Als ik de echte meerwaarde van het vak voor mezelf zou moeten benoemen, zou ik het voornamelijk hebben over "opties" en "gebruik". Doordat we op een bepaalde manier "geforceerd" worden om tools te gebruiken, reflecteren we waarom en hoe we deze tools moeten gebruiken. Nu zal ik veel sneller de leerstof en de doelstellingen laten bepalen welke tools ik zal (of probeer te) hanteren.

2 - Diepere uitwerking van de gehanteerde tool. Ik blijf soms wat op de oppervlakte dobberen. Ik moet veel meer uit de tools halen dan wat ik nu doe. Nu maak ik snel snel iets maar daardoor blijft de meerwaarde soms uit. Reflecteren bij de totale mogelijkheden van de tools zal mij echt helpen om er het meeste uit te halen, zowel voor mij als voor de leerlingen.

3 - (Veel) meer inzetten op de tools rond inclusie. Ik denk dat ik soms vanuit een bepaalde arrogantie (als je het zo wil noemen) werk door mijn verleden als mediamaker/digitale vormingswerker dat ik alles actief ken. En ik ken veel tools, maar niet genoeg om ze vanuit mijzelf te hanteren. Ik zal ze herkennen maar niet hanteren omdat ze actief in mijn hoofd zitten. Dit heb ik gezien tijdens de lessen rond inclusie. Alle tools die aan bod kwamen, herkende ik wel maar moest ik ook eerlijk over toegeven dat die niet genoeg gekend waren om zelf op te komen om te hanteren in de klas terwijl die net voor mijn doelgroep een hele belangrijke groep zijn!

Daardoor besliste ik om te kiezen om het (voor hen) duidelijker te maken door de informatie weg te halen van één pagina en het meer te spreiden maar met duidelijke instructies. De leerlingen krijgen eerst de vraag of het werkwoord een pv is of niet en moeten zo vervolgens telkens kiezen uit twee antwoorden om zo op de juiste pagina terecht te komen. Deze pagina vertelt hen dan wat ze precies met het werkwoord moeten doen.

Ik merk dat de tool voor een aantal leerlingen wel echt helpt aangezien ze zelf keuzes moeten maken en dus moeten nadenken om tot een antwoord te komen. Hierdoor gaan ze actief te werk en kijken ze niet simpelweg naar de onderste rij van het 'traditionele' stappenplan en gokken maar wat.

Ook het eigenlijke gebruik van de tool loopt voor hen goed. Het is heel makkelijk te gebruiken aangezien ze telkens maar twee mogelijke keuzes krijgen en simpelweg moeten doorklikken.

Ook de vraagstelling blijkt op niveau te zijn en de leerlingen begrijpen wat er gevraagd wordt.

Het maken van de genially verliep ook tamelijk vlot. De tool verleent zich ervoor om makkelijk een doorkliksysteem te maken.

De balans tussen de oefeningen op papier en de digitale tool gebruiken bleek voor een paar leerlingen soms wat moeilijk door "online afleiding" maar dat is eigen bij het gebruik van digitale tools.

Ook was er 'discussie' over de kleuren en of die voldoende contrast bevatten. Dit valt gelukkig ook heel makkelijk op te lossen.

Dit kan eigenlijk ook gemaakt worden in powerpoint die ook offline geraadpleegd kan worden waardoor het component van 'online afleiding' al mogelijks geblokkeerd kan worden. (De leerlingen weten uiteraard wel hoe ze het internet opnieuw kunnen inschakelen)

Een iets dat ik had gezien dat ik wel interessant vond was dat een medestudent iets gelijkaardig had gemaakt maar met vragen die de leerlingen dan moesten beantwoorden in een word document. De medestudent had alles op één pagina gezet maar met popups die dan makkelijk gesloten kunnen worden. Dit is misschien ook wel een idee aangezien het misschien iets makkelijker is om terug naar een voorgaande stap te gaan aangezien alle stapjes, via een popup, op één pagina staan. Bij mijn huidige tool is het namelijk een pak moeilijker om naar een vorige vraag terug te gaan. (wat wel uiteraard kan verholpen worden met een 'terug naar vorige vraag knop').

Het coherentieprincipe is volgens mij een bepaalde vertaling van de 'KISS'-methode. Ik ben hier grote fan van en vooral voor mijn leerlingen zeer van toepassing. Ik heb ook bewust gekozen voor zo veel mogelijk overbodig materiaal achterwege te laten om mijn leerlingen zo makkelijk mogelijk te laten focussen op de vraag en het antwoord. Het was ergens ook de startpositie van mijn idee om net deze tool te maken, (niet alleen het verwijderen van veel informatie op korte plaats maar ook) het verwijderen van overbodige informatie.

