• ลูกคิดถูกคิดค้นขึ้นในแถบเมโสโปเตเมียและจีนโบราณ ราว 2,500 ปีก่อนคริสต์กาล

• ใช้ในการบวก ลบ คูณ หาร ด้วยการเลื่อนลูกปัดตามหลักหน่วย สิบ ร้อย ฯลฯ

• ต่อมาได้มีการพัฒนาลูกคิดแบบญี่ปุ่น (โซโรบัน) และรัสเซีย (Schoty)

ข้อมูลเพิ่มเติม

ลูกคิดยังคงใช้ในบางโรงเรียนในจีนและญี่ปุ่น เพื่อฝึกพื้นฐานคณิตศาสตร์

ความหมาย

• IC (Integrated Circuit)
  คือ วงจรรวม ที่รวมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น ทรานซิสเตอร์ ตัวต้านทาน ไดโอด ลงในแผ่นชิปเดียว

• VLSI (Very Large Scale Integration)
  คือ การรวมวงจรแบบ IC แต่ในระดับ “จำนวนมหาศาล” เช่น มีทรานซิสเตอร์หลายแสนถึงหลายล้านตัวในชิปเดียว
  เทคโนโลยีนี้นำไปสู่การพัฒนา ไมโครโปรเซสเซอร์ และ ชิปหน่วยความจำ

ความเหมือนระหว่าง IC และ VLSI

• ทั้ง IC (Integrated Circuit) และ VLSI (Very Large Scale Integration)
  เป็นเทคโนโลยีการออกแบบวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่รวมส่วนประกอบหลายชนิด (เช่น ทรานซิสเตอร์, ตัวต้านทาน)
  ลงใน แผ่นซิลิกอนเดียวกัน (Chip)

• วัตถุประสงค์หลักคือเพื่อ ลดขนาด เพิ่มประสิทธิภาพ และลดต้นทุน
  ในการผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์

ขยายความ

IC (วงจรรวม)

• คือเทคโนโลยีพื้นฐานที่รวมเอาชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์หลายตัวเข้าไว้ในแผ่นวงจรเล็ก ๆ

• จุดเริ่มต้นของการพัฒนาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในยุคหลังหลอดสุญญากาศ

VLSI (วงจรรวมความหนาแน่นสูงมาก)

• เป็นวิวัฒนาการต่อจาก IC โดยเน้นไปที่การรวมวงจรขนาดใหญ่ในชิปเดียว

• เป็นเทคโนโลยีพื้นฐานที่ใช้ใน CPU, GPU, ชิปในสมาร์ตโฟน, ชิป AI

• รองรับการประมวลผลข้อมูลระดับสูงและหลายกระบวนการพร้อมกัน

1. งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์
   เช่น การจำลองฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยาการจำลองปฏิกิริยานิวเคลียร์, พันธุกรรม, โครงสร้างโปรตีน

2. การพยากรณ์อากาศ
   ต้องคำนวณข้อมูลจำนวนมหาศาลจากทั่วโลกแบบเรียลไทม์

3. การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่ (Big Data)
   เช่น ข้อมูลจากโซเชียลมีเดีย ดาวเทียม การเงิน

4. การออกแบบอากาศยาน อาวุธ วิศวกรรมขั้นสูง
   เช่น การจำลองแรงกระแทกในรถยนต์ การออกแบบเครื่องยนต์

เหตุผลเพราะ

• มี CPU หลายพันชุดทำงานพร้อมกัน (parallel processing)

• หน่วยความจำและความเร็วสูงมาก

• รองรับงานที่คอมพิวเตอร์ทั่วไปทำไม่ทันหรือไม่ไหว

ตัวอย่างเช่น ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ “Fugaku” ในญี่ปุ่น และ “Frontier” ในสหรัฐ

• ขนาดกะทัดรัด พกพาได้สะดวก (เช่น สมาร์ตโฟน, แท็บเล็ต)

