De voornaamste doelstelling van het GlazenHuis is glas als artistiek medium een plaats geven in de hedendaagse kunst. De bredere doelstelling van het GlazenHuis is om glas te promoten in al zijn facetten. Het centrum belicht glas in het dagelijks gebruik, in design, doorheen de geschiedenis en in de toekomst.

Dit is een buitenschoolse activiteit die ik samen met mijn echtgenoot heb ontdekt. Doelgroep is enkel volwassenen. Het is niet echt aangeraden om met kinderen het GlazenHuis te bezoeken.

Aan de balie konden we kaartjes kopen om het GlazenHuis te bezoeken. Er is ook meteen een winkeltje waar je wat glaswerk kan komen. Dit spreekt wel aan. We werden erg goed ontvangen en we kregen de nodige uitleg. Dit gaf wel een veilig gevoel, wetende wat er ging komen.

Er werd ons verteld dat we verschillende niveaus van het glazenHuis konden bezoeken. Helemaal onderaan is er een glasblazerij. Hier konden we het proces van het glasblazen bewonderen. Op de eerste en de tweede verdieping was er een variërende tentoonstelling van glaswerk van verschillende buitenlandse kunstenaars. Verder konden we ook nog een vaste tentoonstelling bezoeken waar dat de geschiedenis van het glas en keramiek werd uitgelegd en welke rol Lommel hierin speelde. We mochten met het ticket ook de toren beklimmen tot helemaal bovenaan maar er werd ons wel gezegd het rustig aan te doen, aangezien het een warme dag was en de temperatuur sowieso al snel hoger werd naargelang we ook hoger in de toren kwamen.

Daar stonden we dan. We hadden inderdaad wel de vrijheid om te kiezen op welke manier we het GlazenHuis konden ontdekken. Dit kwam wat onwennig over aangezien er ook nergens een aanduiding stond van een looprichting.

Er was dus wel een divers aanbod van glaswerk dat gemaakt was van verschillende buitenlandse kunstenaars tot wat geschiedenis en het ontdekken van het echte glasblazen.

Eerste hebben wat doelloos rondgelopen langs al de tentoongestelde glaswerken,  vazen, verlichting, enz. Er was weinig of geen uitleg en we wisten helemaal niet wat we hiervan moesten denken. Heel wat werken vonden we ook niet zo mooi of speciaal.

We zijn dan naar de onderste verdieping gegaan en werden daar dan wel verrast door een echte glasblazer. In deze ruimte was wel veel uitleg. Op de muren stond geschreven hoe het proces van het glasblazen precies in zijn werk ging. Er was ook goed aangeduid, door de verschillende kijkgaten wat we konden zien of verwachten. Er was ook een bankje voorzien om even rustig te verpozen of om een tijdje te kunnen kijken naar de glasblazer. Fantastisch hoe je van een hompje vloeibaar glas een mooi glaswerkstuk kon bewonderen. Hier hebben we dan ook een hele tijd doorgebracht.

Dan zijn we begonnen aan de klim van de toren. Rondom de trap waren overal wel wat kunstwerken te bewonderen. Het was fysiek erg zwaar door de warmte maar het uitzicht over het centrum van Lommel  was wel erg mooi. Nu begreep ik ook waarom er onderaan de trap een tafel stond met glazen en een karaf met water. Dit was even een welgekomen verfrissing.

In het naar beneden komen van de toren ontdekten we een extra kamer waar heel de geschiedenis van het glasblazen tentoongesteld stond. Dit ging van het zand en de soorten zand tot het maken van glaswerk of keramiek. Hier was wel een redelijke uitleg via een videofilmpje dat zich in de muur afspeelde. Op deze manier konden we de rol van Lommel plaatsen in de geschiedenis van het glasblazen in Lommel en het ontginnen van de juiste soort zand, die dan ook in Lommel aanwezig was/is.

Structuur was er niet echt in zijn geheel maar er zat we structuur in het verhaal van het glasblazen en in het stukje geschiedenis en de betekenis van glas voor Lommel. We hebben wat nieuwe inzichten gekregen en hebben inderdaad wel wat geleerd. De tentoonstelling van het glaswerk van de verschillende kunstenaars kon ons maar matig boeien. Er was ook gewoon te weinig uitleg bij.

Leertheorie 1: de 5 brillen van Parsons

Ik vond het ontwikkelingsverloop van de kunstbeleving wel iets dat bij het GlazenHuis hoort. Vooral bij de tentoonstelling van de hedendaagse glazen kunstwerken.

