Στην κλασική αγορά της Αθήνας ο Αγρίππας, γαμπρός και στρατηγός του Αύγουστου, έχτισε το 15 π.Χ. ένα ωδείο, το οποίο μπορούσε να χωρέσει χίλιους περίπου ακροατές. Η στέγη του δεν είχε εσωτερικά στηρίγματα κι αυτό θεωρήθηκε μια από τις πιο τολμηρές αρχιτεκτονικές δοκιμές για την εποχή του.

Τρεις Τρίτωνες και ισάριθμοι Γίγαντες κολοσσιαίων διαστάσεων, στήριζαν το επιστύλιο της βόρειας στοάς του μνημείου και διακοσμούσαν την πρόσοψή του. Κατασκευάστηκαν, στα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ., στα πλαίσια της ανοικοδόμησης του κτηρίου μετά από την κατάρρευση της οροφής του και μαρτυρούν την κλασικίζουσα τάση της Αντωνίνειας περιόδου· οι Τρίτωνες μιμούνται τον Ποσειδώνα του δυτικού αετώματος του Παρθενώνα, ενώ οι Γίγαντες τον Ήφαιστο του αντίστοιχου ανατολικού.

Σύμφωνα με το Φιλόστρατο, το ωδείο χρησίμευσε ως αίθουσα διαλέξεων και ως χώρος για τη διδασκαλία της φιλοσοφίας και της ρητορικής. Το κτήριο καταστράφηκε από φωτιά το 267 μ.Χ., με την επέλαση των Ερούλων στην Αθήνα. Στις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ., ανοικοδομήθηκε ως μικρό παλάτι, το οποίο θα φιλοξενούσε τη βυζαντινή αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, όταν επισκεπτόταν τη γενέτειρα πόλη της.