Padlet Αυτισμού by Evi Sirmou https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev Επιστημονικό υλικό en-us 2022-03-29 14:20:23 UTC 2026-01-03 20:28:05 UTC hello@padlet.com https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126964959 2022-04-03 07:22:24 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126964959 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126965100 2022-04-03 07:22:45 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126965100 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126965408 2022-04-03 07:23:34 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126965408 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126965515 2022-04-03 07:23:50 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2126965515 psychescarechildlab https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2136197442 2022-04-08 11:43:31 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2136197442 psychescarechildlab https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2224456396 2022-06-18 07:34:00 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2224456396 psychescarechildlab https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2243427794 2022-07-14 13:33:02 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2243427794 psychescarechildlab https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2273311230 2022-08-27 08:01:23 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2273311230 psychescarechildlab https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2273312316 2022-08-27 08:06:25 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2273312316 psychescarechildlab https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2274384735 2022-08-29 06:39:44 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2274384735 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281809211 2022-09-04 07:08:01 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281809211 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281810498 2022-09-04 07:12:42 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281810498 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281811248 2022-09-04 07:15:40 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281811248 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281811635 2022-09-04 07:17:07 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281811635 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281811897 2022-09-04 07:18:21 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281811897 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812221 2022-09-04 07:19:32 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812221 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812431 2022-09-04 07:20:20 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812431 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812700 2022-09-04 07:21:33 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812700 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812964 2022-09-04 07:22:44 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281812964 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281813235 2022-09-04 07:23:44 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281813235 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281813689 2022-09-04 07:24:52 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281813689 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281813934 2022-09-04 07:25:41 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281813934 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281814177 2022-09-04 07:26:42 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281814177 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281815111 2022-09-04 07:29:43 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2281815111 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344495382 2022-10-18 05:20:09 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344495382 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344495979 2022-10-18 05:20:45 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344495979 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344496488 2022-10-18 05:21:12 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344496488 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344497416 2022-10-18 05:22:06 