Büyüme faktörleri hücresel büyüme, çoğalma ve hücresel farklılaşmada uyarıcı yeteneğe sahip doğal maddelerdir. Genellikle, protein ya da steroid hormon yapısındadırlar. Büyüme faktörleri çeşitli hücresel süreçlerin düzenlenmesinde önemlidir.

Büyüme faktörleri genellikle hücreler arası sinyal molekülleri olarak hareket ederler. Örneğin sitokinler ve hormonlar hedef hücre yüzeyindeki özgül reseptörlere bağlanarak etki ederler.Ağırlıkları 4000-60 000 dalton arasında değişen, çok az miktarları bile hücresel aktiviteleri etkileyebilen proteinlerdir. Farklı faktörlerin görevleri ve etkileri ile ilgili yeni buluşlar sürmektedir.
Büyüme faktörleri, hücresel fonksiyonları endokrin, parakrin, otokrin veya intrakrin mekanizmalarla sağlar.
- Endokrin yolla etkileyen faktörler hedef hücreye kan yoluyla gider ve uzaktaki hücreleri de etkiler.
- Parakrin yolla etki eden faktörler salgılandıkları bölgede etkilidirler.
- Otokrin faktörler, tarafından salgılandıkları hücrenin fonksiyonlarını etkiler.
- Bazı transforme fibroblastlar, hiç salgılanmamış faktörlere hücrenin kendi içinde, intrakrin mekanizma ile yanıt verirler.

enellikle hücre farklılaşması ve olgunlaşması desteklerlerken bu özellikleri farklı büyüme faktörleri arasında değişmektedir. Örneğin, Kemik morfogenetik proteinleri, kemik hücre farklılaşması teşvik ederken fibroblast büyüme faktörü ve vasküler endotelyal büyüme faktörü kan damarı farklılaşmasını uyarır (anjiyogenez).

Adrenomedullin (AM)
Anjiopoetin (Ang)
Otokrin motilite faktörü
Kemik morfogenetik protein (BMP)
Beyin-türevli nörotrofik faktör (BDNF)
Epidermal büyüme faktörü (EGF)
Eritropoietin (EPO)
Fibroblast büyüme faktörü (FGF)
Glial hücre hattı türevli nörotrofik faktör (GDNF)
Granülosit koloni uyarıcı faktör (G-CSF)
Granülosit makrofaj koloni uyarıcı faktör (GM-CSF)
Büyüme farklılaşma faktörü-9 (GDF9)
Hepatosit büyüme faktörü (HGF)
Hepatoma-kaynaklı büyüme faktörü (HDGF)
İnsülin benzeri büyüme faktörü (IGF)
Göç-uyarıcı faktör
Miyostatin (GDF-8)
Sinir büyüme faktörü (NGF) ve diğer nörotrofinler
Trombosit kökenli büyüme faktörü (PDGF)
Trombopoetin (TPO)
Transforming growth faktör alfa (TGF-α)
Transforming growth faktör beta (TGF-β)
Tümör nekroz faktör alfa (TNF-α)
Vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF)
Plasental büyüme faktörü (PlGF)

KAYNAKÇA:https://www.biyologlar.com/buyume-faktorleri-nelerdir-

Genom, bir organizmanın DNA molekülleri yani genetik yönergelerinin bütünüdür. Her genom, ait olduğu organizmayı yapılandırmak ve gelişmesini sağlamak için gereken bilgiye sahiptir. Bedenimiz, milyonl.

Genom, bir organizmanın DNA molekülleri yani genetik yönergelerinin bütünüdür. Her genom, ait olduğu organizmayı yapılandırmak ve gelişmesini sağlamak için gereken bilgiye sahiptir.

Bedenimiz, milyonlarca hücreden oluşur. Bu hücrelerin her birinde, bizi oluşturmak için gereken yönergeler bulunur; tıpkı bir reçete gibi. İşte bu yönergeler bizim genomumuzdur ve DNA’dan oluşur. Bedendeki her hücre, örneğin bir deri hücresi ya da bir karaciğer hücresi, aynı yönergeler bütününü taşır.

* Genomdaki yönergeler DNA kodundan oluşur.

* DNA’nın içinde, canlının büyümesine, gelişmesine ve sağlığına rehberlik eden benzersiz bir kimyasal kod bulunur.

