึงจัดทำขึ้นเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสมุนไพรชนิดต่าง ๆ ที่นำมาผลิตเป็นสบู่ ว่าสามารถช่วยดูแลผิวพรรณและลดปัญหาผิวได้มากน้อยเพียงใด โดยมีการควบคุมปัจจัยต่าง ๆ ให้เหมือนกัน เพื่อให้ได้ผลการทดลองที่น่าเชื่อถือ

ใช้ล้างสิ่งสกปรกและลดการสะสมของเชื้อโรคเหมือนสบู่ทั่วไป แต่เพิ่มคุณค่าจากสมุนไพร

2. เพื่อบำรุงผิวพรรณ

สมุนไพรแต่ละชนิดมีสรรพคุณเฉพาะ เช่น ขมิ้นช่วยลดผดผื่น สิว ฝ้า มะขามช่วยให้ผิวกระจ่างใส ว่านหางจระเข้ช่วยเพิ่มความชุ่มชื้น

3. เพื่อความปลอดภัยและเป็นมิตรต่อสุขภาพ

ลดการใช้สารเคมีรุนแรง กลิ่น สี และสารกันเสียที่อาจก่อให้เกิดการระคายเคือง

โครงงานเรื่อง

“การทำแชมพูสมุนไพรจากวัตถุดิบธรรมชาติ”

ปัจจุบันผู้บริโภคส่วนใหญ่ยังคงใช้แชมพูที่มีส่วนผสมของสารเคมีสังเคราะห์ในการดูแลเส้นผมและหนังศีรษะ ซึ่งอาจส่งผลเสียต่อสุขภาพในระยะยาว เช่น อาการแพ้ การระคายเคือง หนังศีรษะแห้งหรือมันง่ายเกินไป รวมถึงการสะสมของสารเคมีที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้ใช้ อีกทั้งยังสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเมื่อมีการชะล้างสารตกค้างลงสู่แหล่งน้ำ ขณะเดียวกันประเทศไทยมีสมุนไพรพื้นบ้านที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการบำรุงเส้นผมและหนังศีรษะได้หลากหลายชนิด เช่น ใบหมี่ อัญชัน มะกรูด และตะไคร้ ซึ่งมีสรรพคุณช่วยลดการหลุดร่วง ป้องกันรังแค และทำให้เส้นผมดกดำเงางาม

การนำสมุนไพรเหล่านี้มาใช้ในการทำแชมพูสมุนไพร จึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่ช่วยลดการใช้สารเคมีอันตราย เพิ่มความปลอดภัยให้แก่ผู้บริโภค และยังช่วยส่งเสริมการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุด ตลอดจนสามารถลดต้นทุนการใช้ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปจากท้องตลาด และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสมุนไพรไทยได้ โครงงานนี้จึงจัดทำขึ้นเพื่อศึกษาการทำแชมพูสมุนไพรจากวัตถุดิบธรรมชาติและทดสอบประสิทธิภาพในการดูแลเส้นผมและหนังศีรษะ เพื่อเป็นทางเลือกที่ดีต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

ในชีวิตประจำวัน ห้องน้ำถือเป็นสถานที่ที่ทุกคนต้องใช้เป็นประจำ และมักจะเกิดปัญหากลิ่นไม่พึงประสงค์ ซึ่งส่งผลต่อบรรยากาศและความสะอาดในบ้านหรือสถานที่ต่าง ๆ หลายคนจึงเลือกใช้สเปรย์ปรับอากาศที่วางขายตามท้องตลาด แต่สเปรย์เหล่านี้มักมีสารเคมีสังเคราะห์ที่อาจก่อให้เกิดการระคายเคืองทางเดินหายใจและไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ดังนั้นจึงเกิดแนวคิดที่จะนำสมุนไพรที่มีอยู่ใกล้ตัว เช่น ตะไคร้หอม มะกรูด ใบเตย หรือส้ม มาใช้ในการทำสเปรย์ดับกลิ่นห้องน้ำ เนื่องจากสมุนไพรเหล่านี้มีน้ำมันหอมระเหยตามธรรมชาติที่ช่วยลดกลิ่นไม่พึงประสงค์ได้อย่างปลอดภัย

