NECMİYE(Kayınvalide)

SERAP(Gelin)

BÜNYAMİN(Damat)

HAYRİYE(Kayınvalidenin kankası)

HATÇE(Kayınvalidenin diğer kankası)

MELAHAT(Serap’ın evde kalmış kızkardeşi)

ALİ RIZA(Kayınpeder)

 

1.SAHNE

HAYRİYE:(Melahat’ı çay servisi yaparken baştan aşağı süzer)(Havva Nur) Maşallaahh Maşallahhh. Ayol sen evde kalacak kız mıydın. Keşke oğluma seni alsaydım

 

MELAHAT:(Bozulur, Ağzını yamultarak Hayriyenin taklidini yapar) Keşke oğluna beni alsaymış. Alsaydın o zaman. Bunak karı.

NECMİYE: Kızımı ne doktorlar, mühendisler, öğretmenler istedi de biz vermedik. Çıkmadı ki karşısına Bünyamin gibi bir damat. Nasipsiz kızım

HATÇE: Çıkar çıkar inşallah. İnsanlar elli yaşında çocuk sahibi oluyor. Ne acelesi var. 

NECMİYE: (İç geçirir) Ahh ahh nerde o günler. Serap gibi beceriksiz, gül gibi bir oğlan buldu da altın parçası kızım evde kaldı. 

HATÇE: Bizim Bedriye ablanın bi kızı vardı yıllarca bekledi bekledi. Tam evde kaldım derken en sonunda kendi işinin patronu olan bir oğlan düşürdü. (Havva Nur) Bütün sülalesi ihya oldu.

HAYRİYE: Bi koca bulsun da para pul önemli değil.

NECMİYE: Doğru dedin kız. Bak bizim Bünyamin çulsuzun teki ama melek gibi çocuk

HATÇE: Ooo iyi insan lafının üstüne gelirmiş. Hoş geldin evladım. Hoş geldin kızım

SERAP: Hoş bulduk hoş bulduk

BÜNYAMİN: Hoş bulduk efendim

NECMİYE: Berhudar ol evladım. Canım oğlum benim. 

HAYRİYE: Geldi kayınvalidesinin biricik oğlu. Kız Necmiye ne şanslısın sen. Allah herkese böyle bir damat nasip etsin

NECMİYE: Aminn Aminnn (Havva Nur).Gel oğlum şuraya yanı başıma otur. Özlettin kendini. Serap sen de tazele bakalım şu çayları. Biricik damadıma da şöyle güzel bir ikramlık tabak hazırla bakalım. 

SERAP: Dur anne bi soluklansaydım. 

NECMİYE: Soluklanırsın sonra hadi hadi kalk

SERAP: (Oflayıp puflayarak kalkar mutfağa gider)

NECMİYE: Oğlum sen nasıl çekiyorsun bu uyuşuğu. İnsanı çileden çıkarır valla

BÜNYAMİN: Ne yapalım anne hayat işte. Çekicez bu şekilde bunu

HATÇE, HAYRİYE:(Şaşırırlar) A Aaaaaa. Üstümüze iyilik sağlık

MELAHAT: (Fırlayıp mutfağa koşar ve arkasından konuşulanları Serap'a anlatır.) (Havva Nur)

HAYRİYE: Kız üstüne bu kadar gitmeyin kızın. Çoluk çocuğu olsun onun da aklı başına gelir oturaklaşır Allah'ın izniyle. (Havva Nur)

NECMİYE: Ne oturaklaşması bee. Biz bunu lisede sokaklardan topluyorduk. İnsan yedisinde neyse yetmişinde de o. Böyle kızım olacağına Bünyamin gibi bir oğlum olaydı daha iyiydi. (Havva Nur)

BÜNYAMİN: Canım annem. Teveccüh buyuruyorsunuz.

2. SAHNE

(O sırada içerde konuşulanları Melahat’ten duyan Serap çok sinirlenir.)

SERAP: Annemin arkamdan böyle konuştuğuna inanamıyorum. Hadi annem konuşurda Bünyamin beni nasıl korumaz anlamıyorum.