Ten eerste is het zeer handig om voor de auditief beperkte leerlingen toch een manier te bieden om de auditieve impulsen van de les te kunnen mee volgen. Door de live ondertitelingen kunnen deze leerlingen dus lezen wat er precies gezegd wordt.

Ook voor OKANers is het een mogelijks handige functie. Ze kunnen namelijk heel snel zien hoe bepaalde woorden geschreven worden maar hebben ook die visuele ondersteuning wanneer ze een woord misschien niet begrepen hadden.

Daarnaast kan je ook de ondertiteling in een andere taal zetten zodat alles wat je vertelt automatisch in die andere taal verschijnt en zo dus heel laagdrempelig te werk kunt gaan. Ik denk dan hierbij onmiddellijk aan OKANers die later in het jaar instromen en in hun eerste dagen misschien niet mee kunnen zonder extra begeleider. Voor hen biedt dit een bepaalde houvast en ook een mogelijkheid om versnelt linken te leggen tussen hun moedertaal en het Nederlands.

Vervolgens is de tool zeer gebruiksvriendelijk met icoontjes wat het nog wat duidelijker maakt voor de minder talige leerlingen.

Een van de handigste functies vind ik het creëren van de break-uprooms. Hier kan je deelnemers van je gesprek naar keuze verdelen in aparte chat/videoruimtes. Zaken zoals groepwerkjes/hoekwerk is op die manier heel makkelijk te organiseren online.

Ook zijn er automatische instellingen voor het delen van bepaalde software. Zaken zoals Google drive, Youtube en zelfs Miro staan al voorgeprogrameerd om te delen. Natuurlijk kan je scherm, of deel van je scherm gedeeld worden.

Als laatste is het ook uiterst makkelijk om je sessies op te nemen. Dit heeft een grote meerwaarde voor de leerlingen die misschien nood zouden hebben aan het herbekijken van de sessie mochten zij met bepaalde delen/aspecten van de les of groepswerk moeite hebben gehad.

1. Hou het eenvoudig

   Leerlingen in OKAN hebben vaak weinig ervaring met de digitale wereld waardoor bepaalde zaken die voor de meesten als vanzelfsprekend lijken, dat helemaal niet zijn voor hen. We moeten daardoor zo veel mogelijk proberen de tools die we hanteren zo gebruiksvriendelijk en eenvoudig mogelijk te houden.

2. Denk smartphone

   Veel van mijn leerlingen in OKAN hebben thuis geen computer waardoor hun vaardigheden hierin ook beneden alle peil zijn. Wat de meeste echter wel hebben, is een smartphone, wat echter nog niet automatisch betekent dat hun vaardigheden hiermee spectaculair zijn maar het is beduidend beter dan met een computer. Het is daarom belangrijk als we met digitale tools werken, dat deze tools ook goed werken op de smartphone zodat hun leermomenten minder gehinderd worden door hun technische onkunde dan met een computer.

3. Gebruik eenvoudige taal

   Misschien een voor de hand liggende tip maar daarom niet minder belangrijk. We vergeten namelijk dat digitale inclusie niet alleen vaardigheden maar ook een bepaalde vorm van taalgebruik omvat. Bepaalde begrippen (en vakjargon) zijn voor mensen met een mindere digitale achtergrond soms compleet ongekend. We moeten hier bewust mee omgaan zodat de leerlingen zich volledig kunnen focussen op de taak en niet op het (misschien onnodig moeilijk) taalgebruik en de taak uberhaupt begrijpen.

Bookwidgets is een hele handige, gebruiksvriendelijke en uitgebreide tool die een leekracht talloze opties geeft om vragen, video's en slides te ontwikkelen.

Je kan ook heel gemakkelijk zien wat de leerlingen doen en wat hun scores zijn op de bijhorende vragen. Zo heb je makkelijk controle over wat de leerlingen doen. Je kan hierin zo interactief gaan als je wil. Zo kan je o.a. video's maken met vragen in om zo te zien of de leerlingen de video bekeken hebben. Bookwidgets kan dus heel veel variëteit bieden aan de leerlingen.

Door deze eenvoudige en heldere controle kan je dus heel makkelijk zien waar het voor de leerlingen goed en slecht loopt. Dit creëert voor de leerkracht een zeer helder beeld over de klas. Helaas is deze controle nog niet beschikbaar bij alle type vragen/oefeningen. Zo heb je bij de flashcards minder zicht op de resultaten van de leerlingen. Daarnaast is het ook een beetje jammer dat bookwidgets betalend is waardoor je hier niet volluit mee aan de slag kan als je school dit niet voorziet (of je moet het zelf betalen uiteraard). Ook design gewijs blijft het een beetje mager bij Bookwidgets. Iets waar de andere tool die ik aanraad, Genially, dan weer in uitblinkt.