การศึกษาครั้งนี้นอกจากจะช่วยลดการพึ่งพาสารเคมีแล้ว ยังเป็นการส่งเสริมการใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่หาได้ง่ายและมีราคาถูก อีกทั้งยังสามารถทำเองได้ที่บ้าน ถือเป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายและเพิ่มความรู้ด้านวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมแก่นักเรียน การทำโครงงานนี้ยังช่วยให้นักเรียนได้ฝึกทักษะการคิด วิเคราะห์ ทดลอง และแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ รวมถึงสร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

ดังนั้น โครงงานเรื่องสเปรย์ดับกลิ่นห้องน้ำจากสมุนไพรจึงมีความสำคัญทั้งในด้านสุขภาพ ความสะอาด และการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างคุ้มค่า อีกทั้งยังอาจเป็นประโยชน์ในการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนที่สามารถสร้างรายได้ในอนาคตได้อีกด้วย

วัตถุประสงค์ของการศึกษา

1. เพื่อศึกษาวิธีการทำสเปรย์ดับกลิ่นห้องน้ำจากสมุนไพรที่ปลอดภัยและใช้ได้จริง

2. เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของสมุนไพรแต่ละชนิดในการลดกลิ่นไม่พึงประสงค์

3. เพื่อส่งเสริมการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและลดการใช้สารเคมีในชีวิตประจำวัน

การศึกษาเรื่องตู้อบสมุนไพรมีความสำคัญ เนื่องจากช่วยให้เราเข้าใจหลักการทำงานของสมุนไพรและไอน้ำ รวมทั้งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อดูแลสุขภาพและป้องกันโรคได้ นอกจากนี้ยังเป็นการส่งเสริมการอนุรักษ์ภูมิปัญญาไทยที่มีคุณค่า สามารถต่อยอดไปสู่การประกอบอาชีพหรือสร้างรายได้เสริมได้ อีกทั้งยังตอบโจทย์การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมที่ทั้งปลอดภัยและยั่งยืน

ดังนั้นการศึกษาตู้อบสมุนไพรจึงไม่เพียงแต่ทำให้เราได้รับความรู้ แต่ยังช่วยให้เราตระหนักถึงคุณค่าของสมุนไพรไทยและภูมิปัญญาท้องถิ่น ซึ่งสามารถพัฒนาและใช้ประโยชน์ได้อย่างเหมาะสมต่อไปในอนาคต

1. เพื่อศึกษาข้อมูลและหลักการทำงานของตู้อบสมุนไพร

2. เพื่อเรียนรู้คุณประโยชน์ของสมุนไพรที่ใช้ในการอบ

3. เพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์และการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาไทยด้านสุขภาพ

วัตถุประสงค์

1. เพื่อศึกษาคุณสมบัติและสรรพคุณของสมุนไพรที่สามารถนำมาทำยาดมได้

2. เพื่อเรียนรู้และเข้าใจกระบวนการผลิตยาดมสมุนไพรอย่างถูกวิธี

3. เพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์และสืบสานภูมิปัญญาไทยด้านสมุนไพร

4. เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ยาดมสมุนไพรให้มีความน่าสนใจและตรงตามความต้องการของผู้ใช้

5. เพื่อสร้างรายได้และเป็นแนวทางในการประกอบอาชีพจากการทำผลิตภัณฑ์สมุนไพร

1. ศึกษาสมุนไพรที่เหมาะสมในการทำแชมพูและคุณสมบัติที่มีต่อเส้นผมและหนังศีรษะ

2. ทดลองกระบวนการผลิตและสูตรการทำแชมพูสมุนไพรที่ปลอดภัยและใช้ได้จริง

3. ประเมินคุณภาพและความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อแชมพูสมุนไพรที่ผลิตได้

2. ศึกษากระบวนการผลิตสบู่สมุนไพร ตั้งแต่การเตรียมวัตถุดิบ การผสม การขึ้นรูป และการเก็บรักษา

