Ahşap Parke by Deniz Lee

Ahşap parke, aynı boyda kesilmiş tahta parçalarının belirli bir düzene göre yan yana getirilmesi ile oluşturulan bir zemin kaplamasıdır. Ahşap parke yapılacak ağacın sürtünmeye karşı dayanıklı, sert, reçinesiz, budaksız ve çatlaksız, renginin canlı ve parlak olması istenir. Genellikle meşe, kayın gürgen, akağaç, ceviz ve gül ağacı gibi sert ağaçlardan yapılmaktadır. Bunun yanında ağacın 50 yaşından büyük olması gerekir. Çünkü ağacın yaşı arttıkça budak sayısı azalır. Parke yapımında kullanılacak olan ahşabın rutubet oranı da önemlidir. TS 73’e göre parkelerin rutubetinin en çok %10 olması gerekir. Ayrıca yüzeyleri düzgün, yanları birbirine paralel olmalıdır.

Ağacın sertliği, lif yapısı, doğal rengi ve çalışma oranı; parke kalitesini etkileyen faktörlerin başında gelmektedir. Ürün kalitesi açısından parkenin rutubet oranı, geometrik biçim düzgünlüğü, tasarımı, boyutları, sistire kalınlığı ( parke yüzeyi aşınıp deforme olduktan sonra sistire işlemi ile yüzey aşındırılarak ilk halindeki parlak görüntüye kavuşturulur bu işlemin kaç kere yapılabileceği parkenin kalınlığına bağlıdır. Bu kalınlığa sistire kalınlığı denir.) yüzey düzgünlüğü, tasnifi ve ambalajı; sonucu etkileyen unsurlardır.

Ahşap parkeler olumsuz özelliklerinin giderilmesi için emprenye edilirler. Emprenye; ahşabın bünyesine çeşitli yöntemler ile kimyasal maddelerin emdirilmesi işlemidir. Bu tekniğinin gerçek anlamı; ahşaba basınç makinesinden kimyasal çözeltilerin emdirilmesidir. Bu teknik dışından hiçbir uygulama, ahşabı gerçek anlamda koruyamamaktadır. Çürümeden ve bozulmadan, yıllarca dayanması istenen kerestelere mutlaka emprenye uygulanmaktadır. Emprenyeli ahşap ürünlerin en önemli ayrıcalığı insan sağlığına olan katkısıdır. Geliştirilen çağdaş döşeme cilaları ile hem ahşap döşemelerin nefes alması ve doğal işlevlerini sürdürmesi sağlanmakta, hem de ahşap zemin kaplamalarına en az mermer ve seramik kadar dayanıklılık kazandırılmaktadır.

Ahşap parke döşenirken dikkat edilecek en önemli husus rutubet durumuna göre parkenin genişleyip, daralmasıdır. Çok rutubetli havalarda döşenen parkelerin kabardığı görülür. Kabarmanın önüne geçmek için parke ile duvar arasında 20-25 mm boşluk bırakılmalıdır. Bu boşluklar daha sonra süpürgelik ile kapatılır. Parke süpürgelikleri aynı cins ağaçtan çeşitli profillerde kısa boya yapılır. Parke döşendikten sonra üst yüzeydeki bazı boşluklara aynı ağacın ince talaşından vernik ve tutkalla yapılan macun sürülebilir. Kuruduktan sonra yüzeydeki çıkıntılar rende ve sistire ile alınır. Düzgünleştirilen yüzey iyice temizlenip, balmumu cilası, vernik veya parke cilaları uygulanır. Bu cilalar durumua göre astar ciladan sonra 4-6 kat yapılır. Parlaklık için her kattan sonra makine ile parlatılır.

]]>