Belia mempunyai kuasa untuk mengubah negara menjadi tempat yang lebih baik dan membawa perubahan positif di negara ini. Dilengkapi dengan nilai-nilai yang baik dan positif, mereka dapat mempengaruhi rakan untuk menyumbang kepada pembangunan negara.

Kita perlu memberi peluang kepada anak muda kita untuk membuktikan diri mereka dan untuk mencapai kecemerlangan. Kita juga perlu menanamkan nilai sosial dan moral yang baik di dalamnya untuk menangani konflik secara positif dan menangani masalah yang berkaitan dengan gangguan sosial.

Belia kita mesti mempunyai keupayaan dan mengambil inisiatif untuk menjadi ‘pembina jambatan antara etnik’ untuk meningkatkan hubungan etnik di negara ini dengan meneutralkan politik kebencian, polarisasi kaum dan eksklusif kaum yang nampaknya semakin meningkat sekarang.

     Namun lain pula suasananya apabila majlis perkahwinan dilakukan di taman-taman perumahan.Ianya menimbulkan suasana yang sesak dan kawasan meletak kenderaan para tetamu sangat terhad dengan kehadiran ramai jemputan.Jika dilihat kepada peruntukan undang-undang dalam negara,ianya merupakan satu kesalahan mendiri dan menyelenggara sesuatu halangan di tempat awam.Tetapi pernahkah anda terdengar keluarga pasangan pengantin didakwa di mahkamah kerana menganjurkan majlis perkahwinan di kawasan taman perumahan?

     Inilah detik perpaduan yang wujud di kalangan rakyat Malaysia iaitu bertolak ansur dalam perkara tersebut kerana sikap saling memahami antara satu sama lain tanpa mengira agama dan budaya.Namun demikian,sebagai penaganjur,eloklah memohon kebenaran daripada pihak berkuasa tempatan terlebih dahulu supaya tidak timbul perkara-perkara yang menyusahkan di masa hadapan.

Semua agama amat menitikberatkan toleransi, persaudaraan dan nilai moral yang tinggi dalam kehidupan seharian.

Malah, unsur kepelbagaian itu dinyatakan di dalam kitab suci Al-Quran melalui Surah Al-Hujraat Ayat 13 yang menyatakan penciptaan manusia dalam pelbagai bangsa dan suku bertujuan supaya mereka dapat saling mengenali antara satu sama lain.

Pengerusi Lembaga Pengarah Institut Darul Ehsan Profesor Datuk Dr. Siddiq Fadzil menjelaskan konsep yang diperkenalkan melalui ayat itu merupakan suatu elemen (lita’ arafu) iaitu saling mengenali lalu seterusnya membentuk perpaduan.

“Menurut perspektif Islam, kepelbagaian (bangsa dan agama) wujud dengan kehendak Tuhan untuk membina kesilangan bermula dengan saling mengenali, saling menghormati, saling bertukar manfaat, saling memperkaya dan saling bekerjasama,” katanya.

Semasa menyampaikan syarahan ‘Agama Sebagai Medium Memupuk Integriti dan Perpaduan Nasional’ pada Seminar Kebangsaan: Agama Sebagai Medium Memupuk Integriti dan Perpaduan Nasional baru-baru ini, beliau menyarankan platform dialog digunakan sepenuhnya sebagai landasan bagi memupuk perpaduan serta kefahaman lebih erat antara pelbagai kelompok masyarakat.

Sempena era Malaysia Baharu, katanya, rakyat perlu membuktikan perbezaan anutan agama bukanlah faktor yang menghalang kesatuan masyarakat sebaliknya, ia elemen yang mendorong penyatuan dan pembentukan kehidupan harmoni.

“Agama bukan pemecah tetapi kekuatan untuk mempersatu. Sejak sekian lama, tamadun besar dunia seperti Islam, Barat dan Timur bertemu dan berdialog di tanah air sehingga kita boleh berbangga negara kita kaya dengan dialog ketamadunan,” katanya.

Menurutnya siri dialog antara agama harus diteruskan ke tahap membina bangsa yang menjunjung tinggi elemen perpaduan berasaskan formula ‘kepelbagaian dalam satu bingkai kesatuan’.

Apabila warga masyarakat berbilang-bilang agama sanggup meraikan kepelbagaian dengan matang dan bijaksana, ia akan melahirkan kesatuan yang kompak dan membuahkan sebuah tamadun yang kaya.

