We hebben het over verschillende dingen gehad. We spraken over je huis en hoe daarin dingen gepersonaliseerd raken, hoe je een relatie krijgt met dingen in het maken. Dat die relatie iets animistisch heeft, in de zin dat jij het ding maakt maar ook het ding jou maakt. Er is een uitwisseling (mogelijk dat het Japanse Shinto (post 1) en het Chinese Feng Shio (post 2) interessant kan zijn waar sprake is van een animistische relatie met dingen). Ook Malafouris (post 3) heeft op een intrigerende manier over maken geschreven, met aandacht voor de relatie tussen lichaam en materiaal. In het bouwen ontwikkelt zich een relatie. We relateerden dit aan de queer performativity van Karen Barad (post 4). Ook spraken we over de verwevenheid in de maatschappij tussen dingen (waaronder mensen), hoe dingen op elkaar inwerken. Hoe je mogelijk de maatschappij ook als een huis kan beschouwen (misschien relatie met Sloterdijk waarvan je dingen hebt gelezen). Hoe we verweven zijn met machtsstructuren, maar hoe deze ook weer veranderen door de acties van mensen. In deze context is de antropoloog Tim Ingold ook interessant, hij verdiept zich ook in de verwevenheid van de maatschappij en doet dit vanuit het begrip lijn (zie post 5). Daarnaast is nog een post over Heidegger (post 6) die net als jij bouwen zag als een worden, een innige relatie tussen ons zijn en de omgeving. Ook wees ik op het boek van Michael Pollan die net in het Nederlands is vertaald (zie post 7).  Michael Pollan schreef een filosofisch boek over het maken van zijn schrijvershuisje. Het bouwproces en het beschouwproces vloeien hierin naadloos in elkaar over. Ook het boek architectuur van het geluk van Alain Botton kan interessant zijn (post 8): beschouwingen over de relatie tussen het welbevinden van de mens en zijn omgeving (de architectuur) vanuit kunsthistorisch perspectief. 

We hadden het ook over de lastige relatie tussen individuen en gemeenschap. We kamen op dit gesprek toen we over het huis hadden dat je hebt gebouwd, hoe je ook moeite hebt dat het huis wordt verhuurd, en je dan je relatie tot het huis verliest. In post 9 vind je info over filosofe   Simone Weil die altijd zocht naar een goede verhouding autonomie en gemeenschap, spanningsrelatie tussen individu en gemeenschap. Tot slot hadden we het over Schiller (post 10),  hoe die geloofde dat men via spel een goede balans kan krijgen tussen lichaam en geest, gevoel en idee. Zonder spel is het lastig een idee te ervaren, te belichamen. Dit brachten we ook in verband met je huis bouwen. 

 

Groetjes,

Hille