• มีจอสัมผัส ใช้งานง่าย

• เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตแบบไร้สาย

• ใช้แบตเตอรี่ในตัว ไม่ต้องเสียบปลั๊กตลอดเวลา

ความแตกต่างจาก Desktop Computer

Handheld Computer

• ขนาดและน้ำหนัก เล็ก เบา พกพาง่าย

• การใช้งานพลังงาน ใช้แบตเตอรี่

• ประสิทธิภาพ จำกัด ใช้สำหรับงานทั่วไป

• อุปกรณ์เสริม ไม่มีคีย์บอร์ดหรือเมาส์แยก

1.1) 1101₂ = 11
1.2) 10101₂ = 21
1.3) 254₂ =
1.4) 4753₂ =
1.5) 6A₁₆ = 106
1.6) C2B₁₆ = 3115

2. จงแปลงเลขฐานต่อไปนี้ให้เป็นเลขฐานสอง

2.1) 69 = 1000101₂
2.2) 256 = 100000000₂
2.3) 253₈ = 10101011₂
2.4) 2345₈ = 10011010101₂
2.5) FA₁₆ = 11111010₂
2.6) D2B₁₆ = 110100101011₂

3. จงแปลงเลขฐานสองต่อไปนี้ให้เป็นเลขฐานแปดและฐานสิบหก

3.1) 11110001₂ = 361₈, F1₁₆
3.2) 1010110₂ = 126₈, 56₁₆
3.3) 011010₂ = 32₈, 1A₁₆
3.4) 11011100111010₂ = 15716₈, D3A₁₆

4. จงบวกเลขฐานต่อไปนี้

4.1) 1110₂ + 1011₂ = 11001₂
4.2) 1111₂ + 1010₂ = 11001₂
4.3) 67₈ + 23₈ = 112₈
4.4) 654₈ + 456₈ = 1332₈
4.5) A7₁₆ + 8B₁₆ = 132₁₆
4.6) 9C2₁₆ + 37D₁₆ = D3F₁₆

5. จงลบเลขฐานต่อไปนี้

5.1) 1110₂ - 1011₂ = 0011₂
5.2) 1111₂ - 1010₂ = 0101₂
5.3) 67₈ + 23₈=112₈
5.4) 654₈ - 456₈ = 176₈
5.5) A7₁₆ + 8B₁₆=132₁₆
5.6) 9C2₁₆ - 37D₁₆ = 645₁₆

1. หน่วยควบคุม (Control Unit - CU)

• ทำหน้าที่ควบคุมการทำงานของคอมพิวเตอร์ทั้งหมด

• ควบคุมการรับคำสั่งจากหน่วยความจำ

• แปลคำสั่งและส่งสัญญาณไปยังส่วนต่าง ๆ ให้ทำงานตามคำสั่งนั้น ๆ

• ประสานงานการทำงานระหว่างหน่วยต่าง ๆ ของคอมพิวเตอร์

2. หน่วยคำนวณและตรรกะ (Arithmetic Logic Unit - ALU)

• ทำหน้าที่คำนวณทางคณิตศาสตร์ เช่น บวก ลบ คูณ หาร

• ทำการเปรียบเทียบและประมวลผลตรรกะ (เช่น AND, OR, NOT)

• ประมวลผลข้อมูลที่จำเป็นต่อการทำงานของโปรแกรม

1. หน่วยความจำหลัก (Primary Memory)

• เป็นหน่วยความจำที่ CPU สามารถเข้าถึงได้โดยตรง

• ทำหน้าที่เก็บข้อมูลและคำสั่งที่กำลังถูกใช้งานในขณะนั้น

• มีความเร็วสูง แต่ขนาดเล็ก และข้อมูลจะถูกลบเมื่อปิดเครื่อง (หน่วยความจำแบบ Volatile)

ตัวอย่างหน่วยความจำหลัก:

