laguntzaz idatzia . Liburu honek Afrika mendebaldetik Europarako bidaia gogorra kontatzen

du, non Ibrahima bere anaia txikia, Alhassane, bilatzera abiatzen den. Izan ere, liburua ez

da soilik migrazio bidai baten kontakizuna, baizik eta elkartasunari , minari edo anai-arreben arteko maitasunari buruzko ikasgai bat da..

historian zehar, egonkortasun politiko falta eta estatu kolpeak izan ditu, eta Alpha Condé

presidente izan zen 2010etik 2021era.

du mugarik , eta urruntasunaren, arriskuen eta zailtasunen gainetik irauten du. Ibrahima ez

dago bakarrik bidaian, anaiaren maitasunaren indarra du lagun.

Gineako gobernuaren autoritarismoak eta politika egonkortasunik ezak herritar askoren bizi-baldintzak zaildu ditu . Hori dela eta, CKonakry hiriak egoera politikoko ezegonkortasunaren erruz, migrazioaren gorakada bultzatu du. Gainera, gazteek, etorkizun hobe bat bilatuz, Ginea utzi nahi dute.

baldintza soziopolitikoak sakonago ulertzeko. Izan ere, bera egon zen herrialdeetan krisi

politikoak, gatazka armatuak, pobrezia larriak eta estatuaren ahultasuna bizi izan dituzte.

Gainera, egoera horiek eragin zuzena dute migrazio-ibilbideetan, bidaiak arriskutsuago

bihurtuz baita migratzaileen esperientziak gogortuz ere. Beraz, bai estatuen arteko mugen

kontrol eskasa, bai trafikatzaileen presentzia bai gatazka militarren ondorioak faktore

erabakigarriak dira migratzaileen bizimoduan ez ezik ibilbidean ere. Adibidez, Taalandan, hark

momentu oso kritiko bat bizitzen du, persona trafikatzaile batzuk, bahitzen dutenean .

Ondorio gisa , migratzaileek, Ibrahimak bezala, oso egoera zailei aurre egin behar diete ,

arrisku handiz eta askotan bizitza bera jokoan jarriz.

laguntzaz idatzia . Liburu honek Afrika mendebaldetik Europarako bidaia gogorra kontatzen

du, non Ibrahima bere anaia txikia, Alhassane, bilatzera abiatzen den. Izan ere, liburua ez

da soilik migrazio bidai baten kontakizuna, baizik eta elkartasunari , minari edo anai-

arreben arteko maitasunari buruzko ikasgai bat da..

Hasteko, Ibrahima, Ginea Konakryko herri batean jaioa, familia xume batean hazi zen.

Aitaren heriotzaren ondoren, familiaren ardura hartu behar izan zuen oso gazte zenean.

Gainera, gaztetan, Liberiara joan zen lan bila,, eta han bizi baldintza oso gogorrak ezagutu

zituen. Gero, etxera bigarren aldiz itzuli zenean bere anaia txikiena desagertu zela jakin

zuen: Europara abiatu zen anaiaren bila joatea erabaki zuelako .

Horretaz gain, hortik aurrera, bere bidaia arriskutsua hasten da, Afrikako hainbat herrialde

zeharkatzen dituelarik. Herrialde bakoitzean, Ibrahimak miseriari, indarkeriari, ustelkeriari eta

gizaki-trafikoari aurre egiten dio. Basamortuko hainbat lekutan benetako infernua

ezagutzen du, migratzaileak morroi gisa erabiltzen dituzte, gosez eta egarriz jendea hiltzen

da, eta denbora guztian arriskuan daude .

Bestalde, Libian, egoera okerragoa da: bortxaketak, tratu txarrak eta esklabutza bizitzen

ditu. Beraz, giza duintasuna ezabatzen da , eta giza trafikatzaileek bizitzak trukatzen

dituzte diruagatik. Ibrahima hainbat aldiz saltzen dute eta tratu txarrak jasotzen ditu, baina

azkenean ihes egite lortzen du.

