20:30  Brazylia -  Polska  Youtube: https://youtu.be/L7PIm0WlVFw

Polski komentarz: Radio GOL

https://www.youtube.com/watch?v=Qy1lb6FPAog

Wyróżnia się w koszykówce chwyty:

Poniżej link: 
https://www.youtube.com/watch?v=vMdCVxokZxc

Zapoznałem się z dzisiejszą treścią zadań: podania i chwyty w koszykówce.

Na początek warto dowiedzieć się czym właściwie jest jest streetball. Odpowiedź nie jest zbyt zaskakująca - to po prostu „koszykówka uliczna”, gdzie mecze rozgrywane są na asfalcie, betonie czy kostce. Powstał w Stanach Zjednoczonych, dokładnie na przedmieściach Nowego Jorku oraz Waszyngtonu.

Należy jednak dodać, że streetball różni się od standardowego basketballu - przede wszystkim najczęściej gra się na jeden kosz (choć istnieje odmiana na dwa). Po drugie mamy mniejszą ilość zasad - przez to gra jest bardziej dynamiczna i widowiskowa. Są jednak minusy takiego stanu rzeczy - częściej zdarzają się faule, a gra jest bardziej brutalna. Jednak społeczność, jaka wytworzyła się wokół tej dyscypliny w Polsce, szanuje zawodników i nie pozwala na zagrywki kończące się poważniejszymi kontuzjami. Jeśli chodzi o grę rekreacyjną to zazwyczaj zawodnicy sami pilnują, aby grać wobec powszechnie uznanych zasad. Jednakże na zawodach coraz częściej spotkamy już sędziów.
 Co ciekawe, wysoka popularność tej dyscypliny spowodowała, że już w 2020 oku, podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio, będzie można zdobyć pierwsze medale olimpijskie właśnie w streetballu, a konkretnie w wariancie 3 na 3 graczy. Inną ciekawostką jest fakt, że czasami spotyka się zawody jeden na jeden, jednak wtedy zazwyczaj nie chodzi o wygraną na punkty, a pokazanie różnych trików i ewolucji. W niektórych krajach efektowne zagrania podczas meczu są nawet nagradzane dodatkowymi punktami. 
Streetball - zasady

Jakie są najważniejsze zasady w streetballu? Wszystko zależy od graczy - najczęściej grupy znajomych, którzy grają rekreacyjnie, sami ustalają przepisy obowiązujące w danym meczu. Jednak na zawodach ostatnie słowo należy rzecz jasna do organizatora. Uczestnicy tej gry kochają ją za to, że jest w niej tak duża dowolność, swoboda i można wykonywać skomplikowane triki nie martwiąc się na przykład o to, że popełniło się błąd kroków. Ogólnie, w grze biorą udział dwie drużyny, składające się od dwóch do nawet pięciu zawodników, którzy często przed meczem ustalają zasady - do ilu punktów grają czy też co jest dozwolone, a co nie. Zazwyczaj nie liczy się czas wyprowadzania akcji. Gra jest bardzo kontaktowa oraz szybka, głównie ze względu na teren, na jakim są rozgrywane mecze. Wymiary boiska w streetballu to najczęściej połowa normalnego boiska do koszykówki. Ważnymi elementami pola gry jest linia rzutów wolnych w odległości 5,8 metra od tablicy oraz linia rzutu za dwa punkty, w tym przypadku 6,75 metra. Istnieje jeszcze półkole bez szarży.

Filmik:
https://www.youtube.com/watch?v=AgT8fJmd8Dw

Zapoznałem się z zasadami streetballu

Atak w siatkówce można podzielić na cztery etapy. Najpierw następuje kontakt wzrokowy zawodnika z piłką, czyli obserwowanie piłki przechodzącej ze strony przeciwnika. Później zawodnik wykonuje rozbieg, aby zbliżyć się do miejsca, z którego wykona wyskok. Następnie wyskakuje i uderza piłkę całą dłonią.

Blok jest jednym z najtrudniejszych elementów w piłce siatkowej. Polega na wyskoku i ustawieniu rąk nad siatką tak, aby uniemożliwić rywalom przebicie piłki na drugą stronę. Celem bloku będzie zatem powstrzymanie ataku przeciwnika, uzyskanie piłki dla siebie, by móc rozegrać kontratak, a także zdobycie punktu. Blok jest spełniony tylko wtedy, gdy zawodnik blokujący dotknie piłki. Natomiast wyskok do bloku, ale bez dotykania piłki, jest nazywany próbą wykonania bloku. Dotknięcie piłki w bloku nie jest zaliczane jako odbicie, co oznacza, że drużynie wciąż przysługują trzy odbicia.

https://www.youtube.com/watch?v=aU_gUJk6mvk&list=PLFC2G7FHrgWwalaB-sA5kBdByPzyBichk&index=3

Kto może wykonać blok?

Blok w siatkówce może wykonać jeden, dwóch lub jednocześnie trzech zawodników, którzy znajdują się w pierwszej linii. Najczęściej jednym z nich jest środkowy, ponieważ blokowanie należy do jego głównych zadań. Libero ani żaden z graczy znajdujących się w drugiej linii nie może wykonać bloku spełnionego. Najtrudniejszy do wykonania jest blok grupowy, czyli taki, do którego skacze dwóch lub trzech zawodników. Wymaga on idealnego zgrania wszystkich siatkarzy. Muszą oni nie tylko wyskoczyć w tym samym momencie, ale również odpowiednio przełożyć dłonie.

Blok pozytywny (punktowy) – o bloku pozytywnym mówimy wtedy, gdy piłka nie przedostaje się na stronę drużyny broniącej. W wyniku tego bloku zespół zdobywa punkt i utrzymuje swoją zagrywkę lub zdobywa punkt i zagrywkę.