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344497416 Όταν ο αυτισμός «χάνεται» – Πώς ο χορός άλλαξε τη ζωή του Χρήστου. Από μικρός ήταν δραστήριο και ανήσυχο πνεύμα. Η λατρεία του για τη μουσική και ο ζωντανός ρυθμός που είχε μέσα του, τον οδήγησε στον χορό. Ο λόγος για τον 21χρονο Χρήστο Πουρνάρα, κάτοικο ενός χωριού της Χαλκιδικής, την Ορμύλια, ο οποίος με τον χορό του, «μαγεύει». Ο Χρήστος, που τα τελευταία χρόνια χορεύει συνεχώς με την παρτενέρ και δασκάλα του, Παναγιώτα Σαχαρίδου, έχει αναπηρία 67% λόγω μερικού αυτισμού και βαριάς νοητικής υστέρησης, αλλά μόλις το Play πατηθεί και ο χορός ξεκινήσει, όλα χάνονται. Ο 21χρονος Χρήστος κάνει μαθήματα χορού τα τελευταία δυόμιση χρόνια και παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, παρουσιάζει πιστά τις χορογραφίες χωρίς να χάνει βήμα. Η αγάπη του για τον χορό και η σκληρή δουλειά τον οδήγησαν τον περασμένο Απρίλιο στο πρώτο του χρυσό μετάλλιο στη κατηγορία «bachata special» στο διεθνή διαγωνισμό ΤDF στη Θεσσαλονίκη. Τον Σεπτέμβριο χόρεψε επίσης σε φεστιβάλ στα Χανιά, ενώ ένα ακόμα βραβείο προστέθηκε στη συλλογή του τον Δεκέμβριο. Σύμφωνα με τη δασκάλα του, ο χορός έκανε τον Χρήστο να κοινωνικοποιηθεί, να νιώθει ελεύθερος και να μπορεί να εκφράζεται πιο άνετα με τους συμπολίτες του. Η πιο φανατική του θαυμάστρια είναι η μητέρα του, που όπως η ίδια λέει «ο Χρήστος την κάνει συνεχώς περήφανη». Ο 21χρονος αγαπάει και την πληροφορική. Φοίτησε στο εκπαιδευτικό κέντρο επαγγελματικής κατάρτισης (ΑΜΕΑ) στη Λακκιά Θεσσαλονίκης και έχει πιστοποίηση πληροφορικής. https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344501680 2022-10-18 05:25:49 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2344501680 μυθοι για τον αυτισμό https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2374735405 https://enallaktikidrasi.com/2022/11/10-mithoi-aftismo-katarriptontai-epistimi/?mc_cid=7d2c1e7bc0&mc_eid=20a326473e

]]> 2022-11-08 10:15:52 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2374735405 "Όταν βρισκόμουν στο Fukui, στην βαθιά επαρχία της Ιαπωνίας, είχα ένα φιλαράκι με το όνομα Steve (φαινόμαστε στην φωτογραφία σε μια izakaya (παραδοσιακό ταβερνείο) στην παλιά μου γειτονιά, αλλά τον έχω κρύψει γιατί είναι ντροπαλός!). Η μητέρα του ήταν Γιαπωνέζα και ο πατέρας του Ουαλός που, τρελά ερωτευμένος με το Fukui, αγόρασε σπίτι και έζησε εκεί για τριάντα χρόνια. Ο Steve δεν έφυγε ποτέ από το πατρικό του και πολλές φορές τον επισκεπτόμουν για καφέ και κουβέντα. Μου άρεσε το παμπάλαιο εκείνο σπίτι, ο μικρός του κήπος και η καλόκαρδη, ζεστή φιλοξενία του Steve και της γυναίκας του.Η ιστορία αρχίζει μια Κυριακή του Μάρτη, όπου ήμουν στις μαύρες μου. Ήθελα να μιλήσω με κάποιον και του έστειλα μήνυμα. "Κερνάς παρέα;" "Έλα" απάντησε. "Θα σου γνωρίσω και κάποιον". Ήμουν εκεί σε δέκα λεπτά - ο Steve είχε ήδη φτιάξει τσάι και το έπινε ατάραχα κάτω από την μεγάλη ομπρέλα του κήπου λες και ήταν μοναχός ζεν. Όταν έκατσα, χαμογέλασε ατενίζοντας θυμόσοφα τον ορίζοντα και άρχισε να μου μιλάει αργά, με την χαρακτηριστική προφορά των Ουαλών του Cardiff."Ήμουν 10 χρονών όταν έμεινα για πρώτη φορά μόνος μου στο σπίτι. Είχα φύγει νωρίς απ’ το σχολείο και η μητέρα μου θα ερχόταν σε μια - δυο ώρες απ’ την δουλειά. Προφανώς και ήμουν χαρούμενος: ήμουν μεγάλο παιδί πλέον, είχα όλο το σπίτι στην διάθεσή μου για δυο ώρες και το πρώτο πράγμα που ήθελα να κάνω ήταν να παίξω όσο Nintendo μπορούσα στο δωμάτιό μου. Βούτηξα μια φέτα ψωμί με μαρμελάδα και ανέβηκα στον πάνω όροφο, εκεί” είπε και μου έδειξε το παράθυρο ακριβώς πάνω από την ομπρέλα του κήπου.“Πριν προλάβω να αρχίσω το παιχνίδι, άκουσα έναν περίεργο θόρυβο από κάτω. Άνοιξα το παράθυρο και τότε το είδα: ένα τεράστιο πλάσμα με μακριά μαλλιά, να στέκεται στα τέσσερα σαν ζώο και να τρώει το χώμα από τα παρτέρια! Όταν δε συνειδητοποίησα ότι η τρομαχτική εκείνη φιγούρα ήταν ένας άντρας, ούρλιαξα από τον τρόμο μου. Η κραυγή μου δεν έδειξε να τον ενοχλεί - συνέχισε να τρώει το χώμα βγάζοντας ήχους σαν γουρούνι στην λάσπη.