Zoals sommigen weten, lees ik soms. Laatst las ik het boek Hasse Simonsdochter van Thea Beckman, uit 1983. Dat is ook wel te lezen, met ouderwetse zinstructuur en zo.

Het verhaal gaat over Hasse, een opstandig meisje dat vaak in de problemen zit. Jan van Schaffelaar redt haar uit een van die problemen. En als ze later hoort dat hij onthoofd gaat worden, redt ze hém. Samen met Jan en zijn groep wordt Hasse, vermomt als man, een huursoldaat. Zo beleeft ze meerdere avonturen.

Ik vond het een langdradig verhaal door de trage opbouw en het ouderwetse taalgebruik. Bijvoorbeeld de zin, "Eer iemand goed begreep wat er ging gebeuren stond hij boven op de borstwering," op pagina 268, je moet het woord 'eer' heel anders interpreteren dan gewend, wat het voor mij laat voelen alsof ik me erdoorheen worstel. Maar, toen ik eenmaal richting het einde kwam werd de spanning veel duidelijker. Deze was er al langer, maar ik merkte hem niet op, wat best zonde is.

Hierom ga ik nu een reis maken door het boek, zodat jullie hopelijk via mijn woorden wél de spanning voelen.

Ik liep door het riet bij het dorp en zag Hasse daar verstopt zitten. Zelf zag ik geen gevaar, maar heb mezelf voor de zekerheid ook verscholen. Het rook naar koeienmest en het riet tikkelde; ik hield me met moeite stil. Plotseling zag ik dat een man Hasse had vastgepakt! Ik durfde niets te doen, zeker niet toen er nog twee mannen bijkwamen. Ik zag ze niet meer, maar kon ze nog wel horen. Opeens viel een van de mannen naar achter, dusdanig dat ik hem weer kon zien. Hij was neergestoken.

Net als de andere mannen heb ik gemaakt dat ik wegkwam.

Na het gecancelde vonnis van Jan reed ik achter hem en Hasse aan, op weg naar Zutphen. Ik hield afstand, want ik wilde het pas getrouwde koppel niet storen. Ik keek om me heen, de lucht was een beetje vochtig van de nacht van vannacht. Ik kon het ruiken.

's Avonds kwamen ze aan bij een klein hutje. Jan noemde het een schaapskooi. Zelf spreidde ik een deken uit over een stukje droge grond onder een boom. Het zou vreselijk onbeleefd zijn om hun geen privacy te gunnen op hun huwelijksnacht! Het gras lag best lekker, maar ik kijk uit naar mijn normale bed thuis. :)

Tot snel!

Ik ben emotioneel beroofd. De dief heeft geen gevoelens overgelaten, dat is wel duidelijk.

Toen Jan van de muur sprong wilde ik hem terugtrekken, maar helaas, ik mag niks veranderen. Hasse stond er maar leeg naast, wat heel begrijpelijk is, met treurige ogen. Castor en Pollux moesten haar vasthouden, maar ook zij hadden tranen in hun ogen.

De muren voelde koud aan, wat te voelen was door mijn voeten heen. Het geschreeuw van de menigte boeren werdt tijdens het afdalen van de Graafschappers steeds luider, maar woorden kon ik niet onderscheiden.

Hij is dood. Jan van Schaffelaar is vermoord. Het moet me nog een beetje bezinken.

O mijn hemel.

Nadat Jan had gesprongen gingen de dagen en jaren snel voorbij. Ik volgde Hasse rond, maar de avonturen die zij ooit beleefde waren nu echt verleden tijd.

Nu het verhaal is afgelopen, ben ik terug hier, in deze tijd, en nog een beetje ontdaan.

Het verhaal maakte op deze manier veel meer indruk op mij dan eerst. Ik raad het erg aan. Je bent wel gewaarschuwd voor verschrikkelijk verdriet.

Dit was een mooie belevenis en ik kan niet wachten het nog een keer te doen, maar wat vonden jullie? Denken jullie 'Dit boek wil ik ook lezen'?

Laat het me weten! Bedankt voor het lezen!