Давлат
Қонунгузорӣ: Давлат қонунҳо ва меъёрҳо месозад, то истифодаи  ЗС ба зарари ҷомеа набошад.
Амният: Назорат мекунад, ки  ЗС барои ҷиноят, фиреб ё зӯроварӣ истифода нашавад.
Рушд: Шароити техникӣ ва иқтисодиро барои инноватсия муҳайё месозад. Ҷомеа (созмонҳо, ВАО, олимон, шаҳрвандон)
Назорат: Ҷомеа фаъолияти давлат ва ширкатҳоро зери назорат мегирад, то ЗС ба ҳуқуқи инсон зарар нарасонад.
Огоҳӣ: Мардумро дар бораи фоида ва хатарҳои ЗС фаҳмонда медиҳад.
Фишор ба давлат/корхонаҳо: Агар мушкил ё беадолатӣ бошад, ҷомеа метавонад талаб кунад, ки қонунҳо ислоҳ шаванд.
Корбарон (истифодабарандагони оддӣ ва мутахассисон)
Масъулият: ЗС-ро дуруст истифода мебаранд, маълумоти шахсиро муҳофизат мекунанд.
Ахлоқ: Корбар набояд ЗС-ро барои фиреб, таҳқир ё зарар ба дигарон истифода барад.
Иштирок: Бо таҷриба ва фикру пешниҳодҳо ба рушди дурусти  ЗС саҳм мегузоранд.
👉 Хулоса:
Давлат – меъёр месозад ва муҳофизат мекунад.
Ҷомеа – назорат мекунад ва ба адолат даъват менамояд.
Корбарон – масъулияти шахсӣ доранд ва дуруст истифода мебаранд.

Онҳо танҳо дар ҳамкорӣ метавонанд танзими ЗС-ро самаранок кунанд.

Чаро танзими расмӣ муҳим аст. Агар мавзуеро назар афканем Танзими ҳуқуқии фаъолияти иттилоотии одамон, «Зарурияти танзими ҳуқуқии фаъолияти иттилоотии одамон аз чӣ иборат аст?»

§  ҳуқуқи идоракунӣ ба субъект-молики иттилоот ҳуқуқи ба ихтиёри кӣ вогузор кардани иттилоотро таъмин менамояд;

§  ҳуқуқи ихтиёдорӣ ба субъект-молики иттилоот бетағйир нигоҳ доштани иттилоотро таъмин менамояд. Ба ғайр аз молик каси дигаре иттилоотро тағйир дода наметавонад;

§  ҳуқуқи истифодабарӣ ба субъект-молики иттилоот ҳуқуқи танҳо ба нафъи худ истифода бурдани иттилоотро таъмин менамояд.

ва

Танзими ахлоқии фаъолияти иттилоотии одамон «Ҳуқуқи моликият ба маҳсулоти иттилоотӣ чӣ маъно дорад?»

Хулоса мафҳуми танзими расмии фарҳанги иттилоотӣ бо ду мафҳуми бунёдӣ – иттилоот ва фарҳанг алоқаманд аст. Бинобар он, ҳангоми муайянкунии мафҳуми «фарҳанги иттилоотӣ» ба ду ҷанба – информологӣ ва културологӣ аҳамият додан зарур аст.