Οι ήρωες παρατηρούν την απουσία ατμόσφαιρας και νερού, καθώς και τις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας στην επιφάνειά της. Οι δορυφόροι, παρά την έλλειψη ατμόσφαιρας, δεν είναι εντελώς αδρανείς, αφού υπάρχουν και άλλες φυσικές διαδικασίες όπως η βαρυτική έλξη και τα ιδιαίτερα φαινόμενα της Σελήνης που προκύπτουν από τη θέση και την τροχιά της. Η Σελήνη παρουσιάζεται με φυσικά και γεωλογικά χαρακτηριστικά, όπως οι κρατήρες και οι μεγάλες οροσειρές που σχηματίζουν την επιφάνειά της.

Η σελήνη περιγράφεται ως ένας «άγονος» και «άδειος» κόσμος, με έλλειψη ατμόσφαιρας, ενώ αναφέρει τα χαρακτηριστικά της επιφάνειάς της, όπως οι τεράστιοι κρατήρες και οι βουνίσιοι σχηματισμοί. Η Σελήνη είναι απομακρυσμένη, σχεδόν αναπόδραστη, με την αποστολή προς αυτήν να μοιάζει με μια τεράστια πρόκληση για τους ήρωες του έργου.

Η Σελήνη επίσης φαίνεται να είναι γεμάτη από επιστημονικές αβεβαιότητες και υποθέσεις, καθώς οι πρωταγωνιστές αναρωτιούνται για την πιθανή ύπαρξη ζωής εκεί και προσπαθούν να διαλευκάνουν τα μυστήρια της, αν και η απουσία ατμόσφαιρας και νερού καθιστά την πιθανότητα ζωής αδύνατη.

Αρχικά μαθήτευσε ως γλύπτης, αλλά σύντομα στράφηκε στη ρητορική και περιόδευσε ως σοφιστής σε διάφορες πόλεις της Μικράς Ασίας, της Ελλάδας και της Ιταλίας. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου επηρεάστηκε από την ελληνική φιλοσοφία και τη σάτιρα. Προς το τέλος της ζωής του, φαίνεται πως εργάστηκε ως αξιωματούχος στη ρωμαϊκή διοίκηση στην Αίγυπτο.

Τα έργα του είναι κυρίως διαλογικά και διακρίνονται για το σαρκαστικό ύφος και την κριτική ματιά του στην υποκρισία, τις δεισιδαιμονίες και τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής του. Από τα πιο γνωστά του έργα είναι οι "Αληθινές Ιστορίες", που θεωρούνται πρόδρομος της επιστημονικής φαντασίας, και όπως αναφέρει και ο ίδιος ἡ τῆς διανοίας περιεργία», αλλά και «τὸ βούλεσθαι μαθεῖν τί τὸ τέλος ἐστὶν τοῦ ὠκεανοῦ καὶ τίνες οἱ πέραν κατοικοῦντες ἄνθρωποι» του έδωσαν την ώθηση να συγγράψει αυτό το περιπετειώδες μυθιστόρημα.

Στα άλλα του έργα "Νεκρικοί Διάλογοι" και οι "Διάλογοι των Θεών" σατιρίζει τις ανθρωπομορφικές αντιλήψεις για τους θεούς.

Ο Λουκιανός είναι γνωστός για τον ορθολογισμό του και τον σκεπτικισμό του απέναντι στις θρησκευτικές δοξασίες και τη φιλοσοφική σοφιστεία. Παρέμεινε κριτικός προς τη θρησκεία και τον μυστικισμό, προάγοντας έναν ορθολογικό και κυνικό τρόπο σκέψης.