3. ศึกษาประสิทธิภาพของสบู่สมุนไพรที่ผลิตได้ เช่น ความสะอาด กลิ่น ฟอง ความพึงพอใจของผู้ทดลองใช้

1. ด้านสมุนไพรที่ใช้ในตู้อบ – ศึกษาสมุนไพรชนิดต่าง ๆ ที่เหมาะสม เช่น ตะไคร้ ขิง ข่า ไพล ใบมะกรูด รวมถึงคุณสมบัติและสรรพคุณต่อร่างกายและสุขภาพ

2. ด้านกระบวนการและวิธีการอบ – ศึกษารูปแบบ วิธีการใช้งาน ระยะเวลา และอุณหภูมิที่เหมาะสมในการอบสมุนไพร เพื่อให้ได้ผลต่อสุขภาพอย่างปลอดภัย

3. ด้านผลลัพธ์และประโยชน์ที่ได้รับ – ศึกษาผลของการอบสมุนไพรต่อร่างกาย เช่น การผ่อนคลาย ลดความเครียด บรรเทาอาการปวดเมื่อย และผลต่อระบบไหลเวียนโลหิต

1. ด้านสมุนไพรที่ใช้
   ศึกษาสมุนไพรที่นิยมใช้ทำยาดม เช่น พิมเสน การบูร ยูคาลิปตัส ขิง มะกรูด และสมุนไพรอื่น ๆ ที่มีสรรพคุณช่วยบรรเทาอาการวิงเวียนศีรษะ แก้คัดจมูก และสร้างความสดชื่น

2. ด้านกระบวนการผลิต
   ศึกษาวิธีการและขั้นตอนการทำยาดมสมุนไพร ตั้งแต่การคัดเลือกวัตถุดิบ การผสมส่วนประกอบ ไปจนถึงการบรรจุภัณฑ์ เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพและปลอดภัยต่อผู้ใช้

3. ด้านประโยชน์และการนำไปใช้
   ศึกษาประโยชน์ของยาดมสมุนไพรต่อสุขภาพ และความเป็นไปได้ในการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ เพื่อสร้างรายได้และส่งเสริมการอนุรักษ์ภูมิปัญญาไทย

2. ด้านประสิทธิภาพ ทดสอบการลดกลิ่นอับ

3. ด้านการผลิต ขั้นตอนการผสมสาร กานบรรจุในขวดสเปรย์

4. ประโยชน์ที่ได้รับ

1. ได้เรียนรู้ขั้นตอนการผลิตสเปรย์ดับกลิ่น

2. ได้ฝึกทักษะการทำงานเชิงวิจัย

3.สามารถผลิตใช้เอง เพื่อลดค่าใช้จ่าย

2. ศึกษาขั้นตอนและวิธีการผลิตน้ำมันนวดสมุนไพร ตั้งแต่การเตรียมวัตถุดิบ กระบวนการสกัด และการผสมผสานให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ

3. ศึกษาประโยชน์และผลการใช้น้ำมันนวดสมุนไพรต่อร่างกาย เช่น การช่วยบรรเทาอาการปวดเมื่อย คลายกล้ามเนื้อ และการส่งเสริมสุขภาพผิว

4ประโยชน์ที่ได้รับ

1. ได้ความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรที่ใช้ในการผลิตน้ำมันนวดและคุณสมบัติของสมุนไพรแต่ละชนิด

2. สามารถนำความรู้เรื่องกระบวนการผลิตน้ำมันนวดสมุนไพรไปประยุกต์ใช้จริง หรือพัฒนาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ได้

3. ได้ตระหนักถึงคุณค่าและประโยชน์ของสมุนไพรไทย รวมถึงการนำไปใช้ในการดูแลสุขภาพแบบธรรมชาติ

