1. สถาบันของชุมชนที่มีอยู่แล้วในวิถีชีวิตและการทำมาหากินในชุมชน  เช่น  วัด  โบสถ์  วิหาร  ศาลาการเปรียญในวัด  ซึ่งเป็นสถานที่ทำบุญตามประเพณี  ตลาด  ร้านขายของชำ  ลานนวดข้าว  โรงงานขนาดเล็กในหมู่บ้าน  ป่า  ห้วย  หนอง  คลอง  บึง  ที่ชาวบ้านมาหาอาหาร  เก็บหน่อไม้  เก็บเห็ด  หาปลา ฯลฯ

2. สถานที่หรือสถาบันที่รัฐและประชาชนจัดตั้งขึ้น  เช่น  อุทยานการศึกษาในวัด  และในชุมชน  อุทยานประวัติศาสตร์  อุทยานแห่งชาติทางทะเล  อุทยานแห่งชาติในท้องถิ่นแถบภูเขา  ศูนย์วัฒนธรรม  ศูนย์ศิลปาชีพ  ศูนย์เยาวชน  ศูนย์หัตถกรรมชุมชน  หอสมุด  ห้องสมุดประชาชน  พิพิธภัณฑ์สถาน  พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น  พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติเกี่ยวกับ สัตว์ พืช ดิน หิน แร่ เป็นต้น

3. สื่อเทคโนโลยีที่มีอยู่ในโรงเรียนและชุมชน  เช่น  วีดิทัศน์  ภาพสไลด์  โปรแกรมสำเร็จรูป  ภาพยนตร์  หุ่นหรือโมเดลจำลอง  ของจริง  เป็นต้น

4. สื่อเอกสารสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ ที่มีอยู่ในโรงเรียนและชุมชน เช่น  หนังสือสารานุกรม  วารสาร  ตำรายาพื้นบ้าน  ภาพจิตรกรรมฝาผนัง  ภาพถ่าย  เป็นต้น

5. บุคลากรผู้ที่มีความรู้ด้านต่าง ๆ ในชุมชน เช่น  ผู้นำทางศาสนา  เกษตรกร  ศิลปิน  หมอพื้นบ้าน  ผู้นำชุมชน  ปราชญ์ชาวบ้าน  เป็นต้น

..... อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/310070