İçeri adım attığımızda,girişten solgun bir ışık süzülüyordu. Tepemizde alçak tuğla bir kemer gördüm. Duvar ve çatı,çıplak ve kayaydı;birkaç tane eğrilmiş direk ve kiriş vardı. Öteki direkler kırılmış;çatı ve duvarlar kısmen çöktüğünde tünel moloz yığınlarıyla tıkanmıştı. Bu hazineyi bulmak için artık yapmadığımız  şey kalmadı. En başlarda araç-gereç bulmak için 2 ay boyunca çalışıp durdum ve sonunda yeterli parayı bulmuştum ama oraya tek gidemezdim, hem çok uzaktı hem de azda olsa korkuyordum. Yanıma bir ortak bulmalıydım. Gazeteye ilan verdim geri dönen olmadı tam umudumu kaybetmişken biri çıkageldi. Artık hazırdık. Gerekli malzemeleri aldıktan sonra yola koyulduk. Küçüklüğümden beri bu anın hayalini kuruyordum. Hem hayallerim gerçekleşti hem de bu işin sonunda zengin olucaktım.

               Yol gittikçe bitmiyordu sanki sonsuza gidiyordu. Bir ormanın başına geldik. İleriye baktıkça insanın içi ürperiyordu. Elimize birer kalın sopa alıp,bütün cesaretimizle korkutucu ormanın içine doğru girdik. Her yerden baykuş sesleri geliyordu ve bu ses daha da tedirgin olmamıza yol açıyordu. Biraz daha ileri gittikçe sonunda güneş ışığı gözükmüştü. İçimiz tarif edilemez bir enerji ve mutlulukla doldu. Hazineyi bulmuş kadar olduk ordan çıkınca. Bir sonraki yere kadar heryer günlük güneşlikti ve mutluyduk,taki arkamızdan kocaman bir köpek kovalayana kadar. Kaçmaya başladıktan 1-2 dakika sonra köpek peşimizden gitmiş ama biz arkamıza bile bakmadığımız için farketmemiştik. Koşmaya devam ederken ortağım dala takılıp yere düştü ve ayağı burkuldu. Onu varıcağımız yere kadar taşımak zorundaydım.1 saat sonra bir dağın eteklerine gelmiştik. Hazinemiz o dağın en başında yani zirvedeydi. Ortağımı taşımaya devam ettim ama çok yorulmuştum.

             Zirveye az kalmıştı. Ben yorgunluktan ölmek üzereydim. Sonunda mağara gibi bir yere geldik. Zorlukla içeri adım attığımızda, girişten solgun bir ışık süzülüyordu. Tepemizde alçak tuğla bir kemer gördüm. Duvar ve çatı, çıplak ve kayaydı; birkaç tane eğrilmiş direk ve kiriş vardı. Öteki direkler kırılmış; çatı ve duvarlar kısmen çöktüğünde tünel moloz yığınlarıyla tıkanmıştı. Ortadaki yığınları elimizdeki malzemelerle temizledikten sonra hazine kutusu tam karşımızda duruyodu. Kutuyu gördükten benim bacaklarımdaki yorgunluk gitmişti hiç yorulmamış gibiydim. Zorda olsa hazine kutusunu açtıktan sonra hedefimize ulaşmıştık. Orda 1 gün kadar kamp kurduktan sonra yeniden geldiğimiz yolu geri gitmek için hazırlandık ama bu sefer yol daha hzılı geçmişti. Eve vardığımızda ve hazineyi bölüştükten sonra benim payımla neler yapıcağımı düşünmeye başladım…