     ปัจจุบันผู้คนให้ความสำคัญกับการสร้างบรรยากาศที่ช่วยผ่อนคลายความเครียดและเพิ่มความสุขในชีวิตประจำวันมากขึ้นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับความนิยมอย่างหนึ่งคือ"เทียนหอม" เนื่องจากสามารถให้กลิ่นหอม สร้างความรู้สึกสงบและช่วยตกแต่งสถานที่ให้ดูสวยงาม

      ประเทศไทยมีความอุดมสมบูรณ์ไปด้วย

สมุนไพรนานาชนิดที่มีกลิ่นหอมและสรรพคุณทางด้านการบำบัด เช่น ตะไคร้หอมช่วยไล่แมลงและทำให้รู้สึกสดชื่น, ใบมะกรูดช่วยให้ผ่อนคลาย, ดอกลาเวนเดอร์ ช่วยลดความตึงเครียด เป็นต้น หากนำสมุนไพรเหล่านี้มาประยุกต์ใช้ในการทำเทียนหอม จะเป็นการสร้างผลิตภัณฑ์ที่ปลอดภัยกว่าการใช้สารเคมีอีกทั้งยังเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับสมุนไพรท้องถิ่น

สร้างรายได้และทางเลือกใหม่ให้กับชุมชน

       ดังนั้น โครงงานเรื่อง "เทียนหอมสมุนไพร" จึงจัดทำขึ้นเพื่อศึกษาการผลิตเทียนหอมที่ใช้กลิ่นจากสมุนไพรธรรมชาติแทนกลิ่นสังเคราะห์ โดยมุ่งเน้นให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีกลิ่นหอมผ่อนคลายปลอดภัยต่อสุขภาพ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และสามารถต่อยอดเป็นสินค้าเชิงพาณิชย์ได้ในอนาคต

       วัตถุประสงค์

       1.เพื่อศึกษาวิธีการผลิตเทียนหอมจากสมุนไพรที่มีในท้องถิ่น

      2.เพื่อทดลองสร้างผลิตภัณฑ์เทียนหอมสมุนไพรที่มีกลิ่นหอมและปลอดภัยต่อผู้ใช้

      3.เพื่อประเมินคุณภาพและความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อเทียนหอมสมุนไพร

2.ศึกษาขั้นตอนและวิธีการทำ

3.ศึกษาประโยชน์และการใช้งาน

2. ทดลองพัฒนาสูตรและทดสอบประสิทธิภาพการไล่ยุงของสเปรย์สมุนไพร

3. ศึกษาความปลอดภัยและความคงตัวของสเปรย์ที่ผลิตได้

2. ช่วยลดปัญหายุงรบกวนและป้องกันโรคที่เกิดจากยุงได้อย่างปลอดภัย

3. สามารถต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ใช้ในครัวเรือนหรือสร้างรายได้เสริมให้กับชุมชน

ในชุมชนของข้าพเจ้ามีผักตบชวาเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น คลอง หนอง และบึง เนื่องจากผักตบชวาเป็นพืชที่ขยายพันธุ์ง่าย เติบโตตลอดทั้งปี และไม่ต้องการการดูแลมาก ทำให้มีปริมาณสะสมเพิ่มขึ้นจนเกิดการอุดตันทางน้ำ ส่งผลให้น้ำเน่าเสีย ปริมาณออกซิเจนในน้ำลดลง และกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงสัตว์น้ำและคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน แม้ชุมชนจะพยายามกำจัดผักตบชวาอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังไม่สามารถลดปริมาณได้อย่างยั่งยืน จึงทำให้เกิดวัชพืชเหลือใช้จำนวนมากในแต่ละรอบการกำจัด

ด้วยเหตุนี้ กลุ่มของข้าพเจ้าจึงมีแนวคิดในการนำผักตบชวามาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีประโยชน์ โดยเลือกพัฒนาเป็น “เสื้อชูชีพจากผักตบชวา” เพื่อใช้คุณสมบัติของลำต้นที่มีเนื้อพองและลอยน้ำได้ดีตามธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์นี้ไม่เพียงช่วยลดปริมาณผักตบชวาในแหล่งน้ำ แต่ยังเป็นนวัตกรรมที่สามารถเพิ่มคุณค่าให้กับวัชพืชในท้องถิ่น เปลี่ยนของเหลือทิ้งให้กลายเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่มีประโยชน์ต่อชุมชน อีกทั้งยังเปิดโอกาสในการต่อยอดเป็นอาชีพเสริม สร้างรายได้ และส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุดอย่างคุ้มค่าและยั่งยืน