• RAM (Random Access Memory) — ใช้เก็บข้อมูลและโปรแกรมที่กำลังรัน

• ROM (Read-Only Memory) — เก็บข้อมูลหรือโปรแกรมถาวร เช่น BIOS

2. หน่วยความจำรอง (Secondary Memory)

• ใช้เก็บข้อมูลและโปรแกรมในระยะยาว

• ข้อมูลจะไม่ถูกลบเมื่อปิดเครื่อง (หน่วยความจำแบบ Non-Volatile)

• มีขนาดใหญ่และราคาถูกกว่าหน่วยความจำหลัก แต่ความเร็วช้ากว่า

ตัวอย่างหน่วยความจำรอง:

• ฮาร์ดดิสก์ (Hard Disk Drive - HDD)

• โซลิดสเตตไดรฟ์ (Solid State Drive - SSD)

• แฟลชไดรฟ์ (USB Flash Drive)

• แผ่นซีดี/ดีวีดี (CD/DVD)

ระบบบัส (Bus System) คืออะไร?

Bus (บัส) คือ ชุดของเส้นทางการส่งข้อมูล ภายในคอมพิวเตอร์
ซึ่งทำหน้าที่ เชื่อมต่อและถ่ายโอนข้อมูล ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ ของระบบ เช่น

• หน่วยประมวลผลกลาง (CPU)

• หน่วยความจำ (RAM/ROM)

• อุปกรณ์รับ-ส่งข้อมูล (I/O Devices)

บัสคือเส้นทางกลางที่ทุกอุปกรณ์ใช้ในการ "พูดคุย" หรือ "แลกเปลี่ยนข้อมูล" กัน

หน้าที่หลักของระบบบัส:

1. ส่งข้อมูล (Data Bus)

   • ใช้ส่งข้อมูลระหว่าง CPU กับหน่วยความจำหรืออุปกรณ์อื่น

2. ส่งตำแหน่ง (Address Bus)

   • ใช้ระบุตำแหน่ง (ที่อยู่) ของข้อมูลในหน่วยความจำหรืออุปกรณ์ I/O

3. ส่งสัญญาณควบคุม (Control Bus)

   • ส่งคำสั่งควบคุม เช่น คำสั่งให้อ่าน หรือเขียนข้อมูล

   • บอกว่าใครควบคุมบัสในช่วงเวลานั้น

ความหลากหลายของอุปกรณ์: อุปกรณ์ภายนอกมีหลายชนิดและแต่ละชนิดต้องการวิธีการควบคุมที่แตกต่างกัน หากไม่มีตัวกลาง (I/O Module) มาควบคุม จะต้องสร้างวงจรตรรกะ (Logic) จำนวนมากไว้ในหน่วยประมวลผลกลางเพื่อจัดการอุปกรณ์เหล่านั้น ซึ่งจะทำให้หน่วยประมวลผลกลางมีขนาดใหญ่และทำงานหนักเกินไป

ความเร็วที่แตกต่างกัน: อัตราการถ่ายโอนข้อมูลระหว่างหน่วยประมวลผลกลางและอุปกรณ์ภายนอกมีความแตกต่างกันมาก โดยปกติแล้วหน่วยประมวลผลกลางจะทำงานเร็วกว่าอุปกรณ์ภายนอกมาก

รูปแบบข้อมูลที่แตกต่างกัน: อุปกรณ์ภายนอกแต่ละชนิดมีรูปแบบของข้อมูลไม่เหมือนกัน เช่น เมาส์หรือคีย์บอร์ดอาจส่งข้อมูลทีละ 8 บิต ในขณะที่หน่วยประมวลผลกลางอาจส่งข้อมูลทีละ 32 บิต จึงต้องมี I/O Module ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการแปลงรูปแบบข้อมูลให้เหมาะสมกับอุปกรณ์แต่ละชนิด

2. จงยกตัวอย่างอุปกรณ์อินพุตมา 5 ชนิด

ตัวอย่างอุปกรณ์อินพุต 5 ชนิด มีดังนี้

คีย์บอร์ด (Keyboard)