* Bu kod, DNA’yı oluşturan 4 nükleotit bazın sıralaması ile belirlenir. Bazlar şunlardır: Adenin, sitozin, guanin, timin.

* DNA çift sarmal biçiminde kıvrık bir yapıdadır.

* Her bir DNA sarmalı, kromozom adı verilen yapılar biçiminde paketlenir.

* Kromozomlar, her hücrenin çekirdeğinde yer alır.

* Kromozom paketleri şeklinde DNA’nın birlikte “okunarak” protein yapımını sağlayan bölümleri, genleri oluşturur.

* Genler, göz rengi ya da boy gibi farklı karakteristikleri kontrol eder.

* İnsan genomu 3,2 milyar DNA bazından yapılmıştır ve 23 çift kromozom biçiminde paketlenmiştir.





Matt Ridley (Genom – ISBN: 9786054238811):İnsan Genomu Projesi bir yanılsama üzerine kuruldu. “İnsan genomu” diyebileceğimiz bir şey yoktur. Zaman ve uzamda tanımlanmış bu kesinlikte bir nesne yoktur. 23 kromozoma dağılmış yüzlerce lokus, insandan insana değişen genler barındırır. Kiç kimse A kan grubunun “normal”, O, B ve AB’nin “normal dışı” olduğunu söyleyemez. Peki, İnsan Genomu Projesi tipik bir insan DNA dizisi yayımladığında, 9.kromozom üzerindeki ABO geni için ne diyecek?
(…)
Projenin açıklanan amacı, 200 farklı bireyden elde edilen ortalama veya “konsensüs” bir dizi yayımlamak. ABO geni söz konusu olduğunda bu çözüm anlamsızdır, çünkü genin işlevinin kilit noktasını oluşturan şey, herkeste aynı olmamasıdır. Varyasyon, insan genomunun ve aslında her genomun temel özelliği ve ayrılmaz bir parçasıdır.
(…)
1999 yılının içinde bulunduğumuz anını fotoğraflayıp, çektiğimiz resmin sabit ve kalıcı bir anlamı olduğuna inanmamızın da bir anlamı yok. Genom sürekli değişir. Genlerin popülaritesinin artması ve azalması, hastalıkların ne kadar yaygın olduğuna bağlıdır. İnsanların sabitliği abartma eğilimleri ve dengeye duydukları inanç acınancak boyutta. Aslında genom, dinamik, sürekli değişen bir sahnedir.
(…)
Fizik dünyasında yarım yüzyıl önce gerçekleşen olay, 1970’lerde biyolojide yaşanıyordu. Kesinliğin, sabitliğin, ve belirlenimciliğin köhne dünyası yıkılmaktaydı. Yerine dalgalanmalar, değişimler ve belirsizliklerle dolu bir dünya inşa etmek zorundayız. Neslimizin, şifresini çözmeyi başardığı genom, durmaksızın değişen bir belgenin vesikalık fotoğrafından fazlası değildir. Kalıcı bir nüshası ise hiç olmamıştır.


KAYNAKÇA:https://bilimfili.com/genom-nedir/

1. Azotlu organik bir baz,

2. Beş karbonlu bir şeker,

3. Fosfat grubu (fosforik asit= H₃ PO₄ )  bulunur.

-Baz ve şekerin glikozit bağı ile bağlanarak oluşturduğu yapıya nükleozit denir.

-Nükleozite bir fosfat, fosfoester bağı ile bağlanarak nükleotid oluşur 


Tek nükleotid dizisinden oluşmuştur.

 -Yapısındaki 5 C’lu şeker riboz’dur.

-Organik bazları adenin, guanin, sitozin ve urasildir. Timin bulunmaz.

-Protein sentezinde  görev alır.

 -Tek nükleotit zincirinden oluştuğu için kendini eşleyemez.

-Nükleotidleri fosfodiester bağları ile bağlanarak nükleotid zinciri oluşur.

-A- T, G-C eşitliği de yoktur.

-Bütün RNA çeşitleri DNA’da bulunan şifreye göre sentezlenir.

-Sentezlenmesini sağlayan enzim RNA polimeraz, hidrolizini sağlayan enzim ribonükleaz (RNAaz) dır.