Genially is namelijk designgewijs super intuïtief en zeer uitgebreid. Je kan het bijna zo gek niet bedenken of je kan het maken in Genially. Wat mij echter meer 'stoort' bij Genially is de beperktere interactie die je kan creëren hierbij. Je kan fantastische designs maken maar als je interactief te werk wil gaan, is het een pak moeilijker of moet je te werk gaan met links die je naar andere platvormen brengt. Natuurlijk is er op die manier wel interactie maar dat is eigenlijk schijn want het blijft uiteindelijk wel een ander platvorm. Ook voor controle moet je hierbij rekenen op de andere platvormen die je kan integreren in de genially.

Genially lijkt mij dus een hele goede 'omkaderingstool'. Je maakt hierin je design en geeft vorm aan je presentatie maar voor het echte interactieve en controlerende aspect betrek je best een andere tool.

Als we vervolgens kijken naar het SAMR-model, zien we dat je met bookwidgets wel echt naar dat hoogste niveau van herdefiniëring kan geraken. Je kan namelijk ervoor zorgen dat de technologie noodzakelijk is voor de oefening. Denk hierbij bv aan de uitspraak van woorden of luistervaardigheden . Dit kunnen ze niet thuis oefenen zonder ze audiofragmenten hebben van de leerkracht die het voorzegt.

Ook als we kijken naar het MED-model, scoort het goed op de drie aspecten. We kunnen hiervoor kijken naar mijn (klein) leerpad rond woordenschat. Het biedt namelijk echt wel een meerwaarde voor de leerlingen om met de online flashcards te werken waar ook mijn stem bijgeplakt is. Op die manier horen ze de woorden en kunnen ze hun luistervaardigheden trainen. Het is ook efficiënt want de leerlingen kunnen dit thuis doen en zo winnen we tijd in de klas + de leerlingen kunnen zelf kiezen hoelang en hoeveel keer ze naar een woord luisteren. En als laatste is het ook doelgericht, een van de doelen in OKAN is namelijk het correct taalgebruik in specifieke situaties/contexten en hiervoor is een adequate woordenschat cruciaal.

Door het maken van een leerpad (waarbij ik heb gekozen om vooral flashcards te gebruiken) kunnen we deze lessen dus grotendeels inkorten en zelf weglaten. De leerlingen leren de woordenschat thuis met de leerpad. Hierdoor wordt heel wat tijd gewonnen en kunnen de leerlingen het ook op hun eigen tempo doen, iets wat bij woordenschat heel verschillend is. Sommige leerlingen zijn namelijk heel snel met nieuwe woorden en andere hebben iets meer tijd nodig. Met het leerpad hebben ze die tijd.

Het nadeel hierbij echter is dat bepaalde woorden die misschien wat meer abstracter of conceptueler zijn, misschien hun 'vertaling' missen als er geen leerkracht aanwezig is om extra uitleg te geven maar hier kan je natuurlijk wel op inspelen en de leerlingen een oefening/mogelijkheid geven om moeilijke woorden aan te geven die in de eerstvolgende les vervolgens worden uitgelegd.

En het grootste nadeel, the elephant in the room, is dat helaas veel van onze leerlingen thuis geen computer/wifi hebben om bepaalde tools op een treffelijke manier te gebruiken/leren gebruiken waardoor we botsen op een digitale muur.

Wat een mogelijkheid zou kunnen zijn, is (als dat mag, verdergaand op mijn gemaakte bookwidget) geluk hebben dat alle leerlingen toegang hebben tot het internet thuis (het gebeurt soms) en dan zou je bijvoorbeeld in de les kunnen vragen aan de leerlingen om met de digitale flashcards te werk te gaan. Hun hierbij meegeven dat ze 'moeilijkere' woorden qua uitspraak en betekenis opschrijven op een blad. Deze bladeren worden dan vervolgens in een les besproken en uitgelegd waarna de leerlingen thuis simpele digitale invuloefeningen kunnen maken waarbij de passieve vaardigheden dus worden omgezet in actieve met in het bijzonder het schrijven/typen van de woorden.

Iets wat ik probeer te doen als ik bijvoorbeeld zie dat bij een meerkeuzevraag die ik toch wat moeilijk had ingeschat maar iedereen heeft het juist, is kijken naar mijn vraagstelling of naar mijn mogelijke antwoorden. Misschien zijn mijn foutieve antwoorden te duidelijk fout en moet ik betere 'afleiders' kiezen. Ook kan ik bijvoorbeeld als ik zie dat leerlingen echt heel lang bij bepaalde vragen zitten en lage scores hiervoor hebben, de moeilijkheidsgraad wat aanpassen.

Deze gebruikersstatistieken zijn dus goud waard als het komt op het afstemmen van onze evaluaties op de ideale leermarge van onze leerlingen. We kunnen met andere woorden de te makkelijke en te moeilijke vragen na verloop van tijd elimineren en vervangen door wel representatieve vragen die lijden tot een betere evaluatie.