เมาส์ (Mouse)

จอยสติก (Joy Stick)

จอภาพแบบสัมผัส (Touch Screen)

สแกนเนอร์ (Scanner)

3. จงยกตัวอย่างอุปกรณ์เอาท์พุตมา 5 ชนิด

ตัวอย่างอุปกรณ์เอาท์พุต 5 ชนิด มีดังนี้:

จอภาพ (Monitor)

เครื่องพิมพ์แบบดอตเมทริกซ์ (Dot Matrix Printer)

เครื่องพิมพ์แบบอิงค์เจ็ต (Ink Jet Printer)

เครื่องพิมพ์แบบเลเซอร์ (Laser Printer)

ลำโพง (Speaker)

4. จงอธิบายการติดต่อกับอุปกรณ์ภายนอกแบบ Programmed I/O

Programmed I/O เป็นรูปแบบการติดต่อกับอุปกรณ์ภายนอกที่หน่วยประมวลผลกลาง (CPU) จะควบคุมการทำงานของอุปกรณ์ I/O โดยตรง เมื่อ CPU สั่งงาน I/O Module แล้ว CPU จะต้องคอยตรวจสอบสถานะการทำงานของอุปกรณ์ I/O เป็นระยะๆ จนกว่าจะทำงานเสร็จสิ้น และจึงจะสามารถไปทำงานอื่นต่อได้ วิธีการนี้มีข้อเสียคือทำให้ CPU ต้องเสียเวลารอคอยการทำงานของอุปกรณ์ I/O ซึ่งทำงานได้ช้ากว่ามาก ส่งผลให้ประสิทธิภาพโดยรวมของระบบคอมพิวเตอร์ลดลง อย่างไรก็ตาม ข้อดีของวิธีนี้คือการเขียนโปรแกรมเพื่อสั่งงานฮาร์ดแวร์โดยตรงนั้นทำได้ง่าย

5. จงอธิบายการติดต่อกับอุปกรณ์ภายนอกแบบ Interrupt I/O

Interrupt I/O เป็นวิธีการที่ช่วยลดเวลาที่หน่วยประมวลผลกลาง (CPU) ต้องสูญเสียไปในการรอตรวจสอบอุปกรณ์ I/O แทนที่ CPU จะต้องคอยตรวจสอบสถานะของอุปกรณ์อยู่ตลอดเวลา อุปกรณ์ I/O จะเป็นฝ่ายส่งสัญญาณขัดจังหวะ (Interrupt) ไปยัง CPU เมื่อต้องการส่งข้อมูลหรือต้องการให้ CPU บริการ เมื่อ CPU ได้รับสัญญาณ Interrupt จะหยุดการทำงานปัจจุบันไว้ชั่วคราว แล้วหันไปทำงานตามที่อุปกรณ์ I/O ร้องขอจนเสร็จสิ้น จากนั้นจึงกลับไปทำงานเดิมต่อ วิธีนี้ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของระบบคอมพิวเตอร์ เพราะทำให้ CPU มีเวลาไปทำงานอย่างอื่นได้มากขึ้น แทนที่จะต้องเสียเวลารอคอยอุปกรณ์ I/O

การจัดสรรทรัพยากรระบบ: จัดสรรทรัพยากร เช่น หน่วยความจำ, หน่วยประมวลผลกลาง (CPU), และอุปกรณ์ I/O ให้โปรแกรมประยุกต์ได้ใช้งาน

การควบคุมการประมวลผลของโปรแกรม: จัดตารางเวลาการใช้งาน CPU ของโปรแกรมต่าง ๆ เพื่อให้ทุกโปรแกรมมีสิทธิ์ได้ทำงาน

ติดต่อกับผู้ใช้: อำนวยความสะดวกให้ทั้งซอฟต์แวร์และผู้ใช้สามารถติดต่อกับคอมพิวเตอร์ได้ง่าย ซึ่งส่วนมากจะอยู่ในรูปแบบของ GUI (Graphic User Interface)

