Zondagochtend om 8:00 stonden we klaar op station Hoogeveen. Na knuffelen en uitzwaaien begon onze reis. Met de trein gingen we naar Eindhoven Airport, om vanuit daar naar Athens Airport te vliegen. Dit was mijn eerste keer vliegen, dus ik was heel zenuwachtig. Uiteindelijk was het super gaaf om mee te maken!

Eind van de middag om 17:48 (lokale tijd) landden we op Athene. Het is in Griekenland een uur later dan in Nederland, maar gek genoeg heb ik daar bijna niks van gemerkt. Dat zal vast door de reis komen, met al die nieuwe indrukken. Met een touringbus reden we naar het hostel. Hier hadden we even de tijd om onze spullen in de kamer te leggen en bed op te maken. Toen werden we allemaal beneden verwacht om samen de stad in te gaan. We liepen naar een pleintje, waar ons het buddysysteem uitgelegd werd. Vervolgens hebben we heerlijk gegeten in een restaurantje. Hier hadden we uitzicht op de Acropolis, waar we de volgende dag heen zouden gaan.

Om 7:00 worden we wakker in Athene. Het voelt nog steeds gek. Ik heb op dit moment nog niet zoveel zin om iets te doen, vooral omdat ik nog moe ben van de reis. Rond 8:00 zitten we aan het ontbijt en een uur later vertrekken we naar onze eerste activiteit: de Akropolis. Eerst naar het museum en dan mogen we hem in het echt bewonderen. Tijdens de wandeling krijg ik pas echt door hoe Athene eruitziet. Gisteravond kwamen we in het donker aan in een viezige steeg met spuiten op de grond, maar nu zie ik gezellige terrasjes en kraampjes in de zon. De Akropolis was prachtig! Je kon over heel Athene uitkijken en verder. Als we weer beneden zijn, hebben we vrije tijd om te lunchen. We hebben al snel een terrasje gevonden, maar het duurt uiteindelijk een uur voordat we ons eten krijgen. Dat maakt dat we, samen met een andere groep, drie kwartier te laat aankwamen op de afgesproken plek. De docenten wisten ervan, dus het was geen groot probleem. Nadat we een buddycheck hebben gedaan, lopen we richting twee wijken waar we doorheen gaan wandelen. Deze wijken waren super mooi en ook lekker rustig. Vrije tijd, teruglopen en weer lekker eten. ‘s Avonds nog een berg opgeklommen om de zonsondergang te bekijken. En dan is dag één alweer voorbij.

Na gisteren heb ik helemaal zin in deze week gekregen. Ik ben niet heel moe meer en ik weet nu dat het toch wel een hele mooie stad is. Planning voor vandaag: Archai Agora, de wisseling van de wacht, tempel van de Olympische Zeus en het Olympisch stadion. 

Archaia agora is een soort park met ruïnes en een Romeinse stoa. Het was wel interessant, maar er stonden nauwelijks bordjes bij de ruïnes, dus we moesten zelf maar voor gids spelen. 

De wisseling van de wacht is natuurlijk iets wat wij in Nederland niet zo kennen. Juist daarom is het heel interessant om dit te zien. 

Op weg naar de tempel van Zeus kwamen we door een heel leuk parkje. Dit was heel fijn om even op adem te komen. Je kon even lekker de schaduw opzoeken en op een bankje zitten kijken naar de schildpadden en parkieten. Dit was vooral voor mij heel fijn, want ik voelde me niet helemaal lekker.

De tempel van Zeus vond ik uiteindelijk het minst leuke van de hele reis. We hadden bijna geen achtergrondinformatie, dus we stonden eigenlijk naar een stel pilaren te kijken. 

Op naar het olympisch stadion. Een aantal mensen leek het grappig om, na al die kilometers lopen, nog even te gaan rennen; er werd een hardloopwedstrijd gehouden. 

Hierna zouden we naar Plaka Mitropoli gaan (een berg met mooi uitzicht), maar we waren heel moe van het wandelen. Uiteindelijk is toch de helft van de groep de berg op gegaan en de andere helft (waaronder ik) hadden de tijd om even langs de supermarkt te gaan. Toen werd het alweer avond en moesten we dat hele eind naar het hostel weer teruglopen. 

De laatste dag in Athene alweer. Vandaag gaan we verkassen naar Nafplio. Maar eerst nog even een leuke laatste dag in Athene hebben. We gaan naar het Archeologisch museum. Dit vond ik niet zoveel aan, want na een tijdje heb ik die potjes en standbeelden wel gezien. Ook was een groot deel van het museum gesloten vanwege de stakingen, zo ook helaas het cafeetje. We hebben lekker gelunched op de trap voor het museum in de zon. Even later stappen we in de bus bij het hostel op weg naar Nafplio. We stoppen even bij het kanaal van Korinthe, waar ik nog een leuk armbandje heb gekocht. Eindelijk komen we aan in Nafplio. Ik herken meteen al gebouwen van mijn research van de weken hiervoor. We stappen uit bij het hotel en er wordt ons verteld dat we een kleine, let op mijn woorden, kleine stadswandeling gaan maken en daarna eten. Dit bleek een pittig lange survivaltocht te zijn en, ja hoor, we gaan weer een berg op. Nu heeft iedereen wel heel erg veel honger, dus we zoeken snel een terrasje op. We hebben lekker gegeten en na het diner gaan we nog even langs de supermarkt om de lunch van morgen in te slaan. Even het eten droppen, een ijsje halen en lekker slapen. 