Πέθανε περίπου το 180 μ.Χ., αφήνοντας πίσω του πλούσιο συγγραφικό έργο που επηρέασε τη σάτιρα και τη λογοτεχνία της Δύσης.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ

Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πως "γεννήθηκε" η Σελήνη. Επιστήμονες πιστεύουν πως μετρά τη σύγκρουση της πρώτης Γης με την Θεία (έναν πλανήτη στο μέγεθος του Αρη με ακτίνα 2433 km που καταστράφηκε κατά τη σύγκρουσή της με τη πρώτη Γη). Τα κομμάτια της Γης και της Θείας που εκτοξεύθηκαν στο διάστημα, χαρη στην ελκτική δύναμη της Γης συγκεντρώθηκαν, ενώθηκαν μεταξύ τους και σχημάτισαν το φεγγάρι που γνωρίζουμε.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Είναι η φυσική ασπίδα της Γης. Την προστατεύει δηλαδή από μετεωρίτες και αστεροειδείς. Γι' αυτό τον λογο εχει πάνω από 500000 κρατήρες. Ο μεγαλύτερος εχει διάμετρο 2240 km και βαθος 15 km και λέγεται κρατήρας του Κοπέρνικου. Τέλος είναι υπεύθυνη για της παλίρροιες, τις συνθήκες που επικρατούν στα κυματα της Γης και παίζει κάποιο ρολο στις εποχές, αφού σταθεροποιεί την κλήση του άξονα της Γης και αντανακλάει της ακτίνες του ηλίου πιάνω στη Γη, με αποτέλεσμα να κρατεί σταθερή και την θερμοκρασία στους 15 βαθμούς κελσιου επιτρέποντας στην Γη να αναπτύξει ζωή.

Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Η Σελήνη χρειάζεται περίπου 28 μερες για να κανει μια πλήρη περιφορά γύρω από τη Γη. Καθώς όμως περιφέρεται γύρω από τη Γη περιστρέφεται και γύρω από τον άξονα της. Αυτή η περιστροφή είναι συγχρονισμένη με την περιφορά χάρη στην ελκτική δύναμη της Γης σε αυτήν και στην ροπή που προκαλεί η γη στη σελήνη. Αυτές οι δυνάμεις επενεργούν επομένως έτσι ώστε να βλέπουμε πάντοτε μόνο ένα ημισφαίριο που και βλέπεται και βλέπει τη Γη ενώ το άλλο μπορούμε να το δούμε μόνο από δορυφόρο. Φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά από το διαστημόπλοιο Λουνα 3 τον Οκτώβριο του 1959.

ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Όταν η Σελήνη μοιάζει με το φωτεινο γράμμα D, λέμε ότι 'γεμίζει" και αυτό είναι το πρώτο τέταρτο. Όταν μοιάζει με φωτεινο κυκλικο δίσκο, έχουμε Πανσέληνο. Στη συνέχεια "αδειάζει" και αρχίζει να μοιάζει με το γράμμα C και αυτή η φάση λέγεται τελευταίο τέταρτο. Τέλος εμφανίζεται όταν είναι κοντά στον Ηλιο για να εμφανιστεί ξανα σύντομα ως Νεα Σελήνη που φαίνεται μεγαλύτερη σε μέγεθος από τις άλλες φασεις.

ΕΚΛΕΙΨΗ ΣΕΛΗΝΗΣ-ΗΛΙΟΥ

Μερικές φορες η Γη παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Ηλιο και τη Σελήνη, ρίχνοντας τη σκια της πάνω στην Σελήνη. Τότε έχουμε έκλειψη Σελήνης. Όταν, όμως, η Σελήνη παρεμβάλλεται ανάμεσα στη Γη και τον Ηλιο, δεν μπορούμε να δουμε ένα μέρος του και τότε έχουμε έκλειψη Ηλιου.

ΟΙ ΚΡΑΤΗΡΕΣ ΤΗΣ

Οι μεγαλύτεροι κρατήρες της Σελήνης είναι ορατοί από την Γη χωρίς τηλεσκόπιο. Μοιάζουν με μαύρες κηλίδες. Κάποτε γέμισαν με σκουρη καυτη λαβα που διέρρευσε από τα έγκατά της κι έπειτα σταθεροποιήθηκε. Τους κρατήρες αυτούς τους ονομάζουμε θαλασσες. Οι θαλασσες της Σελήνης μπορούν να συγκριθούν σε μέγεθος με ολόκληρες χωρες.

ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ

Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (310 π.Χ. - περίπου 230 π.Χ.) ήταν Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός, που γεννήθηκε στη Σάμο. Είναι ο πρώτος επιστήμονας (μετά τους Πυθαγορείους) ο οποίος πρότεινε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του Ηλιακού Συστήματος, θέτοντας τον Ήλιο και όχι τη Γη, στο κέντρο του γνωστού Σύμπαντος. Οι ιδέες του περί Αστρονομίας φαίνεται να μην είχαν γίνει αρχικά αποδεκτές και θεωρήθηκαν κατώτερες από εκείνες του Αριστοτέλη και του Πτολεμαίου, όμως τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ελλιπή. Δύο χιλιάδες (2000) χρόνια μετά, ο Κοπέρνικος στηριζόμενος στις θεωρίες του Αρίσταρχου και των Πυθαγορείων, όπως ο ίδιος επισημαίνει στην εισαγωγή του έργου του, ανέλυσε περαιτέρω το ηλιοκεντρικό σύστημα, όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

ΚΛΑΥΔΙΟΣ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (100 - 170) ήταν Ελληνο-Ρωμαίος μαθηματικός, αστρονόμος, γεωγράφος, αστρολόγος και ποιητής ενός επιγράμματος στην Ελληνική Ανθολογία. Γεννήθηκε στη ρωμαϊκή Αίγυπτο και έζησε στην Αλεξάνδρεια. Το σπουδαιότερο έργο του, Η Μεγίστη (ή Μαθηματική Σύνταξις), σώθηκε στα αραβικά ως Αλμαγέστη και στηρίζεται στις παρατηρήσεις διάφορων προγενέστερων αστρονόμων και ιδίως του Ιππάρχου. Αποτέλεσε ένα από τα κείμενα που έδωσαν ώθηση στην αστρονομία των Αράβων. Επίσης ο Πτολεμαίος ασχολήθηκε με τη μουσική και την οπτική.

Στα έργα του συνήθως χλευάζει με αιχμηρό λόγο τους φιλοσόφους και ρήτορες της εποχής του λόγω των θεωριών που ανέπτυξαν, αλλά και έμμεσα την μωρία του απλού λαού, που πίστευε ό,τι γραφόταν. Κατευθύνεται κατά της παραδοσιακής θρησκείας και μυθολογίας, της οποίας τα πρόσωπα, πολλές φορές, δεν δίσταζε να κατακρίνει και να ειρωνευτεί. Για παράδειγμα στο "Θεών διάλογοι και Νεκρικοί διάλογοι", στο σημείο που διαλέγεται ο Άρης με τον Ερμή, ο Άρης ειρωνεύεται τον Δία που πιστεύει ότι αν κρεμάσει από τον ουρανό μια αλυσίδα και πιαστούν οι άλλοι θεοί από αυτήν και τον τραβήξουν , δεν θα μπορέσουν να τον ρίξουν κάτω. Αν όμως θελήσει εκείνος να τους τραβήξει θα μπορέσει. Αυτό το χωρίο, πέρα από την διακωμώδηση της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ίσως να απηχεί και την περίφημη άποψη του Αρχιμήδη "Δος μοι πα στω και τα γάν κινήσω".

Επίσης, στον διάλογο "Προμηθέα ή Καυκάσου" ειρωνεύεται τον Δία που θα αγανακτούσε αν κάποιος μοιραστής κρεάτων άφηνε την χειρότερη μερίδα για τον Δία και κρατούσε την καλύτερη για τον ίδιο!

Έτσι ο Λουκιανός καταφέρνει να αναμείξει τον πεζό με ποιητικό λόγο. Γενικά, κράτα τη λογική και το μέτρον. Επίσης

Τέλος, πολλοί λένε πως ασκεί κριτική,χωρίς να αντιπροτείνει κάτι, ωστόσο άλλοι πιστεύουν πως απλά οδηγεί τον αναγνώστη σε μια σοβαρή και υπεύθυνη στάση ζωής.