จงบอกเหตุผลที่คอมพิวเตอร์ทุกเครื่องต้องมีระบบปฏิบัติการ คอมพิวเตอร์ทุกเครื่องต้องมีระบบปฏิบัติการเนื่องจากสาเหตุหลัก 2 ประการคือ

ความหลากหลายของฮาร์ดแวร์: ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์มาจากผู้ผลิตหลายบริษัทและมีความแตกต่างกัน ระบบปฏิบัติการจึงทำหน้าที่เป็นตัวกลางเพื่อให้ซอฟต์แวร์ประยุกต์สามารถทำงานบนฮาร์ดแวร์ที่แตกต่างกันได้

การจัดการทรัพยากร: เมื่อมีซอฟต์แวร์ประยุกต์หลายโปรแกรมต้องการใช้ทรัพยากร (เช่น เครื่องพิมพ์, CPU) พร้อมกัน ระบบปฏิบัติการจะทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการจัดสรรและจัดลำดับการใช้งานทรัพยากรให้มีประสิทธิภาพ

จงอธิบายหน้าที่ในการจัดการหน่วยความจำ (Memory Management) การจัดการหน่วยความจำเป็นหน้าที่ของระบบปฏิบัติการในการบริหารจัดการหน่วยความจำหลัก (Main Memory) เพื่อให้การประมวลผลมีความรวดเร็ว โดยมีหน้าที่ดังนี้

ติดตามว่าส่วนไหนของหน่วยความจำถูกใช้งานไปแล้วบ้าง และถูกใช้โดยใคร

ตัดสินใจว่าจะนำโปรเซสใดเข้ามาในหน่วยความจำเมื่อมีพื้นที่ว่าง

จองและยกเลิกพื้นที่ในหน่วยความจำได้ตามความต้องการ

จงอธิบายหน้าที่ในการจัดการโปรเซส (Process Management) การจัดการโปรเซส คือการจัดการโปรแกรมที่กำลังจะถูกประมวลผล ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุดของระบบปฏิบัติการ โดยแต่ละโปรเซสจะมีการกำหนดการใช้ทรัพยากรที่แน่นอน เช่น เวลาในการใช้ CPU และพื้นที่หน่วยความจำ โดยระบบปฏิบัติการมีหน้าที่ดังนี้

การสร้าง (Create) และลบ (Delete) โปรเซส

การหยุดการทำงานชั่วคราว (Suspend) และการให้โปรเซสทำงานต่อไป (Resumption)

การย้ายตำแหน่ง (Relocation): การเปลี่ยนแปลงค่าตำแหน่งในหน่วยความจำที่โปรแกรมอ้างถึงให้ถูกต้องตามตำแหน่งจริง.

การป้องกันพื้นที่ (Protection): การป้องกันไม่ให้โปรเซสหนึ่งถูกรบกวนจากโปรเซสอื่น.

การใช้พื้นที่ร่วมกัน (Sharing): การจัดสรรให้โปรเซสสามารถใช้พื้นที่ของหน่วยความจำร่วมกันได้อย่างยืดหยุ่น.

การจัดการแบ่งโปรแกรมย่อย(Logical organization): การแบ่งโปรแกรมเป็นส่วนย่อย ๆ และนำลงหน่วยความจำเฉพาะเมื่อมีการเรียกใช้

การจัดการแบ่งทางกายภาพ (Physical organization): การจัดการหน่วยความจำ 2 ระดับ คือ หน่วยความจำหลัก (เร็ว, แพง, ข้อมูลหายเมื่อปิดเครื่อง) และหน่วยความจำสำรอง (ช้า, ถูก, ข้อมูลถาวร)