“Όταν βρήκα το κουράγιο να κουνήσω τα πόδια μου, τηλεφώνησα αμέσως στην αστυνομία και κρύφτηκα μέσα στην ντουλάπα του υπνοδωματίου. Σε λίγα λεπτά που μου φάνηκαν αιώνας, φάνηκαν στην είσοδο του κήπου δύο αστυνομικοί με ποδήλατα. “Εϊ, τι κάνεις εκεί;” φώναξε ο ένας στον βρόμικο άντρα που δεν του έδωσε σημασία. Ο άλλος αστυνόμος, που ήταν και πιο γομαράτος, μπήκε θαρραλέα στον κήπο και πλησίασε τον άντρα. “Βγες έξω και έλα μαζί μας!” του είπε επιτακτικά. Ο άντρας σήκωσε το κεφάλι του για πρώτη φορά και τον είδα σε όλη του την φρίκη. Τα μαλλιά του έκρυβαν τα μάτια του και ένα στρώμα λάσπης είχε πασαλείψει το τρομακτικό πρόσωπό του. Όταν σηκώθηκε όρθιος, οι αστυνομικοί τα χρειάστηκαν - ήταν πραγματικά πανύψηλος, με τετράγωνες πλάτες και μυώδη μπράτσα. Κάλεσαν αμέσως ενισχύσεις και δέκα ακόμη αστυφύλακες ήρθαν σε λίγα λεπτά: ακόμη και εκείνοι όμως δεν ήταν δυνατόν να ακινητοποιήσουν τον άντρα, ο οποίος αγρίεψε και με μια σπρωξιά πέταξε τον πρώτο αστυνόμο που βρέθηκε μπροστά του. Με τα πολλά, κατάφεραν να του φορέσουν χειροπέδες και έφυγαν προς το τμήμα.“Την επόμενη ημέρα, δύο αστυνομικοί έφεραν τα νέα. Μας πληροφόρησαν ότι ο άντρας λέγεται Jiro, έχει μια πολύ βαριά μορφή αυτισμού και στην πραγματικότητα ζούσε κάποτε στο σπίτι μας με την γριά μητέρα του πριν το αγοράσει ο πατέρας μου. Όταν εκείνη πέθανε, ο Jiro δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί και έκτοτε ζούσε σε κάποιο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Είχε καταφέρει να το σκάσει μια εβδομάδα πριν και ήρθε με τα πόδια στο μοναδικό μέρος που ήξερε - στο παλιό του σπίτι, εκεί που ζούσε με την μάνα του.“Η τρομάρα μου δεν είχε περάσει και για πολλούς μήνες ονειρευόμουν τον τεράστιο άντρα να με κυνηγάει με το στόμα του γεμάτο χώματα και ακαθαρσίες. Το όνομα Jiro ήταν για μένα η προσωποποίηση του κακού, του μπαμπούλα. Δεν αισθανόμουν άνετα όταν έβλεπα κάποιον μεγαλόσωμο άντρα, αλλά όλα άλλαξαν δύο μήνες πριν.“Καθόμουν ακριβώς σε αυτή τη θέση όταν παρατήρησα κάποιον να με κοιτάει στα μάτια, έξω από την είσοδο του κήπου. Του κούνησα το κεφάλι χαιρετώντας τον αλλά εκείνος συνέχισε να με κοιτάει ατάραχος, με άδειο βλέμμα. Τότε ήταν που συνειδητοποίησα ότι εκείνος ο άντρας ήταν ο Jiro, ο εφιάλτης των παιδικών μου χρόνων! Τα μαλλιά του ήταν πλέον γκρίζα αλλά η μορφή του, το ύψος του, ήταν απαράλλαχτα: ήταν αδιαμφισβήτητα ο Jiro και φαίνεται ότι το είχε ξανασκάσει από το νοσοκομείο. Συγκράτησα τον πανικό μου και σκέφτηκα ότι είμαι περισσότερο ψύχραιμος απ’ όταν ήμουν ένα δεκάχρονο παιδί. “Γεια σου, Jiro! Θες να έρθεις στον κήπο;” του φώναξα. Εκείνος δε σάλεψε. Σκέφτηκα συγκινημένος ότι αν και είχαν περάσει πάνω από είκοσι χρόνια, το μόνο που υπήρχε στο παιδικό μυαλό του ήταν η παλιά του ζωή. “Μήπως θέλεις να έρθεις μέσα στο σπίτι;” τον ρώτησα μαλακότερα. Ο Jiro κοίταξε τον ουρανό και έβγαλε ένα εκρηκτικό άναρθρο γέλιο, σαν πολεμική ιαχή. Πέρασε την εξώπορτα με μεγάλες δρασκελιές και μπήκε στο σπίτι με το πρόσωπό του γεμάτο φως - η θαλπωρή της μητέρας του ήταν εκεί, μπροστά του, και την ζούσε ξανά. Έκατσε κατευθείαν στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση και έβαλε το κανάλι με παιδικά. Έμπηξα τα κλάματα.“Τον άφησα μόνο του για κάποια ώρα και μετά τηλεφώνησα στο νοσοκομείο. Ένα ασθενοφόρο ήρθε σε 10 λεπτά και μετά από πολλά κλάματα και φωνές, ο Jiro ακολούθησε τους νοσηλευτές. Την επόμενη μέρα, τους πήρα πάλι τηλέφωνο και κάναμε μια συμφωνία: ο Jiro μπορεί να έρχεται εδώ κάθε Κυριακή από το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα. Θα βλέπει τηλεόραση, θα τρώει μαζί μας και θα παίζει στον κήπο όσο θέλει”.Ανασηκώθηκα και κοίταξα περίεργος μέσα από το τζάμι της εξώπορτας. Ένας γίγαντας καθόταν στον καναπέ, με τον μικρό γιό του Steve αραγμένο στα γόνατά του. Το παιδί στήριζε το κεφαλάκι του στο πελώριο χέρι του άντρα ενώ και οι δύο τους ήταν τελείως απορροφημένοι από τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση.Ο Steve άφησε το τσάι του και σηκώθηκε. “Έλα μέσα, Στέλιος” μου είπε χαρούμενος. “Θα σου γνωρίσω τον Jiro, τον φίλο μου”."Στέλιος Πρεζεράκος https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2429861394 2022-12-28 13:21:08 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2429861394 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2549975547 2023-04-11 10:32:31 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/2549975547 ΠΡΟΙΣΚΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΕΛΕΟΝΟΡΑ, U241N0861 https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/3571835111 2025-09-06 19:17:39 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/3571835111 Ελεονόρα https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/3724371589 2025-12-16 10:23:59 UTC https://padlet.com/sirmouevi/rxl8zsfrb33ghpev/wish/3724371589