Parisen ikasi zuen eskola elitista batean, non filosofiako doktoretza batekin graduatu zen. Institutuko irakasle gisa lan egin zuen, ikasketa-beka bat eskaini zioten arte. Beka horri esker, Alemaniara joan zen, eta hango filosofia ezagutu zuen. Bigarren mundu-gerra hasterakoan, Parisera itzuli zen, eta erresistentziaren Combat  aldizkarian lan egin zuen Camusekin batera. Geroago, Les Temps Modernes aldizkaria sortu zuen, Simone de Beauvoir-ekin batera. Garai hartako ezkerreko pentsamendu aldizkari garrantzitsu eta eraginkorrenetako bat izan zen.

Izatea eta Ezera Sartreren lehen lan filosofikoa da, 1943an argitaratu zena. Lan honek Sartreren existentzialismoa azaltzen du, pertsona guztien askatasuna defendatzen zuena bere portaera aukeratu orduan. Gainera, Heideggerren nihilismo ospetsuari kritika egiten dio, ezereza zerbait irrealista dela esanez. Liburuaren ideia nagusietako batzuk objektu baten izatearen eta gizaki baten izatearen artean dauden desberdinak dira. Era berean, gizakia eta iraganarekin eta etorkizunarekin duen harremana aztertzen du, askotan, denaren eta izan litekeenaren artean ainguratuta geratzen delako. Liburua lau zatitan banatzen da. 

LA NÁUSEA

La Náusea Sartreren lehen eleberri filosofikoa da, 1938an argitaratua, eta eleberri existentzialista da. Alemanian filosofia ikasten ari zenean idatzi zuen eleberri hau. Obra irudimenezko hiri batean gertatzen da, non historialari bat kezkatuta bizi den, bere existentziak ez baitu ezer esan nahi. Eleberriak gizakiaren existentziari eta bizitzan duen helburuari buruz galdetzera eramaten du irakurlea. Liburuaren amaieran, Sartrek gizakiaren bizitza hutsa dela ondorioztatzen du.

LAS MOSCAS 

Honek antzerki bat da eta 1943an estreinatu zen lehen aldiz Parisen. Garai hartan Frantzia naziek okupatzen zuten Frantzia, eta Sartrek errebeldia eta erresistentziaren seinale bihurtu nahi izan zuen lan honek.

Lanak Elektraren mitoa azaltzen du, Non Orestek, Elektraren anaiak, bere aitaren heriotza mendekatzeko konsiderantzen du bere amak eta aita ordeak hiltzea. Obra Argos hirian egiten da, baina Argosek okupatutako Frantzia irudikatzen du.

Lan honetan bakoitzaren askatasunaz eta erabakitzeko ahalmenaz hitz egiten da Orestes protagonistaren bitartez. Askatasuna bera da gure ekintzen erantzukizuna onartzea eta ekintza horien balizko ondorioak onartzea. Antzerki existentzialista dela esan dezakegu.