Lodowce są niezbędne do magazynowania słodkiej wody. Pokrywające około 10 % powierzchni Ziemi – czyli 15 mln km² – lodowce są o wiele ważniejsze, niż większością ludzi może się wydawać. Zawierają one około 75 % światowych zasobów słodkiej wody, więc to, że szacunkowo 90 % lodowców na świecie topnieje, jest dość poważnym problemem.

Jednym z najbardziej imponujących faktów dotyczących lodowców jest ich wiek. Pokrywa lodowa Antarktydy jest szacowana przez naukowców na co najmniej 30 mln lat. Z drugiej strony, pokrywa lodowa Grenlandii jest znacznie młodsza i ma nie więcej niż 2,5 mln lat.

Tworzenie się lodowca to wyjątkowo powolny proces, który trwa setki lat. Zaczyna się od nagromadzenia śniegu, który nie topnieje, a wraz z kolejnymi opadami ciężar nagromadzonego śniegu zaczyna go ściskać, przyciskając go do siebie z dużą siłą. Ciśnienie w końcu zamienia śnieg w gęsty lód, z którego praktycznie wszystkie pęcherzyki powietrza zostały usunięte. To oznacza, że mimo swojej nazwy, lodowce są tak naprawdę zbudowane z zamarzniętego śniegu.

Arktyka i Antarktyda to miejsca, gdzie znajduje się 99 % wszystkich lodowców. Pokrywa lodowa Grenlandii ma 1 710 000 km², co stanowi ok 80 % powierzchni całej wyspy. Chile również może poszczycić się całkiem pokaźną kolekcją lodowców – ma 31 000 takich gigantów, czyli 80 % tego, co możemy znaleźć w Ameryce Południowej.

Ze względu na to, jak gęsty staje się lód lodowcowy, wygląda on znacznie inaczej niż lód, który zwykle widzimy w kostkach lodu lub w naszych zamrażarkach. Lodowce działają jak filtr i pochłaniają czerwone i żółte światło, ale odbijają niebieskie, co wyjaśnia, dlaczego wydają się mieć niebieski kolor. Starsze części lodu lodowcowego są jeszcze gęstsze i wydają się mieć jeszcze ciemniejszy kolor.

Lodowce to nie tylko duże bryły lodu. To naprawdę gigantyczne bloki lodowe. Największy lodowiec na naszej planecie – lodowiec Lamberta – ma ogromną szerokość 96 km i długość 435 km. Znajduje się on na Antarktydzie.

Są wrażliwe na zmiany klimatu:
Choć większość ludzi zdaje sobie sprawę z tego, jak niepokojąco szybko topnieją lodowce w ciągu ostatnich 100 lat, między XVII a XIX wiekiem na naszej planecie panowała „mała epoka lodowcowa”. W tym czasie lodowce mogły się rozwijać i rosnąć dzięki dłuższemu okresowi niższych temperatur.

Lodowce mogą rzeźbić krajobraz:

Lodowce mogą kształtować środowisko naturalne i krajobraz.
 Sam ciężar lodu w lodowcu powoduje, że zaczyna się on przemieszczać w dół góry. W trakcie tej wędrówki lodowce erodują teren pod sobą, wyrywają skałę macierzystą i działają jak papier ścierny. W wyniku tego górskie doliny w kształcie litery V przekształcają się w pogłębione doliny w kształcie litery U – jest to pierwsza wskazówka świadcząca o tym, że dany region został zmieniony przez zlodowacenie.

Lodowce mogą rzeźbić krajobraz:

Lodowce mogą kształtować środowisko naturalne i krajobraz.
 Sam ciężar lodu w lodowcu powoduje, że zaczyna się on przemieszczać w dół góry. W trakcie tej wędrówki lodowce erodują teren pod sobą, wyrywają skałę macierzystą i działają jak papier ścierny. W wyniku tego górskie doliny w kształcie litery V przekształcają się w pogłębione doliny w kształcie litery U – jest to pierwsza wskazówka świadcząca o tym, że dany region został zmieniony przez zlodowacenie.

Krajobraz Patagonii:

Spektakularne szczyty masywu Torres del Paine stanowią jeden z elementów charakterystycznych Patagonii. Zostały one ukształtowane przez siły lodowca. W rzeczywistości Rzeczywiście, patagońska pokrywa lodowa, która kiedyś obejmował południowe Andy, była odpowiedzialna za tworzenie większości krajobrazów lodowcowych, które można obserwować w Patagonii dzisiaj. Pozostałości tej epickiej pokrywy lodowej istnieją w Lądolodzie Patagońskim Południowy i Północnym, które zasilają słynne lodowce, takie jak Perito Moreno w Argentynie i lodowiec Pía w Chile.

