Είμαι η κυρία Λιάνα, ελπίζω να είστε όλοι καλά κ ασφαλείς στα σπίτια σας.! Πείτε στα παιδιά ότι μου εχουν λείψει πολύ.. Ζήτησα να σας προωθηθεί αυτό το μνμ επειδή δημιούργησα μια ψηφιακή τάξη στην εκπ/κη πλατφόρμα e-me, όπου μπορώ να ανεβάζω υλικό κ να επικοινωνώ με τα παιδιά. Τα βήματα είναι τα ακολουθα:1) μπαίνετε στην ιστοσελιδα "ψηφιακό σχολείο" 2)κλικ στον κόκκινο κύκλο "e-me" 3)εισαγετε τους κωδικούς πάνελ σχ δικτύου του παιδιουΚάθε φορά θα μπαίνετε με αυτούς τους κωδικούς. 4)μπορειτε να επεξεργαστείτε το προφίλ του παιδιού πάνω δεξιά (να βάλετε φωτογραφία ή εικόνα κ να γράψει κάτι για τον εαυτο του) Από τη στιγμή που θα έχετε μπει έστω μια φορά με τον τρόπο που περιέγραψα, εγω θα σας βρω στην αναζήτηση μου κ την επόμενη φορά που θα μπείτε θα βρείτε πρόσκληση από μενα(θα εμφανιστεί μια ειδοποίηση πάνω δεξιά στη σελίδα, δίπλα στο εικονίδιο του παιδιού). Απόδεχόμενοι το αίτημα μου, τα παιδιά γίνονται αυτοματα μέλη της "κυψέλης μου. Κάθε φορά, αφού μπουν με τους κωδικούς, θα πατούν ΚΥΨΕΛΕΣ  και μετά ΑΓΓΛΙΚΑ 12 ΔΗΜΟΤΙΚΟ.ΠΡΟΣΟΧΗ:Για να βλέπουν το υλικό θα κάνουν κλικ πάνω δεξιά στη λέξη                  "ΤΟΙΧΟΣ".Ας μου γράφουν κ ένα σχόλιο από κάτω να ξέρω ότι το είδαν!!Σας ευχαριστώ πολύ, Λιάνα Καψαλη
https://e-me.edu.gr/groups/12dim-agdim-e-english

με την Πρωτομαγιά του,

τη χαροκόπα θυγατέρα,

και να στ’ απλόχωρο λιβάδι,

στ’ ολόχλωρο, στ’ ολανθισμένο,

μεθάει και σκούζει και φρενιάζει

της γυφτουριάς το πανηγύρι,

το πανηγύρι της Κακάβας.

Κ’ η ρεματιά που το χωρίζει

το ένα τ’ απλόχωρο λιβάδι

σε δυο αδερφάκια λιβαδάκια,

βλέπει απ’ το μια της άκρη, βλέπει

κι από την άκρη της  την άλλη,

σε μια τριγύρω νερομάννα,

γιορτή παράξενη μεγάλη

το χρόνο μια φορά,

στο έμπα του Μάη του μήνα,

στ’ άνθια του Μάη και τη χαρά.”

[Κ. Παλαμάς, «Το πανηγύρι της Κακάβας»

από το «Δωδεκάλογο του γύφτου»]

(δείτε υλικό ψυχαγωγίας, τα τραγούδια και γιατί είναι διπλή γιορτή η πρωτομαγιά)

Κάθονται για να φάνε, στρώνουν το τραπεζομάντηλο, βάζουν επάνω τα πιάτα και εκεί που ανοίγει η μαμά χελώνα το μπολ με τα κεφτεδάκια διαπιστώνει ότι δεν πήραν μαζί τους το νερό.

Το συζητάνε και αποφασίζουν να πάει το χελωνάκι πίσω στο σπίτι να φέρει νερό αφού είναι πιο ελαφρύ και γρήγορο.

Συμφωνεί το χελωνάκι να πάει με την προϋπόθεση να μην φάει κανένας από τα κεφτεδάκια μέχρι να γυρίσει.

Μετά από 8 μέρες δεν είχε γυρίσει πίσω το χελωνάκι και λέει ο πατέρας:
 «Εγώ πεινάω πολύ και θα φάω ένα κεφτεδάκι».
 «Και εγώ πεινάω, ας φάω και εγώ ένα» λέει η μαμά χελώνα και τσιμπάει και αυτή ένα.

Τότε πετάγεται πίσω απ’ τους θάμνους το χελωνάκι και τους λέει:
 «Έτσι είστε έ; Τρώτε τα κεφτεδάκια; Δεν πάω για νερό!»