Blok pasywny (wyblok) – jego celem jest osłabienie siły ataku przeciwnika, aby można było obronić piłkę i wyprowadzić kontratak. Gdy zawodnicy nie są w stanie odpowiednio ułożyć rąk do bloku, często wykonują właśnie blok pasywny. W takim przypadku ręce blokującego pozostają po jego stronie siatki. Dłonie i przedramiona są odchylone do tyłu, co ma obniżyć siłę ataku.

Blok taktyczny – ma on na celu zastawienie konkretnego kierunku ataku przeciwnika, aby zmusić go do uderzenia piłki w niewygodną dla niego stronę. Przykładowo, jeśli blokujący ma za zadanie blokować prostą, to zawodnik broniący musi ustawić się po skosie.


Blok w siatkówce – błędy

– Zdobycie punktu
 – Uzyskanie piłki, wykonując wyblok, aby doszło do rozegrania
 – Powstrzymanie ataku przeciwnej drużyny

RODZAJE BLOKÓW:

– Pojedynczy
 – Podwójny
 – Potrójny

BLOK SPEŁNIONY:

– Blok spełniony jest wówczas, gdy blokujący dotknie piłkę

 

– Drużyna ma prawo do wykonania trzech odbić po wykonaniu bloku, tak więc dotknięcie piłki przez zawodników blokujących, nie jest uważane za odbicie przez cały zespół.

 

– Dopuszczalne jest, by pierwsze odbicie w drużynie wykonującej blok było przez każdego siatkarza, także przez zawodnika, który dotknął piłkę podczas bloku.

– Zabronione jest blokowanie piłki po zagrywce.

 

1. Ustawienie płaszczyzny zewnętrznej dłoni

– Dłonie ustawione są pod odpowiednim kątem względem atakującego, cel – aby piłka znalazła odbicie w kierunku boiska

– To rozmieszczenie powoduje dobre ustawienie całych rąk

 

2. Ułożenie dłoni blokującego na skrzydle

– Ręce trzymane prosto oraz równolegle do siebie
 – Odstęp pomiędzy dłońmi jest mniejsza niż średnia piłki
 – Palce szeroko rozstawione
 – Kciuki są przedłużeniem przedramion
 – Nadgarstki trzymane sztywno

 

3. Praca ramion

– Prowadzone blisko krawędzi siatki (chronią przed nakładaniem ich na piłkę)
 – Ramiona prowadzone są prostopadle do barków
 – Ramiona oraz dłonie są usztywnione i ułożone pod odpowiednim kątem

 

4. Odbicie

– Odbicie wykonywane pionowo w górę, z ustawienia stóp równoległego, blokujący skierowany jest do atakującego

 

5. Obserwacja

– Obserwowanie i ocenianie atakującego – stopy, biodra, barki.

 

6. Postawa wyjściowa – gotowość wyskoku

– Ramiona dość wysoko
 – Wyskok następuje poprzez ruch wyprostny w stawach skokowych
 – Ramiona przemieszczane są bezpośrednio do piłki
 Nie dość, że blokujący powinien mieć dobrą technikę i wyskok to jeszcze musi posiadać wiele innych cech, mianowicie – musi umieć podejmować szybkie decyzje, podejmować zdecydowane działanie, musi umieć „czytać” grę, potrafić przemieścić się w dwu i trój – bloku, myśleć o samoasekuracji, skupić się na atakującym i patrzeć na jego ruchy, przewidywać z jaką siłą uderzy piłkę atakujący.

1. Blokujący dotyka piłkę po stronie przeciwnej drużyny przed bądź podczas wykonywania ataku przez rywala
 2. Po bloku piłka spada na aut.
 3. Libero wykonuje blok bądź jego próbę indywidualnie czy grupowo.
 4. Blok po przeciwnej stronie jest poza antenkami.
 5. Blokowanie zagrywki przeciwnej drużyny.
 6. Górnej taśma siatki dotknięta jest podczas bloku.
 7. Libero lub zawodnik obrony bierze udział w spełnionym bloku indywidualnym bądź grupowym.

PODSUMOWANIE:

Podczas wykonywania bloku występuje kontrola wzrokowa, koordynacja wzrokowo – ruchowa, poprzez wyniesienie odpowiednio sformułowanej płaszczyzny bloku nad siatkę na drodze atakowanej piłki. Dużą rolę odgrywają czynności antycypacyjne, tzn. przewidywanie, zawodnik ocenia sytuację po drugiej stronie siatki i dokonuje odpowiedniego wyboru dojścia w miejsce akcji bloku. Na koniec następuje poprawne lądowanie z samoaskeuracją.

Odbicie piłki sposobem dolnym zazwyczaj stosuje się podczas odbioru mocnej zagrywki oraz w grze obronnej przeciwko dynamicznym atakom. Zawodnik staje w delikatnym rozkroku, nogi ma ugięte, a tułów pochylony do przodu. Ręce powinny być właściwie ułożone do toru lotu piłki. Należy złączyć dłonie w tzw. „łódeczkę”, a kciuki trzymać blisko siebie. Przyjęcie piłki sposobem dolnym następuje wewnętrzną stroną przedramion. Zarówno ramiona, jak i nogi, powinny być ułożone pod kątem prostym względem tułowia. Takie ustawienie sprawia, że siatkarz może szybko zmienić pozycję przy odbiorze piłki.

https://www.youtube.com/watch?v=TWmvfLACvVM

Dlatego ruszmy się:
https://www.youtube.com/watch?v=GYL-e69_MP0