วัตถุประสงค์

1.   เพื่อศึกษาวิธีการแปรรูปผักตบชวาให้เป็นวัสดุที่เหมาะสมต่อการนำมาผลิตเป็นเสื้อชูชีพ

2.   เพื่อทดลองประดิษฐ์เสื้อชูชีพจากผักตบชวาโดยใช้วัสดุในท้องถิ่นที่มีอยู่ในชุมชน

3.   เพื่อประเมินประสิทธิภาพและความพึงพอใจของผู้ใช้งานต่อเสื้อชูชีพที่ผลิตจากผักตบชวา

ในชุมชนของข้าพเจ้ามีผักตบชวาเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น คลอง หนอง และบึง เนื่องจากผักตบชวาเป็นพืชที่ขยายพันธุ์ง่าย เติบโตตลอดทั้งปี และไม่ต้องการการดูแลมาก ทำให้มีปริมาณสะสมเพิ่มขึ้นจนเกิดการอุดตันทางน้ำ ส่งผลให้น้ำเน่าเสีย ปริมาณออกซิเจนในน้ำลดลง และกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงสัตว์น้ำและคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน แม้ชุมชนจะพยายามกำจัดผักตบชวาอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังไม่สามารถลดปริมาณได้อย่างยั่งยืน จึงทำให้เกิดวัชพืชเหลือใช้จำนวนมากในแต่ละรอบการกำจัด

ด้วยเหตุนี้ กลุ่มของข้าพเจ้าจึงมีแนวคิดในการนำผักตบชวามาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีประโยชน์ โดยเลือกพัฒนาเป็น “เสื้อชูชีพจากผักตบชวา” เพื่อใช้คุณสมบัติของลำต้นที่มีเนื้อพองและลอยน้ำได้ดีตามธรรมชาติ ผลิตภัณฑ์นี้ไม่เพียงช่วยลดปริมาณผักตบชวาในแหล่งน้ำ แต่ยังเป็นนวัตกรรมที่สามารถเพิ่มคุณค่าให้กับวัชพืชในท้องถิ่น เปลี่ยนของเหลือทิ้งให้กลายเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่มีประโยชน์ต่อชุมชน อีกทั้งยังเปิดโอกาสในการต่อยอดเป็นอาชีพเสริม สร้างรายได้ และส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุดอย่างคุ้มค่าและยั่งยืน

วัตถุประสงค์

1.   เพื่อศึกษาวิธีการแปรรูปผักตบชวาให้เป็นวัสดุที่เหมาะสมต่อการนำมาผลิตเป็นเสื้อชูชีพ

2.   เพื่อทดลองประดิษฐ์เสื้อชูชีพจากผักตบชวาโดยใช้วัสดุในท้องถิ่นที่มีอยู่ในชุมชน

3.   เพื่อประเมินประสิทธิภาพและความพึงพอใจของผู้ใช้งานต่อเสื้อชูชีพที่ผลิตจากผักตบชวา

1.   ศึกษาลักษณะทางกายภาพของผักตบชวา เช่น ความลอยตัว ความแข็งแรงของเส้นใย และความเหมาะสมในการนำมาใช้เป็นวัสดุภายในเสื้อชูชีพ

2.   การเก็บรวบรวมและเตรียมผักตบชวา เช่น การล้าง การตากแห้ง การตัดแต่ง และการนำมาประกอบขึ้นรูปเป็นชิ้นงาน

3.   การออกแบบและประดิษฐ์เสื้อชูชีพจากผักตบชวาโดยใช้วัสดุอุปกรณ์พื้นฐานที่หาได้ในชุมชน