Bukatzeko , Mediterraneo itsasoa zeharkatu eta Espainiara iristen da. Dena dela,

helmugara iristeak ez du esan nahi arazoak amaitu direnik: legedia, paper eza, hizkuntza

eta bakardadea dira orain bere erronka berriak. Hala ere, Europan ere elkartasuna topatzen

du: jende ona eta laguntzeko prest dagoen komunitatea, Amets Arzallus adibidez.

egin duelako.

aldatu da. Hau irakurri aurretik, , migratzaileen ibilbidea distantziatik ulertzen nuen, datu

zehatz batzuk ulertuz. Hau irakurri ostean , ordea, konturatu naiz migrazioa ez dela hautu bat

askotan, baizik eta behartutako bidea, biziraupenaren aldeko borroka bat. Izan ere, Ibrahima

bezalako pertsonen istorioek migrazioaren atzean dauden sufrimendua, ausardia eta

itxaropena erakutsi dizkidate. Gainera, kultura desberdinek gure komunitatea aberasten dutela

ulertu dut, aniztasuna ez delarik arazo bat, aukera bat baizik.

empatia lantzeko gonbidapena  egiten du; hau da, migratzaileak etiketa soil gisa ez ikustea,

baizik eta bai beren istorio pertsonalak bai duintasuna kontuan hartzea. Bigarrenik, gizarte

inklusiboagoz gain solidarioago baten beharra ere azpimarratzen du, non migratzaileei harrera

duina egingo zaien, beren eskubideak errespetatuz . Azkenik, kontzientzia pizten du, gizarteko

desberdintasunek ez ezik egoera geopolitikoek

Gainera ikusi dezakegu berak bere anaiak asko maite duela, bera hiltzea nahiago duelako bere anaia hilda dagoela jakin beharrean.

Saharako basamortua:
Mugako trafikatzaileek migratzaileak engainatzen dituzte. Baldintza jasanezinetan, bero itogarrian eta elikagai/ur eskasiaren erdian, asko galtzen dira. Oso zaila da basamortutik bizirik ateratzea

Taalanda (Malí):
Ibrahima pertsonen salerosketaren biktima da. Bahituta edukitzen dute eta merkantzia balira bezala tratatzen dute, bere gorputza trafiko sare baten mende jarriz.

Libia:
Indarkeria, tortura eta bahiketa dira egunerokoa. Migratzaileak kartzela informaletan edukitzen dituzte, lan behartua egitera derrigortuta, eta askotan familiaren bidez dirua eskatuz askatasuna “saltzen” zaie.

Mediterraneo itsasoa:
Itsasoa da azken eta beldurgarriena. Ontzi txiki eta ahuletan, Ibrahima eta beste askok Europara iristeko ahalegina egiten dute. Askok bidean galtzen dira, eta bizirik iristen direnek trauma geratzen zaiote

Malí:
Terrorismoa, gatazka armatuak eta estatuaren ahultasuna dira arazo nagusiak. Herrialdearen zati handi batean segurtasunik ez dago, eta migratzaileak salerosketa sareen eta talde armatuen arriskupean daude.

Aljeria:
Aljeriako agintariek atzerriko migratzaileak atxilotu edo bortxaz kanporatzen dituzte sarritan. Migratzaileek lan informalean jardun behar izaten dute babesik gabe, eta askok poliziaren tratu txarrak jasaten dituzte.

Libia:
Estatu haustua eta indarkeria politikoa dira nagusi. Kartzela informaletan migratzaileak atxilotuta edukitzen dituzte, lan behartua eta tortura erabiliz. Baldintzak gizagabeak dira, eta bizitza bera arriskuan dago.

Maroko:
Askoren helburua Espainiara iristeko azken urratsa izaten da. Hala ere, Marokon ere migratzaileak diskriminatuak eta kanporatuak dira. Poliziak mugan tratu gogorrak ematen dizkie, eta asko kalean edo kanpamendu prekarioetan bizi dira