De op een na laatste dag. Vandaag gaan we naar Mycene, weer een soort ruïne/oude burcht. Halverwege gingen we met z’n allen in een kringetje rondom mevrouw Baas zitten, die ons een leuk verhaal vertelde over deze stapels stenen. Met prachtig uitzicht luisterden we naar de interessante mythes. Voordat we weg gaan hebben we nog even de tijd om zelf de ruïne te bekijken. 

Met de bus gaan we naar een theater. In dit theater is de akoestiek zo goed, dat als je beneden in het midden staat en fluistert, je dat helemaal bovenin zou kunnen horen. Maar helaas praatten veel mensen er doorheen, dus niemand heeft echt verstaan wat mevrouw Baas beneden zei. 

Next stop is Epidavros. Een leuk, klein plaatsje aan het water (ik weet niet of dit ook de zee was). Hier zijn we uitgestapt om even de benen te strekken. We hebben op een bankje aan het water gezeten en ik heb nog even goed genoten, want morgen zouden we weg gaan.

Hoewel ik in het begin dacht dat ik heimwee zou krijgen naar huis, krijg ik nu al heimwee naar Griekenland. Ik ben heel erg van deze plek gaan houden en ik wil echt niet weg. Dan weet je eigenlijk dat je het goed naar je zin gehad hebt. Ik heb me voorgenomen van elk moment van de terugreis te genieten, tot aan de laatste busreis naar Hoogeveen. Maar daar ga ik nog even niet aan denken, want we hebben nog een halve dag om afscheid te nemen en nog volop te genieten.  Vandaag gaan we: weer een berg beklimmen, naar Mycene, een berg op met de bus en helemaal naar beneden lopen, nog een soort ruïne op een berg bekijken (deze berg zijn we gillend afgerend, omdat we een hazelworm zagen :) ), en natuurlijk naar het vliegveld. We stappen uit de bus bij het vliegveld en ik kijk nog even goed om me heen. Een paar uur later zie ik een platte stad en de lichtjes van de landingsbaan. Het vliegtuig daalt, de wieltjes raken de grond. We halen de bagage op en zodra ik een stap buiten zet, bevries ik van de kou. In de bus heb ik nog wat bijgeslapen (in hoeverre dat nog helpt). Dan zien we station Hoogeveen in zicht komen. Ik stap uit met mijn zonnebril op mijn neus en zeg: 'Lekker weertje hier!' Mijn vader lacht. Het is wel fijn om weer terug bij m'n familie te zijn. En de grootste napret moet nog komen: heel veel souvenirtjes!

Hoofdstuk 2 Feit & Fictie

1. senior year: fictie, bedacht. Het is een ongewoon verhaal wat niet snel gebeurd in het echte leven. 

6. Het lijkt gepositioneerd doordat de foto scherp is en de jongen een aparte houding heeft. 
7. Hij zegt dat heel veel mensen wel eens in een boom hebben gespeeld en eruit zijn gevallen en dat dat is wat het plaatje zo sterk maakt. 
8. - echt beeldmateriaal - politie
15.  Ik ben het ermee eens, want er moet een grens zijn tussen feit en fictie. In een speelfilm kun je alles bedenken en kun je je fantasie de vrije loop laten, maar in een documentaire moet je het bij de feiten houden om het zo realistisch mogelijk te houden. Als je een docu maakt over een moord ga je er ook geen dingen bij verzinnen.

       - Justin Baldoni: Hij speelt Rafael in Jane the Virgin en ik         denk dat veel mensen hem ook heel knap vinden. Bovendien heeft hij ook een gespierd lichaam, wat ook behoort tot het schoonheidsideaal van deze tijd.
       - Josh Hartnett: Ik ken hem niet, maar hij is wel heel knap en ik denk dat veel mensen hem er vooral schattig en lief uit vinden zien en dat hoort ook wel bij onze tijd.
3. Jupiter en Semele: Ik vind de geboorte van Venus mooier, omdat De vrouw op een schelp mooi in het midden staat en ik houd wel van rust in een schilderij. 
5. Ze heeft een mooie egale huid en ze poseert mooi met haar gezicht. 

     9.   Mooi: Claire obscuur, gedetailleerd en er zit diepgang    in. 

Lelijk: De kleuren zijn donker, de mensen zijn niet ‘moeders mooiste’ en het huis ziet er beetje eng uit.

⚠ Ik heb minder opdrachten gemaakt, omdat ik ze niet snapte of omdat het groepsopdrachten waren ⚠