MELAHAT: Abla en iyisi sen yol yorgunluğunu alsın diyerekten enişteme şöyle güzel bir yemek hazırla da annemler bakakalsın.

SERAP: Doğru diyosun da yemek yapmayı pek beceremem biliyosun.

MELAHAT: Olsun abla kendi evinde nasıl hallediyorsan öyle hallederiz (der ve göz kırpar.)

(O sırada içerden annesi Necmiye bağırır.)

NECMİYE: Damadımın çayı nerde kaldı Serap!

SERAP: Getirdim anne

HATÇE: Deminden beri fısır fısır ne konuşuyonuz içerde.

SERAP: Kız meseleleri Hatçe teyze birazda dedikodu işte (der mahçup biçimde gülümseyip bir yandan da çayı Bümyamin’e uzatırken)

NECMİYE: Çaylar bitti siz hala dedikodu peşindesiniz ben böyle mi yetiştirdim seni

SERAP: tamam anne uzatmayalım istersen.

(Melahat arkadan konuşmaya başlar.)

MELAHAT: Eniştem yol yorgunu acıkmıştır diye ablam yemek yapayım dedi hem onu hazırlıyor hemde konuşuyorduk kızma hemen anne.

NECMİYE: Aaaa Hayret sen böyle düşünceli miydin?

HAYRİYE: (Gururla) Bak Necmiye ben sana yavaş yavaş aklı başına gelir demedim mi

HATÇE: Dur bakalım Hayriye marifet düşünmekte değil becermekte.

NECMİYE: (Serap’a doğru döner ve konuşur)Sen yemek yapmayıda pek beceremezsin hangi akla hizmet karıştın bu işe 

HATÇE: Doğru kız beceremiyodu neyine güveniyor da öğrenmiyor diyoduk evlenmeden önce

HATÇE: Güzelliğine mi güveniyosun yoksa

SERAP: (Güzel olduğunu düşünür bir tavırla)Yioğk yiok güzelliğime güvendiğimden değil.

HATÇE: Güvenme zaten güzel değilsin.

(Serap bozulur ama belli etmez)

BÜNYAMİN: Aa öyle demeyin ama benim güzel karım en sevdiğim yemeği çok güzel yapar onu yapıyordur kesin değil mi hayatım.

SERAP: Evet tatlım pilav üstü kadın budu köfte yapayım dedim hemencecik elimde alışkıın ya birazdan olur.

NECMİYE: (Bünyamin’e doğru döner.) Bu kız pilavın Psini bilmez oğlum onu geç kadınbudunu nasıl yapsın.

BÜNYAMİN: Valla annecim çokta güzel yapıyor. İşten geliyorum yemek hazır masada oluyor direk oturuyorum onun nazı size der.

SERAP: (Masumca olduğunu düşündüğü bir biçimde sırıtır.) Eeee ne sandın beni annecim der.

(O sırada Melahat içinden Trendyol eve servis boşuna mı var diye geçirir.)(2.Sahnenin başından itibaren buraya kadar Havva Nur.)

BÜNYAMİN: (Serap’a bakarak) Benim karım tek pilav ve kadınbudu köfte değil daha bir çok yemeği çok güzel yapar.(ÖZGE)

SERAP: (Gülümseyerek Bünyamin’e bakar.) Teşekkür ederim hayatım.(ÖZGE)

NECMİYE: (şaşkın bir ifade ile) Serap evlenmeden önce doğru düzgün yemek yapamazdı şaşırdım bi gün bizede yap bakalım kadın budu köfte ile pilav görelim damadımın dediği kadar var mı (ÖZGE)

HATÇE: (Sinsi bir ifade ile) Bizide çağır kızım yemeğe bakalım benim kadar iyi yapabiliyor musun (ÖZGE)

HAYRİYE: Hatçe giderken haber verde bende geleyim bakam. Yapması sizden yemesi bizden artık.(gülerek) (ÖZGE)

NECMİYE: (Bağırarak) Melahat çaylar soğudu kızım. (ÖZGE)

MELAHAT: Tamam tamam tazeliyorum hemen. (ÖZGE)