ไดเร็คทอรี่เดี่ยว แตกต่างจากไดเร็คทอรี่หลายระดับอย่างไร

ไดเร็คทอรี่เดี่ยว (Single-Level Directory): เป็นโครงสร้างที่ง่ายที่สุด โดยมีเพียงไดเร็คทอรี่เดียวสำหรับเก็บไฟล์ทั้งหมดในระบบ ข้อเสียคือเมื่อมีผู้ใช้หลายคน หรือมีไฟล์จำนวนมาก จะเกิดปัญหาการตั้งชื่อไฟล์ซ้ำกันได้

ไดเร็คทอรี่หลายระดับ (Hierarchical Directory): เป็นโครงสร้างแบบต้นไม้ (Tree structure) ที่อนุญาตให้ผู้ใช้สามารถสร้างไดเร็คทอรี่ย่อยซ้อนกันไปได้เรื่อยๆ อย่างไม่จำกัด ซึ่งช่วยแก้ปัญหาการตั้งชื่อไฟล์ซ้ำซ้อนและช่วยให้จัดระเบียบไฟล์ได้ดีกว่า

จงอธิบายกระบวนการจัดเก็บข้อมูลแบบต่อเนื่อง การจัดเก็บข้อมูลแบบต่อเนื่อง (Contiguous Allocation) เป็นวิธีการที่ไฟล์ข้อมูลจะถูกเก็บลงบนดิสก์ในบล็อก (Block) ที่เรียงต่อเนื่องกันไป

ข้อดี: เป็นวิธีที่ง่ายและมีประสิทธิภาพสูงในการอ่านข้อมูล เพราะหัวอ่านสามารถอ่านข้อมูลได้ต่อเนื่องโดยไม่ต้องเคลื่อนที่ไปมา

ข้อเสีย: ทำให้เกิดพื้นที่ว่างที่กระจัดกระจาย (Fragmentation) เมื่อมีการลบไฟล์ ทำให้ไฟล์ใหม่ที่มีขนาดใหญ่อาจไม่สามารถหาพื้นที่ต่อเนื่องที่เพียงพอสำหรับจัดเก็บได้ แม้ว่าจะมีพื้นที่ว่างรวมเพียงพอก็ตาม

จงอธิบายกระบวนการจัดเก็บข้อมูลแบบไอโหนด การจัดเก็บข้อมูลแบบไอโหนด (I-nodes หรือ Index node) เป็นวิธีการที่ใช้ในระบบปฏิบัติการ UNIX โดยจะมีการสร้างตารางเล็กๆ ที่เรียกว่า "ไอโหนด" ให้กับแต่ละไฟล์. ภายในไอโหนดจะเก็บข้อมูลต่างๆ ของไฟล์ เช่น คุณลักษณะของไฟล์ และที่สำคัญคือมีตัวชี้ (Pointer) ที่ชี้ไปยังตำแหน่งของบล็อกข้อมูลต่างๆ ของไฟล์นั้นๆ บนดิสก์ วิธีนี้มีความยืดหยุ่นสูง สามารถจัดการไฟล์ที่มีขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่มากได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ช่วงเวลาอินพุต/เอาต์พุต (I/O Burst Cycle): คือช่วงเวลาที่โปรเซสต้องรอการทำงานของอุปกรณ์ I/O

เวลาทั้งหมด (Turnaround Time): คือเวลาทั้งหมดที่ใช้ตั้งแต่โปรเซสเริ่มต้นเข้าระบบจนกระทั่งทำงานเสร็จสิ้น

เวลารอคอย (Waiting Time): คือช่วงเวลาที่โปรเซสต้องรอคอยอยู่ในคิว (Ready Queue) เพื่อรอใช้งาน CPU

เวลาตอบสนอง (Response Time): คือเวลาตั้งแต่มีการร้องขอการทำงานจนกระทั่งระบบเริ่มมีการตอบสนองกลับมาครั้งแรก