“Sebuah pasukan yang baik adalah pasukan yang terdiri daripada anggota yang beragam dan pelbagai keahlian (kepakaran). Ini bererti kepelbagaian adalah satu bentuk kekuatan,”katanya.

Dalam pada itu, katanya, konsep siyasiyyah dan Piagam Madinah boleh dijadikan acuan dalam memperkukuh perpaduan masyarakat di Malaysia.

Kira-kira 1,400 tahun lepas di Kota Madinah, Nabi Muhammad S.A.W mempersatukan 2 umat iaitu ‘ummah islamiyyah’ (umat Islam) yang terdiri daripada kaum Mukmin dengan ‘ummah diniyyah’ (umat keagamaan) yang datang daripada golongan Yahudi.

Gabungan 2 umat itu membentuk ummah siyasiyyah (umat politik) sebagai komponen utama yang membentuk negara Madinah.

“Setiap kepelbagaian kaum, agama dan budaya harus terus diraikan dengan mengizinkan setiap bangsa kekal dengan jati diri masing-masing.

“Di Malaysia, kepebagaian umat dipersatukan dalam satu ikatan berteraskan identiti negara seperti Rukunegara, penggunaan bahasa kebangsaan, lagu rakyat, sistem demokrasi, raja berperlembagaan, dasar ekonomi dan lain-lain bentuk kesepakatan,” katanya.

Setiap agama perlu berusaha memanfaatkan kekuatan nilai agama masing-masing secara maksimum untuk mendokong dalam menegakkan integriti pembinaan bangsa.

Sehubungan itu, Siddiq meminta umat Islam negara ini supaya terus memainkan peranan dalam menerajui usaha memperkasa perpaduan masyarakat kerana ia antara tanggungjawab yang dituntut agama.

Sebagai ‘khayra ummah’, umat Islam mempunyai peranan untuk memberi sumbangan khidmat yang memanfaat seluruh manusia.

Istilah ‘seluruh manusia’ tidak terhad kepada masyarakat Muslim sahaja tetapi meliputi masyarakat Muslim dan bukan Muslim.

Untuk itu, umat Islam haruslah memberi komitmen penuh bagi menegakkan nilai-nilai kemakrufan serta melawan nilai-nilai buruk dan mungkar.

Pelbagai adat dan budaya yang dapat dipelajari daripada masyarakat pelbagai kaum , terutama dapat dilihat daripada tariannya. Tarian dapat didefinisikan sebagai satu seni tari pergerakkan badan,kaki dan tangan mengikut rentak muzik yang dimainkan. Tarian yang dipersembahkan dari setiap kaum mempunyai asal usul dan tujuan tersendiri.

Kesemua ini amat penting kepada masyarakt bagi menjamin hubungan kaum terus terpelihara dan negara berada dalam keadaan aman dan sejahtera.

Bangsa dan pembangunan negara tidak akan bermakna jika generasi muda tidak diserapkan dengan nilai-nilai yang sesuai untuk mengisi peranan warganegara dan kepemimpinan hari ini.

Belia mempunyai kuasa untuk mengubah negara menjadi tempat yang lebih baik dan membawa perubahan positif di negara ini. Dilengkapi dengan nilai-nilai yang baik dan positif, mereka dapat mempengaruhi rakan untuk menyumbang kepada pembangunan negara.

Kita perlu memberi peluang kepada anak muda kita untuk membuktikan diri mereka dan untuk mencapai kecemerlangan. Kita juga perlu menanamkan nilai sosial dan moral yang baik di dalamnya untuk menangani konflik secara positif dan menangani masalah yang berkaitan dengan gangguan sosial.

Belia kita mesti mempunyai keupayaan dan mengambil inisiatif untuk menjadi ‘pembina jambatan antara etnik’ untuk meningkatkan hubungan etnik di negara ini dengan meneutralkan politik kebencian, polarisasi kaum dan eksklusif kaum yang nampaknya semakin meningkat sekarang.

Pulau ini merupakan kawasan perlindungan penting bagi pelbagai spesies tumbuhan dan haiwan yang berekosistem di paya bakau. Malah pulau ini juga ibarat ‘syurga’ bagi beberapa spesies yang jarang ditemui dan terancam.

Selain itu, pulau ini merupakan tempat persinggahan penting bagi burung air yang bermigrasi melakukan perjalanan panjang di sepanjang laluan Asia-Australasia (EAAF).