1 Wat zie ik?
Ik heb heel wat gezien, van schalen en vazen tot kunstwerken aan de muur waar ik niet eens wist wat het moest voorstellen.
2 Wat stelt dit voor?
Bij heel wat kunstwerken kon ik de functie wel ontdekken. Mooie, lampen en vazen, maar ook karaffen, glazen,...waren te onderscheiden. Enkel de kunstwerken aan de muur vond ik wat moeilijker. Jammer genoeg stond buiten een naam geen verder uitleg bij de werken.
3 Welke gevoelens/ideeën roept dit bij mij op?
Ik had een beetje een verloren gevoel. Ik zag wel mooie dingen maar ik wist niet goed wat ik er verder mee moest.
4 Wat wil de maker vertellen?
Dat kon ik niet uitmaken uit de tentoongestelde werken. Misschien was het ook maar gewoon eenvoudig een glas of een vaas of een lamp,...
5 Wat vind ik ervan?
Er waren heel wat mooie stukken te bewonderen en soms vroeg ik me echt af: hoe heeft de maker dit voor elkaar gekregen. Ik had wel liever een omkadering gehad over de kunstenaars of de tentoongestelde werken. Moest enkel de tentoonstelling hier staan was dit bezoek een teleurstelling. Gelukkig hebben de tentoonstelling over de geschiedenis en de glasblazer heel veel goed gemaakt.

Leertheorie 2: Cultuur in de spiegel.

Uiteraard konden we heel wat waarnemen. Van praktische vaardigheden van de glasblazer tot mooie vazen en ornamenten aan de muur tot leuke verlichting.

Heel wat voorwerpen waren wat moeilijker te definiëren. Hiervoor hadden heel wat verbeelding voor nodig.

Uiteindelijke konden we dan toch wel tot analyse met een conclusie komen of we iets mooi vonden of niet.

De cultuurdrager was voornamelijk voorwerpen. In mindere mate taal aangezien er naar mijn gevoel net te  weinig uitleg was. Die paar televisieschermpjes die hier en daar in de muur waren gebouwd met een doorlopend filmpje was wat weinig. Vooral omdat  er ook nog een aantal van die infopunten niet werkte.  

 De vier elementen bezitten ieder afzonderlijk op heel eigen wijze aparte belevingen. Eitjes als stepping stones in het landschap. Een uitvergrote en bespeelbare rups in het landschap. Het wonderbaarlijke groeiproces van de vlinder in de cocon en een echte vlinder die kinderen meeneemt in haar vlucht. Eén voor één kindvriendelijke ervaringen die de levensloop en de levenscyclussen van de vlinder toonbaar maken. Want geen enkel levend wezen heeft zo’n wonderbaarlijke cyclus van levensvormen als een vlinder. Het doelpubliek zijn dus jonge kinderen, begeleid door volwassenen.

De wandeling is goed aangeduid met pijlen en bordjes. Deze is voor iedereen toegankelijk aangezien de pad ook verhard is en goed te gebruiken voor buggy's of rolstoelen. Dit wordt ook nog eens bekrachtigd door wat uitleg aan de start van de wandeling en een plan. Tijdens de wandeling is er een fijn leerproces over de levenscyclus van de vlinder dat ook nog eens bekrachtigd wordt door bordjes met uitleg en opdrachtjes.

Leertheorie 1: meervoudige intelligenties van Gardner

Voornamelijk de logisch-wiskundige intelligentie, de lichamelijke intelligentie en de natuur komen heel uitdrukkelijk aan bod. Het is een wandeling in de natuur in een logische volgorde ( evolutie van de vlinder) waar veel ruimte is om te ontdekken en te spelen voor de kinderen.

In mindere maten komen ook de taalgevoeligheid (bordjes met tekst en uitleg, evenals opdrachtjes) en de ruimtelijke intelligentie aan bod. De enige intelligentie die niet aan bod komt is de muzische intelligentie maar er is toch ook aandacht voor de geluiden in het bos wat je dan hieraan toch ook nog kan linken.

Leertheorie 2: ervaringsleren van Kolb

De vier leeromgevingen van Kolb komen hier wel rijkelijk aan bod. De kinderen kunnen hier heel wat ervaringen opdoen. Ze krijgen de mogelijkheid om wat inzichten te krijgen in het groeiproces van de vlinder. Deze kunnen ze dan toepassen in de opdrachtjes. Deze zijn altijd gerelateerd aan een bepaalde fase van de vlinder. Op deze manier is er rekening gehouden met de ontwikkeling in de 3 fases nl.verwerving, specialiseren en integratie.

Zowel de doeners, de denker als de dromer worden gestimuleerd maar de kinderen worden ook gestimuleerd in het beslissen. Doe of durf ik deze opdracht te doen of neem ik een andere. Er is dus echt voldoende vrijheid.