จงอธิบายกระบวนการทำงานของอัลกอริทึม FCFS

FCFS (First-Come, First-Served) เป็นอัลกอริทึมการจัดเวลาที่ง่ายที่สุด โดยโปรเซสใดที่ร้องขอการใช้งานซีพียูก่อน จะได้รับการจัดสรรให้ใช้งานซีพียูก่อนตามลำดับการเข้ามาในคิว (FIFO) ข้อเสียหลักของวิธีนี้คือ หากมีโปรเซสที่ใช้เวลานานเข้ามาทำงานก่อน จะทำให้โปรเซสอื่นๆ ที่อาจใช้เวลาสั้นกว่าต้องรอคอยเป็นเวลานาน

จงอธิบายกระบวนการทำงานของอัลกอริทึม RR

RR (Round-Robin) เป็นอัลกอริทึมที่ออกแบบมาสำหรับระบบแบ่งเวลา (Time-sharing) โดยมีหลักการทำงานคล้าย FCFS แต่มีการบังคับให้สละสิทธิ์ (Preemption) แต่ละโปรเซสจะได้รับจัดสรรเวลาซีพียูเป็นช่วงสั้นๆ ที่เท่ากัน เรียกว่า เวลาควันตัม (Quantum Time) หากโปรเซสทำงานไม่เสร็จภายในเวลาที่กำหนด จะถูกย้ายกลับไปต่อท้ายคิว เพื่อรอรับบริการในรอบถัดไป วิธีนี้ช่วยให้ทุกโปรเซสได้รับการตอบสนองอย่างทั่วถึง

จงอธิบายกระบวนการทำงานของอัลกอริทึม Multilevel Feedback-Queue

Multilevel Feedback-Queue เป็นอัลกอริทึมที่นำหลายๆ อัลกอริทึมมาทำงานร่วมกัน โดยมีการแบ่งคิวออกเป็นหลายระดับตามลำดับความสำคัญ และอนุญาตให้โปรเซสสามารถย้ายระหว่างคิวได้. เช่น โปรเซสที่เพิ่งเข้ามาใหม่อาจอยู่ในคิวที่มีลำดับความสำคัญสูงและใช้การจัดเวลาแบบ RR แต่ถ้าโปรเซสนั้นใช้เวลา CPU มากเกินไป ก็จะถูกย้ายไปยังคิวที่ลำดับความสำคัญต่ำลง ซึ่งอาจใช้การจัดเวลาแบบ FCFS วิธีนี้ช่วยให้สามารถจัดลำดับความสำคัญของโปรเซสได้อย่างยืดหยุ่นและมีประสิทธิภาพ

จงคำนวณหา waiting time และ turnaround time ของแต่ละโปรเซส โดยใช้อัลกอริทึม SJF แบบบังคับได้ โจทย์:

P0: Arrive = 0, Burst = 7

P1: Arrive = 2, Burst = 2

P2: Arrive = 3, Burst = 4

P3: Arrive = 6, Burst = 6

การทำงาน:

วินาทีที่ 0: P0 มาถึงและเริ่มทำงาน

วินาทีที่ 2: P1 มาถึง (burst=2) ขณะที่ P0 เหลือเวลาทำงานอีก 5 (7-2) เนื่องจาก 2 < 5 ดังนั้น P0 จะถูกพักและ P1 จะเข้ามาทำงานแทน

วินาทีที่ 4: P1 ทำงานเสร็จสิ้น ตอนนี้ในคิวมี P0 (เหลือ 5) และ P2 (มาถึงวินาทีที่ 3, burst=4) เนื่องจาก P2 มี burst time สั้นกว่า (4 < 5) ดังนั้น P2 จะได้ทำงาน

วินาทีที่ 8: P2 ทำงานเสร็จสิ้น ตอนนี้ในคิวมี P0 (เหลือ 5) และ P3 (มาถึงวินาทีที่ 6, burst=6) เนื่องจาก P0 มี burst time ที่เหลือสั้นกว่า (5 < 6) ดังนั้น P0 จะได้ทำงานต่อ

วินาทีที่ 13: P0 ทำงานเสร็จสิ้น (ทำงานต่ออีก 5 วินาที) ตอนนี้เหลือ P3 ในคิว P3 จึงเริ่มทำงาน