Kalau anda ingin mencari ketenangan ‘melayan’ angin petang yang bertiup di celah-celah pokok bakau, di sinilah tempat yang sesuai untuk anda. Anda juga boleh ‘mengembara’ sama ada melalui laluan trek pejalan kaki ataupun bot.

No. Matriks: 08DEU21F1061

Kelebihan: Negeri Sabah, mempunyai pelbagai etnik atau kaum seperti melayu, kadazandusun dan bajau. Jadi, masing-masing mempuyai adat tradisi atau adat resam tersendiri, seperti kaum kadazandusun, adat resam dalam majlis perkahwinan ialah pasangan pengantin dikehendaki makan di dalam pinggan dan mangkuk yang sama untuk membolehkan mereka bersatu. Upacara ini dihadiri oleh keluarga kedua-dua pihak. Ibu bapa pengantin lelaki tidak boleh sama sekali hadir di rumah pengantin perempuan sebelum pasangan itu sah bersatu.

2. Geopolitik : Kajian tentang kesan faktor-faktor geografi terhadap politik (terutama politik antarabangsa), geografi politik

3. Etno-simbolisme : Cara pemikiran dalam kajian mengenai nasionalisme yang menekankan pentingnya symbol, mitos, nilai, tradisi dalam pembentukkan dan kegigihan moden negara bangsa

4. Hegemoni : Pengaruh atau dominasi sesebuah negara atas negara-negara lain 

5. Malay-led plural society : Masyarakat majmuk pimpinan melayu

6. Assimilasi : Proses percantuman antara etnik berlainan budaya sehingga membentuknya satu kelompok dengan kebudayaan dan identiti yang sama.

7. Integrasi : Penggabungan atau pergabungan dua atau beberapa kaum (unsur,bahagian,dll) menjadi satu kesatuan, penyatuan

Sekalipun pun perbahasan mereka dalam radar kepartian kerana di pentas PAU, hal ini wajar diberi perhatian. Malah, usul ini bertepatan dengan sistem pemerintahan negara, iaitu Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen. Apabila pemimpin muda bersuara, ia menggambarkan suatu tuntutan yang perlu diberi perhatian serius.

Sebenarnya, ini adalah isyarat peri pentingnya bekalan masa hadapan mereka yang inginkan suatu mekanisme baharu demi menjamin keharmonian berterusan. Sehingga kini, memang tidak wujud mata pelajaran khusus ini. Yang ada hanya sebagai subtopik silibus sejarah di sekolah, manakala di universiti pula adalah dalam kursus wajib Agensi Kelayakan Malaysia (MQA bagi Pengajian Malaysia dan Hubungan Etnik.

DISYORKAN UNTUK ANDA

Oleh sebab Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan perkara berkaitan Raja-Raja, adalah lebih baik pelajar didedahkan terus mata pelajaran Perlembagaan Persekutuan. Bagi pelajar peringkat sekolah menengah atas boleh difokuskan kepada pentadbiran negara, manakala pada peringkat institusi pengajian tinggi pula adalah lebih menyeluruh.

Rata-rata kita menyangka Perlembagaan Persekutuan dirangka oleh Suruhanjaya Reid. Padahal, jika diteliti dari perspektif sejarah, ia terhasil daripada keringat dan idea Raja-Raja Melayu, pemimpin dan persatuan yang terdiri daripada pelbagai kaum. Malah, permuafakatan politik atau dikenali juga kontrak sosial antara pemimpin pelbagai kaum inilah yang menjadi resipi perpaduan dan integrasi rakyat berbilang kaum hingga hari ini.

Di sinilah letaknya nilai kerjasama dan tolak ansur yang seharusnya dicontohi generasi akan datang. Kebijaksanaan pemimpin terdahulu begitu terserlah apabila wujud quid pro quo atau tawar-menawar berkaitan empat perkara teras, iaitu hak kerakyatan kaum bukan Melayu, kedudukan agama Islam sebagai agama Persekutuan, kedudukan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan kedudukan istimewa orang Melayu.

Hal ini dapat mewujudkan kesedaran bahawa Perlembagaan Persekutuan bukan sahaja mempertahankan kepentingan hak penduduk asal, malah tidak mengetepikan kepentingan sah kaum lain. Semua aspek ini boleh dibincangkan secara khusus dan mendalam melalui mata pelajaran Perlembagaan.