Wpływ na Ziemię:

Jednym z najważniejszych faktów dotyczących lodowców jest wpływ, jaki mogą one mieć na naszą planetę. Niestety, gdyby cały lód lądowy na naszej planecie miał się stopić, poziom mórz na świecie podniósłby się o 70 m – mniej więcej o taką samą wysokość jak 30-piętrowy budynek. Miałoby to ogromny wpływ na to, które części Ziemi nadają się do zamieszkania, a także dramatycznie zmieniłoby globalny rozkład temperatur. To dowodzi, dlaczego próba zmniejszenia tempa topnienia lodowców jest ważna dla całej planety – takie działania są aktywnie prowadzone przez naukowców na całym świecie.

Używanie wody z mycia warzyw i owoców do podlewania roślin. 

Kran w kuchni ustawiony na wodę zimną. Jeśli potrzeba ciepłej, to ten początkowy strumień zimnej lejemy do konewki. 

Wielorazowe pudełka na żywność. 

Niemarnowanie jedzenia – z resztek można zrobić przeróżne zapiekanki, zupy kremy, pasty. 

Gotowanie na dwa dni plus ekstra porcja do zamrożenia. 

Używanie ściereczek kuchennych zamiast ręczników jednorazowych. 

Ładowanie zmywarki do pełna. 

Używanie trybu eco w zmywarce. 

Mycie naczyń w misce. 

Używanie reklamówek „sklepowych” jako worków na śmieci. 

Używanie woreczków strunowych do przechowywania mrożonek (wykorzystywane wielokrotnie). 

Eko sprzątanie, głównie za pomocą octu, szarego mydła i olejków eterycznych. 

Niewrzucanie do kanalizacji (zlew, WC) dodatkowych śmieci, używanie sitka w zlewie kuchennym. 

Własny kompostownik. 

Gotowanie z przykrywką, żeby nie tracić prądu i skrócić czas. 

Oznaczenie półki w lodówce, gdzie znajduje się żywność z pierwszeństwem zjedzenia. 

Własne przetwory. 

Rozcieńczanie wodą płynu do mycia naczyń. 

Używanie pojemników po lodach i słoików do przechowywania żywności suchej. 

Używanie szklanych butelek po sokach do gromadzenia wody do podlewania kwiatów. 

Czyszczenie ścierką z mikrofibry i wodą. 

Używanie ściereczki konopnej lub gąbki z ogórecznika morskiego zamiast gąbek do mycia naczyń. 

Pieczenie w piekarniku kilku dań na raz. 

Kran z wbudowanym filtrem. 

Picie wody z kranu. 

Mielenie suchych bułek na bułkę tartą. 

Parzenie liściastej herbaty w lnianym woreczku. 

Robienie domowego mleka, np. migdałowego. 

Używanie metalowych słomek lub mycie plastikowych. 

Niekupowanie zbędnych gadżetów do kuchni. 

Gotowanie dań jednogarnkowych. 

Używanie kubka termicznego i szklanej butelki. 

Lodówka ustawiona na 6 stopni – a nie np. na 2. 

Wykładanie szafek kuchennych i kosza na śmieci starymi gazetami. 

Mrożenie żywności, ale też mrożenie soku z cytryny i ziół w kostkach na lód.

Gaszenie zbędnego światła. 

Specjalnie zaprogramowane wtyczki, które odcinają dopływ prądu do sprzętów w nocy oraz w czasie, gdy jesteśmy w pracy. 

Spacery, rower, komunikacja miejska zamiast jazdy samochodem. 

Eco drive. 

Car pooling. 

Segregacja odpadów. 

Oddawanie lub wymiana zbędnych rzeczy zamiast wyrzucania. 

Utrzymanie optymalnej temperatury w domu: 20-21 stopni, a w nocy 19. 

Dodatkowy koc zamiast przegrzewania pomieszczenia. 

Palenie w piecu tylko w dozwolony sposób. 

Recykling drobnych przedmiotów (pudełka po butach do przechowywania, kubeczki plastikowe do trzymania dziecięcych kredek, oklejanie starych segregatorów, puszka jako doniczka itp.) 

Brak telewizora. 

Kupowanie energooszczędnych sprzętów. 

Nieużywanie trybu stand by. 

Brak dywanów. 

Używanie zmiotki zamiast odkurzacza. 

Własnoręcznie szycie ubrań, przerabianie i robótki ręczne. 

Ekologiczny żwirek dla kota. 

Wykorzystanie podartych rajstop do wycierania kurzu lub jako wypełnienie poduszek. 

Akumulatorki zamiast baterii. 

Oddawanie zużytych leków i elektroniki do specjalnych skupów. 

Przerabianie starych mebli. 

Niewietrzenie przy odkręconych kaloryferach. 

Używanie sterownika do pieca (włączanie tuż przed powrotem do domu). 

Prowadzenie własnego ogródka lub działki. 

Naturalne świece. 

Wizyta u lekarza z listą posiadanych już leków. 

Używanie zużytych skarpetek jako czyścików do butów. 

Nieprasowanie pościeli ani ręczników. 

Oddawanie starych koców i pościeli do schroniska dla zwierząt.