-Bütün RNA çeşitleri protein sentezinde görev alarak hücredeki yaşamsal olayların yönetiminde DNA'ya yardımcı olur.

n = nükleotid sayısı olmak üzere;RNA sentezinde açığa çıkan su molekülü sayısı: 3n–1 dir.

KAYNAKÇA:http://www.biyolojiportali.com/konu-anlatimi/11/8/Nukleik-Asitlerin-Cesitleri-ve-Yapisi

- Meselson ve Stahl, bakterilerin gelişme ortamlarına azotun izotopunu ekleyerek deneylerini yaptılar

KAYNAKÇA:https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://aves.ktu.edu.tr/ImageOfByte.aspx?Resim=8&SSNO=11&USER=3717&ved=2ahUKEwiw_Pmw25blAhXssIsKHcoPBXYQFjAXegQIARAB&usg=AOvVaw36tqTZo9kg8ZT0rmgLzhBB

http://www.biyolojiportali.com/konu-anlatimi/11/9/DNA-Eslenmesi-Replikasyon

Kanıt olarak araştırmacılar, sağ elini kullananların sol eliyle yazmayı ve çizmeyi öğrendiği bir çalışmayı tartıştılar. Bir ay sonra beyin hacmi arttı, ancak üç hafta sonra neredeyse normale döndü. Araştırmacılar, maymunların, sesleri ayırt etmeyi öğrendiği gıdaları veya fareleri almak için bir tırmık kullanmayı öğrendiği diğer çalışmalarda da benzer sonuçlar verdi.

Araştırmacılar, bu teorinin araştırmacıların sinir çalışmalarını nasıl şekillendirdiğini etkileyeceğine inanıyorlar. Wenger, "Bir bakıma, tipik tasarımın gerçekleşen tüm değişiklikleri göstermek için yetersiz olduğunu artık belli ediyor" diyor. "Bu teori, beyin hacmindeki değişiklikleri doğru bir şekilde görüntülemek için daha fazla ölçüm zaman noktasına sahip çalışma tasarımları gerektiğini öneriyor."
Dünyaca ünlü bilim dergilerinden biri olan 'Neurology' kısa bir süre önce ilginç bir makale yayınladı; Zürich Üniversitesi tarafından yapılan ve Dr. Nicki Langer tarafından yayına hazırlanan bu makaleye göre, beyne özel ve basit bir teknikle antrenman yaptırmak ve kitlesini geliştirmek mümkün oluyor. Şöyle ki...
Kaza sonucu 10 sağ kolu kırılmış sporcunun, kırıktan 2 gün sonra ve alçılı 14'üncü günde beyin 'Magnet-Resonanz-Tomographiesi (MRT) çekildi, analiz yapıldı. Analiz sonunda, sağ kolu yönlendiren beynin sol tarafındaki gri ve beyaz maddelerle, beyin kabuğunda azalma görüldü. Buna karşın, sağ kolun işlevini üstlenen sol kolu yönlendiren beynin sağ tarafındaki gri ve beyaz maddelerle, beyin kabuğunda artma meydana geldiği tespit edildi. Ayrıca, beynin bu bölümündeki hareket ve ince işleri yöneten merkezin, faaliyetleri daha süratli koordine ettiği ortaya çıktı.
Araştırmaya göre, bu tür çalışmayla beynin sağ ve sol bölümlerindeki kitleleri (2 hafta süreyle tek kolla çalışarak) antrene edip, geliştirmek mümkün oluyor.
Mesela, sağ kolunuzla iş yapıyorsanız, 14-16 gün müddetle, o kolunuzla değil, sol kolunuzla günlük işlerinizi yaparsanız beynin bölümlerine antrenman yaptırmış oluyorsunuz. Malum, nihayetinde beyin de bir et kitlesi.
Aynı çalışmayı, kol değiştirerek, yani yine sağ kolunuzla 14-16 gün yaparsanız, bu defa beynin diğer bölümü tekrar gelişmiş oluyor.
Güzel bir çalışma değil mi?

kaynakca:http://m.gunes.com/yazarlar/turgay-renklikurt/beyini-buyutmek-mumkun-44663

https://www.google.com/amp/s/www.medikaynak.com/amp/beynimiz-yeni-seyler-ogrenirken-buyur-mu