Suatu sisi lain yang boleh ditampilkan melalui mata pelajaran ini ialah wujudnya elemen maqasid syariah dalam Perlembagaan Persekutuan. Elemen ini wujud secara maslahah demi memelihara agama, nyawa, akal, keturunan dan harta.

Pelajar hari ini wajar diberi pendedahan kepentingan elemen ini betapa ia perlu dipertahankan demi perpaduan kaum di Malaysia. Misalnya, Perkara 5 (1) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan "tiada seorang pun boleh diambil nyawanya atau dilucutkan kebebasan dirinya kecuali mengikut undang-undang" jika dipraktikkan setiap warganegara bukan sahaja boleh mengurangkan jenayah kejam tetapi melahirkan sifat kasih sayang sesama kita.

Generasi hari ini yang dikelilingi cabaran globalisasi perlu dipasak dengan pengetahuan Perlembagaan Persekutuan. Mempelajari mata pelajaran perlembagaan bukanlah bererti kita memaksa mereka menjadi pengamal undang-undang. Memadailah sekadar memberi kesedaran sebagai warganegara ia tertakluk kepada undang-undang negara.

Sementara dalam konteks pentadbiran negara pula sekurang-kurangnya ia menyedari segala dasar yang diputuskan kerajaan pada sesuatu masa, bukan sesuka hati, tetapi tertakluk kepada Perlembagaan.

Perbahasan secara terbuka dan tindakan ungkit-mengungkit tanpa fakta sahih berkaitan perkara yang dijamin dalam Perlembagaan Persekutuan perlu dielakkan.

Memadailah peristiwa 13 Mei 1969 sebagai pengajaran terakhir kita 'berperang' yang tiada untungnya. Kita tidak mungkin sebulat suara dalam semua perkara, namun memupuk dan mengukuh perpaduan melalui mata pelajaran Perlembagaan Persekutuan adalah suatu usaha murni.

Malah jika difahami secara mendalam, mata pelajaran ini mampu menanam sifat menghormati pemimpin negara. Dalam hal ini, sejak alam persekolahan lagi mereka dididik untuk mengenali fungsi Yang di-Pertuan Agong sebagai Ketua Utama Negara dan Perdana Menteri sebagai Ketua Pentadbiran. Begitulah juga dengan peruntukan berkaitan kewarganegaraan, suruhanjaya, kehakiman, kebebasan dan sebagainya yang bakal menjadi 'panduan' setelah mereka berada dalam alam masyarakat.

Jika pelajar diajar memahami Bahagian II Perkara 10 dengan baik dan dikaitkan dengan Akta Perhimpunan Aman 2012 (Akta 736), mereka akan sedar prosedur yang perlu dipatuhi, sekali gus mencegah mereka daripada terjebak dengan perhimpunan haram yang boleh menggugat keselamatan negara.

Memahami Perlembagaan Persekutuan sekurang-kurangnya dapat meredakan perasaan emosi perkauman. Generasi kini kebanyakannya berada di luar 'zon penggubalan' Perlembagaan Persekutuan. Selepas mempelajari kandungan Perlembagaan Persekutuan sekurang-kurangnya dapat menyedarkan bahawa tidak ada kaum yang mendapat semua tuntutan mereka dan tidak ada kaum yang hilang segala hal mereka; itulah keadilan dalam Perlembagaan Persekutuan.

Jika selama ini, ilmu Perlembagaan Persekutuan hanya sekadar cebisan topik bagi mata pelajaran sejarah di sekolah dan kursus Pengajian Malaysia serta Hubungan Etnik di institusi pengajian tinggi, maka sudah sampai masanya pihak kerajaan memikirkan kaedah yang sesuai untuk dijadikan sebagai satu daripada mata pelajaran wajib, misalnya dilaksanakan secara kerja kursus sahaja tanpa peperiksaan akhir.

Tidak perlu lagi berdolak-dalik akan segala cadangan baik yang mampu menjadi ramuan istimewa kepada kestabilan politik dan keharmonian kaum di sini.

Perlembagaan Persekutuan menggariskan pasak negara, iaitu kedudukan Raja Berperlembagaan, Islam sebagai agama Persekutuan, bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan Perkara 153 menjaga kedudukan orang Melayu dan Bumiputera Sabah dan Sarawak.