4.   การทดสอบประสิทธิภาพการลอยน้ำ ความแข็งแรง และความปลอดภัยเบื้องต้นของเสื้อชูชีพที่ผลิตขึ้น

5.   การประเมินความคิดเห็นและความพึงพอใจจากกลุ่มผู้ทดลองใช้หรือผู้ประเมิน เพื่อพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

1.   ได้ผลิตภัณฑ์เสื้อชูชีพจากผักตบชวาที่ช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับวัชพืชและลดปัญหาผักตบชวาล้นแหล่งน้ำในชุมชน

2.   ชุมชนมีแนวทางในการนำวัสดุเหลือใช้ทางธรรมชาติมาประดิษฐ์เป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตราคาประหยัดและทำได้จริง

3.   ผู้ศึกษาได้รับทักษะด้านการคิดสร้างสรรค์ การประดิษฐ์ และการแก้ปัญหา รวมถึงสามารถต่อยอดเป็นอาชีพหรือกิจกรรมเพื่อสังคมในอนาคต

2ด.ญ.ปัญจรัตน์ สุจรรยาภิวัฒน์ เลขที่20

3.ด.ญ.รนิดา คุณากรภูวกิจ เลขที่28 (หัวหน้ากลุ่ม)

ที่มาและความสำคัญของโครงงานสครับสมุนไพรขัดผิว

ปัจจุบันผู้คนให้ความสำคัญกับการดูแลสุขภาพผิวพรรณมากขึ้น โดยเฉพาะการดูแลผิวให้สะอาด แข็งแรง และดูมีสุขภาพดี การใช้สครับขัดผิวเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยขจัดเซลล์ผิวที่เสื่อมสภาพ กระตุ้นการไหลเวียนโลหิต และช่วยให้ผิวเรียบเนียนขึ้น อย่างไรก็ตาม สครับขัดผิวที่จำหน่ายทั่วไปบางชนิดมีสารเคมีที่อาจก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิว และมีราคาค่อนข้างสูง

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีสมุนไพรหลากหลายชนิด เช่น ขมิ้น มะขาม ว่านหางจระเข้ กากกาแฟ และเกลือสมุนไพร ซึ่งมีคุณสมบัติช่วยบำรุงผิว ลดการอักเสบ และปลอดภัยต่อผู้ใช้ คณะผู้จัดทำจึงมีแนวคิดในการนำสมุนไพรธรรมชาติที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นมาพัฒนาเป็น สครับสมุนไพรขัดผิว เพื่อเป็นทางเลือกในการดูแลผิวที่ปลอดภัย ประหยัด และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

โครงงานสครับสมุนไพรขัดผิวนี้มีความสำคัญเนื่องจากช่วยส่งเสริมการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างคุ้มค่า เพิ่มมูลค่าให้กับสมุนไพรไทย อีกทั้งยังเป็นการส่งเสริมความรู้ด้านการดูแลสุขภาพผิวด้วยวิธีธรรมชาติ สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันหรือพัฒนาต่อยอดเป็นอาชีพเสริมในอนาคตได้

วัตถุประสงค์ของโครงงานสครับสมุนไพรขัดผิว

1. เพื่อศึกษาคุณสมบัติของสมุนไพรที่เหมาะสมในการนำมาผลิตสครับขัดผิว

2. เพื่อผลิตสครับสมุนไพรขัดผิวจากวัตถุดิบธรรมชาติที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น

3. เพื่อให้ได้สครับขัดผิวที่ปลอดภัยต่อผิวหนังและช่วยขจัดเซลล์ผิวที่เสื่อมสภาพ

4. เพื่อส่งเสริมการใช้สมุนไพรไทยและทรัพยากรธรรมชาติอย่างคุ้มค่า

5. เพื่อเป็นแนวทางในการนำความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวันหรือพัฒนาต่อยอดเป็นอาชีพเสริม

ด.ญ. คนันดา อังศิริ เลขที่3

ด.ญ. จันทนิภา บุญอาจ เลขที่5

ด.ญ. ปุณยดา ซันฮีม เลขที่21