วินาทีที่ 19: P3 ทำงานเสร็จสิ้น

ผลลัพธ์

P0: ทำงานเสร็จที่วินาที 13 | Turnaround Time = 13 - 0 = 13

Waiting Time = 13 - 7 = 6

P1: ทำงานเสร็จที่วินาที 4 | Turnaround Time = 4 - 2 = 2

Waiting Time = 2 - 2 = 0

P2: ทำงานเสร็จที่วินาที 8 | Turnaround Time = 8 - 3 = 5

Waiting Time = 5 - 4 = 1

P3: ทำงานเสร็จที่วินาที 19 | Turnaround Time = 19 - 6 = 13

Waiting Time = 13 - 6 = 7

"หน้าต่างงาน" (windows) ซึ่งแต่ละหน้าต่างจะแสดงผลลัพธ์ของแต่ละโปรแกรมแยกจากกัน

จงยกตัวอย่างความสามารถของระบบปฏิบัติการ Windows 10 มา 3 ข้อ

การกลับมาของปุ่ม Start Menu: ได้นำปุ่ม Start Menu แบบใน Windows 7 กลับมา แต่ได้รวมเข้ากับ Live Tiles ของ Windows 8 ทำให้ใช้งานได้สะดวกขึ้น

Task View: เป็นคุณสมบัติใหม่ที่ช่วยให้สามารถจัดการแอปพลิเคชันที่ทำงานอยู่หลายๆ ตัวพร้อมกัน (Multi-tasking) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

รองรับหลายอุปกรณ์: สถาปัตยกรรมของระบบเอื้อให้สามารถใช้งานได้ทั้งบนคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ, แท็บเล็ต และสมาร์ทโฟน โดยรองรับการใช้งานผ่าน Windows Store

จงอธิบายกระบวนการในการติดตั้ง Windows 10 ตั้งแต่เริ่มต้น กระบวนการติดตั้ง Windows 10 มีขั้นตอนหลักดังนี้

เตรียมสื่อติดตั้ง: เตรียมแผ่น DVD หรือ Flash drive ที่มีไฟล์สำหรับติดตั้ง Windows 10

ตั้งค่า BIOS: เข้าไปตั้งค่าใน BIOS ของคอมพิวเตอร์ให้บูต (Boot) จาก DVD หรือ Flash drive เป็นอันดับแรก

เริ่มติดตั้ง: ใส่สื่อติดตั้งและรีสตาร์ทเครื่อง คอมพิวเตอร์จะบูตเข้าสู่หน้าจอการติดตั้ง ให้เลือกภาษา รูปแบบเวลา และสกุลเงิน จากนั้นกด "ติดตั้งเดี๋ยวนี้" (Install Now)

เลือกรุ่นและยอมรับเงื่อนไข: เลือกรุ่นของ Windows 10 ที่ต้องการติดตั้ง (เช่น Pro) และกดยอมรับเงื่อนไขการอนุญาตให้ใช้สิทธิ์

เลือกประเภทการติดตั้ง: เลือกการติดตั้งแบบ "กำหนดเอง" (Custom) เพื่อทำการติดตั้งใหม่ทั้งหมด จากนั้นเลือกไดรฟ์ที่ต้องการจะติดตั้งระบบปฏิบัติการลงไป

รอการติดตั้ง: ระบบจะเริ่มคัดลอกไฟล์และทำการติดตั้งโดยอัตโนมัติ

ตั้งค่าเริ่มต้น: เมื่อติดตั้งเสร็จสิ้น จะเข้าสู่ขั้นตอนการตั้งค่าพื้นฐาน เช่น การตั้งค่าภูมิภาค, รูปแบบแป้นพิมพ์, การสร้างบัญชีผู้ใช้ (User Account), และการตั้งค่าความเป็นส่วนตัว

เสร็จสิ้น: เมื่อตั้งค่าทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย ระบบจะเข้าสู่หน้าเดสก์ท็อปและพร้อมใช้งาน